ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعاساً يَغْشى طائِفَةً مِنْكُمْ وَ طائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنا مِنَ الأَْمْرِ مِنْ شَيْ‏ءٍ قُلْ إِنَّ الأَْمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ ما لا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الأَْمْرِ شَيْ‏ءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ

ثمّ أنزل عليكم من بعد الغمّ أمنة نعاسا يغشى طائفة منكم و طائفة قد أهمّتهم أنفسهم يظنّون باللّه غير الحقّ ظنّ الجاهليّة يقولون هل لنا من الأمر من شي‏ء قل إنّ الأمر كلّه للّه يخفون في أنفسهم ما لا يبدون لك يقولون لو كان لنا من الأمر شي‏ء ما قتلنا هاهنا قل لو كنتم في بيوتكم لبرز الّذين كتب عليهم القتل إلى مضاجعهم و ليبتلي اللّه ما في صدوركم و ليمحّص ما في قلوبكم و اللّه عليم بذات الصّدور

Thumma anzala AAalaykum min baAAdi alghammi amanatan nuAAasan yaghsha ta-ifatan minkum wata-ifatun qad ahammat-hum anfusuhum yathunnoona biAllahi ghayra alhaqqi thanna aljahiliyyati yaqooloona hal lana mina al-amri min shay-in qul inna al-amra kullahu lillahi yukhfoona fee anfusihim ma la yubdoona laka yaqooloona law kana lana mina al-amri shay-on ma qutilna hahuna qul law kuntum fee buyootikum labaraza allatheena kutiba AAalayhimu alqatlu ila madajiAAihim waliyabtaliya Allahu ma fee sudoorikum waliyumahhisa ma fee quloobikum waAllahu AAaleemun bithati a<B

آنگاه ، پس از آن اندوه ، خدا به شما ايمني ارزاني داشت ، چنان که ، گروهي را خواب آرام فرو گرفت اما گروهي ديگر که چون مردم عصر جاهلي به خدا گماني باطل داشتند ، هنوز دستخوش اندوه خويش بودند و مي گفتند : آياهرگز کار به دست ما خواهد افتاد ؟ بگو : همه کارها به دست خداست آنان در دل خود چيزي را پنهان مي دارند که نمي خواهند براي تو آشکارش سازند مي گويند : اگر ما را اختياري بود اينجا کشته نمي شديم بگو : اگر در خانه هاي خود هم مي بوديد ، کساني که ک

سپس، بعد از آن غم و محنت، آرامشى [به صورت] خوابى سبك بر شما نازل كرد كه گروهى از شما را فرا گرفت، و گروهى ديگر هم بودند كه فقط در غم جان خويش بودند و انديشه هاى ناسزاوارى، همچون پندارهاى جاهليت، در باره خداوند داشتند; مى گفتند آيا ما را در اين كار اختيارى

آن گاه بدنبال مصيبت‏ها، آرامش براى شما فرستاد. اين آرامش بوسيله خواب سبكى بود كه جمعى از شما را فرا گرفت. (شب بعد جنگ احد) اما عده‏اى در فكر جان خويش بودند (و نتوانستند بخوابند) آنها گمان‏هاى نادرست درباره خدا، همچون گمانهاى دوران جاهليت داشتند و ميگفتند: اين كار چه نتيجه‏اى براى ما داشت؟ بگو، در حقيقت تمام كارها با خداست. آنان مقاصد خود را پنهان مى‏دارند و براى تو آشكار نميكنند و مى‏گويند: اين كار اگر نتيجه‏اى براى ما داشت، در اينجا كشته نميشديم (كشته نميداديم) بگو، حتى اگر در خانه‏هايتان هم بوديد آنها كه مى‏بايستى كشته شوند و مرگ در سرنوشت آنها مقرر شده بود، در خوابگاهشان بسراغ آنها مى‏آمد. خدا آنچه را كه در درون سينه شماست مورد آزمايش قرار مى‏دهد تا دلهاى شما را پاك گرداند و خدا از اسرار دل مردم بخوبى آگاه است.

