الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ

الّذين يذكرون اللّه قياما و قعودا و على جنوبهم و يتفكّرون في خلق السّماوات و الأرض ربّنا ما خلقت هذا باطلا سبحانك فقنا عذاب النّار

Allatheena yathkuroona Allaha qiyaman waquAAoodan waAAala junoobihim wayatafakkaroona fee khalqi alssamawati waal-ardi rabbana ma khalaqta hatha batilan subhanaka faqina AAathaba alnnari

آنان که خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته ، ياد مي کنند و در آفرينش آسمانها و زمين مي انديشند : اي پروردگار ما ، اين جهان را به بيهوده نيافريده اي ، تو منزهي ، ما را از عذاب آتش بازدار

همان كسانى كه خداوند را [در همه احوال] ايستاده و نشسته و بر پهلو آرميده، ياد مى كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى انديشند كه پروردگارا اين را بيهوده نيافريده اى، پاكا كه تويى، ما را از عذاب [آتش] دوزخ در امان بدار.

آن كسانى كه خدا را در همه حال، ايستاده و نشسته و به پهلو تكيه داده ياد ميكنند و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين به تفكر و تفحص مى‏پردازند. (و مى‏گويند:) پروردگارا، اينها را بيهوده نيافريده‏اى. منزهى تو. ما را از عذاب، محفوظ بدار.

آنان که همواره خدا را ایستاده و نشسته و به پهلو آرمیده یاد می کنند، و پیوسته در آفرینش آسمان ها و زمین می اندیشند، [و از عمق قلب همراه با زبان می گویند:] پروردگارا! این [جهان با عظمت] را بیهوده نیافریدی، تو از هر عیب و نقصی منزّه و پاکی؛ پس ما را از عذاب آتش نگاهدار.

آنانند كه (از روى خلوص) ياد مى‏كنند خداى را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده (در تمام حالات خود بياد آفريدگار مى‏باشند) و انديشه مى‏كنند در آفرينش آسمانها و زمين پروردگارا نيافريده‏اى اين مخلوق بديع را بيهوده منزهى تو (از آنكه چيزى را بيهوده پديد آورى) پس نگاهدار ما را از آتش دوزخ

همانان كه خدا را [در همه احوال‏] ايستاده و نشسته، و به پهلو آرميده ياد مى‏كنند، و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند [كه:] پروردگارا، اينها را بيهوده نيافريده‏اى؛ منزهى تو! پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار.

آنان كه ايستاده و نشسته و به پهلو خفته خدا را ياد كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند:- پروردگارا! اين جهان را بيهوده نيافريده‏اى، تو منزهى، ما را از عذاب آتش نگهدار.

آن كسانى را كه خدا را در حال ايستادن و نشستن و بر پهلوهايشان [افتاده‏] ياد مى‏كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند [و مى‏گويند]: اى پروردگار ما اينها را بيهوده نيافريدى. پاكى تو راست. پس ما را از عذاب آتش نگه‏دار.

آنان كه ياد ميكنند خدا را ايستاده و نشسته و بر پهلوهاشان و انديشه ميكنند در آفرينش آسمانها و زمين پروردگار ما نيافريدى اين را باطل منزهى تو پس نگهدار ما را از عذاب آتش

آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و بر پهلوى خويش [آرميده‏] ياد مى‏كنند و در آفرينش آسمانها و زمين انديشه مى‏كنند. [و مى‏گويند:] پروردگارا، اين را باطل نيافريده‏اى، پاكى براى توست، پس ما را از عذاب آتش [جهنم‏] حفظ كن

همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیده‌اند، یاد می‌کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می‌اندیشند؛ (و می‌گویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریده‌ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!

همان كسان كه ايستاده و نشسته و بر پهلوها خفته خداى را ياد مى‏كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند [و گويند:] پروردگارا، اين را به گزاف و بيهوده نيافريدى، تو پاكى- از اينكه كارى به گزاف و بيهوده كنى- پس ما را از عذاب آتش دوزخ نگاه دار.

