سوره البقرة (2) آیه 282

قرآن، سوره البقرة (2) آیه 282

آیه پسین: سوره البقرة (2) آیه 283
آیه پیشین: سوره البقرة (2) آیه 281

عربی

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَ لْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَ لا يَأْبَ كاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَ لْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً فَإِنْ كانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَكِّرَ إِحْداهُمَا الأُْخْرى وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا وَ لا تَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيراً أَوْ كَبِيراً إِلى أَجَلِهِ ذلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أَقْوَمُ لِلشَّهادَةِ وَ أَدْنى أَلاَّ تَرْتابُوا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً حاضِرَةً تُدِيرُونَها بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوها وَ أَشْهِدُوا إِذا تَبايَعْتُمْ وَ لا يُضَارَّ كاتِبٌ وَ لا شَهِيدٌ وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ

بدون حرکات عربی

يا أيّها الّذين آمنوا إذا تداينتم بدين إلى أجل مسمّى فاكتبوه و ليكتب بينكم كاتب بالعدل و لا يأب كاتب أن يكتب كما علّمه اللّه فليكتب و ليملل الّذي عليه الحقّ و ليتّق اللّه ربّه و لا يبخس منه شيئا فإن كان الّذي عليه الحقّ سفيها أو ضعيفا أو لا يستطيع أن يملّ هو فليملل وليّه بالعدل و استشهدوا شهيدين من رجالكم فإن لم يكونا رجلين فرجل و امرأتان ممّن ترضون من الشّهداء أن تضلّ إحداهما فتذكّر إحداهما الأخرى و لا يأب الشّهداء إذا ما دعوا و لا تسئموا أن تكتبوه صغيرا أو كبيرا إلى أجله ذلكم أقسط عند اللّه و أقوم للشّهادة و أدنى ألاّ ترتابوا إلاّ أن تكون تجارة حاضرة تديرونها بينكم فليس عليكم جناح ألاّ تكتبوها و أشهدوا إذا تبايعتم و لا يضارّ كاتب و لا شهيد و إن تفعلوا فإنّه فسوق بكم و اتّقوا اللّه و يعلّمكم اللّه و اللّه بكلّ شي‏ء عليم

خوانش

Ya ayyuha allatheena amanoo itha tadayantum bidaynin ila ajalin musamman faoktuboohu walyaktub baynakum katibun bialAAadli wala ya/ba katibun an yaktuba kama AAallamahu Allahu falyaktub walyumlili allathee AAalayhi alhaqqu walyattaqi Allaha rabbahu wala yabkhas minhu shay-an fa-in kana allathee AAalayhi alhaqqu safeehan aw daAAeefan aw la yastateeAAu an yumilla huwa falyumlil waliyyuhu bialAAadli waistashhidoo shaheedayni min rijalikum fa-in lam yakoona rajulayni farajulun waimraatani mimman tardawna mina alshshuhada-i an tadilla ihdahuma<

آیتی

اي کساني که ايمان آورده ايد ، چون وامي تا مدتي معين به يکديگر دهيد ،، آن را بنويسيد و بايد در بين شما کاتبي باشد که آن را به درستي بنويسد و کاتب نبايد که در نوشتن از آنچه خدا به او آموخته است سرپيچي کند و مديون بايد که بر کاتب املاء کند و از الله ، پروردگار خود بترسد و ازآن هيچ نکاهد اگر مديون سفيه يا صغير بود و خود املاء کردن نمي توانست ، ولي او از روي عدالت املاء کند و دو شاهد مرد به شهادت گيريد اگردو مرد نبود ، يک مرد و دو زن که به آنها رضايت

خرمشاهی

اى مؤمنان اگر وامى [يا معامله نسيه اى انجام] داديد كه سررسيد معينى داشت آن را بنويسيد; و بايد نويسنده اى در ميان شما دادگرانه آن را بنويسد، و هيچ نويسنده اى نبايد از نوشتن آن سر باز زند، چرا كه [و به شكرانه آنكه] خداوند او را آموزش داده است; بايد كسى كه و