سپس بعد از آن اندوه و غم، خواب آرام بخشی بر شما فرود آمد که گروهی از شما را [که بر اثر پشیمانی، دست از فرار برداشته به سوی پیامبر آمدید] فرا گرفت، و گروهی که فکر حفظ جانشان آنان را [در آن میدان پر حادثه] پریشان خاطر و غمگین کرده بود، و درباره خدا گمان ناحق و ناروا هم چون گمان هایِ [زمانِ] جاهلیت می بردند [که چون خدا وعده پیروزی داده پس پیروزی بدون هر قید و شرطی حقّ مسلّم آنان است! اما وقتی شکست خوردند درباره وعده خدا دچار تردید شدند و] گفتند: آیا ما را در این امر [پیروزی] اختیاری هست؟ بگو: یقیناً اختیار همه امور به دست خداست. [این نیست که چون خدا وعده پیروزی به شما داده بدون قید و شرط برای شما حاصل شود، پیروزیِ وعده داده شده، محصول صبر و تقوا، و شکست معلول سستی و نافرمانی است]. آنان در دل هایشان چیزی را پنهان می کنند که برای تو آشکار نمی سازند، می گویند: اگر ما را در این امر [پیروزی] اختیاری بود [و وعده خدا و پیامبر حقیقت داشت] در اینجا کشته نمی شدیم. بگو: اگر شما در خانه های خود هم بودید کسانی که کشته شدن بر آنان لازم و مقرّر شده بود، یقیناً به سوی خوابگاه های خود [در معرکه جهاد و جنگ] بیرون می آمدند. و [تحقّق دادن این برنامه ها] به سبب این است که خدا آنچه را [از نیّت ها] در سینه های شماست [در مقام عمل] بیازماید، و آنچه را [از عیوب و آلودگی ها] در دل های شماست، خالص و پاک گرداند؛ و خدا به آنچه در سینه هاست، داناست.

پس فرو فرستاد خدا بر شما از پس اندوه (هزيمت) ايمنى كه آن خواب سبكى است كه فرو مى‏گرفت گروهى از شما را (كه مؤمنيد) و گروهى ديگر كه مشغولشان ساخته بود جانهاشان (و بفكر جان خويشتن بودند) گمان مى‏بردند بخدا گمان ناسزا مانند گمان مردم (زمان) جاهليت مى‏گفتند آيا ما را از پيروزى بهره‏اى هست؟ (اى پيامبر بديشان) بگو البته همه كارها بدست خداست در حاليكه نهان مى‏دارند در دلهاى خود نفاق را كه نمى‏توانند (از بيم شمشير) آشكار كنند براى تو با خود گويند اگر ما را از پيروزى بهره‏اى بود كشته نمى‏شديم در اين معركه (اى پيامبر) بگو اگر مى‏بوديد در خانه‏هاى خود البته بيرون مى‏آمدند آنانكه (در ازل) نوشته شده است براى ايشان كشته شدن بسوى آرامگاه‏هاى خود و تا بيازمايد خدا (بواسطه اعمالتان) آنچه در سينه‏هاى شماست و تا خالص گرداند آنچه در دلهاى شماست (از وساوس شيطانى) و خداوند داناست به آنچه در سينه هاست

سپس [خداوند] بعد از آن اندوه، آرامشى [به صورت‏] خواب سبكى، بر شما فرو فرستاد، كه گروهى از شما را فرا گرفت، و گروهى [تنها] در فكر جان خود بودند؛ و در باره خدا، گمانهاى ناروا، همچون گمانهاى [دوران‏] جاهليت مى‏بردند. مى‏گفتند: «آيا ما را در اين كار اختيارى هست؟» بگو: «سررشته كارها [شكست يا پيروزى‏]، يكسر به دست خداست.» آنان چيزى را در دلهايشان پوشيده مى‏داشتند، كه براى تو آشكار نمى‏كردند. مى‏گفتند: «اگر ما را در اين كار اختيارى بود، [و وعده پيامبر واقعيت داشت،] در اينجا كشته نمى‏شديم.» بگو: «اگر شما در خانه‏هاى خود هم بوديد، كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده، قطعاً [با پاى خود] به سوى قتلگاههاى خويش مى‏رفتند. و [اينها ] براى اين است كه خداوند، آنچه را در دلهاى شماست، [در عمل‏] بيازمايد؛ و آنچه را در قلبهاى شماست، پاك گرداند؛ و خدا به راز سينه‏ها آگاه است.

آن گاه پس از اندوه، آرامشى بر شما فرستاد، اين آرامش خلسه مانند، جمعى از شما را فرا گرفت و ديگران در فكر جان خويش بودند، آنها درباره خدا گمانهاى نادرستى همچون گمانهاى دوران جاهليت داشتند و مى‏گفتند: «آيا كار به دست ما مى‏افتد؟» بگو: «همه كارها به دست خداست.» آنان در دل خود امورى را پنهان مى‏دارند و آن را بر تو آشكار نمى‏كنند، مى‏گويند: «اگر اختيارى داشتيم در اينجا كشته نمى‏شديم.» بگو: «اگر در خانه‏هايتان هم بوديد آنهايى كه سرنوشتشان كشته شدن بود به قتلگاه خود مى‏رفتند، و خداوند آنچه را در سينه پنهان داريد مى‏آزمايد و آنچه را در دل داريد پاك مى‏گرداند و خداوند از راز دلها با خبر است.»

