همدانی گفت:

خبرداد علی پسر حسین پسر فضال از پدرش از ابی الحسن علی بن موسی الرضا که همانا او فرمود: ما در دنیا سادات هستیم و در آخرت ملوک. و درود خداوند بر محمد و آل طاهرین او، و کافی است ما را خداوند و چه خوب وکیلی است.

امالی شیخ صدوق، برگ 879

دکتر حسین وحیدی

دریافت

سعید پسر جبیر گوید، از ابن عباس سوال کردم:

کسی که ماه رمضان را روزه بدارد و حق آن را نیز بشناسد، چه چیزی برایش میدهند؟ گفت:

ای پسر جبیر خود را آماده کن تا حدیثی برایت روایت کنم که گوشهایت نشنیده و بر قلبت نگذشته. درون خودت را خالی کن برای آنچه از من پرسیدی که همانا آن علم اولین و آخرین است. سعید گوید از نزد او رفتم و خود را آماده نموده و فردا روز، هنگام صبح پس از بجای آوردن نماز صبح نزد او رفتم و موضوع را یادآوری کردم.

پس رویش را برگرداند و گفت: بشنو از من آنچه را که از رسول خدا شنیدم که میگفت: اگر میدانستید که در ماه رمضان چه چیزی عایدتان میگردد، حتما شکرتان بر خداوند را زیاده میکردید. چرا که در اول ماه مبارک، خداوند تمام گناهان امت را می بخشد، چه گناهان آشکار و چه گناهان پنهان و هزاران هزار درجه بر درجات شما می افزاید و برای شما پنجاه شهر بنا میکند. در روز دوم ماه، برای هر گامی که در روی زمین برمیدارید، عبادت یک سال و یک پیامبر و ثواب روزه ی یک سال را منظور میکند. در روز سوم، به تعدا موهایی که در بدن دارید، قبه ای از دُرهای سفید در بهشت برای شما آماده میکند که در بالای آن 12 هزار و در پایین آن نیز 12 هزار خانه از نور قرار دارد و در هر خانه ای، هزار تخت و در هر تختی، یک حور میباشد و هر روز هزار فرشته بر شما وارد میشوند و همراه هر فرشته ای هدیه ای وجود دارد. در روز چهارم، خداوند هفتاد هزار قصر بهشتی برایتان در نظر میگیرد، و در هر قصری هزار خانه قرار دارد، و در هر خانه ای پنجاه هزار تخت و در هر تختی حوری و در مقابل هر حور، هزار کنیز و تنها روسری هر یک از این کنیزها، برتر از تمام دنیا و مافیها است. در روز پنجم، خداوند در بهشت برایتان هزار هزار شهر قرار خواهد داد که در هر شهری هزار خانه و در هر خانه ای هفتاد هزار سفره گشوده و در هر سفره ای هفتاد هزار کاسه و در آن شصت هزار نوع غذاهای مختلف وجود دارد. در روز ششم، خداوند صد هزار شهر در «دارالسلام» در اختیار شما قرار میدهد که در هر شهر از آن صدهزار خانه و در هر خانه صدهزار تخت طلا قرار دارد که طول آن هزار ذراع است و در هر تختی زنی از حورالعین قرار دارد که دارای سی هزار گیسوی بافته شده ازدُر و یاقوت میباشد و هر گیسو را صدهزار کنیز حمل میکند. در روز هفتم، خداوند به شخص روزه دار، ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار صدیق را ارزانی می نماید. در روز هشتم، پاداش اعمال شصت هزار عابد را به شخص روزه دار می دهد. در روز نهم، به اندازه ی ثواب هزار عالم و هزار اعتکاف کننده، ثواب عطا میکند. در روز دهم، از حاجت های شما هفتادهزار تایش را برآورده نموده و تمام خورشید و ماه و ستارگان و جانداران و پرندگان و درندگان و سنگ ها و کلوخ ها و تر و خشک و ماهی های دریا و برگ های درختان و کتابها، از خداوند برای شما طلب آمرزش خواهند نمود. در روز یازدهم، ثواب چهار حج و عمره برایتان در نظر گرفته میشود، حج هایی که با یک پیغمبر برگزار شده باشد و هر یک از عمره ها، با صدیقی و شهیدی صورت گرفته باشد. در روز دوازدهم، خداوند گناهانتان را به نیکی ها بدل میکند و برای هر نیکی هزار هزار نیکی دیگر بنویسد. در روز سیزدهم، ثوابی مانند ثواب اهل مکه و مدینه برایتان ارزانی دارد و به تعدا سنگ و کلوخ های مکه و مدینه، قدرت شفاعت برایتان بدهد. در روز چهاردهم، چنان باشید که گویا آدم و نوح را ملاقات کرده اید و پس از آن هم ابراهیم و موسی و سپس داود و سلیمان و گویا که با هر یک از این پیامبران، دویست سال خداوند را عبادت نموده اید. در روز پانزدهم، حوائج دنیوی و اخرویتان را برآورده نموده و آنچه به ایوب داد، به شما نیز بدهد و دارندگان عرش برایتان طلب بخشش نمایند و خداوند در روز قیامتتان چهل نور برایتان عطا نماید که از هر سمت دارای ده نور باشد. در روز شانزدهم، برای روز بیرون آمدنتان از قبر شصت حله به شما می بخشد، تا بپوشید و ناقه ای برایتان میدهد تا سوار شوید و سایبان برایتان قرار میدهد که از گرمای آن روز جلوگیری کند. در روز هفدهم، خداوند می فرماید: همه ی روزه داران را همراه پدرانشان بخشیدم و وحشت های روز قیامت را از آنها برداشتم. در روز هجدهم، خداوند به جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و حاملان عرش و کروبیان خود دستور می دهد تا یک سال بعد برای امت محمد طلب آمرزش کنند و ثواب جهادکنندگان «بدر» را برایشان بدهند. در روز نوزدهم، فرشته ای در آسمانها و زمین باقی نمی ماند مگر اینکه هر روز با در دست داشتن هدیه و نوشیدنی خنک شما را رویت نموده و زیارتتان کنند. در روز بیستم، خداوند هفتاد هزار فرشته برایتان ارسال میکند تا شما را از هر شیطان رانده شده ای محفوظ دارند و برای هر روه از روزه داریتان ثواب صد سال روزه برایتان در نظر بگیرند و میان شما و آتش فاصله ای قرار دهند و نیز ثواب کسی را برایتان ارزانی دارند که تورات و انجیل و زبور و فرقان را خوانده باشد. و نیز به تعداد پرهای جبرئیل، ثواب یک سال عبادت را برای شما بدهند و نیز ثواب تسبیح عرش و کرسی و به تعداد آیاتی که در قرآن وجود دارد، هزار حوری به زوجیت شما در بیاید. در روز بیست و یکم، قبر شما را به اندازه ی هزار فرسخ برایتان وسیع میکند و ظلمت و وحشت را از آن دور می نماید و آن را مانند قبر شهدا قرار میدهد و صورت های شما را مانند صورت یوسف –پسر یعقوب- قرار می دهد. در روز بیست و دوم، ملک الموت را در صورت فرشتگان به جانب شما می فرستد و هراس نکیر و منکر و عذاب های اخروی را از شما بر میگرداند. در روز بیست و سوم، به همراه پیغمبران و صدیقان و شهیدان از روی صراط عبور نمائید و مانند کسی باشید که تمام ایتام امت مرا سیر نموده و عریان ها را پوشانده باشید. در روز بیست و چهارم، قبل از اینکه از دنیا بروید جایگاه خود در بهشت را مشاهده میکنید و پاداش هزار مریض، هزار غریب راه خداوند برایتان ارزانی می گردد و نیز ثواب آزاد کردن هزار بنده از فرزندان اسماعیل. در روز بیست و پنجم، خداوند در زیر عرشش هزار قبه ی سبز برایتان بنا می نماید که روی هر یک از این قبه ها، خیمه ای از نور باشد و خداوند می فرماید: ای امت محمد! منم پروردگارتان و شما بندگان من هستید. در زیر این قبه ها تخت سایه سار من باشید و بخورید و بیاشامید، هیچ حزن و اندوهی برای شما نیست. ای امت محمد! قسم به عزت و جلال خودم، چنان شما را در بهشت داخل کنم که اولین و آخرین شما در شگفت ماند، و بر سر هر یک از شمایان هزار تاج از نور خواهم گذاشت و هر یک از شمایان را بر شتری از نور سوار خواهم کرد، با افساری از نور که در آن هزار حلقه ی طلا باشد و در هر حلقه فرشته ای که ستونی از نور در دستان او قرار دارد تا بی شمار و اندازه وارد بهشت گردید. در روز بیست و ششم، خداوند از روی رحمت به روزه داران نظر می افکند و همه ی گناهان آنها –جز قتل نفس و قرض هاشان را- می بخشد، و هر روز آنها را هفتاد بار از غیبت و دروغ و بهتان، پاک و طاهر نماید. در روز بیست و هفتم، چنان باشید که گویا تمام مردان و زنان مومن را یاری کرده اید و هفتاد هزار برهنه را پوشانده و هزار جنگنده را یاری رسانده اید و تمام کتاب های آسمانی خداوند را خوانده اید. در روز بیست و هشتم، خداوند در بهشت جاودان، صد هزار شهر از جنس نور برایتان می دهد و صدهزار کاخ نقره ای در «جنة الماوی» و صدهزار شهر در «جنة الفردوس» و در هر شهری صد هزار منبر از مشک برایتان ارزانی میدارد که در درون هر یک از منابر، هزار خانه ی زعفرانی قرار دارد و در هر خانه، هزار تخت از دُر و یاقوت و بر روی هر تختی، زنانی از حورالعین. در روز بیست و نهم، خداوند هزاران هزار محله برایتان قرار می دهد که در درون هر یک از آنها قبه ای است سپید و کنار هر قبه، تختی از کافور سفید قرار دارد و بر روی آن هزار تخت و بستر از سندس سبز رنگ قرار دارد و روی هر بستری، حوری در هفتاد هزار جامه ی ابریشمین که بر سرش هشتاد هزار دسته گیسوی بافته شده قرار دارد با دُر و یاقوت. در روز سی ام، خداوند برای هر روزی که روزه گرفته اید، برایتان ثواب هزار شهید و هزار صدیق می نویسد و برای هر روز ثوابی معادل روزه ی دوهزار روز و به شمار گیاهانی که به وسیله ی آب رود نیل می روید، درجات شما را رفیع تر می برد و برایتان جواز آزادی از آتش جهنم و عبور از صراط و امان یافتن از عذاب می دهد. در بهشت دری به نام «ریان» وجود دارد که تا روز قیامت باز نخواهد شد، ولی آن را برای مردان و زنان روزه دار امت محمد باز میکند و خزانه دار بهشت ندا می زند: ای امت محمد! به سوی ریان بشتابید و امت من از همین در، در داخل بهشت گردند. اگر کسی در ماه رمضان بخشیده نشود، در چه ماهی بخشیده خواهد شد؟ و نیست حول و قوه ای جز به خدا و ما را او کافی است و چه خوب وکیلی است.

