هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ حَتَّى إِذا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِها جاءَتْها رِيحٌ عاصِفٌ وَ جاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

هو الّذي يسيّركم في البرّ و البحر حتّى إذا كنتم في الفلك و جرين بهم بريح طيّبة و فرحوا بها جاءتها ريح عاصف و جاءهم الموج من كلّ مكان و ظنّوا أنّهم أحيط بهم دعوا اللّه مخلصين له الدّين لئن أنجيتنا من هذه لنكوننّ من الشّاكرين

Huwa allathee yusayyirukum fee albarri waalbahri hatta itha kuntum fee alfulki wajarayna bihim bireehin tayyibatin wafarihoo biha jaat-ha reehun AAasifun wajaahumu almawju min kulli makanin wathannoo annahum oheeta bihim daAAawoo Allaha mukhliseena lahu alddeena la-in anjaytana min hathihi lanakoonanna mina alshshakireena

اوست که شما را در خشکي و در دريا سير مي دهد تا آنگاه که در، کشتيهاهستند و باد موافق به حرکتشان مي آورد ، شادمانند چون توفان فرا رسد وموج از هر سو بر آنها ريزد ، چنان که پندارند که در محاصره موج قرار گرفته اند ، خدا را از روي اخلاص بخوانند ، که اگر ما را از اين خطر برهاني از سپاسگزاران خواهيم بود

او كسى است كه شما را در خشكى و دريا سير مى دهد و چون در كشتى نشينيد، كشتيها ايشان را با بادى خوش پيش برد، و به آن شادمان شوند، [آنگاه] تندبادى بر آن بوزد و موج از هر سو به سوى آنان آيد، و دانند كه خود از هر سو گرفتار شده اند، [آن وقت است كه] خداوند را -در

او خدايى است كه شما را در خشكى و دريا سير ميدهد تا وقتى كه در كشتى (راحت) نشسته‏ايد و باد ملايمى آن را بحركت در مى آورد، خوشحال هستيد. ناگاه باد تندى بوزد و كشتى از هر طرف با امواج خطرناك مواجه گردد و خود را در ورطه هلاكت ببينيد، آن گاه خدا را با اخلاص در دين (و التماس) ميخوانيد كه اگر ما را از اين خطر نجات بخشى، تو را بسيار سپاسگزار خواهيم بود.

او کسی است که شما را در خشکی و دریا گردش می دهد، تا آن گاه که در کشتی ها باشید و کشتی ها مسافرانش را با بادی ملایم و آرام حرکت دهند، و کشتی نشینان به آن باد ملایم و آرام شادمان شوند، ناگاه بادی تند و سخت بر آن کشتی وَزَد و از هر طرف موجی سهمگین بر آنان تازد، و یقین کنند که در محاصره [امواج خطرناک] افتاده اند [و راهی برای نجات ندارند] ، [در آن هنگامه هلاکت بار] خدا را در حالی که ایمان و عبادت را از هر گونه شرکی برای او خالص می کنند، می خوانند که اگر ما را از این [عرصه هلاکت بار] نجات دهی، مسلماً و قطعاً از سپاس گزاران خواهیم شد.

او آن خدائى است كه سير مى‏دهد شما را در خشكى و دريا تا چون باشيد در كشتى و كشتيها مى‏روند با آنانكه در آنند ببادى خوش و كشتى نشينان شاد شوند به آن باد (ناگاه) آمد به آن كشتى بادى سخت و بيايد بديشان موج دريا از هر مكانى (و ايشان فرو مانند) و يقين كنند كه فرو گرفته است بلاها ايشان را بخوانند خدا را در حاليكه خالص كننده‏اند براى خدا پرستش را (و گويند) بعزتت سوگند اگر رهائى بخشى ما را از اين بلاها مسلما باشيم از سپاسگزاران

او كسى است كه شما را در خشكى و دريا مى‏گرداند، تا وقتى كه در كشتيها باشيد و آنها با بادى خوش، آنان را بِبَرَند و ايشان بدان شاد شوند [بناگاه‏] بادى سخت بر آنها وزد و موج از هر طرف بر ايشان تازد و يقين كنند كه در محاصره افتاده‏اند، در آن حال خدا را پاكدلانه مى‏خوانند كه: «اگر ما را از اين [ورطه‏] بِرَهانى، قطعاً از سپاسگزاران خواهيم شد.»

