إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ فَأَثابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلا تَحْزَنُوا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا ما أَصابَكُمْ وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ

إذ تصعدون و لا تلوون على أحد و الرّسول يدعوكم في أخراكم فأثابكم غمّا بغمّ لكيلا تحزنوا على ما فاتكم و لا ما أصابكم و اللّه خبير بما تعملون

Ith tusAAidoona wala talwoona AAala ahadin waalrrasoolu yadAAookum fee okhrakum faathabakum ghamman bighammin likay la tahzanoo AAala ma fatakum wala ma asabakum waAllahu khabeerun bima taAAmaloona

آنگاه که مي گريختيد و به کس نمي نگريستيد و پيامبر شما را از پشت سرفرا مي خواند پس به پاداش ، غمي بر غم شما افزود اکنون اندوه آنچه را که از دست داده ايد ، يا رنجي را که به شما رسيده است ، مخوريد خدا به هر کاري که مي کنيد آگاه است

يادآوريد آنگاه كه راه خويش در پيش گرفته، و پرواى هيچ كس را نداشتيد و پيامبر در دنبال شما، شما را فرا مى خواند، و بدينسان [خداوند] غم و محنتى نصيب شما كرد، تا سرانجام بر آنچه از دستتان رفت يا بر سرتان آمد، اندوهى نخوريد; و خداوند به كار و كردار شما آگاه اس

هنگامى كه بطرف كوه فرار ميكرديد، بكسى توجهى نداشتيد. پيامبر خدا از پشت سر شما را صدا ميزد. سپس مصيبتها يكى پس از ديگرى بسوى شما روى آورد. اين بخاطر آن بود كه ديگر براى از دست رفتن غنائم و نيز بخاطر صدماتى كه بشما وارد گرديد، زياد افسرده و غمگين نشويد خدا از تمام اعمال شما بخوبى آگاه است.

[یاد کنید] زمانی که [از میدان جنگ احد] تا مرز پنهان شدن از دیده ها دور می شدید و به هیچ کس توجه نمی کردید، در صورتی که پیامبر [که اجابت دعوتش واجب است] شما را از پشت سرتان فرا می خواند، پس خدا شما را به اندوهی روی اندوهی می ازات کرد تا بر آنچه [از پیروزی و غنیمت] از دستتان رفته و به آنچه [از آسیب و مصیبت] به شما رسیده، اندوهگین نشوید؛ و خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است.

(درگذشت خدا از شما) آن دم كه دور مى‏شديد (از معركه نبرد و فرار مى‏كرديد) و توجه نداشتيد به هيچ كس و مى‏خواند پيغمبر شما را از پشت سرتان (ولى شما او را در ميان مشركان تنها گذاشتيد) پس مكافات كرد خدا شما را باو ندهى از پس اندوهى ديگر (كه بر شما وارد كرد) تا اندوهگين نگرديد بر آنچه از دستتان رفته (از پيروزى و غنيمت) و نه بر آنچه به شما رسيده (از پيشامدهاى سخت و جراحتها كه در جنگ به شما وارد آمده) و خدا آگاه است به آنچه انجام مى‏دهيد

[ياد كنيد] هنگامى را كه در حال گريز [از كوه‏] بالا مى‏رفتيد و به هيچ كس توجه نمى‏كرديد؛ و پيامبر، شما را از پشت سرتان فرا مى‏خواند. پس [خداوند] به سزاى [اين بى‏انضباطى‏] غمى بر غمتان [افزود]، تا سرانجام بر آنچه از كف داده‏ايد و براى آنچه به شما رسيده است اندوهگين نشويد، و خداوند از آنچه مى‏كنيد آگاه است.

هنگامى كه از ميدان نبرد (رو به هزيمت گذاشته بوديد و) به بالا مى‏رفتيد و به كسى توجه نمى‏كرديد، پيامبر از پشت سر شما را صدا مى‏زد، آن گاه بود كه اندوه در پى اندوه به شما روى آورد. اكنون بر آنچه از دست داده‏ايد و آنچه بر شما رفته است اندوهناك نباشيد، خداوند از كردارتان آگاه است.

