مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

مثل ما ينفقون في هذه الحياة الدّنيا كمثل ريح فيها صرّ أصابت حرث قوم ظلموا أنفسهم فأهلكته و ما ظلمهم اللّه و لكن أنفسهم يظلمون

Mathalu ma yunfiqoona fee hathihi alhayati alddunya kamathali reehin feeha sirrun asabat hartha qawmin thalamoo anfusahum faahlakat-hu wama thalamahumu Allahu walakin anfusahum yathlimoona

آنچه اينان در اين جهان انفاق مي کنند ، همانند آن است که تندبادي سردبر کشتزار قومي بر خويش ستم کرده بوزد ، و آن کشته را نابود سازد خدا بر آنها ستم روا نداشت آنان خود بر خود ستم کردند

داستان آنچه در زندگانى دنيا مى بخشند، همچون داستان بادى است كه سرماى سوزانى در بر دارد [و] به كشتزار كسانى كه در حق خويش ستم كرده اند، بزند و آن را نابود سازد; و خداوند به آنان ستم نكرد بلكه [خود] بر خويشتن ستم كردند.

مثل آنچه آنان در زندگى دنيا انفاق مى‏كنند، همانند مثل باد سوزانى است كه بر كشتزار گروهى كه بر خود ظلم كرده‏اند، اصابت كند و آن را از بين ببرد، خدا بر آنان ستم روا نداشته، بلكه آنان به خودشان ستم روا داشته‏اند.

داستان آنچه [کافران] در این زندگی دنیا انفاق می کنند، مانند بادی آمیخته با سرمایی سخت است که [به عنوان می ازات] به کشتزار قومی که بر خود ستم کرده اند برسد و آن را نابود کند؛ و خدا به آنان ستم نکرده است، ولی آنان به خویشتن ستم می ورزند.

و مثل اموالى كه كافران (در غير طاعت خدا) در اين زندگانى دنيا مصرف مى‏كنند همچون بادى است كه باشد در آن سرماى سخت كه برسد به كشتزار گروهى كه ستم كردند بخويشتن و نابود كند آن كشت را و ستم نكرد به كشت كاران خدا (به نابود كردن زراعتشان) و لكن آنان به خويشتن ستم مى‏كردند

مثَل آنچه [آنان‏] در زندگى اين دنيا [در راه دشمنى با پيامبر] خرج مى‏كنند، همانند بادى است كه در آن، سرماى سختى است، كه به كشتزار قومى كه بر خود ستم نموده‏اند بوزد و آن را تباه سازد؛ و خدا به آنان ستم نكرده، بلكه آنان خود بر خويشتن ستم كرده‏اند.

آنچه در اين جهان انفاق مى‏كنند چونان سردبادى سخت است كه به كشتزار قومى ستمكار برسد و نابودش سازد، خداوند ستمى بر آنها روا نداشته بلكه آنان به خود ستم مى‏كنند.

مثل آنچه در اين زندگانى دنيا انفاق مى‏كنند، چون مثل بادى است كه در آن سرما باشد و به كشتزار قومى برسد كه به خود ستم كردند، و آن كشتزار را نابود سازد. خدا به آنها ستم نكرد و ليكن خودشان به خودشان ستم كردند.

مثل آنچه انفاق كنند در اين زندگانى دنيا چون داستان باديست كه در آن باشد سرماى سخت كه برسد به كشتزار قوميكه ستم كردند برخودهاشان پس نابود كرد آنرا و ستم نكرد ايشان را خدا و ليكن برخودهاشان ستم ميكردند

وصف آنچه در اين زندگانى دنيا مى‏بخشند، مانند وصف بادى است در بردارنده سرمايى سوزان كه به كشتزار گروهى زند كه بر خويشتن ستم كرده‏اند، و آن را نابود سازد. و خداوند به آنان ستم نكرد ولى [خود] بر خود ستم مى‏كردند

آنچه آنها در این زندگی پست دنیوی انفاق می‌کنند، همانند باد سوزانی است که به زراعت قومی که بر خود ستم کرده (و در غیر محل و وقت مناسب، کشت نموده‌اند)، بوزد؛ و آن را نابود سازد. خدا به آنها ستم نکرده؛ بلکه آنها، خودشان به خویشتن ستم می‌کنند.