آنان كه ياد ميكنند خدا را ايستاده و نشسته و بر پهلوهاشان و انديشه ميكنند در آفرينش آسمانها و زمين پروردگار ما نيافريدى اين را باطل منزهى تو پس نگهدار ما را از عذاب آتش

آنان كه ياد خدا كنند ايستادگان و نشستگان و بر پهلوهاى خويش و مى انديشند در آفرينش آسمانها و زمين پروردگارا نيافريدى اين را به باطل (بيهوده) دور از تو (منزهى تو) نگهدار ما را از عذاب آتش

آنها که در هر حالت، ایستاده و نشسته و خفته خدا را یاد کنند و دائم در خلقت آسمان و زمین بیندیشند و گویند: پروردگارا، تو این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزهی، ما را به لطف خود از عذاب دوزخ نگاهدار؛

آنان در حال ايستاده، نشسته و به پهلو آرميده به ياد خدا هستند و در خلقت آسمان ها و زمين مي انديشند: پروردگار ما، تو همه اينها را بيهوده نيافريدي. شکوه و جلال تو ستايش باد. ما را از مجازات دوزخ در امان بدار.

Those who mention/remember God standing , and sitting, and on their sides, and they think in the skies’/space’s and the earth’s/Planet Earth’s creation, «Our Lord, you have not created that wastefully ,your praise/glory, so protect us (from)/make us avoid the fire’s torture.»

Those who remember Allah (always, and in prayers) standing, sitting, and lying down on their sides, and think deeply about the creation of the heavens and the earth, (saying): «Our Lord! You have not created (all) this without purpose, glory to You! (Exalted be You above all that they associate with You as partners). Give us salvation from the torment of the Fire.

who remember God, standing and sitting and on their sides, and reflect upon the creation of the heavens and the earth: ‹Our Lord, Thou hast not created this for vanity. Glory be to Thee! Guard us against the chastisement of the Fire.

[and] who remember God when they stand, and when they sit, and when they lie down to sleep, and [thus] reflect on the creation of the heavens and the earth: «O our Sustainer! Thou hast not created [aught of] this without meaning and purpose. Limitless art Thou in Thy glory! Keep us safe, then, from suffering through fire!

Die staande, zittende en liggende aan God denken en, bij het nadenken over de schepping van hemel en aarde, uitroepen: O Heer! gij hebt dit niet zonder reden geschapen. Lof zij u. Red ons van de straf des vuurs.

Those who remember God while standing, and sitting, and on their sides, and they ponder in the creation of the heavens and the Earth: "Our Lord you did not create this without purpose, be You glorified, spare us the retribution of the Fire!"

che in piedi, seduti o coricati su un fianco ricordano Allah e meditano sulla creazione dei cieli e della terra, [dicendo]: «Signore, non hai creato tutto questo invano. Gloria a Te! Preservaci dal castigo del Fuoco.

Those who remember Allah (always, and in prayers) standing, sitting, and lying down on their sides, and think deeply about the creation of the heavens and the earth, (saying): "Our Lord! You have not created (all) this without purpose, glory to You! (Exalted be You above all that they associate with You as partners). Give us salvation from the torment of the Fire.

которые поминают Аллаха стоя, сидя и на боку и размышляют о сотворении небес и земли: «Господь наш! Ты не сотворил это понапрасну. Пречист Ты! Защити же нас от мучений в Огне.

которые поминают Аллаха и стоя, и сидя, и [лежа] на боку и размышляют о сотворении небес и земли [и говорят]: «Господи наш! Ты сотворил все это не напрасно. Славен Ты! Охрани нас от мук огня.

Those who remember Allah standing and sitting and lying on their sides and reflect on the creation of the heavens and the earth: Our Lord! Thou hast not created this in vain! Glory be to Thee; save us then from the chastisement of the fire:

Such as remember Allah, standing, sitting, and reclining, and consider the creation of the heavens and the earth, (and say): Our Lord! Thou createdst not this in vain. Glory be to Thee! Preserve us from the doom of Fire.

who remember God standing and sitting or lying on their sides, and reflect on the creation of the heavens and the earth. ‹O Lord! thou hast not created this in vain. We celebrate Thy praise; then keep us from the torment of the fire!

