وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ

و الّذين إذا فعلوا فاحشة أو ظلموا أنفسهم ذكروا اللّه فاستغفروا لذنوبهم و من يغفر الذّنوب إلاّ اللّه و لم يصرّوا على ما فعلوا و هم يعلمون

Waallatheena itha faAAaloo fahishatan aw thalamoo anfusahum thakaroo Allaha faistaghfaroo lithunoobihim waman yaghfiru alththunooba illa Allahu walam yusirroo AAala ma faAAaloo wahum yaAAlamoona

و آن کسان که چون مرتکب کاري زشت شوند يا به خود ستمي کنند ، خدا را، ياد مي کنند و براي گناهان خويش آمرزش مي خواهند و کيست جز خدا که گناهان را بيامرزد ؟ و چون به زشتي گناه آگاهند در آنچه مي کردند پاي نفشرند

و كسانى كه چون كار ناشايستى كردند يا بر خويشتن ستم روا داشتند خداى را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند -و چه كسى جز خداوند گناهان را مى آمرزد- و آنانكه آگاهانه در كارهاى [ناروايى] كه كرده اند پافشارى و پيگيرى نكرده اند.

و نيز كسانى كه وقتى مرتكب اعمال زشتى بشوند و يا بخود ستمى روا دارند، بياد خدا مى‏افتند و براى گناهان خود طلب آمرزش مى‏كنند و غير از خدا كيست كه گناهان مردم را ببخشد و نيز كسانى كه در انجام اعمال زشت و ناپسند اصرار نميورزند (و آن را تكرار نمى‏كنند) در حالى كه مى‏دانند.

و آنان که چون کار زشتی مرتکب شوند یا بر خود ستم ورزند، خدا را یاد کنند و برای گناهانشان آمرزش خواهند؛ و چه کسی جز خدا گناهان را می آمرزد؟ و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتکب شده اند، پا فشاری نمی کنند؛

(بهشت آماده شده) براى آنانكه هرگاه بكنند كار ناشايسته را يا ستم كنند بر خويشتن ياد كنند خداى را پس آمرزش خواهند (از خدا) براى گناهان خويش و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خداى و اصرار ننمايند بر آنچه كه كرده‏اند (از گناهان) در حاليكه (بدى گناه را) مى‏دانند

و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‏آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‏خواهند -و چه كسى جز خدا گناهان را مى‏آمرزد؟ و بر آنچه مرتكب شده‏اند، با آنكه مى‏دانند [كه گناه است‏]، پافشارى نمى‏كنند.

و كسانى كه چون مرتكب عمل زشتى شوند يا به خود ستم كنند خدا را به ياد آورند و براى گناهانشان طلب آمرزش كنند- و جز خدا كيست گناهان را ببخشد- و آگاهانه بر گناه اصرار نورزند.

و كسانى كه چون كار زشتى كردند، يا به خويشتن ستم روا داشتند، خدا را ياد كنند، و براى گناهان خود آمرزش بخواهند و كيست جز خداوند كه گناهان را بيامرزد؟ و [آنان كه آگاهانه‏] اصرار نكرده باشند بر آنچه كردند، در حالى كه خود مى‏دانند،

و آنان كه چون كردند ناشايستى يا ستم كردند برخودهاشان ياد كردند خدا را پس استغفار نمودند براى گناهانشان و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خدا و اصرار ننمودند بر آنچه كردند و ايشان ميدانند

و آنان كه چون مرتكب كارى زشت شوند يا بر خود ستم كنند، خداوند را ياد كنند، و براى گناهانشان آمرزش خواهند- و جز خدا چه كسى است كه گناهان را مى‏آمرزد- و آگاه [از بدى گناه‏] بر آنچه كرده‏اند، پاى نفشرند

و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند، یا به خود ستم کنند، به یاد خدا می‌افتند؛ و برای گناهان خود، طلب آمرزش می‌کنند -و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمی‌ورزند، با اینکه می‌دانند.