امالی شیخ صدوق، برگهای 83 تا 93

عباس اقبال آشتیانی

دریافت

دکتر حسین وحیدی

دریافت

شعیب پسر عقرقوفی، از شعیب از ابی بصیر نقل می کند که از صادق جعفر بن محمد شنیدم که از پدرش و او از پدرانش حدیث می کرد که رسول خدا، روزی به اصحابش فرمود: کدامیک از شما تمام روزگار را روزه می گیرد؟ سلمان گفت: من! یا رسول الله! پس پیامبر گفت: کدامیک از شما شب ها را شب زنده داری میکند؟ سلمان گفت: من! ای رسول خدا! پس پرسید: کدامیک از شما هر روز قرآن را ختم میکند؟ سلمان گفت: ای رسول خدا! من! پس یکی از صحابه خشماگین شد و گفت: این سلمان مردی است از فارسیان که می خواهد به ما ملت قریش تفاخر ورزد! شما پرسیدید چه کسی تمام روزگار را روزه می دارد و او گفت من، حال آنکه بیشتر روزها میخورد! گفتید چه کسی شبها را بیدار است، گفت من و او بیشتر شبهایش را در خواب است. و پرسیدید چه کسی هر روز قرآن ختم می کند و او گفت من، حال آنکه او بیشتر روزها ساکت است! پیامبر گفت: ای فلان! ساکت باش! همانا من برای تو مثل لقمان هستم. از سلمان بپرس تا آگاهت کند. پس مرد به سلمان گفت: ای اباعبدالله! گمان کرده ای که تمام روزگار را روزه میداری؟ گفت: آری. گفت: من خود تورا در بیشتر روزها دیده ام که غذا میخوری! پس جواب داد: اینگونه نیست که تو گمان کرده ای، من از هر ماه سه روز روزه میگیرم و خداوند فرموده است «من جاء بالحسنه فلة عشر امثالها» و نیز روزه ی ماه شعبان را به رمضان متصل میکنم و این است صوم دهر! گفت: آیا چنین نیست که گمان کرده ای شبها را بیداری؟ گفت: آری! گفت: حال آنکه تو بیشتر شبهایت را در خوابی! گفت: اینگونه نیست که تو فکر می کنی، لکن من از حبیبم رسول خدا شنیدم که می گفت: با وضو بخواب، پس مثل آن است که شب را بیدار مانده ای. پس من با وضو میخوابم. گفت: آیا چنین نیست که تو گمان کرده ای هر روز قرآن ختم میکنی؟ گفت: آری! گفت: حال آنکه تو بیشتر روزهایت را در سکوت به سر میبری. گفت: چنین نیست که تو گمان میکنی و من از حبیبم رسول خدا شنیدم که به علی فرمود: ای ابالحسن! مثلِ تو در میان امت من، مانند «قل هو الله احد» است. پس هرکس آن را بخواند، یک سوم قرآن را قرائت کرده است و هرکس دوبار آن را بخواند، دو سوم قرآن را قرائت نموده و هر کس سه بار بخواند، به تحقیق تمام قرآن را خوانده است. پس هر کس که با زبان دوستت داشته باشد، یک سوم از ایمان برایش کامل میگردد و هر کس که هم با زبان و هم با قلب دوستت داشته باشد، دو سوم از ایمان برایش تکمیل می گردد؛ و هر کس با زبان و قلب دوستت داشته باشد و با دست نیز یاری ات کند، ایمان برایش کامل میگردد. سوگند به خداوندی که مرا به حق مبعوث کرده است، ای علی! اگر اهل زمین، مانند اهل آسمان دوستت میداشتند، احدی با آتش معذب نمیشد و من در هر روز سه مرتبه «قل هو الله احد» میخوانم. پس آن مرد بلند شد و چنان بود که گوئی سنگی به دهانش! امالی شیخ صدوق، برگ 59ـ61

