وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ

و إذا قيل لهم أنفقوا ممّا رزقكم اللّه قال الّذين كفروا للّذين آمنوا أ نطعم من لو يشاء اللّه أطعمه إن أنتم إلاّ في ضلال مبين

Wa-itha qeela lahum anfiqoo mimma razaqakumu Allahu qala allatheena kafaroo lillatheena amanoo anutAAimu man law yashao Allahu atAAamahu in antum illa fee dalalin mubeenin

و چون گفته شود که از آنچه خدا روزيتان کرده است انفاق کنيد ، کافران به مؤمنان گويند : آيا کساني را طعام دهيم که اگر خدا مي خواست خود آنهارا طعام مي داد ؟ شما در گمراهي آشکار هستيد

و چون به ايشان گفته شود از آنچه خداوند به شما روزى داده است، بخشش كنيد، كافران به مؤمنان گويند آيا كسى را خوراك دهيم كه اگر خداوند بخواهد خوراكش مى دهد، شما جز در گمراهى آشكار نيستيد.

و هنگامى كه بآنان گفته شد كه از آنچه خدا براى شما روزى قرار داده، انفاق كنيد، كافران به مؤمنين گفتند: آيا كسى را اطعام كنيم كه اگر خدا مى‏خواست او را خودش اطعام ميكرد. شما جز در گمراهى آشكار نيستيد.

و هنگامی که به آنان گویند: از آنچه خدا روزی شما کرده، انفاق کنید، کافران به مؤمنان گویند: آیا کسانی را اطعام کنیم که اگر خدا می خواست آنان را اطعام می کرد؟ [پس گرسنگی را خدا بر آنان خواسته است] ولی شما [ای کفرپیشگان!] جز در گمراهی آشکاری نیستند.

و آنگه كه گفته شود بايشان بدهيد (به بينوايان) از آنچه روزى شما كرده است خدا گويند آنانكه كافر شدند به آنانكه گرويدند آيا غذا دهيم كسى را كه اگر بخواهد خدا طعام مى‏دهد او را نيستند شما (اى مؤمنان) مگر در گمراهى آشكارا

و چون به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزى داده انفاق كنيد»، كسانى كه كافر شده‏اند، به آنان كه ايمان آورده‏اند، مى‏گويند: «آيا كسى را بخورانيم كه اگر خدا مى‏خواست [خودش‏] وى را مى‏خورانيد؟ شما جز در گمراهىِ آشكارى [بيش‏] نيستيد.»

چون به آنها گفته شود: از آنچه خدا روزيتان كرده است انفاق كنيد، كافران به مؤمنان گويند: «آيا ما به كسانى طعام بدهيم كه اگر خدا مى‏خواست خودش آنها را اطعام مى‏كرد؟» شما در گمراهى آشكارى هستيد.

و چون به آنها گويند: انفاق كنيد از آنچه خدا روزيتان داده، آنها كه كافر شدند به آنها كه ايمان آوردند بگويند: آيا طعام دهيم كسى را كه اگر خدا بخواهد [خود] طعامش بدهد؟ شما در گمراهى آشكار هستيد.

و چون گفته شود ايشانرا كه انفاق كنيد از آنچه روزيتان كرده خدا گفتند آنان كه كافر شدند آنانرا كه گرويدند آيا طعام دهيم آنرا كه اگر ميخواست خدا اطعامش ميفرمود نيستيد شما مگر در گمراهى آشكار

و چون به آنان گفته شود: از آنچه خداوند روزيتان كرده است ببخشيد. كافران به مؤمنان گويند: آيا به كسى خوراك بدهيم كه اگر خداوند مى‏خواست، به او خوراك مى‏داد. شما جز در گمراهى آشكار نيستيد

و هنگامی که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزی کرده انفاق کنید!»، کافران به مؤمنان می‌گویند: «آیا ما کسی را اطعام کنیم که اگر خدا می‌خواست او را اطعام می‌کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد)، شما فقط در گمراهی آشکارید»!

و چون به آنان گفته شود كه از آنچه خداى روزيتان كرده انفاق كنيد، كسانى كه كافر شدند به آنان كه ايمان آورده‏اند گويند: آيا كسى را بخورانيم كه اگر خدا مى‏خواست او را مى‏خورانيد؟! شما جز در گمراهى آشكار نيستيد.