و آنان كه چون كار نكوهيده و زشتى كنند يا [با ارتكاب ديگر گناهان- يا گناهان كوچك-] بر خويشتن ستم كنند خداى را به ياد آرند و براى گناهانشان آمرزش خواهند- و جز خدا كيست كه گناهان را بيامرزد؟- و بر آنچه كرده‏اند، در حالى كه [بدى و زشتى و كيفر آن را] مى‏دانند، نپايند

و آنان كه چون كردند ناشايستى يا ستم كردند بر خودهاشان ياد كردند خدا را پس استغفار نمودند براى گناهانشان و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خدا و اصرار ننمودند بر آنچه كردند و ايشان ميدانند

و آنان كه هرگاه فحشائى كنند يا بر خود ستم كنند ياد خدا كنند و آمرزش گناهان خويش خواهند و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خدا و اصرار نكنند بر آنچه كرده اند و خود مى دانند

و آنان که اگر کار ناشایسته کنند و یا ظلمی به نفس خویش نمایند خدا را به یاد آرند و از گناه خود (به درگاه خدا) توبه کنند-و کیست جز خدا که گناه خلق را بیامرزد؟-و آنها که اصرار در کار زشت نکنند چون به زشتی معصیت آگاهند.

اگر آنها مرتكب گناه شوند يا به نفس خود ستم كنند، خدا را به ياد مي ‌آورند و براي گناهانشان طلب آمرزش مي ‌كنند- و چه كسي جز خدا گناهان را مى بخشد- و آنها دانسته، در گناه اصرار نمي ‌ورزند.

And those who if they made/did an enormous/atrocious deed , they caused injustice (to) themselves, they mentioned/remembered God, so they asked for forgiveness for their crimes, and who forgives the crimes except God? And they did not insist/persist on what they made/did, and they know .

And those who, when they have committed Fahishah (illegal sexual intercourse etc.) or wronged themselves with evil, remember Allah and ask forgiveness for their sins; – and none can forgive sins but Allah – And do not persist in what (wrong) they have done, while they know.

who, when they commit an indecency or wrong themselves, remember God, and pray forgiveness for their sins — and who shall forgive sins but God? — and do not persevere in the things they did and that wittingly.

and who, when they have committed a shameful deed or have [otherwise] sinned against themselves, remember God and pray that their sins be forgiven – for who but God could forgive sins? – and do not knowingly persist in doing whatever they may have done.

Degenen, die nadat zij eene booze daad bedreven of een zonde begaan hebben, God gedenken en om vergeving bidden–en wie kan buiten God hunne zonden vergeven?–en niet volharden in het booze dat zij erkennen.

And those who, if they commit any evil, or wrong themselves, they remember God and seek forgiveness for their sins. And who can forgive the sins except God? And they do not persist in what they have done while they know.

e quelli che, quando hanno commesso qualche misfatto o sono stati ingiusti nei confronti di loro stessi, si ricordano di Allah e Gli chiedono perdono dei loro peccati (e chi può perdonare i peccati se non Allah?), e non si ostinano nel male consapevolmente.

And those who, when they have committed Fahishah (illegal sexual intercourse etc.) or wronged themselves with evil, remember Allah and ask forgiveness for their sins; – and none can forgive sins but Allah – And do not persist in what (wrong) they have done, while they know.

Тем же, которые, совершив мерзкий поступок или несправедливо поступив против самих себя, помянули Аллаха и попросили прощения за свои грехи, – ведь кто прощает грехи, кроме Аллаха? – и тем, которые сознательно не упорствуют в том, что они совершили,

Тем же, кто совершил скверный поступок или прегрешение против самого себя, а потом вспомнил Аллаха, попросил прощения за свои грехи – а кто может простить грехи, кроме Аллаха? – и не собирается умышленно повторять прегрешения,

And those who when they commit an indecency or do injustice to their souls remember Allah and ask forgiveness for their faults– and who forgives the faults but Allah, and (who) do not knowingly persist in what they have done.