صالحی نجف آبادی

دریافت

دکتر حسین وحیدی

دریافت

عطاء الدین مهاجرانی

دریافت

احمد پسر ابی عبدالله برقی از پدرش از خلف پسر حماد اسدی از ابی الحسن عبدی از اعمش از عبایه پسر ربعی از عبدالله پسر عباس از پدرش نقل کرد که گفت: ابوطالب به رسول خدا گفت: ای برادرزاده! آیا خدای تو را فرستاده است؟ گفت: آری! گفت: پس نشانه ای به من نشان بده! و این درخت را برای من بخوان! پیامبر او را دعوت کرد و او آمد در برابرش به خاک افتاد و آنگاه برگشت. ابوطالب گفت: شهادت می دهم که تو راست می گوئی، ای علی! به پسرعمویت بپیوند! ا امالی شیخ صدوق، برگ 963

دکتر حسین وحیدی

دریافت

عماد الدین حسین اصفهانی

دریافت

علی پسر محمد پسر موسی دقاق گفت: حدیث کرد ما را محمد پسر ابی عبدالله کوفی که گفت: حدیث کرد ما را موسی پسر عمران نخعی از عمویش حسین پسر یزید نوفلی از علی پسر حمزه از یحیی پسر ابی اسحاق از صادق جعفر بن محمد از پدرش از جدش از پدرش که گفت: رسول خدا از این سوال شد که شما در بهشت با آدم کجا بودید؟ فرمود: در پشت او بودم، پس مرا بر زمین فرود آورد و در پشت نوح سوار كشتی شدم و در پشت ابراهیم به آتش افکنده شدم و هیچ پدر و مادری از من هرگز با زنا با همدیگر ملاقات نکردند و خداوند همواره مرا از صلب های پاک به رحم های پاک منتقل کرد، در طریق هدایت، تا از من به نبوت تعهد گرفت و پیمان اسلام از من ستاند و همه ی صفاتم را بیان کرد و در تورات و انجیل یادم نمود و به آسمانش بالا برد و نامی از نام های نیک خودش را برایم بازگو کرد، همانا امت من حمدگویان هستند و پروردگار عرش محمود است و من محمد. امالی شیخ صدوق، برگهای 977ـ979