آن گاه بعد از غم، آرامشى بر شما به [صورت‏] خواب فرود آورد كه گروهى از شما را فرا گرفت، و گروهى كه انديشه جان‏هاى خود مى‏كنند انديشه كنند درباره خداى بناحق، انديشه نادانان. مى‏گويند: آيا چيزى از «امر» به دست ماست؟ بگو: براستى امر همه به دست خداست. آنها چيزهايى در دلهاى خود پنهان مى‏كنند كه براى تو آشكار نمى‏سازند و مى‏گويند: اگر چيزى از فرمان به دست ما بود اينجا كشته نمى‏شديم. بگو: اگر شما در خانه‏هايتان [هم‏] مى‏بوديد بدون شك كسانى كه كشته شدن بر ايشان نوشته شده بود، حتما به قتلگاههاى خود مى‏آمدند و [اين‏] براى آن است كه خدا شما را بيازمايد، و براى آنكه خدا آنچه را كه در دل‏هاى شماست پاك كند، و خدا بدانچه در سينه‏ها هست، داناست.

پس فرو فرستاد بر شما پس از غنم ايمنى پينكى كه فرو ميگرفت طايفه را از شما و طايفه‏اى كه بحقيقت بغم انداخته بود ايشانرا خودهاشان گمان ميبردند بخدا غير حق را گمان جاهليت ميگفتند آيا باشد مر ما را از امر هيچ چيزى بگو بدرستيكه امر همه آن مرخدا را است پنهان ميدارند در نفسهاشان آنچه را آشكار نمى‏كنند از براى تو ميگويند اگر بودى مر ما را از امر چيزى كشته نمى‏شديم در اينجا بگو اگر ميبوديد در خانه هاتان هر آينه مى‏آمدند آنان كه نوشته شده بود برايشان قتل تا كشتنگاهشان و تا بيازمايد خدا آنچه را در سينه‏هاى شما است و تا خالص گرداند آنچه در دلهاى شما است و خدا دانا است به اسرار سينه‏ها

آن گاه پس از اندوه آرامشى [به صورت‏] خوابى سبك بر شما فرود آورد كه گروهى از شما را فرا مى‏گرفت و گروهى [ديگر] بودند كه انديشه خودشان نگرانشان ساخته بود، به خداوند گمان نادرست- چون پندار [عصر] جاهليّت- مى‏بردند. مى‏گفتند: آيا بهره‏اى از يارى [خدا] خواهيم داشت؟ بگو: [تحقّق‏] مدد [الهى‏] همه‏اش به دست خداست. در دلهاى خويش چيزى را نهان مى‏دارند كه [آن را] براى تو آشكار نمى‏سازند. مى‏گويند: اگر ما از يارى [خدا] بهره‏اى داشتيم در اينجا كشته نمى‏شديم. بگو: اگر در خانه‏هايتان [هم‏] بوديد، كسانى كه كشته شدن بر آنان مقرّر شده بود، به سوى كشتارگاه خود بيرون مى‏آمدند و تا خداوند آنچه را كه در سينه‏هايتان داريد [در عمل‏] بيازمايد. و تا آنچه را كه در دلهايتان است، پاك سازد، و خداوند به راز دلها داناست

سپس بدنبال این غم و اندوه، آرامشی بر شما فرستاد. این آرامش، بصورت خواب سبکی بود که (در شب بعد از حادثه احد،) گروهی از شما را فرا گرفت؛ اماگروه دیگری در فکر جان خویش بودند؛ (و خواب به چشمانشان نرفت.) آنها گمانهای نادرستی -همچون گمانهای دوران جاهلیت- درباره خدا داشتند؛ و می‌گفتند: «آیا چیزی از پیروزی نصیب ما می‌شود؟!» بگو: «همه کارها (و پیروزیها) به دست خداست!» آنها در دل خود، چیزی را پنهان می‌دارند که برای تو آشکار نمی‌سازند؛ می‌گویند: «اگر ما سهمی از پیروزی داشتیم، در این جا کشته نمی‌شدیم!» بگو: «اگر هم در خانه‌های خود بودید، آنهایی که کشته‌شدن بر آنها مقرر شده بود، قطعاً به سوی آرامگاه‌های خود، بیرون می‌آمدند (و آنها را به قتل می‌رساندند). و اینها برای این است که خداوند، آنچه در سینه‌هایتان پنهان دارید، بیازماید؛ و آنچه را در دلهای شما (از ایمان) است، خالص گرداند؛ و خداوند از آنچه در درون سینه‌هاست، با خبر است.

