ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ

ما كان لبشر أن يؤتيه اللّه الكتاب و الحكم و النّبوّة ثمّ يقول للنّاس كونوا عبادا لي من دون اللّه و لكن كونوا ربّانيّين بما كنتم تعلّمون الكتاب و بما كنتم تدرسون

Ma kana libasharin an yu/tiyahu Allahu alkitaba waalhukma waalnnubuwwata thumma yaqoola lilnnasi koonoo AAibadan lee min dooni Allahi walakin koonoo rabbaniyyeena bima kuntum tuAAallimoona alkitaba wabima kuntum tadrusoona

نسزد هيچ بشري را که خدا به او کتاب و حکمت و نبوت داده باشد ، آنگاه به ، مردم بگويد که بندگان من باشيد نه بندگان خدا و حال آنکه پيامبران مي گويند : همچنان که از کتاب خدا مي آموزيد و در آن مي خوانيد ، پرستندگان خدا باشيد

هيچ بشرى را نرسد كه خداوند به او كتاب و حكمت و نبوت داده باشد، سپس به مردمان بگويد به جاى [آنكه بندگان] خداوند [باشيد]، بندگان من باشيد، بلكه [بايد بگويد] شما كه كتاب آسمانى را آموزش داده و آموزش يافته ايد، عالمان ربانى باشيد.

براى هيچ انسانى شايسته نيست كه خدا كتاب و حكمت و نبوت به او عطا كند و او به مردم بگويد كه بجاى خدا، مرا عبادت كنيد. (بلكه مى‏گويد) مردمى ربانى باشيد (ارتباط خود را با پروردگارتان برقرار و حفظ نمائيد) بدانسان كه كتاب خدا را ياد گرفته‏ايد، همانگونه به مردم ياد دهيد.

هیچ انسانی را نسزد که خدا او را کتاب و حکمت و نبوّت دهد، سپس به مردم بگوید: به جای خدا بندگان من باشید بلکه [تکلیف الهی و انسانی او اقتضا می کند به مردم بگوید:] به خاطر آنکه کتاب خدا را تعلیم می دادید، و به سبب آنکه آن را می خواندید، دانشمندانِ « الهی مسلک » [و کاملان در دین] باشید.

هرگز نبود (و سزاوار نيست) براى هيچ بشرى (مانند عيسى) به آنكه بدهد او را خدا كتاب انجيل و حكم (حكمت يا علم و فهم احكام) و پيمبرى سپس بگويد آن كس بمردم (و امت خود) باشيد بندگان من بجاى خدا (و مرا پرستش كنيد) و لكن (سزد كه به مردم گويد) زبانى (: از خاصان پروردگار) باشيد بواسطه آنكه شما مى‏آموزيد (بمردم) كتاب آسمانى را و بواسطه آنكه شما تدريس مى‏كنيد (آن كتاب را)

هيچ بشرى را نسزد كه خدا به او كتاب و حكم و پيامبرى بدهد؛ سپس او به مردم بگويد: «به جاى خدا، بندگان من باشيد.» بلكه [بايد بگويد:] «به سبب آنكه كتاب [آسمانى‏] تعليم مى‏داديد و از آن رو كه درس مى‏خوانديد، علماى دين باشيد.»

هيچ كس را شايسته نباشد كه خداوند كتاب و داورى و نبوت به او بدهد و آن گاه به مردم بگويد به جاى خدا مرا عبادت كنيد.- بلكه بايد بگويد- همانطور كه كتاب را مى‏آموزيد و خود نيز مى‏خوانيد مردمى الهى باشيد.

هرگز روا نباشد كه خدا به بشرى كتاب و حكم و نبوت بدهد، سپس همو بگويد: بندگان من باشيد نه بندگان خدا، بلكه [شايسته است كه بگويد]: خداپرست باشيد به سبب آنچه از كتاب مى‏آموزيد و به سبب آنچه از آن مى‏خوانيد.

نمى‏باشد از براى انسانيكه بدهدش خدا كتاب و حكم و نبوت پس گويد از براى مردمان باشيد بندگان مرمرا از جز خدا و ليكن باشيد خدا پرستان بسبب بودن شما كه تعليم دهيد كتاب را و بسبب بودنتان كه بخوانيد

هيچ بشرى را [روا] نيست كه خداوند به او كتاب و دانش و پيامبرى بدهد آن گاه به مردم بگويد كه به جاى خدا بندگان من باشيد. بلكه [پيامبر مى‏گويد:] با آموزش كتاب و با خواندن [آن عالمان‏] ربّانى باشيد

برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوّت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید!» بلکه (سزاوار مقام او، این است که بگوید:) مردمی الهی باشید، آن‌گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید! (و غیر از خدا را پرستش نکنید!)

