‹
قرآن، سوره فصلت (41) آیه 50
آیه پسین: سوره فصلت (41) آیه 51
آیه پیشین: سوره فصلت (41) آیه 49
وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ
و لئن أذقناه رحمة منّا من بعد ضرّاء مسّته ليقولنّ هذا لي و ما أظنّ السّاعة قائمة و لئن رجعت إلى ربّي إنّ لي عنده للحسنى فلننبّئنّ الّذين كفروا بما عملوا و لنذيقنّهم من عذاب غليظ
Wala-in athaqnahu rahmatan minna min baAAdi darraa massat-hu layaqoolanna hatha lee wama athunnu alssaAAata qa-imatan wala-in rujiAAtu ila rabbee inna lee AAindahu lalhusna falanunabbi-anna allatheena kafaroo bima AAamiloo walanutheeqannahum min AAathabin ghaleethin
اگر پس از رنجي که به او رسيده رحمتي به او بچشانيم مي گويد : اين حق من است و نپندارم که قيامتي برپا شود ، و اگر هم مرا نزد پروردگارم برگردانند البته که نزد او حالتي خوشتر باشد پس کافران را به اعمالي که کرده اند آگاه مي کنيم و به آنها عذابي سخت مي چشانيم
و اگر به او پس از رنجى كه به او رسيده است، از سوى خود رحمتى بچشانيم، گويد اين حق من است و گمان ندارم كه قيامت برپا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم باز گردانده شوم، همانا براى من در نزد او خوشى [/بهشت] خواهد بود; آنگاه كافران را از [نتيجه و حقيقت] كار و كرد
و اگر ما به انسان پس از ضرر و زيانى كه به وى رسيده، رحمت و نعمتى از جانب خود بچشانيم، آن گاه ميگويد كه اين نعمتها از لياقت و كاردانى و شايستگى من است و گمان نميكنم كه قيامتى در كار باشد، بفرض اينكه (قيامتى برپا شود و) نزد پروردگارم برگردم، باز هم براى من نزد خدا بهترين نعمتها خواهد بود. ما (روز قيامت) كافران را از اعمالشان آگاه خواهيم ساخت و عذابى سخت بآنان خواهيم چشاند.
و اگر او را از سوی خود پس از آسیبی که به او رسیده خوشی و رفاه بچشانیم قاطعانه می گوید: این [خوشی و رفاه] ویژه من است [و به خاطر لیاقتم به من رسیده است] و گمان نمی کنم که قیامت برپا شود، و [به فرض برپا شدن] اگر به سوی پروردگارم باز گردانده شوم، برای من نزد او پاداشی نیکوتر خواهد بود! ما یقیناً کسانی را که کافر شدند به اعمالی که انجام داده اند، آگاه خواهیم کرد، و قطعاً از عذابی سخت به آنان می چشانیم.
و بعزتم سوگند اگر بچشانيم بدو بخششى از خود از پس سختى كه رسيده بدو قطعا مىگويد اين بخشش براى (كردار) من است و نپندارم رستاخيز را كه بپا شود و سوگند ياد مىكنم و اگر باز گردانند مرا به سوى پروردگارم البته مرا نزد او (سر انجام) نكوئى است پس بعزتم سوگند كه البته آگاه خواهيم ساخت آنان را كه كفر ورزيدند به آنچه كردند و بعزتم سوگند مىچشانيم بايشان از عذابى سخت
و اگر از جانب خود رحمتى -پس از زيانى كه به او رسيده است- بچشانيم، قطعاً خواهد گفت: «من سزاوار آنم و گمان ندارم كه رستاخيز برپا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانيده شوم، قطعاً نزد او برايم خوبى خواهد بود. « پس بدون شكّ، كسانى را كه كفران كردهاند، به آنچه انجام دادهاند آگاه خواهيم كرد، و مسلماً از عذابى سخت به آنان خواهيم چشانيد.
اگر پس از محنتى كه به او رسيده است رحمتى به او بچشانيم مىگويد: «اين حق من است و گمان نمىكنم قيامتى برپا شود و اگر هم به سوى پروردگارم باز گردم آنچه براى من نيكوتر است، نزد اوست.» آن گاه كافران را به كردارشان آگاه خواهيم كرد و عذابى سخت به آنها مىچشانيم.
و اگر او را رحمتى از خويشتن بچشانيم، بعد از گزندى كه به وى رسيده، گويد: اين مرا [سزاوار] است. و نپندارم كه رستاخيز بر پا شود، و اگر مرا به [پيشگاه] پروردگارم باز گردانند، بيگمان نزد وى مرا بهشت باشد. پس خبر دهيم آنان را كه كافر شدند بدانچه مىكردند، و ايشان را عذابى بزرگ بچشانيم.
