‹
قرآن، سوره فصلت (41) آیه 51
آیه پسین: سوره فصلت (41) آیه 52
آیه پیشین: سوره فصلت (41) آیه 50
وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الإِْنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ
و إذا أنعمنا على الإنسان أعرض و نأى بجانبه و إذا مسّه الشّرّ فذو دعاء عريض
Wa-itha anAAamna AAala al-insani aAArada wanaa bijanibihi wa-itha massahu alshsharru fathoo duAAa-in AAareedin
چون به آدمي نعمتي ارزاني داريم ، رويگردان مي شود و به تکبر گردن مي ، افرازد و اگر به او شري برسد ، بسيار فرياد و فغان مي کند
و چون به انسان ناز و نعمتى ارزانى داريم [از سر نعمت زدگى و ناسپاسى] روى بگرداند و دامن كشان بگذرد، و چون بلايى به او رسد دعاخوانى پيگير است.
و هنگامى كه ما به انسان نعمتى عطا كنيم (تكبر نموده و از احكام خدا) روى برميگرداند و (از عبادت خدا) دورى ميجويد و هر گاه بمصيبتى گرفتار آيد، آن گاه با دعاهاى عريض و طويل ما را بكمك مىطلبد.
و هنگامی که به انسان نعمت عطا می کنیم [از طاعت و عبادت] روی بر می گرداند و [با کبر و نخوت] از ما دور می شود، و چون آسیبی به او رسد [برای برطرف شدنش] به دعای فراوان و طولانی روی می آورد؛
و آنگه كه بخشش كنيم بر آدمى (از سپاسگزارى) روى بگرداند و دور دارد جانب خود را و چون برسد او را آسيبى او داراى دعاى طولانى (و بسيار) است
و چون انسان را نعمت بخشيم، روى برتابد و خود را كنار كشد، و چون آسيبى بدو رسد دست به دعاى فراوان بردارد.
هر گاه نعمتى به آدمى عطا كنيم روى بگرداند و متكبرانه از حق دور شود و اگر شرى به او برسد دعا و تقاضايش افزون مىشود.
و چون انسان را نعمت دهيم، روى بگرداند و خويشتن را به يك سو كشد، و چون شرى بدو برسد [بما روى آورد] با دعايى دراز.
و چون انعام كنيم بر انسان رو گرداند و دور كشد جانبش را و چون مس كند او را شر پس صاحب دعائيست عريظ
و چون بر انسان انعام كنيم روى گرداند و پر غرور دور شود. و چون رنج به او برسد. بسيار دعا مىكند
و هرگاه به انسان (غافل و بیخبر) نعمت دهیم، روی میگرداند و به حال تکبّر از حق دور میشود؛ ولی هرگاه مختصر ناراحتی به او رسد، تقاضای فراوان و مستمرّ (برای بر طرف شدن آن) دارد!
و چون به آدمى نيكويى كنيم و نعمت ارزانى داريم، [از ما و طاعت ما] روى بگرداند و [با حال تكبر و استغنا] خود را [از ما] دور دارد، و چون بدى به او رسد پس دعائى دور و دراز خواهد داشت.
و چون انعام كنيم بر انسان رو گرداند و دور كشد جانبش را و چون مس كند او را شر پس صاحب دعائيست عريض
و هر گاه بخشايش كنيم بر انسان روى برتابد و دور گرداند پهلوى خويش را و هر گاه رسدش شرّى پس او است داراى دعائى پهناور
و ما هر گاه به انسان (بیحوصله کم ظرف) نعمتی عطا کنیم رو بگرداند و (از شکر خدا) دوری جوید، و هر گاه شرّ و بلایی به او روی آورد آن گاه دایم زبان به دعا گشاید (و اظهار عجز نماید).
هنگامي كه نعمتي به انسان عطا كنيم، او روي مي گرداند و دورتر و دورتر مي شود و وقتي به بلايي گرفتار شود، با صداي بلند التماس مي كند.
