رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

ربّنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هديتنا و هب لنا من لدنك رحمة إنّك أنت الوهّاب

Rabbana la tuzigh quloobana baAAda ith hadaytana wahab lana min ladunka rahmatan innaka anta alwahhabu

اي پروردگار ما ، از آن پس که ما را هدايت کرده اي ، دلهاي ما را به باطل متمايل مساز ، و رحمت خود را بر ما ارزاني دار ، که تو بخشاينده اي

[مى گويند] پروردگارا، پس از آنكه هدايتمان كردى، دلهاى ما را مگردان، و رحمتى از سوى خويش به ما ارزانى دار كه تو بخشنده اى.

(و نيز مى‏گويند:) پروردگارا، دلهاى ما را بعد از آنكه هدايت كردى منحرف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ببخش، در حقيقت تو بسيار بخشنده‏اى.

[و می گویند:] پروردگارا! دل هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن، و از سوی خود رحمتی برما ببخش؛ زیرا تو بسیار بخشنده ای.

(اينان بواسطه معرفت كاملى كه به مقام پروردگار دارند مى‏گويند) پروردگارا مايل مگردان دلهاى ما را بباطل بعد از آنكه هدايت كردى ما را و ببخش ما را از جانب خود رحمتى (توفيقى بر استقامت كه آن رحمت محض است) زيرا تنها تو بخشنده‏اى

[مى‏گويند:] پروردگارا، پس از آنكه ما را هدايت كردى، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان، و از جانب خود، رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى.

پروردگارا، بعد از آن كه ما را هدايت كردى دلهايمان را منحرف نگردان و رحمت خود را بر ما ارزانى دار كه تو بخشنده‏اى.

اى پروردگار ما، پس از آنكه ما را هدايت كردى، دلهاى ما را مايل به باطل مكن و از سوى خود ما را رحمتى ببخش، بى‏گمان تو بخشنده‏اى.

اى پروردگار ما مايل مگردان دلهاى ما را بباطل پس از آنكه راه نمودى ما را و ببخش ما را از نزد خود رحمتى بدرستيكه تو توئى بغايت بخشنده

پروردگارا، دلهاى ما را پس از آنكه ما را هدايت كردى [از حقّ‏] مگردان و به ما از نزد خود بخششى ارزانى دار. به راستى [كه‏] بخشنده تويى

(راسخانِ در علم، می‌گویند:) «پروردگارا! دلهایمان را، بعد از آنکه ما را هدایت کردی، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوی خود، رحمتی بر ما ببخش، زیرا تو بخشنده‌ای!

[و گويند:] پروردگارا، دلهاى ما را، پس از آنكه ما را راه نمودى، از راستى به كژى مگردان، و ما را از نزد خود بخشايشى ارزانى دار، كه تويى بسيار بخشنده.

اى پروردگار ما مايل مگردان دلهاى ما را بباطل پس از آنكه راه نمودى ما را و ببخش ما را از نزد خود رحمتى بدرستى كه تو توئى بغايت بخشنده

پروردگارا ملغزان دلهاى ما را پس از آنكه هدايت كردى ما را و ببخش ما را از نزد خود رحمتى كه توئى بسيار بخشنده

بار پروردگارا، دلهای ما را به باطل میل مده پس از آنکه به حق هدایت فرمودی و به ما از لطف خود رحمتی عطا فرما، که تویی بسیار بخشنده (بی‌منّت).

پروردگار ما، اكنون که ما را هدايت کرده اي، نگذار دل هايمان به سستي گرايد. باران رحمت خود را بر ما بباران؛ تويي عطاکننده.

Our Lord, do not deviate from truth our hearts/minds after when You guided us, and grant/present for us from at You a mercy, that you are the grantor/presenter .

(They say): «Our Lord! Let not our hearts deviate (from the truth) after You have guided us, and grant us mercy from You. Truly, You are the Bestower.»

Our Lord, make not our hearts to swerve after that Thou hast guided us; and give us mercy from Thee; Thou art the Giver.