هنگامى كه شما [در جنگ احد] به كوه بر مى‏شديد و به كسى توجه نمى‏كرديد و پيامبر در پى شما [بود و] شما را مى‏خواند، پس خداوند به جزاى غمى [كه در دل پيامبر پديد آورديد] غم [شكست‏] را به شما داد، تا نه بر آنچه از دست شما رفت اندوهگين شويد و نه بر آنچه بر شما رسيد. و خدا به آنچه مى‏كنيد، آگاه است.

هنگاميكه دور ميرفتيد و نمى‏ايستاديد بر احدى و رسول ميخواند شما را در عقبتان پس جزا داد شما را غمى بغمى تا اندوهگين نشويد بر آنچه فوت شد از شما و نه آنچه رسيد شما را و خدا آگاه است بآنچه ميكنيد

آن گاه كه [گريزان‏] دور مى‏شديد و در انديشه كسى نبوديد و پيامبر شما را از پشت سرتان فرا مى‏خواند. آن گاه خداوند با غمى [در پى‏] غمى [ديگر] به شما سزا داد. تا بر آنچه از دستتان رفت و بر آنچه به شما رسيد، اندوه نخوريد. و خداوند به آنچه مى‏كنيد، آگاه است

(به خاطر بیاورید) هنگامی را که از کوه بالا میرفتید؛ و جمعی در وسط بیابان پراکنده شدند؛ و از شدت وحشت،) به عقب ماندگان نگاه نمی‌کردید، و پیامبر از پشت سر، شما را صدا می‌زد. سپس اندوه‌ها را یکی پس از دیگری به شما جزا داد؛ این بخاطر آن بود که دیگر برای از دست رفتن (غنایم جنگی) غمگین نشوید، و نه بخاطر مصیبت‌هایی که بر شما وارد می‌گردد. و خداوند از آنچه انجام می‌دهید، آگاه است.

آنگاه كه مى‏گريختيد و دور مى‏شديد- از ميدان احد- و به هيچ كس توجه و التفات نمى‏كرديد و پيامبر در پى شما مى‏خواندتان- كه به جاى خود بازگرديد- پس شما را در برابر اندوهى- اندوه از دست‏دادن غنايم و كشته شدن برخى و برداشتن زخمها- اندوهى [ديگر]- ننگ شكست و شرم از خدا و رسول- سزا داد- اندوهتان را به اندوهى مهمتر بدل كرد-، تا بر آنچه از دست داديد- از غنيمت و پيروزى- و بر آنچه به شما رسيد- از رنج و آسيب- اندوهگين مشويد. و خدا بدانچه مى‏كنيد آگاه است.

هنگامى كه دور ميرفتيد و نمى‏ايستاديد بر احدى و رسول ميخواند شما را در عقبتان پس جزا داد شما را غمى بغمى تا اندوهگين نشويد بر آنچه فوت شد از شما و نه آنچه رسيد شما را و خدا آگاه است بانچه ميكنيد

هنگامى كه بالا مى رفتيد و برنمى گشتيد به سوى كسى و پيمبر مى خواند شما را از پشت سرتان پس رسانيد به شما اندوهى بر اندوهى تا اندوهگين نشويد بر آنچه از شما فوت شده است و نه بدانچه به شما رسيده است و خدا دانا است بدانچه مى كنيد

(به یاد آرید) هنگامی که به مکانهای دوردست می‌گریختید و توجه به احدی نداشتید در حالی که پیغمبر شما را به یاری دیگران در صف کارزار می‌خواند!پس خداوند (به کیفر این بی‌ثباتی) غمی بر غم شما افزود تا از این پس بر آنچه از دست رفت یا برای رنج و المی که به شما می‌رسد اندوهناک نشوید، و خدا به هر چه کنید آگاه است.

به ياد آوريد که شما چنان (در پي غنايم جنگي) مي شتافتيد که به هيچ کس، حتي به رسول که شما را از پشت سر مي خواند، توجه نکرديد. درنتيجه، او غمي را جايگزين غمي ديگر کرد، تا براي آنچه از دست داده بوديد، غصه نخوريد، يا براي سختي هايي که کشيده بوديد رنج نبريد. خدا از آنچه مي کنيد، کاملاً آگاه است.