And if We blessed/comforted and eased on the human/mankind he objected/opposed and he went far with his side/direction, and if the bad/evil/harm touched him, so (he is owner) of (a) wide/broad call/request/prayer .
And when We show favour to man, he withdraws and turns away, but when evil touches him, then he has recourse to long supplications.
And when We bless man, he turns away and withdraws aside; but when evil visits him, he is full of endless prayers.
And, too, when We bestow Our blessings upon man, he tends to turn aside and keep aloof [from remembering Us]; but as soon as evil fortune touches him, he is full of wordy prayers! [Lit., «wide (i.e., prolonged or diffuse) prayers».]
Als wij den mensch gunsten verleenen, wendt hij zich af en vertrekt, zonder zijnen dank te betuigen: maar als het kwaad hem bereikt, bidt hij dikwijls.
And when We bless the human being, he withdraws and turns away, and when he suffers any adversity, he implores in long prayers!
Quando colmiamo di favore l’uomo, egli si sottrae e si allontana. Quando invece lo colpisce una sventura, allora invoca a lungo.
And when We show favour to man, he withdraws and turns away, but when evil touches him, then he has recourse to long supplications.
Если Мы одаряем человека благами, он отворачивается и удаляется (или превозносится). Если же его касается зло, он начинает произносить пространные молитвы.
Когда Мы одариваем человека милостью, он отворачивается и уходит восвояси. Когда же его постигает беда, то он возносит пространные молитвы.
And when We show favor to man, he turns aside and withdraws himself; and when evil touches him, he makes lengthy supplications.
When We show favour unto man, he withdraweth and turneth aside, but when ill toucheth him then he aboundeth in prayer.
And when we have been gracious to man, he turns away and goes aside; but when evil touches him he is one of copious prayer.
İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirir, yan yatar. Kendisine şer dokununca, hemen duaya koyulur.
When We favor a human, he swerves away and withdraws aside, but when evil befalls him he is full of unending prayer.
Also, when We bestow Bliss on man, he turns away, and withdraws aside, but when a hurt touches him, then he is full of prayers. (17:83).
When we bless the human being, he turns away, and drifts farther and farther away, and when he suffers any affliction, he implores loudly.
When we are gracious to man, he withdraweth and turneth him aside: but when evil toucheth him, he is a man of long prayers.
When We confer favours on man, he turneth aside, and departeth without returning thanks: But when evil toucheth him, he is frequent at prayer.
And when WE bestow a favour on man, he goes away, turning aside; but when evil touches him, lo ! he starts offering long prayers.
Wenn Wir dem Menschen Gnade erweisen, dann kehrt er sich ab und geht seitwärts; doch wenn ihn Übel berührt, siehe, dann beginnt er lange, lange Gebete zu sprechen.
Когда Мы милостью Своей одариваем человека, ■ Он отвращается в гордыне и уходит; ■ Когда ж его коснется зло, ■ Он погружается в обильные молитвы.
Әгәр кешегә рәхмәт кылып нигъмәтләр бирсәк, аның Шөкереннән вә Аллаһуга гыйбадәт кылудан баш тартыр, вә тәкәбберләнеп Аллаһуга дога кылудан ерак булыр, әгәр аңа нәфесе яратмаган авырлыклар килсә, шул вакытта ул Аллаһудан күп сораучы булып әверелә.
اور جب ہم انسان پر کرم کرتے ہیں تو منہ موڑ لیتا ہے اور پہلو پھیر کر چل دیتا ہے۔ اور جب اس کو تکلیف پہنچتی ہے تو لمبی لمبی دعائیں کرنے لگتا ہے
اور جب ہم انسان پر انعام فرماتے ہیں تو وہ منہ پھیر لیتا ہے اور اپنا پہلو بچا کر ہم سے دور ہو جاتا ہے اور جب اسے تکلیف پہنچتی ہے تو لمبی چوڑی دعا کرنے والا ہو جاتا ہے،
‹