فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى

فأكلا منها فبدت لهما سوآتهما و طفقا يخصفان عليهما من ورق الجنّة و عصى آدم ربّه فغوى

Faakala minha fabadat lahuma saw-atuhuma watafiqa yakhsifani AAalayhima min waraqi aljannati waAAasa adamu rabbahu faghawa

از آن درخت خوردند و شرمگاهشان در نظرشان از دو سو پيدا شد و همچنان برگ درختان بهشت بر آنها مي چسبانيدند آدم در پروردگار خويش عاصي شدو راه گم کرد

آنگاه از آن [ميوه ممنوعه] خوردند و عورتهايشان بر آنان آشكار شد و بر آنها از برگ [درختان] ميوه مى چسباندند [تا پوشيده شود] و [بدينسان] آدم از امر پروردگارش سرپيچى كرد و گمراه شد.

سرانجام (آدم و حوا) از ميوه آن درخت (ممنوعه) خوردند و عضو نهفته‏شان بر آنان آشكار گرديد (حس شهوانى آنان بيدار شد) آن گاه از برگ درختان باغ براى پوشش عورتشان استفاده كردند و آدم پروردگارش را نافرمانى كرد و گمراه شد

پس هر دو [به سبب وسوسه شیطان] از میوه آن [درخت] خوردند، در نتیجه شرمگاهشان بر آنان پدیدار شد و شروع به چسباندن برگ های درختان بهشت بر [شرمگاه] خود کردند. و آدم پروردگارش را نافرمانی کرد و [از رسیدن به آنچه شیطان به او القا کرده بود] ناکام ماند.

پس خوردند از آن و پديدار شد براى ايشان عورتهايشان و آغاز كردند كه بچسبانند بر عورتشان از برگ درخت بهشت و خلاف امر ارشادى كرد آدم پروردگار خود را پس بى‏بهره ماند

آنگاه از آن [درخت ممنوع‏] خوردند و برهنگى آنان برايشان نمايان شد و شروع كردند به چسبانيدن برگهاى بهشت بر خود. و [اين گونه‏] آدم به پروردگار خود عصيان ورزيد و بيراهه رفت.

آنها سرانجام از آن خوردند و شرمگاهشان آشكار شد و به پوشاندن خود با برگهاى بهشت پرداختند. آدم پروردگارش را نافرمانى كرد و گمراه شد.

پس [به سوگند خود آن دو طرف را بفريفت و] هر دو از آن خوردند، و شرمگاههايشان بر ايشان آشكار شد و شروع كردند كه از برگهاى بهشت آنها را بپوشانند و آدم پروردگار خويش را نافرمانى كرد، پس نوميد شد،

پس خوردند از آن پس ظاهر شد آنها را عورت هاشان و شروع كردند مى‏چسبانيدند بر آندو از برگ بهشت و نافرمانى كرد آدم پروردگارش را پس بى‏بهره شد

آن گاه از آن [درخت‏] خوردند و شرمگاهشان برايشان پيدا شد و شروع كردند كه بر خودشان از برگ [درختان‏] بهشت مى‏چسباندند و آدم از پروردگارش نافرمانى كرد و گمراه شد

سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتیشان فرو ریخت،) و عورتشان آشکار گشت و برای پوشاندن خود، از برگهای (درختان) بهشتی جامه دوختند! (آری) آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!

پس، از آن درخت خوردند و شرمگاهشان بر آنها نمودار شد، و شروع كردند از برگ [درختان‏] بهشت بر خود چسباندن،- شرمگاه خود را مى‏پوشاندند- و آدم پروردگار خويش را نافرمانى نمود پس راه راست را گم كرد.

پس خوردند از آن پس ظاهر شد آنها را عورت‏هاشان و شروع كردند مى‏چسبانيدند بر آن دو از برگ بهشت و نافرمانى كرد آدم پروردگارش را پس بى‏بهره شد

پس خوردند از آن پس نمودار شد براى ايشان عورتهاى ايشان و آغاز كردند گرد آوردند بر خود از برگهاى بهشت و نافرمانى كرد آدم پروردگار خويش را پس زيانكار شد

پس آدم و حوّا (فریب خوردند و) از آن درخت تناول کردند، بدین جهت (لباسهای بهشتی از تنشان دور و عیوب و) عورت آنها در نظرشان پدیدار شد و شروع کردند به ساتری از برگ درختان بهشت خود را پوشاندن. و آدم نافرمانی خدای کرد و گمراه شد.

آنها از آن خوردند. درنتيجه، بدن‌هايشان برايشان نمايان شد و سعي كردند با برگ هاي بهشت خود را بپوشانند. آدم اين چنين از پروردگار خود نافرماني كرد و پايين آمد.

So they ate from it, so their (B)’s shameful genital private parts to be covered appeared to them (B), and they (B) started and continued (to) stick (B) on them (B) from the Paradise’s leaves , and Adam disobeyed his Lord, so he was misguided/failed.

Then they both ate of the tree, and so their private parts appeared to them, and they began to stick on themselves the leaves from Paradise for their covering. Thus did Adam disobey his Lord, so he went astray.

So the two of them ate of it, and their shameful parts revealed to them, and they took to stitching upon themselves leaves of the Garden. And Adam disobeyed his Lord, and so he erred.