هيچ آدمى را نسزد كه خداوند به او كتاب و حكم- حكمت: دانش گفتار و كردار درست، يا فرمان حكم راندن- و پيامبرى دهد آنگاه وى به مردم گويد: بندگان من باشيد نه بندگان خدا و ليكن [گويد:] خداشناسان و خداپرستان باشيد بدان سبب كه كتاب خدا را به ديگران مى‏آموختيد و خود به خواندن آن مى‏پرداختيد

نمى‏باشد از براى انسانيكه بدهدش خدا كتاب و حكم و نبوت پس گويد از براى مردمان باشيد بندگان مر مرا از جز خدا و ليكن باشيد خداپرستان بسبب بودن شما كه تعليم دهيد كتاب را و بسبب بودنتان كه بخوانيد

نبوده است براى بشرى كه بدهدش خدا كتاب و حكم و پيمبرى را سپس به مردم گويد باشيد بندگان من جز خدا و ليكن باشيد خدايگان (يا دانشمندان دين يا پرورش دهندگان) بدانچه آموزيد كتاب را و بدانچه درس فراگيريد

هیچ بشری را نرسد که خدا وی را به رسالت برگزیند و به او کتاب و حکمت و نبوت بخشد آن گاه به مردم گوید: مرا به جای خدا بپرستید، بلکه (پیغمبران بر حسب وظیفه خود به مردم گویند) خداشناس و خداپرست باشید چنانکه این حقیقت را از کتاب به دیگران می‌آموزید و خود نیز می‌خوانید.

هرگز بشري كه خدا او را با كتاب آسماني و نبوت مورد رحمت قرار داده است، به مردم نمي ‌گويد: مرا در كنار خدا بت قرار دهيد. بلكه (مي گويد): خود را به طور كامل فقط به پروردگارتان اختصاص دهيد، كه اين بر طبق كتاب آسماني است كه تعليم مي ‌دهيد و درس‌هايي كه از آن مي‌ آموزيد.

It was not to a human that God gives him The Book and the judgment/rule and the prophethood then he says to the people: «Be/become worshippers/slaves to me, from other than God». And but: «Be knowledgeable Lord worshippers with what you were teaching The Book and with what you were studying «.

It is not (possible) for any human being to whom Allah has given the Book and Al-Hukma (the knowledge and understanding of the laws of religion, etc.) and Prophethood to say to the people: «Be my worshippers rather than Allahs.» On the contrary (he would say): «Be you Rabbaniyun (learned men of religion who practise what they know and also preach others), because you are teaching the Book, and you are studying it.»

It belongs not to any mortal that God should give him the Book, the Judgment, the Prophethood, then he should say to men, ‹Be you servants to me apart from God.› Rather, ‹Be you masters in that you know the Book, and in that you study.›

It is not conceivable that a human being unto whom God had granted revelation, and sound judgment, and prophethood, should thereafter have said unto people, «Worship me beside God»; but rather [did he exhort them], «Become men of God by spreading the knowledge of the divine writ, and by your own deep study [thereof].»

Het past den mensch niet, nadat God hem de schrift, wijsheid en de profetie heeft gegeven, dat hij daarop tot de menschen zegge: Bidt mij aan, even als God; maar het past hem te zeggen: Volmaakt u in de schrift, die gij kent, en oefent u er in.

It is not for a human that God would give him the Scripture and the authority and the prophethood, then he would say to the people: "Be servants to me rather than God!", rather: "Be devotees for what you have been taught of the Scripture, and for what you studied."

Non si addice ad un uomo al quale Allah ha dato la Scrittura e la saggezza e la dignità di profeta, dire alle genti: «Adorate me all’infuori di Allah», ma piuttosto: «Siate veri devoti del Signore, voi che insegnate il Libro e lo avete studiato».

It is not (possible) for any human being to whom Allah has given the Book and Al-Hukma (the knowledge and understanding of the laws of religion, etc.) and Prophethood to say to the people: "Be my worshippers rather than Allahs." On the contrary (he would say): "Be you Rabbaniyun (learned men of religion who practise what they know and also preach others), because you are teaching the Book, and you are studying it."

Если Аллах даровал человеку Писание, власть (знание или умение принимать решения) и пророчество, то ему не подобает говорить людям: «Будьте рабами мне, а не Аллаху». Напротив, будьте духовными наставниками, поскольку вы обучаете Писанию и изучаете его.

Человеку, которому Аллах даровал Писание, мудрость и пророчество, не подобает говорить людям: «Будьте рабами мне, а не Аллаху» , а [подобает говорить]: «Будьте приверженцами Господа тем, что вы учите Писанию и читаете его».

It is not meet for a mortal that Allah should give him the Book and the wisdom and prophethood, then he should say to men: Be my servants rather than Allah’s; but rather (he would say): Be worshippers of the Lord because of your teaching the Book and your reading (it yourselves).