و هر آينه اگر در چشانيم او را رحمتى از خود پس از سختى كه مس كرده او را هر آينه گويد اين مراست و گمان ندارم قيامت را قائم و هر آينه اگر برگردانيده شوم بسوى پروردگارم بدرستيكه مرا نزد او هر آينه بهتر است پس هر آينه اخبار خواهيم كرد آنانرا كه كافر شدند بآنچه كردند و هر آينه مىچشانيمشان از عذاب درشت
و اگر از سوى خود پس از رنجى كه به او رسيده باشد، بخشايشى به او بچشانيم، به يقين گويد: اين حقّ من است. و گمان نمىبرم كه قيامت بر پا شود. و اگر [به فرض] به سوى پروردگارم باز گردانده شوم، بى گمان من در نزد او خوشى خواهم داشت. پس بى گمان كافران را به آنچه مىكردند، خبر خواهيم داد و از [طعم] عذاب سخت به آنان خواهيم چشاند
و هرگاه او را رحمتی از سوی خود بعد از ناراحتی که به او رسیده بچشانیم میگوید: «این بخاطر شایستگی و استحقاق من بوده، و گمان نمیکنم قیامت برپا شود؛ و (بفرض که قیامتی باشد،) هرگاه بسوی پروردگارم بازگردانده شوم، برای من نزد او پاداشهای نیک است. ما کافران را از اعمالی که انجام دادهاند (بزودی) آگاه خواهیم کرد و از عذاب شدید به آنها میچشانیم.
و اگر پس از گزندى كه بدو رسيده وى را رحمتى بچشانيم هر آينه گويد: اين مراست- از دانش و تدبير خود من است و من سزاوار آنم- و نپندارم كه رستاخيز برپا شود، و اگر به پروردگدارم باز گردانده شوم مرا نزد او پاداشى نيكوتر خواهد بود. پس هر آينه كسانى را كه كافر شدند بدانچه كردند آگاه سازيم، و بىگمان آنان را عذابى سخت بچشانيم.
و هر آينه اگر در چشانيم او را رحمتى از خود پس از سختى كه مس كرده او را هر آينه گويد اين مر است و گمان ندارم قيامت را قائم و هر آينه اگر برگردانيده شوم بسوى پروردگارم بدرستى كه مرا نزد او هر آينه بهتر است پس هر آينه اخبار خواهيم كرد آنان را كه كافر شدند بانچه كردند و هر آينه مىچشانيمشان از عذاب درشت
و اگر چشانيمش رحمتى از خويش پس از سختيى كه بدو رسيده است هر آينه گويد اين از آن من است و نپندارم ساعت را بپاشونده و اگر بازگردانيده شوم بسوى پروردگارم همانا مرا است نزد او نكوئى پس آگاه سازيم همانا آنان را كه كفر ورزيدند بدانچه كردند و بچشانيمشان هر آينه از عذابى انبوه
و اگر ما به انسان (مغرور کم ظرف) پس از رنج و ضرری که به او رسیده نعمت و رحمتی نصیب کنیم البته خواهد گفت که این نعمت برای من (از لیاقت من) است، و گمان نمیکنم که قیامتی بر پا شود و به فرض اینکه به سوی خدایم برگردم باز هم برای من نزد خدا بهترین نعمت خواهد بود. ما البته کافران را به (کیفر) اعمالشان آگاه میسازیم و عذابی بسیار سخت میچشانیم.
و هرگاه پس از ناملايمات او را مورد رحمت قرار دهيم، مي گويد: اين متعلق به من است. من ايمان ندارم كه هرگز آن ساعت فرا رسد. حتي اگر به سوي پروردگارم بازگردانده شوم، چيزهاي بهتري نزد او خواهم يافت. مسلماً، ما كافران را از تمام اعمالشان آگاه خواهيم ساخت و آنها را به عذابي سخت گرفتار خواهيم كرد.
And if (E) We made him taste/experience mercy from Us, from after calamity/disastrous distress touched him, he will say (E): «That (is) for me, and I do not think/assume the Hour/Resurrection (is) starting , and if (E) I was returned to my Lord, that truly for me at Him (is) the best/most beautiful/goodness (E).» So We will inform those who disbelieved with what they made/did , and We will make them taste/experience (E) from a strong/rough torture.
And truly, if We give him a taste of mercy from us, after some adversity (severe poverty or disease, etc.) has touched him, he is sure to say: «This is for me (due to my merit), I think not that the Hour will be established. But if I am brought back to my Lord, Surely, there will be for me the best (wealth, etc.) with Him. Then, We verily, will show to the disbelievers what they have done and We shall make them taste a severe torment.