When you ascend/have hardship and do not wait/stop on anyone, and the messenger calls you in your end/back , so you were flooded/rewarded grief/depression with a grief/depression, so that you not43be saddened on what passed/missed you permanently, and nor what struck you, and God (is) expert/experienced with what you make/do.

(And remember) when you ran away (dreadfully) without even casting a side glance at anyone, and the Messenger (Muhammad SAW) was in your rear calling you back. There did Allah give you one distress after another by way of requital to teach you not to grieve for that which had escaped you, nor for that which had befallen you. And Allah is WellAware of all that you do.

When you were going up, not twisting about for anyone, and the Messenger was calling you in your rear; so He rewarded you with grief on grief that you might not sorrow for what escaped you neither for what smote you; and God is aware of the things you do.

[Remember the time] when you fled, paying no heed to anyone, while at your rear the Apostle was calling out to you – wherefore He requited you with woe in return for [the Apostle’s] woe, so that you should not grieve [merely] over what had escaped you, nor over what had befallen you: for God is aware of all that you do.

Herinnert u, hoe gij tegen de hoogte opgeklommen zijt, en naar geen uwer omzaagt, terwijl de profeet u riep. Toen liet God bedroefenis op bedroefenis over u komen, opdat gij geene droefheid zoudt gevoelen over het verlies van den buit en over andere treurige gebeurtenissen. God kent al uwe daden.

For you were climbing to the high ground and would not even glance towards anyone, and the messenger was calling to you from behind. Therefore He gave you worry to replace your worry, so that you would not have sadness by what has passed you, or for what afflicted you, and God is Expert over what you do.

Quando risalivate senza badare a nessuno, mentre alle vostre spalle il Messaggero vi richiamava. Allora [Allah] vi ha compensato di un’angoscia con un’altra angoscia, affinché non vi affliggeste per quello che vi era sfuggito e per quello che vi era capitato. Allah è ben informato di quello che fate.

(And remember) when you ran away (dreadfully) without even casting a side glance at anyone, and the Messenger (Muhammad SAW) was in your rear calling you back. There did Allah give you one distress after another by way of requital to teach you not to grieve for that which had escaped you, nor for that which had befallen you. And Allah is WellAware of all that you do.

Вот вы бросились бежать, не оглядываясь друг на друга, тогда как Посланник призывал вас, находясь в последних (ближайших к противнику) рядах, и Аллах воздал вам печалью за печаль, чтобы вы не скорбили о том, что было вами упущено, и о том, что поразило вас. Аллаху известно о том, что вы совершаете.

[Вспомните,] как вы бежали [с поля сражения при Ухуде], ни на кого не обращая внимания, а позади Посланник тем временем призывал вас [вернуться]. И Аллах воздал вам за горе [, причиненное вами Посланнику,] горем [поражения]. И не жалейте о том, что миновало, и о том, что поразило вас. Воистину, Аллах ведает о том, что вы творите.

When you ran off precipitately and did not wait for any one, and the Messenger was calling you from your rear, so He gave you another sorrow instead of (your) sorrow, so that you might not grieve at what had escaped you, nor (at) what befell you; and Allah is aware of what you do.

When ye climbed (the hill) and paid no heed to anyone, while the messenger, in your rear, was calling you (to fight). Therefor He rewarded you grief for (his) grief, that (He might teach) you not to sorrow either for that which ye missed or for that which befell you. Allah is Informed of what ye do.

when ye went up and looked not round upon any one, although the Apostle was calling you from your rear. Therefore did God reward you with trouble on trouble that ye should not grieve after what ye had missed, nor for what befel you, for God is well aware of what ye do.

Siz şaşkınlıkla sağa-sola kaçıyor, hiç kimseye dönüp bakmıyordunuz. Resul ise arkanızdan sizi çağırıyordu. Böylece Allah size keder üstüne keder verdi ki, elinizden uçup gidene de size isabet edene de üzülmeyesiniz. Allah, yapmakta olduklarınızdan haberdardır.

And when you were going up, and paid no heed for anyone, and the Messenger was calling you from behind; so He rewarded you with grief upon grief that you might not sorrow for what escaped you neither for what smote you. And Allah is Aware of what you do.