سپس از پى آن غم، ايمنى و آرامشى بر شما فرستاد كه گروهى از شما را خوابى سبك فرا گرفت. و گروهى در انديشه خويشتن بودند، به خدا گمان ناروا داشتند، گمان دوران جاهليت. مى‏گويند: آيا ما را از اين كار- جنگ و نتيجه آن- چيزى- اختيارى- هست؟ بگو: همه كارها خداى راست. در دلهاى خويش چيزى را نهان مى‏دارند كه براى تو آشكار نمى‏كنند. مى‏گويند: اگر ما را از اين كار چيزى- اختيارى- بود در اينجا كشته نمى‏شديم. بگو: اگر در خانه‏هاى خود [هم‏] مى‏بوديد، كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده بود هر آينه به سوى بسترهاى مرگشان بيرون مى‏آمدند، [تا آنچه خدا مى‏داند بشود] و تا خداى آنچه را كه در سينه‏هاى شماست بيازمايد و آنچه را كه در دلهاى شماست پاك كند و بپالايد و خداوند بدانچه در سينه‏هاست- نيتها- داناست.

پس فرو فرستاد بر شما پس از غم ايمنى پينكى كه فرو ميگرفت طايفه را از شما و طايفه‏اى كه بحقيقت بغم انداخته بود ايشان را خودهاشان گمان ميبردند بخدا غير حق را گمان جاهليت ميگفتند آيا باشد مر ما را از امر هيچ چيزى بگو بدرستى كه امر همه آن مر خدا را است پنهان ميدارند در نفسهاشان آنچه را آشكار نمى‏كنند از براى تو ميگويند اگر بودى مر ما را از امر چيزى كشته نمى‏شديم در اينجا بگو اگر ميبوديد در خانه هاتان هر آينه ميامدند آنان كه نوشته شده بود بر ايشان قتل تا كشتنگاهشان و تا بيازمايد خدا آنچه را در سينه‏هاى شما است و تا خالص گرداند آنچه در دلهاى شما است و خدا دانا است به اسرار سينه‏ها

سپس فرود آورد بر شما پس از اندوه براى آرامش خمارى را گيجى را كه فرامى گرفت گروهى از شما را و گروهى ديگر را سرگرم داشته بود جانهاى ايشان گمان مى بردند به خدا ناروا را گمان جاهليت مى گفتند آيا ما را است از امر چيزى بگو همانا امر همه آن از آن خدا است نهان مى داشتند در دلهاى خود آنچه را آشكار نمى كردند براى تو مى گفتند اگر ما را از امر چيزى مى بود كشته نمى شديم در اينجا بگو اگر مى بوديد در خانه هاى خويش همانا برون مى آمدند آنان كه نوشته شده بود بر ايشان كشته شدن به سوى آرامگاه هاى خود و تا بيازمايد

پس از آن غم، خدا شما را ایمنی بخشید که خواب آسایش، گروهی از شما را فرا گرفت و گروهی هنوز در غم جان خود بودند و از روی نادانی به خدا گمان ناحق می‌بردند (از روی انکار) می‌گفتند: آیا ممکن است ما را قدرتی به دست آید؟بگو: تنها خداست که بر عالم هستی فرمانرواست. (منافقان از ترس مؤمنان) خیالات باطل خود را که در دل می‌پرورند با تو اظهار نمی‌دارند، (با خود) می‌گویند: اگر ما را قدرت و پیروزی بود (شکست نمی‌خوردیم) و در اینجا کشته نمی‌شدیم. بگو: اگر در خانه‌های خود هم بودید باز کسانی که سرنوشت آنان (در قضای الهی) کشته شدن است (از خانه‌ها) به پای خود به قتلگاه بیرون می‌آمدند، تا خدا آنچه در سینه دارید بیازماید و آنچه در دل دارید پاک و خالص گرداند، و خدا از راز درون سینه‌ها آگاه است.