کاویانپور

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، هنگامى كه معامله (شرطى، رهنى و اقساطى) انجام داديد و براى مدتى معين بدهكار شديد، آن را بنويسيد و نويسنده (سند) بايد آن را از روى عدالت بنويسد. كسى كه مى‏تواند بنويسد، نبايد از نوشتن آن خوددارى كند، بد آن سان كه خدا (نوشتن را) بر او آموخته است. و كسى كه بدهكار است بايد (علت بدهكارى و شرايط پرداخت آن را به نويسنده سند) بازگو كند و از خدا بترسيد و چيزى فروگذار نكند و اگر كسى كه بدهكار است، بى‏خرد، يا ضعيف و يا از گفتن عاجز و محروم باشد، بايد ولى و سرپرست او با رعايت عدالت (جزئيات بدهى را) بازگو كند و دو نفر شاهد از مردان خودتان گواهى دهند. هر گاه دو نفر مرد نبودند، يك مرد و دو زن از كسانى كه مورد اعتماد و اطمينان شماست، براى استشهاد برگزينند تا اگر يكى (از آن زنان) فراموش كار شد، ديگرى به او يادآورى كند و شهود نبايستى به هنگامى كه (براى شهادت) احضار ميشوند، خوددارى كنند. و هرگز از نوشتن بدهيهاى كوچك و بزرگ سستى نكنيد و تاريخ (و سررسيد آن را) نيز تعيين كنيد. اين كار در پيشگاه خدا بعدالت نزديكتر و براى گواهى استوارتر و براى جلوگيرى از سوء تفاهمات نيكوتر است. مگر اينكه داد و ستد نقدى باشد كه در ميان خودتان دست بدست مى‏كنيد و گناهى بر شما نيست كه آن را ننويسيد. هنگامى كه معامله‏اى انجام مى‏دهيد، شاهد بگيريد ولى طورى نباشد كه به شهود ضرر و آسيبى برسد و اگر چنين كنيد در واقع كار بسيار بدى انجام داده‏ايد و از خدا بترسيد. خدا به شما تعليم نيكو مى‏دهد و او بر همه چيز دانا و آگاه است.

انصاریان

ای اهل ایمان! چنانچه وامی به یکدیگر تا سر آمد معینی، دادید، لازم است آن را بنویسید. و باید نویسنده ای [سَنَدش را] در میان خودتان به عدالت بنویسد. و نباید هیچ نویسنده ای از نوشتن سند همان گونه که خدا [بر اساس قوانین شرعی] به او آموخته است، دریغ ورزد. او باید بنویسد، و کسی که حقْ به عهده اوست باید [کلامش را جهت تنظیم سند برای نویسنده] املا کند، و از خدا که پروردگار اوست پروا نماید و از حق چیزی را نکاهد. و اگر کسی که حق به عهده اوست، سفیه یا ناتوان باشد، یا [به علتی] نتواند املا کند، ولیّ و سرپرست او به عدالت املا کند. و دو شاهد از مردانتان را [بر این حق] شاهد بگیرید، و اگر دو مرد نبود، یک مرد و دو زن را از میان شاهدانی که می پسندید، شاهد بگیرید تا اگر یکی از آن دو زن [واقعیت را] فراموش کرد، آن دیگری او را یادآوری کند. و شاهدان هنگامی که [برای ادای شهادت] دعوت شوند [از پاسخ دعوت] امتناع نورزند، و از نوشتن [سندِ وام] تا سرآمد معیّنش، کوچک باشد یا بزرگ، ملول نشوید، این [کار] نزد خدا عادلانه تر و برای اقامه شهادت پابرجاتر، و به اینکه [در جنس وام، اندازه آن و زمان پرداختش] شک نکنید [و ستیز و نزاعی پیش نیاید،] نزدیک تر است. مگر آنکه داد و ستدی نقدی باشد که آن را میان خود دست به دست می کنید، در این صورت بر شما گناهی نیست که آن را ننویسید. و هرگاه داد و ستد کنید، شاهد بگیرید. و نباید به نویسنده و شاهد زیان برسد و اگر زیان برسانید، خروج از اطاعت خداست که گریبانگیر شما شده است و از خدا پروا کنید و خدا [احکامش را] به شما می آموزد و خدا به همه چیز داناست.