And if We let him taste mercy from Us after hardship that has visited him, he surely says, ‹This is mine; I think not the Hour is coming. If I am returned to my Lord, surely t
he reward most fair with Him will be mine.› Then We shall tell the unbelievers the things they have done, and assuredly We shall let them taste a harsh chastisement.
Yet whenever We let him taste some of Our grace after hardship has visited him, he is sure to say, «This is but my due!» – and, «I do not think that the Last Hour will ever come: [I.e., man is, as a rule, so blinded by his love of this world that he cannot imagine its ever coming to an end. Implied in this statement is a doubt as to whether there will really be an afterlife, and whether man will really be judged by God on resurrection.] but if [it should come, and] I should indeed be brought back unto my Sus
En indien wij hem onze genade doen genieten, nadat hem droefenis bereikt, zegt hij zekerlijk: Dit is men mij schuldig, wegens mijne verdiensten; ik geloof niet, dat het uur des oordeels ooit zal komen, en indien ik voor mijn Heer word gebracht, zal ik zeker bij hem den uitnemendsten toestand bereiken. Maar wij zullen dan aan hen die niet geloofd hebben, datgene verklaren, wat zij verricht hebben en wij zullen hen zekerlijk de meest gestrenge straf doen ondergaan.
And when We let him taste a mercy from Us after adversity had touched him, he will Say: "This was by my actions, and I do not think that the Hour will come to pass. And even if I am returned to my Lord, I will find at Him good things for me." Surely, We will inform the rejecters of all they had done, and We will let them taste the severe retribution.
Se gli facciamo gustare una misericordia da parte nostra dopo che lo ha toccato l’avversità, certamente dice: «Questo mi era dovuto; non credo che sorgerà l’Ora e se mai fossi ricondotto al mio Signore, avrò presso di Lui la migliore delle ricompense». Allora informeremo i miscredenti di quello che avranno commesso e faremo gustare loro un penoso tormento.
And truly, if We give him a taste of mercy from us, after some adversity (severe poverty or disease, etc.) has touched him, he is sure to say: "This is for me (due to my merit), I think not that the Hour will be established. But if I am brought back to my Lord, Surely, there will be for me the best (wealth, etc.) with Him. Then, We verily, will show to the disbelievers what they have done and We shall make them taste a severe torment.
Если Мы дадим ему вкусить милость от Нас после того, как его коснется несчастье, то он непременно скажет: «Вот это – для меня, и я не думаю, что настанет Час. Если же я буду возвращен к моему Господу, то у Него для меня обязательно будет уготовано наилучшее». Мы непременно поведаем неверующим о том, что они совершили, и дадим им вкусить жестокие мучения.
А если Мы дадим ему вкусить от Нашей милости, после того как его постигла беда, то он говорит: «Вот то, чего я достоин, и я не думаю, что настанет [Судный] час. Если же меня возвратят к моему Господу, то, несомненно, у Него для меня будет наилучшее вознаграждение». Но Мы непременно поведаем неверным о том, что они вершили, и дадим им вкусить суровой кары.
And if We make him taste mercy from Us after distress that has touched him, he would most certainly say: This is of me, and I do not think the hour will come to pass, and if I am sent back to my Lord, I shall have with Him sure good; but We will most certainly inform those who disbelieved of what they did, and We will most certainly make them taste of hard chastisement.
And verily, if We cause him to taste mercy after some hurt that hath touched him, he will say: This is my own; and I deem not that the Hour will ever rise, and if I am brought back to my Lord, I surely shall be better off with Him – But We verily shall tell those who disbelieve (all) that they did, and We verily shall make them taste hard punishment.
But if we make him taste mercy from us after distress has touched him he will surely say, ‹This is for me, and I do not think the Hour is imminent; and if I be brought back to my Lord, verily, I shall surely have good with Him;› but we will inform those who misbelieve of what they have done, and we will surely make them taste wretched torment.
Eğer kendisine dokunan bir zorluktan/zarardan sonra bizden bir rahmet tattırsak, yemin olsun, şöyle diyecektir: «Bu benim hakkım! Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Rabbime döndürülmüş olsam da şüphesiz, O’nun katında benim için şaşmaz güzellikler vardır.» Yemin olsun, biz o nankörlük edenlere, yapıp ettiklerini haber vereceğiz. Yemin olsun, o çetin azabı onlara tattıracağız!
And if We give him a taste of mercy from Us after his affliction has befallen him, he is sure to say: ‹This is my own. I do not think the Hour will ever come. And even if I am returned to my Lord, with Him there is for me the finest reward (Paradise). ‹ Then, We shall tell the unbelievers what they did and let them taste a harsh punishment.