و چون گفته شود ايشان را كه انفاق كنيد از آنچه روزيتان كرده خدا گفتند آنان كه كافر شدند آنان را كه گرويدند آيا طعام دهيم آنرا كه اگر ميخواست خدا اطعامش ميفرمود نيستيد شما مگر در گمراهى آشكار

و گاهى كه گفته شود بديشان دهيد از آنچه روزيتان داده است خدا گويند آنان كه كفر ورزيدند بدانان كه ايمان آوردند آيا خورانيم آن را كه اگر مى خواست خدا مى خورانيدش نيستيد شما مگر در گمراهيى آشكار

و چون به آنها گویند که از آنچه خدا روزی شما قرار داده (چیزی برای خدا به فقیران) انفاق کنید، کافران به اهل ایمان جواب دهند آیا ما به کسی که اگر خدا می‌خواست به او هم روزی می‌داد اطعام و دستگیری کنیم؟شما پیداست که سخت در غلط و گمراهی هستید (و راه راست آن است که چنان که خدا به فقیران احسان نکرده ما هم نکنیم).

وقتي به آنها گفته شود: از روزي هايي كه خدا به شما داده است انفاق كنيد، كساني كه ايمان ندارند به كساني كه ايمان دارند، مي گويند: چرا بايد به كساني طعام دهيم كه اگر خدا مي خواست، مي توانست طعام دهد؟ شما واقعاً در گمراهي عميقي هستيد.

And if (it) was said to them: «Spend from what God provided for you.» Those who disbelieved said to those who believed: «Do we feed whom if God wanted/willed He fed him? That truly you are in except clear/evident misguidance.»

And when it is said to them: «Spend of that with which Allah has provided you,» those who disbelieve say to those who believe: «Shall we feed those whom, if Allah willed, He (Himself) would have fed? You are only in a plain error.»

And when it is said to them, ‹Expend of that God has provided you,› the unbelievers say to the believers, ‹What, shall we feed such a one whom, if God willed, He would feed? You are only in manifest error!›

Thus, when they are told, «Spend on others out of what God has provided for you as sustenance,» [In Quranic usage, the verb anfaqa (lit., «he spent») invariably signifies one’s spending on others, or for the good of others, whatever the motive. The ethical importance of this «spending on others» is frequently stressed in the Quran, and is embodied in the concept of zakah, which denotes «purifying dues» or, in its broader sense, «charity» (see note on 2:43).] those who are bent on denying the truth say unto those who believe, «Shall we feed anyone whom, if [your] God had so willed, He could have fed [Himself]? Clearly, you are but lost in error!»

En als hun wordt gezegd: Geeft aalmoezen van het geen God u heeft geschonken, zeggen de ongeloovigen, spottenderwijze, tot hen die gelooven: Zullen wij dengenen voeden, dien God kan voeden, zoo het hem behaagt? Waarlijk, gij verkeert in eene duidelijke dwaling.

And when they are told: "Spend from what God has provisioned you." Those who reject say to those who believe: "Shall we feed those whom God could feed, if He so willed? You are clearly misguided!"

E quando si dice loro: «Siate generosi di ciò che Allah vi ha concesso», i miscredenti dicono ai credenti: «Dovremmo nutrire chi sarebbe nutrito da Allah, se Lui lo volesse? Siete in evidente errore».

And when it is said to them: "Spend of that with which Allah has provided you," those who disbelieve say to those who believe: "Shall we feed those whom, if Allah willed, He (Himself) would have fed? You are only in a plain error."

Когда им говорят: «Расходуйте из того, чем вас наделил Аллах», – неверующие говорят верующим: «Неужели мы будем кормить того, кого накормил бы Аллах, если бы пожелал? Воистину, вы лишь находитесь в очевидном заблуждении».

Когда тех, кто не уверовал, призывают: «Жертвуйте из того, что Аллах дал вам в надел», – они отвечают тем, кто уверовал: «Неужели мы будем кормить того, кого накормил бы Аллах, если бы Ему было угодно? Поистине, вы – в глубоком заблуждении».