اوست كه شما را در خشكى و دريا به حركت مى‏آورد، تا آن گاه كه در كشتى قرار گيريد و باد ملايمى به حركتشان آورد، شادمان مى‏شوند، ناگاه باد شديدى مى‏وزد و امواج از هر سو به آنها هجوم مى‏آورد و در آن لحظه كه يقين مى‏كنند راه گريزى ندارند، خدا را از روى اخلاص مى‏خوانند كه «اگر ما را نجات دهى سپاسگزار خواهيم بود.»

او كسى است كه شما را در خشكى و دريا سير مى‏دهد، تا وقتى كه در كشتى‏ها باشيد و آنها با بادى خوش ايشان را ببرند و بدان شاد شوند [ناگهان‏] بادى سخت بوزد و از هر جا موج بر آنها بيايد و دانند كه با آن [عذاب‏] احاطه شده‏اند، خدا را با اخلاص در دين بخوانند [و گويند]: اگر ما را از اين، برهانى، البته از سپاسگزاران باشيم.

او است كه ميگرداند شما را در خشكى و دريا تا چون باشيد در كشتيها و جارى شوند با ايشان ببادى پاكيزه و شاد شوند بآن بيايد آن سفينه را بادى سخت و بيايد ايشانرا موج از هر جا و دانند كه ايشان احاطه كرده شد بآنها خوانند خدا را خالص گردانندگان براى او دين را كه اگر نجات دادى ما را از اين هر آينه باشيم از شكرگزاران

اوست كسى كه شما را در خشكى و دريا سير مى‏دهد. تا آن گاه كه در كشتيها قرار گيريد و [كشتيها] با بادى خوش آنان را پيش برند و [آنان‏] به آن شادمان گردند [سپس‏] تند بادى به آن در رسد و از هر سو موج [به سوى‏] آنان آيد و آنان بدانند كه از [هر سو] گرفتار شده‏اند. [آن هنگام‏] خداوند را در حالى كه دين [خود] را براى او خالص گردانده‏اند به [دعا] خوانند [كه:] اگر ما را از اين [مهلكه‏] نجات دهى قطعا از سپاسگزاران خواهيم بود

او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر می‌دهد؛ زمانی که در کشتی قرارمی‌گیرید، و بادهای موافق آنان را (بسوی مقصد) حرکت میدهد و خوشحال می‌شوند، ناگهان طوفان شدیدی می‌وزد؛ و امواج از هر سو به سراغ آنها می‌آید؛ و گمان می‌کنند هلاک خواهند شد؛ در آن هنگام، خدا را از روی اخلاص می‌خوانند که: «اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی، حتماً از سپاسگزاران خواهیم بود!»

اوست آن كه شما را در خشكى و دريا مى‏راند، تا آنگاه كه در كشتى‏ها باشيد و كشتى‏ها با بادى خوش و سازوار براندشان و بدان شادمان شوند، ناگاه بادى تند و سهمگين بر آنان وزيدن گيرد و موج از هر سو بديشان رسد و چنان دانند كه فراگرفته شده و به هلاكت افتاده‏اند، خداى را در حالى كه دين را ويژه او كنند- با اخلاص- بخوانند كه اگر ما را از اين [بلا و ورطه هلاكت‏] برهانى هر آينه از سپاسگزاران باشيم.

او است كه ميگرداند شما را در خشكى و دريا تا چون باشيد در كشتيها و جارى شوند با ايشان ببادى پاكيزه و شاد شوند بان بيايد آن سفينه را بادى سخت و بيايد ايشان را موج از هر جا و دانند كه ايشان احاطه كرده شد بانها خوانند خدا را خالص گردانندگان براى او دين را كه اگر نجات دادى ما را از اين هر آينه باشيم از شكرگزاران

او است آنكه مى برد شما را در دشت و دريا تا گاهى كه باشيد در كشتى و روان شود بديشان با بادى پاك (خوش) و شاد شوند بدان بيايدشان بادى تند و بيايدشان موج از هر سوى و پندارند كه فراگرفته شدند (فروماندند) بخوانند خداى را پاك كنندگان دين براى او كه اگر رهائيمان دادى از اين هر آينه باشيم از شكرگزاران

