وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ

و ما كان قولهم إلاّ أن قالوا ربّنا اغفر لنا ذنوبنا و إسرافنا في أمرنا و ثبّت أقدامنا و انصرنا على القوم الكافرين

Wama kana qawlahum illa an qaloo rabbana ighfir lana thunoobana wa-israfana fee amrina wathabbit aqdamana waonsurna AAala alqawmi alkafireena

سخنشان جز اين نبود که مي گفتند : اي پروردگار ما ، گناهان ما را و زياده رويهاي ما را در کارها بيامرز و ما را ثابت قدم گردان و در برابر کافران ياري کن

و سخن ايشان جز اين نبود كه گفتند پروردگارا گناهان ما و گزافكاريمان را در كارمان بيامرز و گامهاى ما را استوار بدار و ما را بر خدانشناسان پيروز گردان.

گفتار آنان تنها اين بود كه مى‏گفتند: پروردگارا، گناهان ما را ببخش و از زياده رويهاى ما صرفنظر كن و قدمهاى ما را. (در جنگ و جهاد) ثابت و استوار بدار و ما را بر گروه كافران پيروز بگردان

و سخن آنان [در گرما گرم و سختی جنگ] جز این نبود که گفتند: پروردگارا! گناهان ما و زیاده روی در کارمان را بر ما ببخش و قدم هایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران یاری ده.

و نبود گفتار آنان (هنگام ملاقات با مشركان) مگر آنكه گفتند پروردگارا بيامرز براى ما گناهانمان را و در گذر از حد درگذشتن ما را در كار خويش و استوار دار قدمهاى ما را (در ميدان نبرد) و يارى فرما ما را بر گروه ناگرويدگان (به افكندن بيم در دلهاى شان)

و سخن آنان جز اين نبود كه گفتند: «پروردگارا، گناهان ما و زياده‏روى ما، در كارمان را بر ما ببخش، و گامهاى ما را استوار دار، و ما را بر گروه كافران يارى ده.»

سخنشان جز اين نبود كه پروردگارا! گناهان ما را ببخش و از زياده روى‏هايمان در كارها درگذر و ما را ثابت قدم بدار و بر گروه كافران پيروز گردان.

و سخن آنها جز اين نبود كه گفتند: پروردگارا! گناهان ما و زياد روى ما را در كارمان بر ما ببخش. و گامهاى ما را استوار كن و ما را بر گروه كافران يارى ده.

و نبود گفتارشان جز آنكه گفتند اى پروردگار ما بيامرز براى ما گناهان ما را و از حد گذشتنمانرا در كارمان و ثابت دار قدمهاى ما را و يارى كن ما را بر گروه كافران

و سخن آنان جز اين نبود كه گفتند: پروردگارا، گناهانمان و اسرافمان را در كارمان بيامرز و گامهايمان را استوار بدار. و ما را بر گروه كافران پيروز گردان

سخنشان تنها این بود که: «پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و از تندرویهای ما در کارها، چشم‌پوشی کن! قدمهای ما را استوار بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان!

و گفتارشان جز اين نبود كه گفتند: پرودگارا، گناهان ما را بيامرز و از گزافكارى ما در كارمان در گذر و گامهاى ما را بر جاى و استوار بدار و ما را بر گروه كافران يارى و پيروزى ده.

و نبود گفتارشان جز آنكه گفتند اى پروردگار ما بيامرز براى ما گناهان ما را و از حد گذشتنمان را در كارمان و ثابت دار قدمهاى ما را و يارى كن ما را بر گروه كافران

و نبود سخن ايشان جز آنكه گفتند پروردگارا بيامرز از براى ما گناهان ما و فزون رفتن ما را در كار خويش و استوار دار پايهاى ما را و يارى كن ما را بر گروه كافران

و آنها جز این نمی‌گفتند که پروردگارا، از گناه و ستمی که ما درباره خود کرده‌ایم درگذر و ما را ثابت قدم بدار و بر (محو) گروه کافران مظفّر و منصور گردان.

تنها گفتارشان اين بود: پروردگار ما، گناهان ما را بيامرز و از زياده روي هاي ما درگذر، گام هاي ما را استوار گردان و ما را بر کافران پيروز فرما.

And their saying was not, except that they said: «Our Lord, forgive for us our crimes and our spoilage/wastefulness in our matter/affair, and affix/make our feet firm, and give us victory/aid over the nation, the disbelieving.»