You were climbing up the hill without looking around and the Messenger was calling you. You suffered according to Allah’s Law of Requital. Grieve not about the loss and hardship you have suffered. Allah’s Law has adequate provision to nullify the effects of your misgivings. Allah is Informed of all your actions.

Recall that you rushed (after the spoils), paying no attention to anyone, even when the messenger was calling from behind you. Consequently, He substituted one misery for another, that you may not grieve over anything you had missed, or agonize over any hardship you had suffered. GOD is Cognizant of everything you do.

When ye came up the height and took no heed of any one, while the Prophet in your rear was calling you to the fight! God hath rewarded you with trouble upon trouble, that ye might learn not to be chagrined at your loss of booty, or at what befel you! God is acquainted with your actions.

when ye went up as ye fled, and looked not back on any; while the Apostle called you, in the uttermost part of you. Therefore God rewarded you with affliction on affliction, that ye be not grieved hereafter for the spoils which ye fail of, nor for that which befalleth you; for God is well acquainted with whatever ye do.

When you were running away and looked not back at anyone while the Messenger was calling you, in your rear, then HE gave you one sorrow after another sorrow, that you might not grieve for what escaped you nor for what befell you. And ALLAH is quite Aware of what you do.

Als ihr fortlieft und nach keinem umblicktet, während der Gesandte hinter euch herrief; dann gab Er euch einen Kummer als Entgelt für einen Kummer, damit ihr nicht trauern möchtet um das, was euch entging, noch um das, was euch befiel. Und Allah ist sehr wohl kundig eures Tuns.

И (вспомните), как встали вы с постов, ■ И ни к кому лица не обращали, ■ И лишь последние из вас ■ Могли призыв посланника услышать, ■ Когда он звал вернуться вас (в ряды сраженья). ■ И тут навлек Аллах на вас одно несчастье за другим, ■ Чтоб вы об ускользнувших (благах) ■ И о печалях, что постигли вас, не сокрушались, – ■ Аллах ведь знает все, что вы творите.

Өход сугышында мөшрикләр җиңә башлагач, һичкемгә илтифат итмичә, пәйгамбәрне ташлап тауга качасыз, пәйгамбәр минем яныма җыелыгыз дип кычкырадыр, ә сез үлемнән куркып, һаман качасыз шуның өчен Аллаһ сезгә кайгы өстенә кайгы бирде. Беренче кайгы – тау арасын ташлап китүләре, икенче кайгы – сугыш каты барганда тауга качуларыдыр. Чөнки бу ике кайгы өчен соңыннан бик каты кайгырдылар. Бу ике кайгы сәбәпле сугышта җиңелүегез һәм табыш малын кулга төшерә алмавыгыз өчен, шулай ук шәһид булган яки яраланган кардәшләрегез өчен артык кайгырмавыгыз өчен Аллаһ шулай кылды. Аллаһ сезнең кылган эшләрегездән хәбәрдәр.

(وہ وقت بھی یاد کرنے کے لائق ہے) جب تم لوگ دور بھاگے جاتے تھے اور کسی کو پیچھے پھر کر نہیں دیکھتے تھے اور رسول الله تم کو تمہارے پیچھے کھڑے بلا رہے تھے تو خدا نے تم کو غم پر غم پہنچایا تاکہ جو چیز تمہارے ہاتھ سے جاتی رہی یا جو مصیبت تم پر واقع ہوئی ہے اس سے تم اندوہ ناک نہ ہو اور خدا تمہارے سب اعمال سے خبردار ہے

جب تم (افراتفری کی حالت میں) بھاگے جا رہے تھے اور کسی کو مڑ کر نہیں دیکھتے تھے اور رسول (صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم) اس جماعت میں (کھڑے) جو تمہارے پیچھے (ثابت قدم) رہی تھی تمہیں پکار رہے تھے پھر اس نے تمہیں غم پر غم دیا (یہ نصیحت و تربیت تھی) تاکہ تم اس پر جو تمہارے ہاتھ سے جاتا رہا اور اس مصیبت پر جو تم پر آن پڑی رنج نہ کرو، اور اللہ تمہارے کاموں سے خبردار ہے،