It is not (possible) for any human being unto whom Allah had given the Scripture and wisdom and the prophethood that he should afterwards have said unto mankind: Be slaves of me instead of Allah; but (what he said was): Be ye faithful servants of the Lord by virtue of your constant teaching of the Scripture and of your constant study thereof.

It is not right for a man that God should give him a Book, and judgment, and prophecy, and that then he should say to men, ‹Be ye servants of mine rather than of God;› but be ye rather masters of teaching the Book and of what ye learn.

Hiçbir insana yakışmaz ki, Allah kendisine kitap, hüküm-hikmet ve peygamberlik versin de sonra o, insanlara «Allah’ı bırakıp bana kullar olun» desin. O ancak şöyle der: «Öğrettiğiniz şu Kitap’a ve okuyup araştırdıklarınıza dayanarak benliklerini Allah’a adamış kullar/Rabbânîler olun!»

No human to whom Allah has given the (Holy) Book, Judgement and Prophethood would say to the people: ‹Be worshipers of me, other than Allah. ‹ But rather, ‹Be of the Lord, for that you teach the Book, and in that you have studied. ‹

Never would a human being, whom Allah has blessed with the Scripture, Wisdom and Prophethood, say to people, «Be servants of me instead of Allah.» Instead he would say, «Become men of God by spreading the knowledge of the Scripture and the teachings you learn there from.»

Never would a human being whom GOD blessed with the scripture and prophethood say to the people, «Idolize me beside GOD.» Instead, (he would say), «Devote yourselves absolutely to your Lord alone,» according to the scripture you preach and the teachings you learn.

It beseemeth not a man, that God should give him the Scriptures and the Wisdom, and the gift of prophecy, and that then he should say to his followers, «Be ye worshippers of me, as well as of God;» but rather, «Be ye perfect in things pertaining to God, since ye know the Scriptures, and have studied deep.»

It is not fit for a man, that God should give him a book of revelations, and wisdom, and prophecy; and then he should say unto men, be ye worshippers of me, besides God; but he ought to say, be ye perfect in knowledge and in works, since ye know the scriptures, and exercise your selves therein.

It does not befit a truthful man that ALLAH should give him the Book and Wisdom and Prophethood, and then he should say to men, `Be my worshippers instead of ALLAH; but he would say, `Be solely devoted to the Lord because you teach the book and because you study t.

Es geziemt einem Menschen nicht, wenn Allah ihm das Buch und die Herrschaft und das Prophetentum gibt, daß er zu den Leuten spricht: «Seid meine Diener statt Allahs»; sondern: «Seid einzig dem Herrn ergeben, da ihr ja die Schrift lehrt und euch (in sie) vertieft.»

Не подобает человеку, ■ Которому Аллах дал Книгу, мудрость ■ И пророчество назначил, ■ (С призывом) к людям обращаться: ■ «Вы поклоняйтесь мне вместо Аллаха!» ■ Напротив! (Должен он сказать): ■ «Вы будьте «раббанийун», – ■ Ведь учите (других) вы этой Книге ■ И Истину ее стараетесь постичь».

Аллаһудан кешеләргә китап һәм Ислам диненең хөкемнәре һәм пәйгамбәрлек бирелгәннән соң ул пәйгамбәрнең, Аллаһуга гыйбадәт кылмагыз, миңа гыйбадәт кылыгыз дип әйтмәк һич тә дөрес булмый. «Чөнки мөшрикләр, Мухәммәд үзенә гыйбадәт кылдырырга тели диделәр». Ләкин пәйгамбәр, «Аллаһ китабыннан өйрәнгәнегез белән вә пәйгамбәрдән дәрес алганыгыз белән Раббыгыз булган Аллаһуга гына кол булыгыз, Аңа гына гыйбадәт кылыгыз», – дип әйтергә бурычлы.

کسی آدمی کو شایاں نہیں کہ خدا تو اسے کتاب اور حکومت اور نبوت عطا فرمائے اور وہ لوگوں سے کہے کہ خدا کو چھوڑ کر میرے بندے ہو جاؤ بلکہ (اس کو یہ کہنا سزاوار ہے کہ اے اہلِ کتاب) تم (علمائے) ربانی ہو جاؤ کیونکہ تم کتابِ (خدا) پڑھتے پڑھاتے رہتے ہو

کسی بشر کو یہ حق نہیں کہ اﷲ اسے کتاب اور حکمت اور نبوت عطا فرمائے پھر وہ لوگوں سے یہ کہنے لگے کہ تم اﷲ کو چھوڑ کر میرے بندے بن جاؤ بلکہ (وہ تو یہ کہے گا) تم اﷲ والے بن جاؤ اس سبب سے کہ تم کتاب سکھاتے ہو اور اس وجہ سے کہ تم خود اسے پڑھتے بھی ہو،