And they said nothing but: «Our Lord! Forgive us our sins and our transgressions (in keeping our duties to You), establish our feet firmly, and give us victory over the disbelieving folk.»

Nothing else they said but, ‹Lord, forgive us our sins, and that we exceeded in our affair, and make firm our feet, and help us against the people of the unbelievers.›

and all that they said was this: «O our Sustainer! Forgive us our sins and the lack of moderation in our doings! And make firm our steps, and succour us against people who deny the truth!» –

En zij zeiden niet anders dan: o Heer vergeef ons onze zonden en wat wij in onze daden misdreven hebben; sterk onze voeten en sta ons bij tegen de ongeloovigen.

And they did not say except: "Our Lord, forgive us our sins and our shortcomings in our responsibility, and make firm our foothold, and grant us victory over the rejecting people."

Solo dissero: «Signore, perdona i nostri errori e gli eccessi che abbiamo commesso, rinsalda le nostre gambe e dacci la vittoria sugli infedeli».

And they said nothing but: "Our Lord! Forgive us our sins and our transgressions (in keeping our duties to You), establish our feet firmly, and give us victory over the disbelieving folk."

Они не произносили ничего, кроме слов: «Господь наш! Прости нам наши грехи и излишества, которые мы допустили в нашем деле, утверди наши стопы и даруй нам победу над людьми неверующими».

И они [при испытаниях] только восклицали: «Господи наш! Прости нам грехи наши и несдержанность в поступках, укрепи наши стопы и помоги нам против неверных».

And their saying was no other than that they said: Our Lord! forgive us our faults and our extravagance in our affair and make firm our feet and help us against the unbelieving people.

Their cry was only that they said: Our Lord! forgive us for our sins and wasted efforts, make our foothold sure, and give us victory over the disbelieving folk.

And their word was only to say, ‹Lord, forgive us our sins and our extravagance in our affairs; and make firm our footing, and help us against the misbelieving folk!›

Sözleri yalnız şu olmuştur: «Ey Rabbimiz! Bağışla bizim günahlarımızı, affet işlerimizdeki taşkınlığımızı, sağlam bastır ayaklarımızı ve yardım et bize küfre sapan topluma karşı!»

Their only words were: ‹Lord, forgive us our sins and that we exceeded in our affair, make us firm of foot and give us victory over the unbelievers. ‹

They only said, «Our Lord! Protect us from trailing behind, forgive our excesses, make our foothold sure, and give us victory over the rejecters of Truth.»

Their only utterance was, «Our Lord, forgive us our sins, and our transgressions, strengthen our foothold, and grant us victory over the disbelievers.»

Nor said they more than this: «O our Lord! forgive us our sins and our mistakes in this our work; and set our feet firm; and help us against the unbelieving people.»

And their speech was no other than that they said, our Lord forgive us our offences and our transgressions in our business; and confirm our feet, and help us against the unbelieving people.

And they uttered not a word except that they said, `Our Lord forgive us our sins and our excesses in our conduct, and make firm our steps and help us against the disbelieving people.

Und sie sagten kein Wort, es sei denn, daß sie sprachen: «Unser Herr, vergib uns unsere Irrtümer und unsere Vergehen in unserem Betragen und festige unsere Schritte und hilf uns gegen das ungläubige Volk.»

И не было других у них речей, как-то: ■ «О наш Господь! Прости нам наши прегрешенья ■ И те излишества, которым предались в служении Тебе. ■ Ты укрепи наши стопы и помоги против неверных!»

Пәйгамбәрләргә ияреп сугыш кылган мөэминнәрнең сүзләре: «Ий Раббыбыз, гөнаһларыбызны һәм эшләребездә чиктән үтүләребезне ярлыка, сугыш сафларында аякларыбызны таза кыл һәм кәферләрне җиңәргә безгә ярдәм бир!»

اور (اس حالت میں) ان کے منہ سے کوئی بات نکلتی ہے تو یہی کہ اے پروردگار ہمارے گناہ اور زیادتیاں جو ہم اپنے کاموں میں کرتے رہے ہیں معاف فرما اور ہم کو ثابت قدم رکھ اور کافروں پر فتح عنایت فرما

اور ان کا کہنا کچھ نہ تھا سوائے اس التجا کے کہ اے ہمارے رب! ہمارے گناہ بخش دے اور ہمارے کام میں ہم سے ہونے والی زیادتیوں سے درگزر فرما اور ہمیں (اپنی راہ میں) ثابت قدم رکھ اور ہمیں کافروں پر غلبہ عطا فرما،