سراج

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد هر گاه وامى داديد به يكديگر تا سر رسيد نامبرده شده پس بنويسيد (و يادداشت كنيد) آنرا (تا فراموش نگردد) و بايد بنويسد ميان شما (آن وام را) نويسنده به داد و راستى (چيزى در آن فرو نگذارد) و خوددارى نكند هيچ نويسنده از آنكه بنويسد همانگونه كه آموخته است بدو خدا و بايد كاتب بنويسد و بايد املاء كند كسى كه به عهده او حق است و بايد بدهكار بترسد از خداى كه پروردگار اوست و (بهنگام املاء كردن) نكاهد از آن چيزى را پس اگر باشد كسى كه بعهده او حق است (يعنى بدهكار) كم خرد يا ناتوان يا توانائى ندارد كه املاء كند خودش (چون شخص گنگ و مانند آن) بايد املاء كند ولى (و و كيل) او بدادگرى و گواه بگيريد (بر قرارداد خودتان) دو تن از مردانتان (از مسلمانان) را پس اگر نبود دو مرد (مسلمان كه گواه باشند) پس يك مرد و دو آن (بايد) از كسانى كه مى‏پسنديد از گواهان (ديانتشان را) براى آنكه چون فراموش كند يكى از آن دو آن بياد آورد يكى از آن دو ديگرى را و بايد خوددارى نورزند گواهان آنگه كه خوانده شدند (كه گواه باشند يا گواهى دهند) و ملول نشويد از اينكه بنويسيد وام را در حاليكه خرد باشد يا كلان تا سر رسيدش (كه مقرر شده) اين نوشتن شما درستتر است نزد خدا و استوارتر است (از خطر اشتباه) براى گواهى دادن و نزديكتر است براى آنكه (در چگونگى آن) دچار اشتباه نشويد مگر آنكه باشد آن معامله داد و ستد نقدى كه دست بدست مى‏گردانيد آنرا ميان خودتان پس (در اين صورت) نيست بر شما باكى كه ننويسيد آنرا و گواه گيريد آنگه كه با يكديگر داد و ستد كرديد و بايد زيان نرساند هيچ نويسنده (در نوشتن حق كسى) و نه گواهى (در گواهى دادن در باره كسى) و اگر بكنيد البته آن عمل بيرون رفتن از فرمانى است كه به شما تعلق گرفته و بترسيد از (نافرمانى) خدا و آموخته است به شما خدا (آنچه را كه در دين بدان نيازمنديد) و خدا به همه چيز داناست.

فولادوند

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، هر گاه به وامى تا سررسيدى معين، با يكديگر معامله كرديد، آن را بنويسيد. و بايد نويسنده‏اى [صورت معامله را] بر اساس عدالت، ميان شما بنويسد. و هيچ نويسنده‏اى نبايد از نوشتن خوددارى كند؛ همان گونه [و به شكرانه آن‏] كه خدا او را آموزش داده است. و كسى كه بدهكار است بايد املا كند، و او [=نويسنده‏] بنويسد. و از خدا كه پروردگار اوست پروا نمايد، و از آن، چيزى نكاهد. پس اگر كسى كه حق بر ذمه اوست، سفيه يا ناتوان است، يا خود نمى‏تواند املا كند، پس ولىّ او بايد با [رعايت‏] عدالت، املا نمايد. و دو شاهد از مردانتان را به شهادت طلبيد، پس اگر دو مرد نبودند، مردى را با دو زن، از ميان گواهانى كه [به عدالت آنان‏] رضايت داريد [گواه بگيريد]، تا [اگر] يكى از آن دو [زن‏] فراموش كرد، [زنِ‏] ديگر، وى را يادآورى كند. و چون گواهان احضار شوند، نبايد خوددارى ورزند. و از نوشتن [بدهى‏] چه خرد باشد يا بزرگ، ملول نشويد، تا سررسيدش [فرا رسد]. اين [نوشتنِ‏] شما، نزد خدا عادلانه‏تر، و براى شهادت استوارتر، و براى اينكه دچار شك نشويد [به احتياط ]نزديكتر است، مگر آنكه داد و ستدى نقدى باشد كه آن را ميان خود [دست به دست‏] برگزار مى‏كنيد؛ در اين صورت، بر شما گناهى نيست كه آن را ننويسيد. و [در هر حال‏] هر گاه داد و ستد كرديد گواه بگيريد. و هيچ نويسنده و گواهى نبايد زيان ببيند، و اگر چنين كنيد، از نافرمانى شما خواهد بود. و از خدا پروا كنيد، و خدا [بدين گونه‏] به شما آموزش مى‏دهد، و خدا به هر چيزى داناست.

