‹
قرآن، سوره آل عمران (3) آیه 38
آیه پسین: سوره آل عمران (3) آیه 39
آیه پیشین: سوره آل عمران (3) آیه 37
هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ
هنالك دعا زكريّا ربّه قال ربّ هب لي من لدنك ذرّيّة طيّبة إنّك سميع الدّعاء
Hunalika daAAa zakariyya rabbahu qala rabbi hab lee min ladunka thurriyyatan tayyibatan innaka sameeAAu aldduAAa/-i
در آنجا زکريا پروردگارش را ندا داد و گفت : اي پروردگار من ، مرا، ازجانب خود فرزندي پاکيزه عطا کن ، همانا که تو دعا را مي شنوي
آنجا بود كه زكريا به [درگاه] پروردگارش دعا كرد [و] گفت پروردگارا به من از نزد خود فرزندى پاك عطا فرما، كه تو شنواى دعايى.
آن گاه زكريا پروردگارش را خواند و گفت: پروردگارا از جانب خود فرزندى پاك بر من عطا كن، در حقيقت تو شنونده دعائى.
در آنجا بود که زکریا [با دیدن کرامت و عظمت مریم] پروردگار خود را خوانده، گفت: پروردگارا! مرا از سوی خود فرزندی پاک و پاکیزه عطا کن، یقیناً تو شنوای دعایی.
در آن هنگام (كه زكريا اين كرامات را ديد) بخواند زكريا پروردگار خود را گفت پروردگارا ببخش به من از نزد خود فرزندى پاك (از آلودگيها) كه تو شنونده دعائى (و اجابت كننده آنى)
آنجا [بود كه] زكريا پروردگارش را خواند [و] گفت: «پروردگارا، از جانب خود، فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن، كه تو شنونده دعايى.»
در آنجا زكريا پروردگارش را خواند و گفت: «پروردگارا! از جانب خويش مرا فرزندى صالح عطا فرما كه تو شنواى دعايى.»
در آنجا زكريا پروردگارش را خوانده گفت: پروردگار من، از جانب خويش فرزندى بىآلايش به من بخش بىگمان تو شنونده دعايى.
در آنجا خواند زكريا پروردگارش را گفت اى پروردگار من ببخش مرا از نزدت فرزندى پاكيزه بدرستيكه تو شنونده دعائى
آن گاه بود كه زكريا از پروردگارش [حاجت] خواست. گفت: پروردگارا، از نزد خويش نسلى پاك به من ببخش. به راستى [كه] تو شنواى دعايى
در آنجا بود که زکریا، (با مشاهده آن همه شایستگی در مریم،) پروردگار خویش را خواند و عرض کرد: «خداوندا! از طرف خود، فرزند پاکیزهای (نیز) به من عطا فرما، که تو دعا را میشنوی!»
آنگاه- يا در آنجا- زكريا پروردگار خويش را بخواند، گفت: پروردگارا، مرا از نزد خود فرزندى پاك ببخش، كه تويى شنواى دعا.
در آنجا خواند زكريا پروردگارش را گفت اى پروردگار من ببخش مرا از نزدت فرزندى پاكيزه بدرستى كه تو شنونده دعائى
اينجا خواند زكريا پروردگار خويش را گفت پروردگارا ببخش مرا از نزد خود نسلى پاكيزه كه توئى همانا شنونده دعا
در آن هنگام زکریّا (که کرامت مریم مشاهده کرد) پروردگار خود را بخواند، گفت: پروردگارا، مرا (به لطف خویش) فرزندی پاک سرشت عطا فرما، که همانا تویی اجابت کننده دعا.
در آن هنگام بود كه زكريا از پروردگارش درخواست كرد: پروردگار من، چنين فرزند خوبي به من عطا كن؛ تويي شنونده دعا.
At that place and time Zachary called his Lord, he said: «My Lord grant/present for me, from at you good descendants, that you are hearing/listening (to) the call/request/prayer.»
At that time Zakariya (Zachariya) invoked his Lord, saying: «O my Lord! Grant me from You, a good offspring. You are indeed the All-Hearer of invocation.»