اوست آن که شما را در برّ و بحر سیر می‌دهد تا آن‌گاه که در کشتی نشینید و کشتی با باد ملایمی سرنشینان را به حرکت آرد و آنها بدان شادمان و خوشوقت باشند ناگاه باد تندی بر کشتی بوزد و سرنشینان از هر جانب به امواج خطر در افتند و خود را در ورطه هلاکت ببینند آن زمان خدا را به اخلاص و دین فطرت بخوانند که (بار الها) اگر ما را از این خطر نجات بخشی دیگر همیشه شکر و سپاس تو خواهیم کرد.

اوست كه شما را در سراسر خشكي و دريا حركت مي دهد. شما در كشتي ها سوار مي شويد و آنها به آرامي در نسيمي دلپذير حركت مي كنند. سپس، در حالي كه در آن شادمان هستند، بادي سخت مي وزد و امواج از هر طرف آنها را در بر مي ‌گيرد. در اين هنگام است كه آنها از خدا درخواست مي کنند. دعاهاي خود را خالصانه فقط به او اختصاص مي دهند: اگر تو فقط اين بار ما را نجات دهي، تا ابد سپاسگزار خواهيم بود.

He is who makes you walk/move/ride in the shore/land and the sea (large body of water) until when you were in the ships, and We flowed/ran with them with a good/enjoyable wind/breeze, and they became happy/rejoiced with it, (then) a stormy/violent wind came to it, and the waves/surges came to them from every place, and they thought/assumed that they are (being) surrounded/encircled with them, they called God faithful/loyal/devoted for Him (in) the religion: «If (E) you saved/rescued us from this, we will become (E) from the thankful/grateful.»

He it is Who enables you to travel through land and sea, till when you are in the ships and they sail with them with a favourable wind, and they are glad therein, then comes a stormy wind and the waves come to them from all sides, and they think that they are encircled therein, they invoke Allah, making their Faith pure for Him Alone, saying: «If You (Allah) deliver us from this, we shall truly be of the grateful.»

It is He who conveys you on the land and the sea; and when you are in the ship — and the ships run with them with a fair breeze, and they rejoice in it, there comes upon them a strong wind, and waves come on them from every side, and they think they are encompassed; they call upon God, making their religion His sincerely: ‹If Thou deliverest us from these, surely we shall be among the thankful.›

He it is who enables you to travel on land and sea. And [behold what happens] when you go to sea in ships:›? [they go to sea in ships,] and they sail on in them in a favourable wind, and they rejoice thereatuntil there comes upon them a tempest, and waves surge towards them from all sides, so that they believe themselves to be encompassed [by death; and then] they call unto God, [at that moment] sincere in their faith in Him alone, «If Thou wilt but save us from this, we shall most certainly be among the grateful!»

Hij is het, die u op de vaste aarde en op de zee geleidt: als gij u in schepen bevindt en daar mede zeilt door een gunstigen wind, verheugt gij u daarin. En als hen een ongunstige wind overvalt en de golven van alle zijden op hen aankomen, en zij zich door onvermijdelijke gevaren bedreigd zien, roepen zij God aan met een oprecht geloof, zeggende: Waarlijk, indien gij ons van dit gevaar bevrijdt, zullen wij dankbaar zijn.

He is the One who carries you on land and on the sea. And when you are on the ships and We drive them with a good wind which they rejoice with, a strong gust comes to it and the waves come to them from all sides, and they think that they are finished, they implore God with loyalty and devotion to His system: "If You save us from this, we will be of the thankful."

Egli è Colui che vi fa viaggiare per terra e per mare. Quando siete su battelli che navigano col buon vento, [gli uomini] esultano. Quando sorge un vento impetuoso e le onde si alzano da ogni parte, invocano Allah e Gli rendono un culto puro -: «Se ci salvi, saremo certamente riconoscenti!…».

He it is Who enables you to travel through land and sea, till when you are in the ships and they sail with them with a favourable wind, and they are glad therein, then comes a stormy wind and the waves come to them from all sides, and they think that they are encircled therein, they invoke Allah, making their Faith pure for Him Alone, saying: "If You (Allah) deliver us from this, we shall truly be of the grateful."