پورجوادی

اى مؤمنان هنگامى كه وام مدت دارى به يكديگر مى‏دهيد آن را بنويسيد و نويسنده بايد دادگرانه در ميان شما بنويسد. نويسنده نبايد در نوشتن از آنچه خدا به او آموخته است خوددارى كند و مديون بايد املا كند و از خدا بترسد و چيزى را فرو نگذارد و اگر مديون سفيه يا صغير بود يا املا كردن نمى‏دانست، بايد سرپرست او با رعايت عدالت املا كند و دو شاهد مرد به شهادت بگيريد و اگر دو مرد نبود، يك مرد و دو زن از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان است انتخاب كنيد تا اگر يكى فراموش كرد، ديگرى به يادش آورد و هنگامى كه شهود را دعوت كنند خوددارى آنها جايز نيست و از نوشتن وام كوچك يا بزرگ مدت دار دلگير نبايد شد كه در پيشگاه خدا اين به عدالت نزديكتر و براى شهادت سر راست‏تر و براى جلوگيرى از شبهه و شك بهتر است. مگر اين كه بده بستان نقدى باشد كه ميان شما دست به دست شود. در اين صورت بر شما گناهى نيست كه آن را ننويسيد، هنگامى كه بده بستان مى‏كنيد در آن گواه بگيريد و نبايد به نويسنده و گواه زيانى برسد كه اگر چنين كنيد از فرمان پروردگار عدول كرده‏ايد. از خدا بترسيد، خدا به شما آموزش مى‏دهد و بر هر چيز داناست.

حلبی

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد اگر معامله مى‏كنيد به وامى براى مدت معينى، پس آن را بنويسيد و نويسنده‏اى آن را ميان شما بدادگرى بنويسد و نويسنده از نوشتن بدان گونه كه خدا به وى آموخته است نبايد خودارى كند. پس بايد آن كس كه حق بر عهده اوست املاء كند [و نويسنده از قول وام گيرنده بنويسد] و از خدا كه پروردگارش است، بترسد و چيزى از آن نكاهد. پس آن كس كه حق بر اوست [وام گيرنده‏] اگر سفيه باشد يا ناتوان يا قادر به املاء نباشد پس ولى او عادلانه املاء كند و دو تن از مردانتان را گواه بگيريد. اگر دو مرد نباشد، پس يك مرد و دو زن، از آنهايى كه شما ايشان را به گواهى قبول داشته باشيد تا آن گاه كه يكى از آنها فراموش كرد، آن ديگرى آن را بياد آرد و اگر گواهان بر گواهى خواسته شدند [بايد] سرباز نزنند و از نوشتن آن [وام‏] تا موعدش چه كوچك باشد چه بزرگ خسته نشويد. اين نزد خدا درست‏تر و به انصاف نزديكتر و براى گواهى استوارتر و از شك [و شبهه‏] دورتر است، مگر اينكه تجارتى نقد باشد كه آن را ميان خود دست به دست بگردانيد. و بر شما گناهى نيست اگر آن را ننويسيد و چون خريد و فروخت كرديد گواه بگيريد و نبايد به شخص نويسنده و گواه، زيانى متوجه شود و اگر چنين كنيد اين [كار] بر شما گناه است. و از خدا بترسيد و خدا به شما مى‏آموزد، و خدا بر همه چيز داناست.