And those who, when they do an evil thing or wrong themselves, remember Allah and implore forgiveness for their sins – Who forgiveth sins save Allah only? – and will not knowingly repeat (the wrong) they did.

Those who when they do a crime, or wrong themselves, remember God, and ask forgiveness for their sins,- and who forgives sins save God?- and do not persevere in what they did, the while they know;-

Onlar, çirkin bir iş yaptıklarında yahut öz benliklerine zulmettiklerinde, Allah’ı hatırlarlar da günahları için af dilerler. Günahları Allah’tan başka kim affeder ki? Ve onlar yaptıklarında bile bile ısrar etmezler.

and those who, if they commit indecency or wrong themselves remember Allah and ask forgiveness of their sins for who but Allah forgives sins and those who do not persist in what they do while they know.

Such men and women quickly correct any wrong or indecency that has occurred from them, they remember Allah, and protect themselves from trailing behind in dignity. And who can absolve imperfections but Allah? They refrain from willfully persisting in error.

If they fall in sin or wrong their souls, they remember GOD and ask forgiveness for their sins – and who forgives the sins except GOD – and they do not persist in sins, knowingly.

They who, after they have done a base deed or committed a wrong against their own selves, remember God and implore forgiveness of their sins – and who will forgive sins but God only? – and persevere not in what they have wittingly done amiss.

And who, after they have committed a crime, or dealt unjustly with their own souls, remember God, and ask pardon for their sins, — for who forgiveth sins except God? — and persevere not in what they have done knowingly:

And those who, when they commit a foul deed or wrong themselves, remember ALLAH and implore forgiveness for their sins – and who can forgive sins except ALLAH – and do not knowingly persist in what they do.

Und die, so sie eine Untat begehen oder wider sich selbst sündigen, Allahs gedenken und um Verzeihung flehen für ihre Sünden – und wer kann Sünden vergeben außer Allah? – und die nicht wissentlich beharren in ihrem Tun.

И тех, кто злое совершил, чиня урон своей душе, ■ Потом же обратился к Богу с покаяньем, ■ Взывая о прощении грехов – ■ А кто простить грехи, помимо Бога, может?! – ■ И не упорствует в том зле, ■ Что в полном ведении совершил, –

Фәхеш эшләрне эшләүчеләр яки Аллаһ хөкемнәрен бозып үзләренә золым итсәләр, аннары тәүбә итеп, төзәлеп ярлыкауны сорап Аллаһуны күп зәкер итсәләр, аларны Аллаһ ярлыкар. Кем ярлыкар гөнаһларны? Һичкем түгел, мәгәр Аллаһ үзе генә ярлыкаучы. Ул тәүбә итүчеләр әүвәлдә эшләгән гөнаһлы эшләрне инде эшләмәделәр, чөнки алар нәрсәдән тәүбә иткән булсалар, аны эшләргә ярамаганлыкны беләләр.

اور وہ کہ جب کوئی کھلا گناہ یا اپنے حق میں کوئی اور برائی کر بیٹھتے ہیں تو خدا کو یاد کرتے اور اپنے گناہوں کی بخشش مانگتے ہیں اور خدا کے سوا گناہ بخش بھی کون سکتا ہے؟ اور جان بوجھ کر اپنے افعال پر اڑے نہیں رہتے

اور (یہ) ایسے لوگ ہیں کہ جب کوئی برائی کر بیٹھتے ہیں یا اپنی جانوں پر ظلم کر بیٹھتے ہیں تو اللہ کا ذکر کرتے ہیں پھر اپنے گناہوں کی معافی مانگتے ہیں، اور اللہ کے سوا گناہوں کی بخشش کون کرتا ہے، اور پھر جو گناہ وہ کر بیٹھے تھے ان پر جان بوجھ کر اصرار بھی نہیں کرتے،