وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

و إذ غدوت من أهلك تبوّئ المؤمنين مقاعد للقتال و اللّه سميع عليم

Wa-ith ghadawta min ahlika tubawwi-o almu/mineena maqaAAida lilqitali waAllahu sameeAAun AAaleemun

و بامدادان از ميان کسان خويش بيرون آمدي ، تا مؤمنان را در آن جايها که مي بايست بجنگند بگماري ، و خدا شنوا و داناست

و ياد آر آنگاه كه [در جنگ احد] بامدادان از خانه ات بيرون شدى و [يكايك] مؤمنان را در مواضعى براى كارزار مى گماردى و خداوند شنواى داناست.

هنگامى كه سپيده دم براى تعيين منطقه نبرد مؤمنين از خانه خود بيرون رفتى (خدا ناظر شما بود) و خدا شنواى داناست.

و [یاد کن] زمانی را که صبحگاهان [برای جنگ احد] از میان خانواده ات بیرون آمدی تا مؤمنان را برای جنگیدن در سنگرهای نظامی جای دهی؛ و خدا شنوا [یِ به گفته ها] و دانا [یِ بهنیّت ها] ست.

(اى پيامبر بخاطر بياور) چون بامداد بيرون شدى از بستگانت كه مهيا كنى براى مؤمنان پايگاه‏هاى جنگ (احد) را يا جا مى‏دادى آنان را در سنگرهاى نظامى) و خدا شنوا و دانا است

و [ياد كن‏] زمانى را كه [در جنگ احد] بامدادان از پيش كسانت بيرون آمدى [تا] مؤمنان را براى جنگيدن، در مواضع خود جاى دهى، و خداوند، شنواى داناست.

چون بامدادان از خانواده‏ات براى صف آرايى مؤمنان به جهت جنگ بيرون رفتى خداوند شنواى داناست.

و [بياد آر] هنگامى را كه بامدادان از نزد كسان خود بيرون آمدى براى مومنان جايگاههايى جهت كارزار آماده مى‏ساختى، و خدا شنواى داناست،

و هنگاميكه بيرون رفتى بامداد از اهلت مهيا ميكردى گروندگان را در نشيمنها براى كارزار و خدا شنواى دانا است

و [ياد كن‏] آن گاه كه بامدادان از پيش كسانت بيرون آمدى. مؤمنان را براى جنگ به جايگاه‏ها مى‏گماردى. و خداوند شنواى داناست

و (به یاد آور) زمانی را که صبحگاهان، از میان خانواده خود، جهت انتخاب اردوگاه جنگ برای مؤمنان، بیرون رفتی! و خداوند، شنوا و داناست (گفتگوهای مختلفی را که درباره طرح جنگ گفته می‌شد، می‌شنید؛ و اندیشه‌هایی را که بعضی در سر می‌پروراندند، می‌دانست).

و [ياد كن‏] آنگاه كه بامداد از نزد كسان خويش بيرون رفتى [و] مؤمنان را در جايگاه‏هايى براى جنگ- احد- جاى مى‏دادى، و خدا شنوا و داناست.

و هنگامى كه بيرون رفتى بامداد از اهلت مهيا ميكردى گروندگان را در نشيمنها براى كارزار و خدا شنواى دانا است

و هنگامى كه بامداد كردى از نزد خاندان خويش برون شدى و مؤمنان را در مواضع خود جاى مى دادى براى جنگ و خدا است شنواى دانا

(و به یاد آرای پیغمبر) صبحگاهی که از خانه خود به جهت صف آرایی مؤمنان برای جنگ بیرون شدی، و خدا (به همه گفتار و کردار تو) شنوا و دانا بود.

به ياد آور هنگامي كه تو (محمد) در ميان مردم خود بودي، تا ممنان را در مواضع خود براي جنگ مستقر سازي. خداست شنوا، داناي مطلق.

And when you went early from your family/people, you assign the believers sitting places (positions) to the fighting/killing, and God (is) hearing/listening, knowledgeable.41

And (remember) when you (Muhammad SAW) left your household in the morning to post the believers at their stations for the battle (of Uhud). And Allah is All-Hearer, All-Knower.