اشرفی

اى آنكسانيكه ايمان آورديد چون معامله ميكنيد بوامى تا وقتى نامبرده پس بنويسيدش و بايد كه بنويسد ميانتان نويسنده براستى و بايد ابا نكند كاتبى كه بنويسد همچنانكه آموزانيدش خدا پس بايد بنويسد و بايد املاء كند كسى كه بر او است حق و بايد بترسد از خدا كه پروردگار اوست و كم نكند از آن چيزى را پس اگر باشد آن كسى كه بر اوست حق كم خرد يا عاجز يا نتواند كه املاء كند او پس بايد املاء كند وليش براستى و گواه برگيريد دو گواه از مردانتان پس اگر نباشند دو مرد پس يك مرد و دو آن از آنان كه راضى باشيد از گواهان تا چون فراموش كند يكى از آن دو پس بياد آورد يكيشان ديگرى را و بايد ابا نكند گواهان وقتى كه خوانده شوند و نه ملول شويد كه بنويسيد آنرا كوچك يا بزرگ تا مدتش آن راستتر است نزد خدا و ثابت تر از براى شهادت و نزديكتر بآنكه شك نكنيد مگر آنكه باشد سودائى حاضر كه گردانيده باشيد آنرا ميانتان پس نيست بر شما گناهى كه ننويسيد آن را و گواه برگيريد چون مبايعه كنيد و بايد كه ضرر نرسانند نويسنده و نه گواهى را و اگر بكنيد پس آن نافرمانى است و بترسيد از خدا و مى‏آموزد شما را خدا و خدا بهمه چيز داناست

خوشابر مسعود انصاري

اى مؤمنان، اگر به وامى تا سررسيدى مقرّر [با همديگر] معامله كرديد، آن را بنويسيد و بايد نويسنده‏اى [آن را] دادگرانه بين شما بنويسد و هيچ نويسنده‏اى نبايد از آنكه چنان بنويسد كه خدا به او آموخته است سرباز زند. او بايد بنويسد. و كسى كه وام بر عهده اوست املا كند و بايد از خداوند، پروردگارش پروا بدارد و از آن چيزى نكاهد. اگر كسى كه وام بر عهده اوست، كم خرد يا ناتوان باشد يا خود نتواند املا كند، بايد سرپرست او عادلانه املا كند. و دو شاهد را از مردانتان گواه گيريد، و اگر دو مرد [حاضر] نباشند، يك مرد و دو زن از كسانى از گواهان كه مى‏پسنديد [گواه گيريد] تا اگر كسى از آنان فراموش كند يكى از آنان به ديگرى ياد آورى كند و گواهان هر گاه كه فراخوانده شوند، نبايد سرباز زنند و از آنكه آن را- خواه اندك باشد يا بسيار- تا سررسيدش بنويسيد، دلگير مشويد، اين به نزد خداوند به قسط نزديكتر و براى گواهى دادن استوارتر و به آنكه به شك نيفتيد [به احتياط] نزديكتر است. مگر آنكه تجارتى حضورى باشد كه آن را در ميانتان دست گردان مى‏كنيد، پس در اينكه آن را ننويسيد، گناهى بر شما نيست. و چون خريد و فروش كنيد، گواه گيريد و به نويسنده و به گواه نبايد زيان رسد. و اگر [چنين‏] كنيد، آن [كار] براى شما نافرمانى است و از خداوند پروا بداريد. و خداوند [اينچنين‏] به شما آموزش مى‏دهد و خداوند به همه چيز داناست

