إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلا وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

إذ همّت طائفتان منكم أن تفشلا و اللّه وليّهما و على اللّه فليتوكّل المؤمنون

Ith hammat ta-ifatani minkum an tafshala waAllahu waliyyuhuma waAAala Allahi falyatawakkali almu/minoona

دو گروه از شما آهنگ آن کردند که در جنگ سستي ورزند و خدا ياورشان شد،، پس مؤمنان بايد که بر خداي توکل کنند

ياد آر از هنگامى كه دو گروه از شما خواستند هراسى به دل خود راه دهند، حال آنكه خداوند ياور آنان بود; و مؤمنان بايد كه بر خداوند توكل كنند.

آن گاه دو گروه از شما تصميم داشتند (كه در نبرد با مشركين) سستى از خود نشان دهند. خدا به آنان كمك كرد (تا از تصميمشان منصرف شوند) و افراد با ايمان تنها بر خدا توكل ميكنند.

[یاد کنید که] در آن هنگام دو گروه از شما بر آن شدند که سستی و ناتوانی نشان دهند [و از جنگ منصرف شده، برگردند] ، در حالی که خدا یار و یاورشان بود [لذا از این قصد شیطانی بازشان داشت] و مؤمنان باید فقط بر خدا توکل کنند.

(بياد آر) زمانى را كه قصد كردند دو گروه از شما (بنو حارث و بنو سلمه) كه ستمى كنند (و بگريزند) در حاليكه خدا يار آن دو بود و تنها بر خدا بايد توكل كنند مؤمنان

آن هنگام كه دو گروه از شما بر آن شدند كه سستى ورزند با آنكه خدا ياورشان بود. و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند.

آن گاه دو طايفه از شما خواستند سستى كنند، حال آن كه خداوند ياورشان بود، مؤمنان بايد بر خدا توكل كنند.

[به ياد آر] هنگامى كه دو گروه از شما بر آن شدند كه بيم را بر خود راه دهند و حال آنكه خدا ياور آن دو گروه بود [كه پايدار بمانند] پس مؤمنان بر خدا توكل كنند.

چون قصد كردند دو گروه از شما كه بد دلى كنند و خدا بود ياورشان و بر خدا پس بايد توكل كنند گروندگان

آن گاه كه دو گروه از شما خواستند كه سستى ورزند حال آنكه خدا كار ساز ايشان بود و مؤمنان [فقط] بايد بر خداوند توكّل كنند

(و نیز به یاد آور) زمانی را که دو طایفه از شما تصمیم گرفتند سستی نشان دهند (و از وسط راه بازگردند)؛ و خداوند پشتیبان آنها بود (و به آنها کمک کرد که از این فکر بازگردند)؛ و افراد باایمان، باید تنها بر خدا توکّل کنند!

آنگاه كه دو گروه از شما آهنگ سستى [و انديشه بددلى‏] كردند و حال آنكه خدا يار و كارساز آنان بود، و مؤمنان بايد بر خدا توكّل كنند و بس.

چون قصد كردند دو گروه از شما كه بد دلى كنند و خدا بود ياورشان و بر خدا پس بايد توكل كنند گروندگان

هنگامى كه آهنگ كردند دو گروه از شما كه سست شوند و خدا است سرپرست آنان و بر خدا بايد توكل كننده مؤمنان

آن‌گاه که دو طایفه از شما بد دل و ترسناک (و در اندیشه فرار از جنگ) شدند و خدا یار آنها بود، و همیشه باید اهل ایمان به خدا توکل کنند.

چيزي نمانده بود که دو گروه از شما شکست بخورند، اما خدا مولاي آنان بود. مؤمنان بايد به خدا توکل کنند.

When two groups from you started/began that they weaken and become cowardly (B) , and God (is) their (B)’s guardian and on God so should rely/depend the believers.

When two parties from among you were about to lose heart, but Allah was their Walee (Supporter and Protector). And in Allah should the believers put their trust.

when two parties of you were about to lose heart, though God was their Protector — and in God let the believers put all their trust —

when two groups from among you were about to lose heart, although God was near unto them and it is in God that the believers must place their trust:

Toen twee van de heerscharen den moed verloren en God hen ondersteunde. Op God moeten de geloovigen dus vertrouwen.

When the two parties from among you were concerned that they should fail; while God was their supporter. In God the believers should trust.

Quando due vostri clan stavano per ritirarsi, nonostante che Allah sia il loro patrono. I credenti ripongano fede in Allah.

When two parties from among you were about to lose heart, but Allah was their Walee (Supporter and Protector). And in Allah should the believers put their trust.

Когда два отряда среди вас готовы были пасть духом, Аллах был их Покровителем. Пусть же на Аллаха уповают верующие!

[Вспомни,] как два отряда из числа вас вздумали было смалодушничать, хотя Аллах и помогал им. Лишь на Аллаха пусть полагаются верующие!

When two parties from among you had determined that they should show cowardice, and Allah was the guardian of them both, and in Allah should the believers trust.

When two parties of you almost fell away, and Allah was their Protecting Friend. In Allah let believers put their trust.

when two companies of you were on the point of showing cowardice; but God was their guardian, for on God surely the believers do rely.

Sizden iki takım, korku ile bozulmak üzereydi. Halbuki Allah onların Velî’siydi. Müminler yalnız Allah’a güvenip dayansınlar.

Two parties of you were about to fail, though Allah was their Guardian, and in Allah believers put all their trust.

Two groups among you fell short of steadfastness, and your men suffered a temporary setback. And Allah was their Protecting Friend. In Allah believers put their trust.

Two groups among you almost failed, but GOD was their Lord. In GOD the believers shall trust.

When two troops of you became full of anxious thoughts, and lost heart, and when God became the protector of both! In God, then, let the faithful trust.

when two companies of you were anxiously thoughtful, so that ye became faint-hearted; but God was the supporter of them both; and in God let the faithful trust.

When two parties from among you, thought of showing cowardice, although ALLAH was their Friend. And upon ALLAH should the believers rely.

Wie zwei von euren Haufen Feigheit sannen, obwohl Allah ihr Freund war. Und auf Allah sollten die Gläubigen bauen. Seid ihr aber standhaft und redlich, so werden ihre Ränke euch nichts schaden; denn wahrlich, Allah wird ihr Tun zunichte machen.

Когда две группы войска твоего, ■ Объяты робостью, задумали покинуть (поле битвы), ■ Аллах же стал защитником для них, – ■ Поистине, лишь на Него ■ Всем верующим должно полагаться.

Сездән ике таифә, сугыштан куркып, кире кайтырга теләделәр, ләкин ул ике таифәнең хуҗасы – Аллаһдыр. Ягъни Аллаһ күңелләренә батырлык салды аннары сугышка катнаштылар. Мөэминнәр һәрвакыт Аллаһуга тәвәккәл итсеннәр, курыкмасыннар!

اس وقت تم میں سے دو جماعتوں نے جی چھوڑ دینا چاہا مگر خدا ان کا مددگار تھا اور مومنوں کو خدا ہی پر بھروسہ رکھنا چاہیئے

جب تم میں سے (بنو سلمہ خزرج اور بنوحارثہ اوس) دو گروہوں کا ارادہ ہوا کہ بزدلی کر جائیں، حالانکہ اللہ ان دونوں کا مدد گار تھا، اور ایمان والوں کو اللہ ہی پر بھروسہ کرنا چاہئے،