پس از آن غم و اندوه، او شما را به خوابي آرام بخش فرو برد كه بعضي از شما را تسكين داد. عده ديگري در ميان شما خودخواهانه نگران خودشان بودند. آنها درباره خدا افكاري در سر مى پروراندند كه درست نبود- همان افكاري كه در زمان جاهليت در سر مى پروراندند. بنابراين، آنها گفتند: آيا چيزي به اختيار ما هست؟ بگو: همه چيز به اختيار خداست. آنها در درون خود چيزي را پنهان كردند كه به تو اظهار نكردند. آنها گفتند: اگر به اختيار ما بود، هيچ يك از ما در اين جنگ كشته نمي ‌شد. بگو: اگر شما در خانه‌‌هاي خود هم مى مانديد

Then (He) descended on you from after the grief/depression safety/security, slumbering/dozing (to) cover/make unconscious a group from you, and a group, their selves had interested/concerned them, they suspect with God other than the truth , the pre-Islamic Paganism’s/ignorance’s suspicion . They say: «Is there for us from a thing from the matter/affair?» Say: «That the matter/affair, all of it (is) to God.» They hide in themselves what they do not show to you. They say: «If (there) was for us from the matter/affair a thing, we would not (have) killed/fought here here.» Say: «If you were in your houses/homes, those who (it) was written/decreed on them the fighting would have emerged/appeared to their places of lying down (beds), and (for) God to test what is in their hearts (innermosts), and to purify/clarify/cleanse what is in your hearts/minds and God (is) knowledgeable with of the chests (innermosts).

Then after the distress, He sent down security for you. Slumber overtook a party of you, while another party was thinking about themselves (as how to save their ownselves, ignoring the others and the Prophet SAW) and thought wrongly of Allah – the thought of ignorance. They said, «Have we any part in the affair?» Say you (O Muhammad SAW): «Indeed the affair belongs wholly to Allah.» They hide within themselves what they dare not reveal to you, saying: «If we had anything to do with the affair, n

Then He sent down upon you, after grief, security — a slumber overcoming a party of you; and a party themselves had grieved, thinking of God thoughts that were not true such as the pagans thought, saying, ‹Have we any part whatever in the affair?› Say: ‹The affair belongs to God entirely.› They were concealing in their hearts that they show not to thee, saying, ‹Ah, if we had had a part in the affair, never would we have been slain here.› Say: ‹Even if you had been in your houses, those for who

Then, after this woe, He sent down upon you a sense of security, an inner calm which enfolded some of you, whereas the others, who cared mainly for themselves, entertained wrong thoughts about God – thoughts of pagan ignorance – saying, «Did we, then, have any power of decision [in this matter]?» Say: «Verily, all power of decision does rest with God» – [but as for them,] they are trying to conceal within themselves that [weakness of faith] which they would not reveal unto thee, [O Prophet, by] saying, «If we had any power of decision, we would not have left so many dead behind.» Say [unto them]: «Even if you had remained in your homes, those [of you] whose death had been ordained would indeed have gone forth to the places where they were destined to lie down.» And [all this befell you] so that God might put to a test all that you harbour in your bosoms, and render your innermost hearts pure of all dross: for God is aware of what is in the hearts [of men].

Toen liet God, na de droefheid, tot verkwikking, eenigen in diepen slaap vallen. Een ander deel der uwen werd verontrust door zich zelven, terwijl zij valsche en dwaze denkbeelden van God hadden, en zeiden: zal een gedeelte van die zaak met ons gebeuren. Zeg: waarlijk, alles behoort God. Zij verbergen gedachten in hunne harten, die zij u niet openbaren, zeggende: indien een dergelijke zaak met ons gebeurd ware, wij waren hier niet geslagen geworden. Antwoordt hun: Indien gij zelfs in uwe huizen waart gebleven, dan hadden toch zij, wier dood bestemd was, naar buiten naar de plaats moeten gaan om daar te sterven. God wilde daardoor de gevoelens en gedachten uwer harten onderzoeken; want God kent het binnenste van het hart der menschen.

Then He sent down to you after the worry sanctity in sleepiness, it overtook a group of you; and another group was worried about themselves, they were thinking about God other than the truth, the thoughts of the days of ignorance. They Say: "Why are we involved in this affair?" Say: "The entire affair is for God." They hide in their souls what they do not show to you, they Say: "If we had a say in this affair then none of us would have been killed here." Say: "If you were inside your own homes, then the ones who have been marked for death would have gone forth to their resting place." God will test what is in your chests and bring out what is in your hearts. God is Knowledgeable as to what is in the chests.

Dopo la tristezza, fece scendere su di voi un senso di sicurezza e un sopore che avvolse una parte di voi mentre altri piangevano su sé stessi e concepirono su Allah pensieri dell’età dell’ignoranza, non conformi al vero. Dicevano: «Cosa abbiamo guadagnato in questa impresa?». Di› loro: «Tutta l’impresa appartiene ad Allah». Quello che non palesano lo nascondono in sé: » Se avessimo avuto una qualche parte in questa storia, non saremmo stati uccisi in questo luogo». Di›: «Anche se foste stati nelle vostre case, la morte sarebbe andata a cercare nei loro letti quelli che erano predestinati. Tutto è accaduto perché Allah provi quello che celate in seno e purifichi quello che avete nei cuori. Allah conosce quello che celano i cuori.