داستان آنچه در اين زندگى دنيا هزينه مى‏كنند چون داستان بادى است با سرمايى سخت كه به كشتزار گروهى كه به خود ستم كرده‏اند برسد و آن را نابود كند و خدا به آنان ستم نكرد و ليكن خود بر خويشتن ستم مى‏كنند.

مثل آنچه انفاق كنند در اين زندگانى دنيا چون داستان باديست كه در آن باشد سرماى سخت كه برسد به كشتزار قوميكه ستم كردند بر خودهاشان پس نابود كرد آنرا و ستم نكرد ايشان را خدا و ليكن بر خودهاشان ستم ميكردند

مثل آنچه انفاق كنند در اين زندگانى دنيا مانند بادى است كه در آن است سرمائى سخت وزيده باشد به كشتزار گروهى كه خويشتن را ستم كردند پس نابودش ساخته باشد و خدا ستم بر آنان نكرد و ليكن بودند خويشتن را ستم كنندگان

مثل مالی که کافران برای پیشرفت مقاصد دنیوی خود صرف کنند (و از آن بهره نیابند) بدان ماند که باد سرد شدیدی به کشتزار ستمکاران برسد و همه را نابود کند (که حاصلی از آن به دست نیاید) . و خدا ستمی بر آنها نکرده، لیکن آنها به خود ستم می‌کنند.

مثال هر آنچه كه در اين دنيا به دست آوردند مانند تندبادي است كه به محصول مردمي كه به نفس خود ستم كردند، اصابت كند و آن را از بين ببرد. خدا هرگز به آنها ستم نكرد؛ آنها هستند كه به خودشان ستم كردند.

(An) example of what they spend in this the life the present/worldly life (is) as (the) example (of) a wind, in it (is) severe cold/frost, it struck a nation’s cultivation/plantation, they caused injustice (to) themselves, so it destroyed/wasted it , and God did not cause injustice to them, and but (it is) themselves they cause injustice to.

The likeness of what they spend in this world is the likeness of a wind which is extremely cold; it struck the harvest of a people who did wrong aginst themselves and destroyed it, (i.e. the good deed of a person is only accepted if he is a monotheist and believes in all the Prophets of Allah, including Christ and Muhammad SAW). Allah wronged them not, but they wronged themselves.

The likeness of that they expend in this present life is as the likeness of a freezing blast that smites the tillage of a people who wronged themselves, and it destroyed that; God wronged them not, but themselves they wronged.

The parable of what they spend on the life of this world is that of an icy wind which smites the tilth of people who have sinned against themselves, and destroys it: for, it is not God who does them wrong, but it is they who are wronging themselves.

Wat zij in deze wereld uitleenen, gelijkt een hevigen, kouden wind, die over het staande koren van de menschen waait en het verwoest. God is niet onrechtvaardig omtrent hen; zij waren veeleer onrechtvaardig omtrent zich zelven.

The example of what they spend in this world is like a wind in which there is a frost; it afflicts the field of the people who wronged themselves, and thus destroys it. God did not wrong them, but it was their souls that they wronged.

E ciò che spendono in questa vita sarà come un vento glaciale che impazza sul campo di quelli che sono stati ingiusti con loro stessi e lo devasta. Non è Allah ad essere ingiusto con loro, ma sono essi ad esserlo con loro stessi.

The likeness of what they spend in this world is the likeness of a wind which is extremely cold; it struck the harvest of a people who did wrong aginst themselves and destroyed it, (i.e. the good deed of a person is only accepted if he is a monotheist and believes in all the Prophets of Allah, including Christ and Muhammad SAW). Allah wronged them not, but they wronged themselves.

То, что они расходуют в этой мирской жизни, подобно морозному (или завывающему; или огненному) ветру, который поразил ниву людей, поступивших несправедливо по отношению к себе, а затем погубил ее. Аллах не был несправедлив к ним – они сами поступали несправедливо по отношению к себе.