Он – Тот, Кто предоставил вам возможность путешествовать по суше и по морю. Вы путешествуете на кораблях, плывущих вместе с ними при благоприятном ветре, которому они рады. Но вдруг подует ураганный ветер, и волны подступят к ним со всех сторон. Они решат, что они окружены, и станут взывать к Аллаху, очищая перед Ним веру: «Если Ты спасешь нас отсюда, то мы будем одними из благодарных!»

Он – тот, кто направляет вас в путь по суше и по морю. И вот вы уже путешествуете на кораблях, плывущих вместе с ними при попутном ветре, которому они рады. [Но вдруг] подует ураганный ветер, их окружат волны со всех сторон, и им кажется, что надвигается на них [гибель]. И тут они с искренней верой взывают к Аллаху: «Если Ты спасешь нас, то мы будем благодарны тебе вечно!»

He it is Who makes you travel by land and sea; until when you are in the ships, and they sail on with them in a pleasant breeze, and they rejoice, a violent wind overtakes them and the billows surge in on them from all sides, and they become certain that they are encompassed about, they pray to Allah, being sincere to Him in obedience: If Thou dost deliver us from this, we will most certainly be of the grateful ones.

He it is Who maketh you to go on the land and the sea till, when ye are in the ships and they sail with them with a fair breeze and they are glad therein, a storm-wind reacheth them and the wave cometh unto them from every side and they deem that they are overwhelmed therein; (then) they cry unto Allah, making their faith pure for Him only: If Thou deliver us from this, we truly will be of the thankful.

He it is who makes you travel in the land and sea, until when ye are in the ships – and these carry them afloat with a favouring wind, and they rejoice therein, there comes to them a violent wind, and there comes to them the wave from every place, and they think that they are encompassed about; then they call on God, sincere in religion towards Him, ‹If thou dost save from this we will surely be of those who thank.›

O yürütüyor sizi karada ve denizde. Diyelim, gemidesiniz: Gemiler, içindekileri latîf bir rüzgârla götürüyorlar. İçerdekiler ferah ve sevinç duymaktalar. Birden korkunç bir kasırga geliverdi. Her taraftan dalgalar üzerlerine çullandı. Çepeçevre kuşatıldıklarını düşünüp dini yalnız Allah’a özgüleyerek duaya koyuldular: «Eğer bizi şu durumdan kurtarırsan, yemin olsun, sana şükredenlerden olacağız.»

It is He who conveys you by land and sea. When you are on board the ship and the ships run with them upon a fair breeze they are joyful. (But when) a strong wind and waves come upon them from every side, and they think they are encompassed, they supplicate to Allah, making their religion His sincerely, (saying): ‹If You save us from this, we will indeed be among the thankful. ‹

He it is Who enables you to travel in the land and the sea. When you board the ships, the ships sail with the voyagers with a favorable breeze. And they rejoice therein. If a stormy wind comes and the waves surround them, they think they are overwhelmed. Then they implore God, in all sincerity turning to His Universal Laws, saying, «If You only save us this time, we will truly show our gratitude.»

He is the One who moves you across the land and sea. You get onto the ships, and they sail smoothly in a nice breeze. Then, while rejoicing therein, violent wind blows, and the waves surround them from every side. This is when they implore GOD, sincerely devoting their prayers to Him alone: «If You only save us this time, we will be eternally appreciative.»

He it is who enableth you to travel by land and sea, so that ye go on board of ships – which sail on with them, with favouring breeze in which they rejoice. But if a tempestuous gale overtake them, and the billow come on them from every side, and they think that they are encompassed therewith, they call on God, professing sincere religion: – «Wouldst thou but rescue us from this, then will we indeed be of the thankful.»

It is He who hath given you conveniencies for travelling by land and by sea; so that ye be in ships, which sail with them, with a favourable wind, and they rejoice therein. And when a tempestuous wind overtaketh them, and waves come upon them from every side, and they think themselves to be encompassed with inevitable dangers; they call upon God, exhibiting the pure religion unto Him, and saying, verily if Thou deliver us from this peril, we will be of those who give thanks.