Then after the distress, He sent down security for you. Slumber overtook a party of you, while another party was thinking about themselves (as how to save their ownselves, ignoring the others and the Prophet SAW) and thought wrongly of Allah – the thought of ignorance. They said, "Have we any part in the affair?" Say you (O Muhammad SAW): "Indeed the affair belongs wholly to Allah." They hide within themselves what they dare not reveal to you, saying: "If we had anything to do with the affair, none of us would have been killed here." Say: "Even if you had remained in your homes, those for whom death was decreed would certainly have gone forth to the place of their death," but that Allah might test what is in your breasts; and to Mahis that which was in your hearts (sins), and Allah is AllKnower of what is in (your) breasts.

После печали Он ниспослал вам успокоение – дремоту, охватившую некоторых из вас. Другие же были озабочены размышлениями о себе. Они несправедливо думали об Аллахе, как это делали во времена невежества, говоря: «Есть ли для нас в этом деле какое-либо участие?» Скажи: «Дела целиком принадлежат Аллаху». Они скрывают в своих душах то, чего не открывают тебе, говоря: «Если бы у нас было какое-либо участие в этом деле, то мы не были бы убиты здесь». Скажи: «Даже если бы вы остались в своих домах, то те, кому была предначертана гибель, непременно вышли бы к месту, где им суждено было полечь, и Аллах испытал бы то, что в вашей груди, и очистил бы то, что в ваших сердцах. Аллаху известно о том, что в груди».

Потом Аллах после горестей ниспослал вам сон для успокоения, который объял некоторых из вас, в то время как души других были поглощены только помыслами о себе, и они рассуждали об Аллахе на языческий лад и говорили: «Разве в нашей воле было решить что-либо?» Отвечай [, Мухаммад]: «Воистину, право решения целиком принадлежит Аллаху». Они таят в душе свои помыслы, не делятся ими с тобой и говорят: «Если бы мы могли хоть что-нибудь решать, то [некоторые из нас] не были бы убиты здесь». Скажи им: «Если бы даже вы оставались в своих домах, то те, которым было предначертано быть убитыми, все равно направились бы туда, где им суждено было пасть». И Аллах [предначертал так], чтобы узнать о том, что вы утаиваете, и очистить содержимое ваших сердец. Ведь Аллах знает о том, что в сердцах!

Then after sorrow He sent down security upon you, a calm coming upon a party of you, and (there was) another party whom their own souls had rendered anxious; they entertained about Allah thoughts of ignorance quite unjustly, saying: We have no hand in the affair. Say: Surely the affair is wholly (in the hands) of Allah. They conceal within their souls what they would not reveal to you. They say: Had we any hand in the affair, we would not have been slain here. Say: Had you remained in your houses, those for whom slaughter was ordained would certainly have gone forth to the places where they would be slain, and that Allah might test what was in your breasts and that He might purge what was in your hearts; and Allah knows what is in the breasts.

Then, after grief, He sent down security for you. As slumber did it overcome a party of you, while (the other) party, who were anxious on their own account, thought wrongly of Allah, the thought of ignorance. They said: Have we any part in the cause? Say (O Muhammad): The cause belongeth wholly to Allah. They hide within themselves (a thought) which they reveal not unto thee, saying: Had we had any part in the cause we should not have been slain here. Say: Even though ye had been in your houses, those appointed to be slain would have gone forth to the places where they were to lie. (All this hath been) in order that Allah might try what is in your breasts and prove what is in your hearts. Allah is Aware of what is hidden in the breasts (of men).

Then He sent down upon you after trouble safety,- drowsiness creeping over one company of you, and one company of you getting anxious about themselves, suspecting about God other than the truth, with the suspicion of the ignorant, and saying, ‹Have we any chance in the affair?› Say, ‹Verily, the affair is God’s.› They conceal in themselves what they will not show to thee, and say, ‹If we had any chance in the affair we should not be killed here.› Say, ‹If ye were in your houses, surely those aga

Sonra bu kederin ardından üzerinize, içinizden bir grubu sarıp kuşatan, güven verici bir uyku indirdi. Bir grup da -gerçekten onlar kendi canlarının derdine düşmüştü- Allah hakkında gerçek dışı sanılara, cahiliye düşüncelerine kapılıyordu. «Şu işten bize bir şey var mı?» diyorlardı. De ki: «Emir/iş ve oluş tümüyle Allah’ındır.» Öz benliklerinde, sana açıklamaz oldukları şeyler saklıyorlar. Diyorlar ki: «Bu işten bizim lehimize bir şey olsaydı, şuracıkta öldürülmezdik.» Söyle onlara: «Evlerinizde kalsaydınız bile, üzerlerine ölüm yazılmış olanlar, uzanacakları yerleri muhakkak boylayacaklardı.» Bu, Allah, göğüslerinizdekini denesin, kalplerinizdekini ortaya çıkarsın diyedir. Allah, göğüslerin özünü çok iyi bilir.