When thou wentest forth at dawn from thy people to lodge the believers in their pitches for the battle — God is All-hearing, All-knowing —

AND [remember, O Prophet, the day] when thou didst set out from thy home at early morn to place the believers in battle array. And God was all-hearing, all-knowing

Herinner u den dag, toen gij met het aanbreken van den dag uwe familie verliet, om de geloovigen een kamp voor den oorlog te bereiden, God hoorde en wist het.

Recall when you departed from your family to prepare for the believers their stations for battle, and God is Hearer, Knowledgeable.

E quando un mattino lasciasti la tua famiglia per schierare i credenti ai posti di combattimento. Allah è Colui che tutto ascolta e conosce.

And (remember) when you (Muhammad SAW) left your household in the morning to post the believers at their stations for the battle (of Uhud). And Allah is All-Hearer, All-Knower.

Вот ты покинул свою семью рано утром, чтобы расставить верующих по местам для сражения при Ухуде. Аллах – Слышащий, Знающий.

[Вспомни, Мухаммад,] как ты покинул рано утром семью свою и выстраивал верующих в ряды для сражения. А Аллах – слышащий, знающий.

And when you did go forth early in the morning from your family to lodge the believers in encampments for war and Allah is Hearing, Knowing.

And when thou settedst forth at daybreak from thy housefolk to assign to the believers their positions for the battle, Allah was Hearer, Knower.

When thou didst set forth early from thy people to settle for the believers a camp to fight;- but God both hears and knows;-

Hani, sen ailenden erkenden ayrılmıştın da müminleri savaş için tutulması gereken noktalara yerleştiriyordun. Allah her şeyi çok iyi duyar, çok iyi bilir.

And when you went out at dawn from your family to lodge the believers in their positions for the battle. Allah is Hearing, Knowing.

(O Messenger) Recall, on the day of the Battle of Uhud, you left your household early to station the believers to their positions. Allah is Hearer, Knower of all that transpires.

Recall that you (Muhammad) were among your people when you set out to assign to the believers their positions for battle. GOD is Hearer, Omniscient.

And remember when thou didst leave thy household at early morn, that thou mightest prepare the faithful a camp for the war; – God heard, knew it –

Call to mind when thou wentest forth early from thy family, that thou mightest prepare the faithful a camp for war; and God heard and knew it;

And remember when thou didst go forth early in the morning from thy household, assigning to the believers their positions for battle. And ALLAH is All-Hearing, All-Knowing.

Und (gedenke der Zeit) da du des Morgens früh von deinem Hause aufbrachst und den Gläubigen ihre Stellungen für die Schlacht anwiesest. Und Allah ist allhörend, allwissend; Seid ihr aber standhaft und redlich, so werden ihre Ränke euch nichts schaden; denn wahrlich, Allah wird ihr Tun zunichte machen.

И вспомни утро то, ■ Когда ты свой очаг покинул, ■ Чтобы в ряды сражения построить верных, – ■ Аллах же слышит все и знает обо всем.

Ий Мухәммәд г-м, өход сугышы көнендә өй әһелеңнән чыгып мөэминнәрне сугыш урыннарына урынлаштырган вакытында, Аллаһ синең догаңны ишетүче вә кәферләрнең эшен белүчедер.

اور (اس وقت کو یاد کرو) جب تم صبح کو اپنے گھر روانہ ہو کر ایمان والوں کو لڑائی کے لیے مورچوں پر (موقع بہ موقع) متعین کرنے لگے اور خدا سب کچھ سنتا اور جانتا ہے

اور (وہ وقت یاد کیجئے) جب آپ صبح سویرے اپنے درِ دولت سے روانہ ہو کر مسلمانوں کو (غزوۂ احد کے موقع پر) جنگ کے لئے مورچوں پر ٹھہرا رہے تھے، اور اللہ خوب سننے والا جاننے والا ہے،