لا يَسْأَمُ الإِْنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ

لا يسأم الإنسان من دعاء الخير و إن مسّه الشّرّ فيؤس قنوط

La yas-amu al-insanu min duAAa-i alkhayri wa-in massahu alshsharru fayaoosun qanootun

آدمي هر چه طلب خير کند خسته نمي شود ، اما چون بدي به او برسد بدانديش ، و نوميد مي گردد

انسان هرگز از طلب خير به دعا خسته نمى شود، ولى چون شرى به او رسد، بس نوميد و دلسرد است.

انسان از خواستهاى مفيد (مال دنيا) هيچگاه سير و خسته نميشود ولى اگر ضرر و زيانى به او برسد، آن گاه مأيوس شده و (از رحمت حق) نااميد ميگردد.

انسان از درخواست خوشی و رفاه خسته نمی شود، واگر آسیبی به او رسد به شدت مأیوس [و] ناامید می شود؛

ملول نگردد آدمى از خواستن نيكوئى (توانگرى و تندرستى) و اگر برسد او را بدى (تنگدستى و بيمارى) پس مأيوس و نوميد است

انسان از دعاى خير خسته نمى‏شود، و چون آسيبى به او رسد مأيوس [و] نوميد مى‏گردد.

انسان از تقاضاى خير خسته نمى‏شود و چون بدى به او برسد مأيوس و نااميد مى‏شود،

انسان از دعاى [طلب‏] خير ملال نگيرد، و اگر شرى به او رسد نوميد و سست دل شود.

ملول نمى‏شود انسان از دعاى خير و اگر برسد او را شترى پس نااميد است و نااميد

انسان از طلب خير خسته نمى‏شود. و اگر گزندى به او برسد، مأيوس نااميد است

انسان هرگز از تقاضای نیکی (و نعمت) خسته نمی‌شود؛ و هرگاه شرّ و بدی به او رسد، بسیار مأیوس و نومید می‌گردد!

آدمى از خواستن نيكى- نعمت و تندرستى و مانند اينها- خسته [و سير] نشود و اگر او را بدى- سختى و تنگدستى و بيمارى- برسد پس نوميد و دلسرد گردد.

ملول نمى‏شود انسان از دعاى خير و اگر برسد او را شرى پس نااميد است و نااميد

خسته نگردد انسان از خواهش خوب و اگر رسدش بديى پس بسى نوميد و بسى دلسرد است

آدمی (حریص، از خدا) به دعا دایم تمنّای خیر می‌کند و هرگز خستگی و سیری ندارد و لیکن اگر به وی شرّ و آسیبی رسد (از رحمت الهی) زود مأیوس و ناامید می‌گردد.

انسان هرگز از درخواست براي چيزهاي خوب خسته نمي شود و هنگامي كه گزندي به او برسد، افسرده و مأيوس مي شود.

The human/mankind does not get bored/tired from the goodness› call/request/prayer , and if the bad/evil/harm touched him, so he is despairing/hopeless despaired.

Man (the disbeliever) does not get tired of asking good (things from Allah), but if an evil touches him, then he gives up all hope and is lost in despair.

Man wearies not of praying for good; but when evil visits him, then he is cast down and desperate.

MAN NEVER TIRES of asking for the good [things of life]; and if evil fortune touches him, he abandons all hope, giving himself up to despair. [See note on 11:9.]

Het vermoeit den mensch niet, het goede te vragen, maar als het kwade hem overvalt, vertwijfelt en wanhoopt hij.

The human being does not tire in imploring for good things. But if adversity touches him, he is disheartened, desperate!

L’uomo non si stanca mai di invocare il bene. Quando poi lo coglie la sventura, si dispera, affranto.

Man (the disbeliever) does not get tired of asking good (things from Allah), but if an evil touches him, then he gives up all hope and is lost in despair.

Человеку не наскучивает молить о добре, но если его коснется вред, то он отчаивается и теряет надежду.

Человек не устает молить о добре, но если его постигнет беда, то он отчаивается и теряет надежду.

Man is never tired of praying for good, and if evil touch him, then he is despairing, hopeless.

Man tireth not of praying for good, and if ill toucheth him, then he is disheartened, desperate.

Man is never tired of praying for good, but if evil touch him, then he is despairing and hopeless.

İnsan, hayır istemekten/hayır için dua etmekten bıkıp usanmaz. Kendisine bir şer dokunmaya görsün; hemen ümidini keser, yıkılır.

Mankind never wearies of supplicating for goodness, but when evil befalls him he is downcast and (grows) desperate.

Man tires not of looking for wealth and happiness, and if harm touches him, soon he is disheartened, despondent. (100:8), (102:1-2).

The human being never tires of imploring for good things. And when adversity befalls him, he turns despondent, desperate.

Man ceaseth not to pray for good: but if evil betide him he despondeth, despairing.

Man is not wearied with asking good; but if evil befall him, he despondeth, and despaireth.

Man tires not of praying for good; but if evil touch him, he despairs, giving up all hope.

Der Mensch wird nicht müde, Gutes zu erbitten; doch wenn ihn Übel berührt, dann verzweifelt er, wird hoffnungslos.

Без устали взывает человек об умножении добра; ■ Когда же зло его коснется, ■ В отчаянном бессилии своем ■ Он оставляет всякую надежду.

Кеше Аллаһудан дөнья кирәген, сәламәтлек, тынычлык, байлык вә шатлык, бәхет кебиләрне сораудан туктамый һәм сораудан ялыкмый, әгәр аны бәла-казалар тотса, тормышының шатлыгы китсә, Аллаһуның рәхмәтеннән өметен кисә, сабыр итми, шөкер дә итми һәм ґәеп үземдәдер дип тәүбә итми һәм Аллаһудан гафу да сорамый. Шулай итеп, Аллаһудан үзеннән-үзе бизә.

انسان بھلائی کی دعائیں کرتا کرتا تو تھکتا نہیں اور اگر تکلیف پہنچ جاتی ہے تو ناامید ہوجاتا اور آس توڑ بیٹھتا ہے

انسان بھلائی مانگنے سے نہیں تھکتا اور اگر اسے برائی پہنچ جاتی ہے تو بہت ہی مایوس، آس و امید توڑ بیٹھنے والا ہو جاتا ہے،