Then, after sorrow, He sent down upon you safety. Slumber overtook a party, while another party cared only for themselves, thinking of Allah thoughts that were not true, the guess of ignorance, saying: ‹Have we any say in the affair? ‹ Say: ‹The entire affair belongs to Allah. ‹ They conceal in themselves what they do not disclose to you. They say: ‹If we had any say in the affair we should not have been killed here. ‹ Say: ‹Had you stayed in your homes, those of you for whom slaying was written would have come out to their (death) beds so that Allah might try what was in your chests and that He will examine what is in your hearts. ‹ And Allah knows the innermost of the chests.

After the setback, He sent down upon you calm that pacified some of you. While another group was anxious with their own feelings and wrong assumptions about Allah due to ignorance. (They were hypocrites worried for their lives). They said, «Do we have any control?» Tell them, «All control belongs to Allah.» You can control events only within the framework of His Laws. These hypocrites concealed within themselves what they did not reveal to you. They said, «If we had nothing to do with this battle and had stayed home we would not have been harmed.» Say, «Had you stayed in your homes, those destined to be killed would have crawled themselves to the circumstance of death.» Allah thus lets you test your real convictions. Allah is Aware of what is in the hearts.

After the setback, He sent down upon you peaceful slumber that pacified some of you. Others among you were selfishly concerned about themselves. They harbored thoughts about GOD that were not right – the same thoughts they had harbored during the days of ignorance. Thus, they said, «Is anything up to us?» Say, «Everything is up to GOD.» They concealed inside themselves what they did not reveal to you. They said, «If it was up to us, none of us would have been killed in this battle.» Say, «Had yo

Then after the trouble God sent down security upon you. Slumber fell upon a part of you: as to the other part – their own passions stirred them up to think unjustly of God with thoughts of ignorance! They said – What gain we by this affair? SAY: Verily the affair resteth wholly with God. They hid in their minds what they did not speak out to thee, saying, «Were we to have gained aught in this affair, none of us had been slain at this place.» SAY: Had ye remained in your homes, they who were decr

Then he sent down upon you after affliction security; a soft sleep which fell on some part of you; but other part were troubled by their own souls; falsely thinking of God a foolish imagination, saying, will any thing of the matter happen unto us? Say, verily the matter belongeth wholly unto God. They concealed in their minds what they declared not unto thee; saying, if any thing of the matter had happened unto us, we had not been slain here. Answer, if ye had been in your houses, verily they wo

Then after the sorrow HE sent down peace on you – a slumber that overcame a party of you – while the other part was anxious concerning their ownselves. They entertain about ALLAH wrong thoughts of ignorance. They said, `Have we any part in the affair ?› Say, `Verily the affair wholly belongs to ALLAH.› They hide in their minds what they disclose not to thee. They say, `If we had any part in the determination of the affairs, we should not have been killed here.› Say, `If you had remained in your

Dann, nach dem Kummer, sandte Er Frieden zu euch hernieder – einen Schlummer, der einen Teil von euch überkam, während der andere besorgt war um sich selber, denn sie dachten fälschlich von Allah, Gedanken der Unwissenheit. Sie sagten: «Ist für uns irgendein Anteil an der Ordnung (der Dinge)?» Sprich: «Alle Ordnung ist Allahs Angelegenheit.» Sie verbergen in ihrem Sinn, was sie dir nicht offenbaren. Sie sagen: «Hätten wir irgendeinen Anteil an der Ordnung (der Dinge), wir würden hier nicht getöt

Но вслед за этою бедой ■ Он сном покоя вас облек, ■ Что охватил лишь часть из вас, – ■ Другие ж предались тревожным думам, ■ Дурным сомненьям об Аллахе душу отдавая, – ■ Сомнениям, что в ранние года невежеством рождались. ■ И молвили они: «Ужель от этого всего ■ Мы сможем что-то получить?» ■ Скажи: «Исход всего – в руках Аллаха». ■ Они в сердцах своих скрывают то, ■ О чем не смеют быть с тобою откровенны. ■ (Себе же) говорят они: ■ «Коль в этом деле было б что-нибудь для нас, ■ То нас бы здесь не убивали». ■ Скажи: «И даже если б вы в своих домах остались, ■ То те, кому предписана смерть свыше, ■ Пришли б на место понесения ее, ■ Чтобы Аллах мог испытать, ■ Что вы в своих сердцах таите, ■ И этим испытанием очистить вас», – ■ Аллах ведь знает тайны всех сердец.