محمد پسر عبدالله پسر جامع حمیری از پدرش از محمد پسر عبدالجبار از ابی احمد محمد پسر زیاد ازدی از ابان پسر عثمان احمر از ابان پسر تغلب از عکرمه از ابن عباس نقل کرد که گفت: از امیرالمومنین علی پسر ابی طالب شنیدم که می فرمود: طالبان علم ها سه گروهند، پس آن ها را با وصف ها و خواصشان بشناسید: گروهی برای خودنمائی و جدل علم آموزی میکنند، گروهی از روی گردن فرازی و به خویشتن بالیدن و گروه سوم برای فهم و عمل. کسی که از روی خودنمائی و جدل علم می آموزد، اگر ملاحظه اش کنید شخصی است آزاردهنده که با مردمان در مجلس ها مباحثه می کند، بیرونی افتاده دارد ولی درونش از تقوا خالی است، خداوند در این راه کمرش را بشکند و بینی اش را قطع کند! کسی که از روی گردن فرازی علم می آموزد، بر همقطارانی مانند خود گردن فرازی می کند ولی بر توانگران فرومایه تواضع نشان می دهد، شیرینی علمش را می خورد ولی دین اش را نابود می کند، پس خدای دیده اش را نابینا کند و اثرش را از میان علما قطع کند. اما صاحب فقه و عمل؛ او را در حالی می بینی که دلگیر و غمین است، در تاریکی شب برمی خیزد و زیر شب کلاهش خم شود، در حالی که کار می کند و از روی ترس از هر کسی می ترسد، جز برادران مورد وثوقش، پس خداوند به خاطر این کار، ارکان او را محکم می کند و در روز قیامت امان برایش عطا می کند. امالی شیخ صدوق برگ 985

ابو احمد عبدالعزیز پسر یحیی پسر احمد پسر عیسی جلودی بصری –در بصره در سال سیصد و هفده- گفت: حدیث کرد ما را حسین پسر حمید که گفت: حدیث کرد ما را یحیی پسر عبدالحمید حمانی که گفت: حدیث کرد ما را حسین پسر ابی ربیع از اعمش از عبایه پسر ربعی از ابن عباس که گفت: رسول خدا فرمود: خداوند خلقش را به دو قسمت تقسیم کرد و مرا در بهترین بخش آن –از لحاظ قِسم- قرار داد و این گفته ی خداوند –عزوجل- است در یادکرد اصحاب یمین و اصحاب شمال و همانا من، از اصحاب یمین هستم و این دو قسم را نیز سه قسم فرمود و مرا در بهترین قسم آن قرار داد و این نیز گفته ی خداوند –عزوجل- است: و صحاب میمنه، و کیستند اصحاب میمنه، اصحاب مشمعه، کسیتند اصحاب مشمعه، و سابقان بر سابقون. همانا من از سابقان هستم، و بهتر آنها. نگاه این هر سه قسمت را قبیله قبیله نمود و مرا در بهترین قبیله قرار داد و این گفته ی خداوند است که: ما شما را گروهها و قبیله ها قرار دادیم تا همدیگر را بازشناسید، به درستی که گرامی ترین شما در نزد خداوند، باتقواترین شماست، من باتقواترین فرزند آدم هستم و کریم ترین آنها در نزد خداوند –جل ثنائه- و البته فخری نیست. آنگاه قبائل را خاندان خاندان قرار داد و مرا در بهترین آنها قرار داد و این گفته ی خداوند –عزوجل- است که: به درستی که خداوند می خواهد رجس و پلیدی را از خاندان شما ببرد و شما را به خوبی پاک و پاکیزه گرداند. امالی شیخ صدوق، برگ 987

کتاب درسی دانشگاههای ایران

دریافت

شیخ طوسی یکی دیگر از کرامتهای امام زین العابدین را چنین نقل می کند :

علی بن الحسین به قصد گزاردن حج ، عازم مکه شد و در صحرایی میان مکه و مدینه به مردی برخورد که او هم در سفر بود. آن مرد به امام گفت : فرود آی. امام از او پرسید چه کار داری؟ مرد پاسخ داد. می خواهم تو را بکشم و هر جه همراه داری بردارم. امام سجاد به او فرمود : من آنچه را که همراه دارم با تو تقسیم می کنم و تو را از خود حلال می کنم. دزد گفت : نه. امام فرمود : پس از آنچه همراه دارم مقداری اندک باقی گذار تا بدان به مکه برسم. اما دزد نپذیرفت. امام از او پرسید : خدایت کجاست ؟ دزد پاسخ داد : خوابیده. ناگهان دو شیر درنده نمایان شدند که یکی سر مرد را گرفت و دیگر پایش را. آنگاه امام سجاد(ع) فرمود : پنداشتی که خدایت خوابیده و از تو غافل است؟! هدایتگران راه نور .