And so the two ate [of the fruit] thereof: and thereupon they became conscious of their nakedness and began to cover themselves with pieced-together leaves from the garden. And [thus] did Adam disobey his Sustainer, and thus did he fall into grievous error.›

Zij aten beiden daarvan, zagen hunne naaktheid, en naaiden bladeren van het paradijs bij elkander om zich te bedekken. En zoo werd Adam ongehoorzaam aan zijn Heer, en werd verleid.

So they both ate from it, and their wickedness became apparent for them, and they began to place leaves on themselves from the garden. Adam had disobeyed his Lord, and had gone astray.

Ne mangiarono entrambi e presero coscienza della loro nudità. Iniziarono a coprirsi intrecciando foglie del giardino. Adamo disobbedì al suo Signore e si traviò.

Then they both ate of the tree, and so their private parts appeared to them, and they began to stick on themselves the leaves from Paradise for their covering. Thus did Adam disobey his Lord, so he went astray.

Они оба поели с него, и тогда им стали видны их срамные места. Они стали прилеплять на себе райские листья. Адам ослушался своего Господа и впал в заблуждение.

[Адам и его супруга] поели [плодов того дерева], и увидели они свою наготу. Они стали прикрываться сложенными [вместе] листьями райских деревьев. Так Адам ослушался своего Господа и сошел с правильного пути.

Then they both ate of it, so their evil inclinations became manifest to them, and they both began to cover themselves with leaves of the garden, and Adam disobeyed his Lord, so his life became evil (to him).

Then they twain ate thereof, so that their shame became apparent unto them, and they began to hide by heaping on themselves some of the leaves of the Garden. And Adam disobeyed his Lord, so went astray.

And they eat therefrom, and their shame became apparent to them; and they began to stitch upon themselves some leaves of the garden; and Adam rebelled against his Lord, and went astray.

Nihayet, ikisi de ondan yediler. Bunun üzerine, çirkin yerleri kendilerine açıldı; üzerlerine cennet yapraklarından örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etmiş, azmış, ziyana uğramıştı.

They both ate of it, and their shameful parts appeared to them, whereupon they began to stitch upon themselves leaves from the Garden. And so it was, Adam erred and disobeyed his Lord.

Man and woman both ate the fruit of the Tree. People started dividing among themselves and their basic necessities of life ceased to remain guaranteed. They had to toil and contend with one another to earn their livelihood. This exposed the flaws in their character. They tried to hide their selfish behavior with superficial courtesy. Adam and his mate had disobeyed their Lord and gone astray. .

They ate from it, whereupon their bodies became visible to them, and they tried to cover themselves with the leaves of Paradise. Adam thus disobeyed his Lord, and fell.

And they both ate thereof, and their nakedness appeared to them, and they began to sew of the leaves of the Garden to cover them, and Adam disobeyed his Lord and went astray.

And they both eat thereof: And their nakedness appeared unto them; and they began to sew together the leaves of paradise, to cover themselves. And thus Adam became disobedient unto his Lord, and was seduced.

Then they both ate thereof, so that their nakedness became manifest to them, and they began to cover themselves with the leaves of the garden. And Adam observed not the commandment of his Lord, so his life became miserable.

Da aßen sie beide davon, so daß ihre Blöße ihnen offenbar wurde, und sie begannen, die Blätter des Gartens über sich zusammenzustecken. Und Adam befolgte nicht das Gebot seines Herrn und ging irre.

И они оба от него вкусили, ■ И им открылась их срамная нагота. ■ И (чтоб прикрыть ее), они из листьев Сада ■ Стали плести себе (одежды). ■ Так Бога своего ослушался Адам – ■ И с праведной стези был совращен.

Һәм Адәм һәм Хәва хәрам җимешне ашадылар, дәрхәл өсләреннән киемнәре төшеп гаурәтләре ачылды, бик ашыгып җәннәттәге бер агач яфрагы белән гаурәтләрен капларга тотындылар, шулай итеп Адәм Раббысына гөнаһлы булды, дошманының ялган сүзенә ияреп максатына ирешүдән коры калды.

تو دونوں نے اس درخت کا پھل کھا لیا تو ان پر ان کی شرمگاہیں ظاہر ہوگئیں اور وہ اپنے (بدنوں) پر بہشت کے پتّے چپکانے لگے۔ اور آدم نے اپنے پروردگار کے حکم خلاف کیا تو (وہ اپنے مطلوب سے) بےراہ ہو گئے

سو دونوں نے (اس مقامِ قربِ الٰہی کی لازوال زندگی کے شوق میں) اس درخت سے پھل کھا لیا پس ان پر ان کے مقام ہائے سَتَر ظاہر ہو گئے اور دونوں اپنے (بدن) پر جنت (کے درختوں) کے پتے چپکانے لگے اور آدم (علیہ السلام) سے اپنے رب کے حکم (کو سمجھنے) میں فروگذاشت ہوئی٭ سو وہ (جنت میں دائمی زندگی کی) مراد نہ پا سکے،٭ (کہ ممانعت مخصوص ایک درخت کی تھی یا اس کی پوری نوع کی تھی، کیونکہ آپ علیہ السلام نے پھل اس مخصوص درخت کا نہیں کھایا تھا بلکہ اسی نوع کے دوسرے درخت سے کھایا تھا، یہ سمجھ کر کہ شاید ممانعت اسی ایک درخت کی تھی۔)