HE it is Who enables you to journey through land and sea until when you are on board the ships and they sail with them with a fair breeze and they rejoice in it, there overtakes them (the ships) a violent wind and the waves come on them from every side and they think that they are encompassed, then they call upon ALLAH, in sincere submission to HIM, saying, `If thou deliver us from this, we will surely be of the thankful.›

Er ist es, Der euch instand setzt, über Land und Meer zu reisen, bis endlich, wenn ihr an (Bord) der Schiffe seid – und sie mit ihnen dahinsegeln mit gutem Wind und sie freuen sich dessen, da erfaßt sie plötzlich ein Sturm, und die Wogen kommen über sie von allen Seiten, und sie meinen schon, sie seien rings umschlossen – dann rufen sie zu Allah in lauterem Gehorsam gegen Ihn: «Wenn Du uns aus diesem errettest, so werden wir sicherlich unter den Dankbaren sein.»

Он – Тот, Кто вам дает возможность ■ Пересекать и сушу, и моря ■ И отправляет в путь на кораблях. ■ Они с ними плывут при добром ветре, ■ И это их в восторг приводит. ■ Когда ж придет к ним ветер штормовой, ■ И волны их со всех сторон охватят, ■ И им почудится, что их уж одолело (провиденье), ■ Тогда они взывают к Богу ■ И всей душою заверяют, ■ Что будут благочестие блюсти: ■ «Коль вызволишь отсюда нас, ■ Мы непременно станем благодарными (Тебе)».

Сезне төрле сәбәпләр белән җирдә вә суда йөртүче зат Аллаһ, хәтта сез зур корабларда булсагыз, ул корабларны яхшы җил йомшак кына алып китсә, шул хәлдә шатланып кына барганда көчле җил чыгып, төрле яктан дулкын килсә һәм чорнап алган дулкын һәлакәтлеге килде дип белсәләр, шул вакыт алар Аллаһ диненә кайтып, ихлас Аллаһуга дога кылырга тотыналар: «Йә Рабби, әгәр безне бу һәлакәттән коткарсаң, әлбәттә, нигъмәтләреңә шөкер кылучылардан булырбыз», – диләр.

وہی تو ہے جو تم کو جنگل اور دریا میں چلنے پھرنے اور سیر کرنے کی توفیق دیتا ہے۔ یہاں تک کہ جب تم کشتیوں میں (سوار) ہوتے اور کشتیاں پاکیزہ ہوا (کے نرم نرم جھونکوں) سے سواروں کو لے کر چلنے لگتی ہیں اور وہ ان سے خوش ہوتے ہیں تو ناگہاں زناٹے کی ہوا چل پڑتی ہے اور لہریں ہر طرف سے ان پر (جوش مارتی ہوئی) آنے لگتی ہیں اور وہ خیال کرتے ہیں کہ (اب تو) لہروں میں گھر گئے تو اس وقت خالص خدا ہی کی عبادت کرکے اس سے دعا مانگنے لگتے ہیں کہ (اے خدا) اگر تو ہم کو اس سے نجات بخشے تو ہم (تیرے) بہت ہی شکر گزار ہوں

وہی ہے جو تمہیں خشک زمین اور سمندر میں چلنے پھرنے (کی توفیق) دیتا ہے، یہاں تک کہ جب تم کشتیوں میں (سوار) ہوتے ہو اور وہ (کشتیاں) لوگوں کو لے کر موافق ہوا کے جھونکوں سے چلتی ہیں اور وہ اس سے خوش ہوتے ہیں تو (ناگہاں) ان (کشتیوں) کو تیز و تند ہوا کا جھونکا آلیتا ہے اور ہر طرف سے ان (سواروں) کو (جوش مارتی ہوئی) موجیں آگھیرتی ہیں اور وہ سمجھنے لگتے ہیں کہ (اب) وہ ان (لہروں) سے گھر گئے (تو اس وقت) وہ اللہ کو پکارتے ہیں (اس حال میں) کہ اپنے دین کو اسی کے لئے خالص کرنے والے ہیں (اور کہتے ہیں: اے اللہ!) اگر تو نے ہمیں اس (بَلا) سے نجات بخش دی تو ہم ضرور (تیرے) شکر گزار بندوں میں سے ہوجائیں گے،