«O our Sustainer! Let not our hearts swerve from the truth after Thou hast guided us; and bestow upon us the gift of Thy grace: verily, Thou art the [true] Giver of Gifts.

O Heer! laat onze harten niet meer dwalen, nadat gij ons op den rechten weg hebt geleid. Schenk ons Uwe barmhartigheid; want gij zijt de gever.

"Our Lord, do not make our hearts deviate after You have guided us, and grant us from You a mercy; You are the Grantor."

» Signor nostro, non lasciare che i nostri cuori si perdano dopo che li hai guidati e concedici misericordia da parte Tua. In verità Tu sei Colui che dona.

(They say): "Our Lord! Let not our hearts deviate (from the truth) after You have guided us, and grant us mercy from You. Truly, You are the Bestower."

Господь наш! Не уклоняй наши сердца в сторону после того, как Ты наставил нас на прямой путь, и даруй нам милость от Себя, ведь Ты – Дарующий!

Господи наш! После того как Ты направил нас на прямой путь, не отклоняй наши сердца [с него]. Даруй нам от Тебя милость, ибо, воистину, Ты – дарующий.

Our Lord! make not our hearts to deviate after Thou hast guided us aright, and grant us from Thee mercy; surely Thou art the most liberal Giver.

Our Lord! Cause not our hearts to stray after Thou hast guided us, and bestow upon us mercy from Thy Presence. Lo! Thou, only Thou, art the Bestower.

‹O Lord! pervert not our hearts again when Thou hast guided them, and grant us mercy from Thee, for Thou art He who grants.

Ey Rabbimiz! Bizi doğruya ve güzele yönelttikten sonra kalplerimizi bozup eğriltme ve bize katından bir rahmet bağışla! Sen, yalnız sen Vahhâb’sın, bol bol bağışta bulunansın.

Lord, do not cause our hearts to swerve after You have guided us. Grant us Your Mercy. You are the Embracing Giver.

They say, «Our Lord! Let not our hearts waver, now that you have guided us, and bestow upon us Mercy from Your Presence. You, only You are the Giver of Gifts.»

«Our Lord, let not our hearts waver, now that You have guided us. Shower us with Your mercy; You are the Grantor.

O our Lord! suffer not our hearts to go astray after that thou hast once guided us, and give us mercy from before thee; for verily thou art He who giveth.

O Lord, cause not our hearts to swerve from truth, after thou hast directed us: And give us from thee mercy, for thou art he who giveth.

`Our Lord, let not our hearts become perverse after Thou hast guided us, and bestow on us mercy from Thyself; surely Thou art the Great Bestower;

«Unser Herr, laß unsere Herzen nicht verderbt werden, nachdem Du uns geleitet hast, und gewähre uns Gnade von Dir; gewiß, Du allein bist der Gewährende.

(И говорят они): ■ «Владыка наш! ■ Не дай нашим сердцам свернуть с пути, ■ По коему Ты нас уже направил; ■ Яви нам милосердие Твое, – ■ Ведь Ты, поистине, Податель всех щедрот!

Алар: «Ий Раббыбыз безне туры юлга күндергәнеңнән соң күңелләребезне дөреслектән ялган якка авыштырма һәм шәфкать кылып, безгә рәхмәтеңне бир! Әлбәттә, Син сорап та, сорамыйча да бирүчесең», – диләр.

اے پروردگار جب تو نے ہمیں ہدایت بخشی ہے تو اس کے بعد ہمارے دلوں میں کجی نہ پیدا کر دیجیو اور ہمیں اپنے ہاں سے نعمت عطا فرما تو تو بڑا عطا فرمانے والا ہے

(اور عرض کرتے ہیں:) اے ہمارے رب! ہمارے دلوں میں کجی پیدا نہ کر اس کے بعد کہ تو نے ہمیں ہدایت سے سرفراز فرمایا ہے اور ہمیں خاص اپنی طرف سے رحمت عطا فرما، بیشک تو ہی بہت عطا فرمانے والا ہے،