مکارم

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که بدهی مدّت‌داری (به خاطر وام یا داد و ستد) به یکدیگر پیدا کنید، آن را بنویسید! و باید نویسنده‌ای از روی عدالت، (سند را) در میان شما بنویسد! و کسی که قدرت بر نویسندگی دارد، نباید از نوشتن -همان طور که خدا به او تعلیم داده- خودداری کند! پس باید بنویسد، و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند، و از خدا که پروردگار اوست بپرهیزد، و چیزی را فروگذار ننماید! و اگر کسی که حق بر ذمه اوست، سفیه (یا از نظر عقل) ضعیف (و مجنون) است، یا (به خاطر لال بودن،) توانایی بر املاکردن ندارد، باید ولیّ او (به جای او،) با رعایت عدالت، املا کند! و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر این حقّ) شاهد بگیرید! و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن، از کسانی که مورد رضایت و اطمینان شما هستند، انتخاب کنید! (و این دو زن، باید با هم شاهد قرار گیرند،) تا اگر یکی انحرافی یافت، دیگری به او یادآوری کند. و شهود نباید به هنگامی که آنها را (برای شهادت) دعوت می‌کنند، خودداری نمایند! و از نوشتن (بدهیِ خود،) چه کوچک باشد یا بزرگ،ملول نشوید (هر چه باشد بنویسید)! این، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر، و برای شهادت مستقیم تر، و برای جلوگیری از تردید و شک (و نزاع و گفتگو) بهتر می‌باشد؛ مگر اینکه داد و ستد نقدی باشد که بین خود، دست به دست می‌کنید. در این صورت، گناهی بر شما نیست که آن را ننویسید. ولی هنگامی که خرید و فروش (نقدی) می‌کنید، شاهد بگیرید! و نباید به نویسنده و شاهد، (به خاطر حقگویی،) زیانی برسد (و تحت فشار قرار گیرند)! و اگر چنین کنید، از فرمان پروردگار خارج شده‌اید. از خدا بپرهیزید! و خداوند به شما تعلیم می‌دهد؛ خداوند به همه چیز داناست.

مجتبوی

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، هر گاه به يكديگر دَينى پيدا كرديد- به سبب خريد و فروش، وام و جز اينها- تا سرآمدى نامبرده، پس آن را بنويسيد و نويسنده‏اى ميان شما آن را به درستى و داد بنويسد. و نويسنده به پاس اينكه خدا به او آموخته است نبايد از نوشتن سر باز زند پس بايد بنويسد. و كسى كه حق بر گردن اوست- وامدار و بدهكار- بايد وام‏نامه را املا كند و از خداى، پروردگار خويش، پروا داشته باشد و چيزى از آن نكاهد. پس اگر كسى كه حق بر گردن اوست كم خِرد يا ناتوان- كودك و مانند آن- بود يا نتواند املا كند سرپرست او به درستى و داد املا كند و دو گواه از مردانتان به گواهى گيريد، و اگر دو مرد نبود يك مرد و دو زن از گواهانى كه بپسنديد كه اگر يكى از آن دو فراموش [يا اشتباه‏] كند ديگرى به يادش آرد. و چون گواهان را بخوانند نبايد سر باز زنند. و از نوشتن آن- وام يا بدهى-، كوچك باشد يا بزرگ، تا مهلت آن، دلتنگ و آزرده مشويد. اين [نوشتن شما] نزد خداوند عادلانه‏تر و گواهى را پاينده‏تر و به آنكه در شك و بدگمانى نيفتيد نزديكتر است مگر آنكه بازرگانى نقد باشد كه ميان خود [دست به دست‏] مى‏گردانيد، پس گناهى بر شما نيست كه آن را ننويسيد. و چون خريد و فروش كنيد گواه گيريد و به نويسنده و گواه نبايد زيان رسد و اگر چنين كنيد آن نافرمانى شماست. و از خدا پروا كنيد، و خدا شما را مى‏آموزد، و خدا به هر چيزى داناست.

مصباح زاده

اى آنكسانيكه ايمان آورديد چون معامله ميكنيد بوامى تا وقتى نامبرده پس بنويسيدش و بايد كه بنويسد ميانتان نويسنده براستى و بايد ابا نكند كاتبى كه بنويسد همچنانكه آموزانيدش خدا پس بايد بنويسد و بايد املاء كند كسى كه بر او است حق و بايد بترسد از خدا كه پروردگار اوست و كم نكند از آن چيزى را پس اگر باشد آن كسى كه بر اوست حق كم خرد يا عاجز يا نتواند كه املاء كند او پس بايد املاء كند وليش براستى و گواه برگيريد دو گواه از مردانتان پس اگر نباشند دو مرد پس يك مرد و دو زن از آنان كه راضى باشيد از گواهان تا چون فراموش كند يكى از آن دو پس بياد آورد يكيشان ديگرى را و بايد ابا نكنند گواهان وقتى كه خوانده شوند و نه ملول شويد كه بنويسيد آنرا كوچك يا بزرگ تا مدتش آن راستتر است نزد خدا و ثابت تر از براى شهادت و نزديكتر بانكه شك نكنيد مگر آنكه باشد سودائى حاضر كه گردانيده باشيد آنرا ميانتان پس نيست بر شما گناهى كه ننويسيد آن را و گواه برگيريد چون مبايعه كنيد و بايد كه ضرر نرسانند نويسنده و نه گواهى را و اگر بكنيد پس آن نافرمانى است و بترسيد از خدا و مياموزد شما را خدا و خدا بهمه چيز داناست