And when We let him taste Grace from Us after some hurt that has touched him, he says, «This is from, and for, me. I think not that the Time will ever rise (to go against me). And if I am indeed brought back before my Lord, then, behold, with Him is even better return for me.» (I shall be favored there as I am favored here). But We certainly will tell the ungrateful all that they did. And certainly We will make them taste heavy punishment. (‹Ma Li› = For me, from me. ‹As-Sa’ah› = The Hour = Resurrection = Revolution = Turn of fortunes = Time (18:36)).
And when we bless him after suffering some adversity, he says, «This belongs to me. I do not believe that the Hour will ever come to pass. Even if I am returned to my Lord, I will find at Him better things.» Most certainly, we will inform the disbelievers of all their works, and will commit them to severe retribution.
And if we cause him to taste our mercy after affliction hath touched him, he is sure to say, «This is my due: and I take no thought of the Hour of Resurrection: and if I be brought back to my Lord, I shall indeed attain with Him my highest good.» But we will then certainly declare their doings to the Infidels, and cause them to taste a stern punishment.
And if We cause him to taste mercy from Us, after affliction hath touched him, he surely saith, this is due to me on account of my deserts: I do not think the hour of judgement will ever come; and if I be brought before my Lord, I shall surely attain, with Him, the most excellent condition. But We will then declare unto those who shall not have believed, that which they have wrought; and We will surely cause them to taste a most severe punishment.
And if WE make him taste of mercy from US after some affliction that has befallen him, he is sure to say, `This is but my due and I do not think the Hour will ever come. But even if I am returned to my Lord, I will, surely, have with HIM the very best.› Then WE will, surely, inform the disbelievers of all that they did, and WE will, certainly, make them taste a hard punishment.
Und wenn Wir ihn Unsere Barmherzigkeit kosten lassen, nachdem ihn ein Leid betroffen hat, so sagt er sicherlich: «Das gebührt mir; und ich glaube nicht, daß die «Stunde» kommen wird. Doch wenn ich zu meinem Herrn zurückgebracht werden sollte, dann würde ich gewiß das Beste bei Ihm finden.» Aber Wir werden den Ungläubigen wahrlich alles ankündigen, was sie getan, und Wir werden sie sicherlich harte Strafe kosten lassen.
Когда же после всех невзгод ■ Даем вкусить ему Мы Нашу милость, ■ Он (дерзко) говорит: ■ «Сие – мне (за мои труды), ■ И я не думаю, что Час настанет. ■ А коль к Владыке моему я буду возвращен, ■ Конечно, у Него мне будет милость!» ■ Но Мы представим для (ушей и глаз) неверных ■ Все их свершенные (грехи), ■ И будет им дано вкусить суровую расплату!
Әгәр ул кәфергә бәла-казадан соң рәхмәтебездән татытсак, ягъни сәламәтлек, байлык бирсәк, ул әйтәдер: болар бар да үзем кәсеп итеп булдырган уз нәрсәләрем, дип. Дәхи кыямәт булыр дип тә уйламыйм, әгәр кыямәт булып Раббыма кайтарылсам, Аның хозурында миңа дөньяныкыннан артыграк нигъмәтләр булыр, дип мактанадыр. Хакны инкяр итүче кәферләрнең эшләгән кабахәт эшләрен, әлбәттә, үзләренә күрсәтербез һәм аларга каты ґәзаб татытырбыз.
اور اگر تکلیف پہنچنے کے بعد ہم اس کو اپنی رحمت کا مزہ چکھاتے ہیں تو کہتا ہے کہ یہ تو میرا حق تھا اور میں نہیں خیال کرتا کہ قیامت برپا ہو۔ اور اگر (قیامت سچ مچ بھی ہو اور) میں اپنے پروردگار کی طرف لوٹایا بھی جاؤں تو میرے لئے اس کے ہاں بھی خوشحالی ہے۔ پس کافر جو عمل کیا کرتے وہ ہم ان کو ضرور جتائیں گے اور ان کو سخت عذاب کا مزہ چکھائیں گے
اور اگر ہم اسے اپنی جانب سے رحمت (کا مزہ) چکھا دیں اُس تکلیف کے بعد جو اُسے پہنچ چکی تھی تو وہ ضرور کہنے لگتا ہے کہ یہ تو میرا حق تھا اور میں نہیں سمجھتا کہ قیامت برپا ہونے والی ہے اور اگر میں اپنے رب کی طرف لوٹایا بھی جاؤں تو بھی اس کے حضور میرے لئے یقیناً بھلائی ہوگی سو ہم ضرور کفر کرنے والوں کو اُن کاموں سے آگاہ کر دیں گے جو انہوں نے انجام دیئے اور ہم انہیں ضرور سخت ترین عذاب (کا مزہ) چکھا دیں گے،
‹