То, что они тратят [из тщеславия] в земной жизни, подобно морозному ветру, поразившему ниву людей, которые обидели сами себя, и погубившему ее. Не Аллах обидел их, а они сами обидели себя!

The likeness of what they spend in the life of this world is as the likeness of wind in which is intense cold (that) smites the seed produce of a people who haw done injustice to their souls and destroys it; and Allah is not unjust to them, but they are unjust to themselves.

The likeness of that which they spend in this life of the world is as the likeness of a biting, icy wind which smiteth the harvest of a people who have wronged themselves, and devastateth it. Allah wronged them not, but they do wrong themselves.

The likeness of what they expend in this life of the world, is as the likeness of wind wherein is a cold blast that falls upon a people’s tilth who have wronged themselves and destroys it. It is not God who wrongs them, but it is themselves they wrong.

Bu dünya hayatında harcamakta olduklarının durumu, bir rüzgâr örneğine benzer: Onda kavurucu bir soğuk vardır. Öz benliklerine zulmetmiş bir toplululuğun ekinine değmiş de onu mahvetmiştir. Allah onlara zulmetmedi, onlar kendilerine zulmediyorlardı.

The wealth they spend in this worldly life is like a freezing wind that smites the harvest of a people who have wronged themselves and destroys it. Allah has not wronged them, but they wronged themselves.

The likeness of what they spend in this life of the world is the likeness of a biting, frosty wind that destroys the harvest of a people who wronged their own «Self». Allah wronged them not, but they wronged themselves. (They spent their wealth on themselves although it was a trust given to them to share with fellow human beings).

The example of their accomplishments in this life is like a violent wind that hits the harvest of people who have wronged their souls, and wipes it out. GOD never wronged them; it is they who wronged themselves.

The alms which they bestow in this present life, are like a freezing wind, which falleth upon and destroyeth the cornfields of a people who have been to themselves unjust. God doeth them no injustice, but to themselves are they unjust.

The likeness of that which they lay out in this present life, is as a wind wherein there is a scorching cold: It falleth on the standing corn of those men who have injured their own souls, and destroyeth it. And God dealeth not unjustly with them; but they injure their own souls.

The likeness of what they spend for the present life is as the likeness of a wind wherein there is intense cold. It smites the harvest of a people who have wronged themselves and destroys it. And ALLAH wronged them not but they wronged themselves.

Das, was sie für dieses Erdenleben hingeben, ist wie ein Wind, in dem eisige Kälte ist: er trifft die Ackerfrucht eines Volkes, das gegen sich selbst gefrevelt, und vernichtet sie. Und nicht Allah war gegen sie ungerecht, sie selbst sind ungerecht gegen sich.

Те крохи материальных благ, ■ Что издержАт они в сей жизни, ■ Подобны ледяному вихрю, ■ Что губит урожай полей, ■ Засеянных руками нечестивых, – ■ Их души губит не Аллах – ■ Их губят собственные руки.

Кәферләрнең дөньяда халык файдасына биргән малларының мисалы салкын җил кебидер: ул салкын җил залим кавемнең игеннәренә иреште һәм игеннәрен һәлак итте. Аллаһ аларга золым итмәде ләкин алар үзләренә золым иттеләр.

یہ جو مال دنیا کی زندگی میں خرچ کرتے ہیں اس کی مثال ہوا کی سی ہے جس میں سخت سردی ہو اور وہ ایسے لوگوں کی کھیتی پر جو اپنے آپ پر ظلم کرتے تھے چلے اور اسے تباہ کر دے اور خدا نے ان پر کچھ ظلم نہیں کیا بلکہ یہ خود اپنے اوپر ظلم کر رہے ہیں

(یہ لوگ) جو مال (بھی) اس دنیا کی زندگی میں خرچ کرتے ہیں اس کی مثال اس ہوا جیسی ہے جس میں سخت پالا ہو (اور) وہ ایسی قوم کی کھیتی پر جا پڑے جو اپنی جانوں پر ظلم کرتی ہو اور وہ اسے تباہ کر دے، اور اللہ نے ان پر کوئی ظلم نہیں کیا بلکہ وہ خود اپنی جانوں پر ظلم کرتے ہیں،