Onlar o kişilerdir ki, ayakta, otururken, yan yatarken hep Allah’ı zikrederler; göklerin ve yerin yaratılışı hakkında derin derin düşünürler: «Ey Rabbimiz! Sen bunu boşuna yaratmadın. Şanın yücedir senin!Ateş azabından koru bizi!»

Those who remember Allah when standing, sitting, and on their sides, and contemplate upon the creation of the heavens and the earth (saying:) ‹Lord, You have not created these in falsehood. Exaltations to You! Guard us against the punishment of the Fire.

Men and women of understanding keep learning how Allah’s Laws are operational in the Universe. While standing, sitting and on their sides, whatever state they are in, they observe and reflect upon the wonders of Allah’s creation in the heavens and the earth, in the Highs and the Lows. They exclaim, «Our Lord! You did not create all this in vain, be You glorified! Save us from the retribution of the Fire.» As the humans harness the Universal Laws, coupled with adopting the Divine Value System, they shall move away from hell and get closer to establishing a Paradise on earth (45:13-14).

They remember GOD while standing, sitting, and on their sides, and they reflect upon the creation of the heavens and the earth: «Our Lord, You did not create all this in vain. Be You glorified. Save us from the retribution of Hell.

Who standing, and sitting, and reclining, bear God in mind, and muse on the creation of the Heavens and of the Earth. «O our Lord!» say they, «thou hast not created this in vain. No. Glory be to Thee! Keep us, then, from the torment of the fire.

who remember God standing, and sitting, and lying on their sides; and meditate on the creation of heaven and earth, saying, O Lord, thou hast not created this in vain; far be it from thee: Therefore deliver us from the torment of hell fire:

Those who remember ALLAH standing, sitting, and lying on their sides, and ponder over the creation of the heavens and the earth; and say, `Our Lord, thou hast not created this universe in vain. Holy art Thou; save us then from the punishment of the Fire;

Die Allahs gedenken im Stehen und Sitzen und wenn sie auf der Seite liegen und nachsinnen über die Schöpfung der Himmel und der Erde: «Unser Herr, Du hast dies nicht umsonst erschaffen; heilig bist Du; errette uns denn vor der Strafe des Feuers.

Для тех, которые Аллаха поминают, ■ Когда стоят они, или сидят, или лежат, ■ И размышлениям о сотворении земли и неба предаются: ■ «Владыка наш! Ты сотворил все это не напрасно. ■ Хвала Тебе! Убереги же нас от мук Огня!

Ул гакыл ияләре, намаз укырлар, намаздан башка вакытта да Аллаһуны зекер итәрләр баскан, утырган вә яннарына яткан хәлдә, дәхи җир, күкләрнең төзелеше хакында гакылларын эшләтеп, фикерләрен йөртерләр: «Ий Раббыбыз бу төзелешне Син максатсыз бушка гына төземәдең. Мактау сиңа, Син барча кимчелектән пакьсың! Безләрне ут ґәзабыннан сакла!

جو کھڑے اور بیٹھے اور لیٹے (ہر حال میں) خدا کو یاد کرتے اور آسمان اور زمین کی پیدائش میں غور کرتے (اور کہتے ہیں) کہ اے پروردگار! تو نے اس (مخلوق) کو بے فائدہ نہیں پیدا کیا تو پاک ہے تو (قیامت کے دن) ہمیں دوزخ کے عذاب سے بچائیو

یہ وہ لوگ ہیں جو (سراپا نیاز بن کر) کھڑے اور (سراپا ادب بن کر) بیٹھے اور (ہجر میں تڑپتے ہوئے) اپنی کروٹوں پر (بھی) اللہ کو یاد کرتے رہتے ہیں اور آسمانوں اور زمین کی تخلیق (میں کارفرما اس کی عظمت اور حُسن کے جلووں) میں فکر کرتے رہتے ہیں، (پھر اس کی معرفت سے لذت آشنا ہو کر پکار اٹھتے ہیں:) اے ہمارے رب! تو نے یہ (سب کچھ) بے حکمت اور بے تدبیر نہیں بنایا، تو (سب کوتاہیوں اور مجبوریوں سے) پاک ہے پس ہمیں دوزخ کے عذاب سے بچا لے،