Then Zachariah prayed to his Lord saying, ‹Lord, give me of Thy goodness a goodly offspring. Yea, Thou hearest prayer.›
In that self-same place, Zachariah prayed unto his Sustainer, saying: «O my Sustainer! Bestow upon me [too], out of Thy grace, the gift of goodly offspring; for Thou, indeed, hearest all prayer.»
Daarop bad Zacharias God, en zeide: o God! schenk mij eene gezegende nakomelingschap; want Gij zijt de verhoorder der gebeden.
It was then that Zachariah called on his Lord, he said: "My Lord, grant me from You a good progeny, You are hearer of the prayers."
Zaccaria allora si rivolse al suo Signore e disse: » O Signor mio, concedimi da parteTua una buona discendenza. In verità Tu sei Colui che ascolta l’invocazione».
At that time Zakariya (Zachariya) invoked his Lord, saying: "O my Lord! Grant me from You, a good offspring. You are indeed the All-Hearer of invocation."
Тогда Закарийа (Захария) воззвал к своему Господу, сказав: «Господи! Одари меня прекрасным потомством от Себя, ведь Ты внимаешь мольбе».
На том самом месте воззвал Закариййа к своему Господу и воскликнул: «Господи! Даруй мне от Тебя прекрасное потомство, ибо Ты – слышащий мольбу».
There did Zakariya pray to his Lord; he said: My Lord! grant me from Thee good offspring; surely Thou art the Hearer of prayer.
Then Zachariah prayed unto his Lord and said: My Lord! Bestow upon me of Thy bounty goodly offspring. Lo! Thou art the Hearer of Prayer.
Therefore prayed Zachariah to his Lord, and said, ‹Lord, grant me from Thee a good seed. Verily, Thou hearest prayer.›
Zekeriyya orada Rabbine yakarmıştı: «Rabbim, demişti, katından bana tertemiz bir soy bağışla!Sen yakarışı en iyi duyansın!»
Thereupon Zachariah supplicated to his Lord, saying: ‹Lord, give me from You a good offspring. You hear all prayers. ‹
Seeing a lovely child grow before his eyes, Zechariah prayed to his Lord, «My Lord! Bless me by bestowing upon me a good child; You are the Hearer of prayer.»
That is when Zachariah implored his Lord: «My Lord, grant me such a good child; You are the Hearer of the prayers.»
There did Zacharias call upon his Lord: «O my Lord!» said he, «vouchsafe me from thyself good descendants, for thou art the hearer of prayer.» Then did the angels call to him, as he stood praying in the sanctuary:
There Zacharias called on his Lord, and said, Lord, give me from thee a good offspring, for thou art the hearer of prayer.
Then and there did Zachariah pray to his Lord, saying, `My Lord grant me from Thyself pure offspring; surely thou art the Hearer of Prayer.›
Daselbst betete Zacharias zu seinem Herrn und sprach: «Mein Herr, gewähre mir Du einen reinen Sprößling; wahrlich, Du bist der Erhörer des Gebets.»
И там, (в обители Марйам), ■ Воззвал в молитве Закария к Богу: ■ «О мой Господь! Дай мне ■ Благословленное Тобой потомство, – ■ Ведь слышишь Ты, когда к Тебе взывают!»
Мәрьямнең дәрәҗәсен Аллаһ күтәргәнне күреп, Раббысына ялварып дога кылды. Әйтте: «Ий Раббым, рәхмәтеңнән миңа бер бала биргел! Шиксез, син минем догамны ишетәсең».
اس وقت زکریا نے اپنے پروردگار سے دعا کی (اور) کہا کہ پروردگار مجھے اپنی جناب سے اولاد صالح عطا فرما تو بے شک دعا سننے (اور قبول کرنے) والا ہے
اسی جگہ زکریا (علیہ السلام) نے اپنے رب سے دعا کی، عرض کیا: میرے مولا! مجھے اپنی جناب سے پاکیزہ اولاد عطا فرما، بیشک تو ہی دعا کا سننے والا ہے،
‹