Өход кайгысыннан соң Аллаһ сезгә тыныч булган йокыны иңдерде, ул йокы Сезләрдән ихлас мөэминнәргә галиб булыр, алар тынычланып йокларлар, йокыдан соң кайгылары бетәр, куәтләре артыр, ул йокы Сезләрдән тәкъва таифәгә ирешер. Икенче таифә үзләрен хәсрәткә салды, Аллаһуга хаксыз наданлык занын кылу белән. Алар сугыш эшләреннән безгә ярдәм яки мал бармы диләр. Әйт: «Ярдәм вә мал, һәммәсе Аллаһ кулындадыр». Янә алар сиңа белдермәгән яман уйларын күңелләрендә саклыйлар, сугыш эшләрендә Аллаһудан безгә ярдәм булган булса, бу урында, әлбәттә, үтерелмәгән булыр идек диләр. Әйт: «Гәрчә өйләрегездә булсагыз да үлем белән тәкъдир ителгән кешеләр, әлбәттә, үтәчәк урыннарына чыгар иделәр». Аллаһ бу эшләрне кылды, күкрәк эчегездә булган начар уйларыгызны ачар өчен, һәм күңелләрегездәге наданлык занын ачып сезне гафу итәр өчен. Бит Аллаһ күкрәкләр эчендә булган уйларны белүче.

پھر خدا نے غم ورنج کے بعد تم پر تسلی نازل فرمائی (یعنی) نیند کہ تم میں سے ایک جماعت پر طاری ہو گئی اور کچھ لوگ جن کو جان کے لالے پڑ رہے تھے خدا کے بارے میں ناحق (ایام) کفر کے سے گمان کرتے تھے اور کہتے تھے بھلا ہمارے اختیار کی کچھ بات ہے؟ تم کہہ دو کہ بےشک سب باتیں خدا ہی کے اختیار میں ہیں یہ لوگ (بہت سی باتیں) دلوں میں مخفی رکھتے ہیں جو تم پر ظاہر نہیں کرتے تھے کہتے تھے کہ ہمارے بس کی بات ہوتی تو ہم یہاں قتل ہی نہ کیے جاتے کہہ دو کہ اگر تم اپنے گھروں میں بھی ہوتے تو جن کی تقدیر میں مارا جانا لکھا تھا وہ اپنی اپنی قتل گاہوں کی طرف ضرور نکل آتے اس سے غرض یہ تھی کہ خدا تمہارے سینوں کی باتوں کو آزمائے اور جو کچھ تمہارے دلوں میں ہے اس کو خالص اور صاف کر دے اور خدا دلوں کی باتوں سے خوب واقف ہے

پھر اس نے غم کے بعد تم پر (تسکین کے لئے) غنودگی کی صورت میں امان اتاری جو تم میں سے ایک جماعت پر چھا گئی اور ایک گروہ کو (جو منافقوں کا تھا) صرف اپنی جانوں کی فکر پڑی ہوئی تھی وہ اللہ کے ساتھ ناحق گمان کرتے تھے جو (محض) جاہلیت کے گمان تھے، وہ کہتے ہیں: کیا اس کام میں ہمارے لئے بھی کچھ (اختیار) ہے؟ فرما دیں کہ سب کام اللہ ہی کے ہاتھ میں ہے، وہ اپنے دلوں میں وہ باتیں چھپائے ہوئے ہیں جو آپ پر ظاہر نہیں ہونے دیتے۔ کہتے ہیں کہ اگر اس کام میں کچھ ہمارا اختیار ہوتا تو ہم اس جگہ قتل نہ کئے جاتے۔ فرما دیں: اگر تم اپنے گھروں میں (بھی) ہوتے تب بھی جن کا مارا جانا لکھا جا چکا تھا وہ ضرور اپنی قتل گاہوں کی طرف نکل کر آجاتے، اور یہ اس لئے (کیا گیا) ہے کہ جو کچھ تمہارے سینوں میں ہے اللہ اسے آزمائے اور جو (وسوسے) تمہارے دلوں میں ہیں انہیں خوب صاف کر دے، اور اللہ سینوں کی بات خوب جانتا ہے،