زندگینامه چهارده معصوم، آیت الله سید محمد تقی مدرسی(جلد اول) برگ 513

محمد پسر حسین پسر ابی خطاب از موسی پسر سعدان از عبدالله پسر قاسم از عمر پسر ابان کلبی پسر تغلب نقل کرد که گفت:

ابو عبدالله صادق فرمود: چهار هزار فرشته که می خواستند همراه حسین جنگ کنند، از آسمان به زمین فرود آمدند ولی اجازه ی جنگ نیافتند و برگشتند کسب اجازه کنند که وقتی فرود آمدند، حسین کشته شده بود. از آنگاه آنها پریشان و خاک آلود در سر قبر حسین می باشند و تا قیامت به او می گریند و رئیس آنها فرشته ای به نام «منصور» می باشد. و درود خداوند بر محمد و آل او.

امالی شیخ صدوق، برگ 999

علی اصغر خندان

دریافت

محمد حسن قدردان قراملکی

دریافت

پورداوود

دریافت

مرتضی مطهری

دریافت

جمعی از نویسندگان

دریافت

شیخ صدوق

دریافت

فرات پسر ابراهیم پسر فرات کوفی گفت: حدیث کرد مرا محمد پسر احمد پسر علی همدنی که گفت: حدیث کرد مرا حسین پسر علی که گفت: حدیث کرد مرا عبدالله پسر سعید هاشمنی که گفت: عبدالواحد پسر غیاث گفت: حدیث کرد ما را عاصم پسر سلیمان که گفت: حدیث کرد ما را جویبر از ضحاک از ابن عباس که گفت: شبی نماز عشاء را با رسول خدا خواندیم و پس از آن که سلام داد، به طرف ما برگشت و فرمود: امشب همراه با سپیده دم، ستاره ای از آسمان در خانه یکی از شما فرود خواهد آمد، او هرکس که باشد، وصی، خلیفه و پیشوای بعد از من است. نزدیک صبح هر یک از ما در خانه خود نشسته و در انتظار فرود آمدن ستاره ای بودیم و کسی که بیش از دیگری در آن طمع داشت، پدر من عباس بود و زمانی که سپیده دمید، آن ستاره از جا کنده شده و در خانه علی پسر ابیطالب سقوط کرد. پس رسول خدا به علی فرمود: یا علی! سوگند به خائی که مرا به نبوت مبعوث کرده اس، وصایت و خلافت و امامت پس از من، برای تو واجب است. منافقان که عبدالله پسر ابی و یارانو او بودند، گفتند: محمد در محبت پسر عمویش گمراه شده و درباره او، از روی وحی سخن نمیگوید. خداوند تبارک و تعالی این آیه را نازل کرد: قسم به ستاره، وقتی که فرود آمد، خداوند – عز و جل میفرماید، قسم به خالق نجم، وقتی که فرود آمد، که صاحب شما گمراه نشده، یعنی در محبت علی پسر ابیطالب و از راه بیرون نرفته و به دلخواه خود یعنی درباره او سخن نمیگوید، جز آن چه که برایش وحی میشود. امالی شیخ صدوق، برگ 889

مهدی از حسین پسر علوان از عمرو پسر ثابت از پدرش از سعد پسر ظریف از اصبغ پسر نباته از امیرالمونین نقل کرد که : روزی در بالای منبر کوفه فرمود : منم سرور اوصیا منم سرور پیامبران منم پیشوای مسلمانان و پیشرو تقواپیشگان و ولی مومنان و شوی برترین زنان عالم . منم صاحب انگشتر در دست راست و مالنده پیشانی به خاک منم کسی که دو بار هجرت نمود و در دو بیعت دست بیعت داد و منم صاحب بدر و حنین و منم که با دو شمشیر نبرد کرده ام و روی دو اسب نشسته ام منم وارث علوم اول و حجت خداوند بر جهانیان بعد از پیام آوران و محمد پسر عبدالله وخاتمه بخش پیامبران . دوست دارندگان من مورد رحمت اند و دشمنانم لعنت شدگان و حبیبم رسول خدا بسیار میگفت : یا علی دوست داشتن تو ایمان و تقوی است و بغض تو کفر و نفاق و منم خانه حکمت و تو کلید آو و دروغ گفت کسی که گمان کرد مرا دوست میدارد و تو را دشمن داشت و سلام خداوند بر محمد و آل او. امالی شیخ صدوق، برگ ۴۷

سید محمد رضا حسینی جلالی

دریافت

عسکری سلیمانی امیری

دریافت

مؤلف : اسماعیل الرمیح مترجم : گلناز رخشانی مقدم

دریافت

نوشته جورج ارول

دریافت