And when it is said to them: Spend out of what Allah has given you, those who disbelieve say to those who believe: Shall we feed him whom, if Allah please, He could feed? You are in naught but clear error.

And when it is said unto them: Spend of that wherewith Allah hath provided you, those who disbelieve say unto those who believe: Shall we feed those whom Allah, if He willed, would feed? Ye are in naught else than error manifest.

and when it is said to them, ‹Expend in alms of what God has bestowed upon you,› those who misbelieve say to those who believe, ‹Shall we feed him whom, if God pleased, He would feed? ye are only in an obvious error.›

Onlara, «Allah’ın size lütfettiği rızıklardan dağıtın!» dendiğinde, nankörlüğe sapanlar, iman edenlere şöyle derler: «Allah’ın, dilediği takdirde yedirip doyuracağı kişiyi biz mi doyuracağız? Siz açık bir sapıklık içindesiniz, hepsi bu.»

And when it is said to them: ‹Spend of that which Allah has given you, ‹ the unbelievers say to the believers: ‹Are we to feed those whom Allah can feed if He chooses? Surely, you are only in clear error. ‹

And when it is said to them, «Spend on others of the provision Allah has given to you», the rejecters say to the believers, «Shall we feed anyone whom Allah could have fed if He so willed? You people are obviously lost in error.» (6:149), (16:35), (43:20).

When they are told, «Give from GOD’s provisions to you,» those who disbelieve say to those who believe, «Why should we give to those whom GOD could feed, if He so willed? You are really far astray.»

And when it is said to them, Give alms of what God hath bestowed on you, they who believe not say to the believers, «Shall we feed him whom God can feed if He will? Truly ye are in no other than a plain error.»

And when it is said unto them, give alms of that which God hath bestowed on you; the unbelievers say unto those who believe, by way of mockery, shall we feed him whom God can feed, if he pleaseth? Verily ye are in no other than a manifest error.

And when it is said to them, `Spend out of that which ALLAH has given you,› those who disbelieve say to those who believe, `Shall we feed him whom ALLAH would have fed, if HE had so willed ? You are but in manifest error.›

Und wenn zu ihnen gesprochen wird: «Spendet von dem, was Allah euch gegeben hat», sagen die Ungläubigen zu den Gläubigen: «Sollen wir einen speisen, den Allah hätte speisen können, wenn Er es gewollt? Ihr seid da zweifellos in offenkundigem Irrtum.»

Когда ж им говорят: ■ «Пожертвуйте хотя б немногим из того, ■ Чем наделил вас Бог», ■ Неверные глаголют верующим так: ■ «Пристало ль нам кормить всех тех, ■ Кого Господь, будь Его воля, накормил бы Сам? ■ Здесь вы находитесь в глубоком заблужденье».

Әгәр мөшрикләргә: «Аллаһ биргән малдан фәкыйрьләргә садака бирегез», – диелсә, алар мөэминнәргә әйтәләр: «Аллаһ ризыкландырырга теләмәгән кешеләрне без ризыкландырыйкмы, аларны ризыкландыру тиеш булса, Аллаһ ризыкландырыр иде, Аллаһ теләмәгән эшкә безне өндисез, бу хакта сез ачык адашмакталарсыз».

اور جب ان سے کہا جاتا ہے کہ جو رزق خدا نے تم کو دیا ہے اس میں سے خرچ کرو۔ تو کافر مومنوں سے کہتے ہیں کہ بھلا ہم ان لوگوں کو کھانا کھلائیں جن کو اگر خدا چاہتا تو خود کھلا دیتا۔ تم تو صریح غلطی میں ہو

اور جب اُن سے کہا جاتا ہے کہ تم اس میں سے (راہِ خدا میں) خرچ کرو جو تمہیں اللہ نے عطا کیا ہے تو کافر لوگ ایمان والوں سے کہتے ہیں: کیا ہم اس (غریب) شخص کو کھلائیں جسے اگر اللہ چاہتا تو (خود ہی) کھلا دیتا۔ تم تو کھلی گمراہی میں ہی (مبتلا) ہوگئے ہو،