معزی

اى آنان كه ايمان آورديد هرگاه وام دهيد يا گيريد تا سرآمدى نامبرده پس بنويسيدش و بايد نويسد ميان شما نويسنده اى به داد و نبايد خوددارى كند نويسنده اى از آنكه بنويسد بدانسان كه خدا بياموخته است او را پس بنويسد و املاء كند بر او آن كس كه بر او است حق و بترسد خدا را پروردگار خويش و نكاهد از آن چيزى و اگر آن كس كه بر او است حق كم خرد بود يا ناتوان يا نتوانست املاء كند پس املاء كند ولى او به داد و گواه گيريد دو گواه از مردان خويش را و اگر نبود دو مرد پس يك مرد و دو زن از آنان كه پسند كنيد از گواهان ت

قمشه ای

ای اهل ایمان، چون به قرض و نسیه معامله کنید تا زمانی معیّن، سند و نوشته در میان باشد، و بایست نویسنده درستکاری معامله میان شما را بنویسد، و نباید کاتب از نوشتن خودداری کند، که خدا به وی نوشتن آموخته پس باید بنویسد، و مدیون باید مطالب را املاء کند، و از خدا بترسد و از آنچه مقرّر شده چیزی نکاهد، و اگر مدیون سفیه یا ناتوان (صغیر) است و صلاحیّت املا ندارد ولیّ او به عدل و درستی املا کند و دو تن از مردان خود (از مسلمانان عادل) گواه آرید، و اگر دو مرد نیابید یک مرد و دو زن، از هر که (به عدالت) قبول دارید گواه گیرید تا اگر یک نفر از آن دو زن فراموش کند دیگری به خاطرش آورد، و هرگاه شهود را (به محکمه) بخوانند امتناع از رفتن نکنند، و در نوشتن آن تا تاریخ معیّن مسامحه نکنید چه معامله کوچک و چه بزرگ باشد. این عادلانه‌تر است نزد خدا و محکمتر برای شهادت و نزدیکتر به اینکه شکّ و ریبی در معامله پیش نیاید (که موجب نزاع شود) مگر آنکه معامله نقد حاضر باشد که دست به دست میان شما برود، در این صورت باکی نیست که ننویسید، و گواه گیرید هرگاه معامله کنید، و نبایست به نویسنده و گواه ضرری رسد (و بی‌اجر مانند) ، و اگر چنین کنید نافرمانی کرده‌اید. و از خدا بترسید و خداوند هم به شما تعلیم مصالح امور می‌کند و خدا به همه چیز داناست.

رشاد خليفه

اى كسانى كه ايمان آوردايد، هرگاه براى مدتى به كسى وام مى دهيد، بايد آن را بنويسيد. كاتبى بي طرف آن را بنويسد. طبق تعاليم خدا، هيچ كاتبى نبايد از انجام اين خدمت امتناع ورزد. او بايد هنگامى كه بدهكار شرايط را ديكته مى كند، بنويسد. بايد خدا، پروردگارش را در نظر داشته باشد و هرگز تقلب نكند. اگر بدهكار از لحاظ فكرى قادر نباشد، يا ناتوان باشد، يا نتواند ديكته كند، سرپرست او بايد منصفانه ديكته كند. دو مرد بايد شاهد باشند؛ اگر دو مرد نباشد، پس يك مرد و دو زن كه شهادت آنها مورد قبول همه باشد. به دليل آ

Literal

You, you those who believed, if you indebted (each other) with a debt to a named/identified (specified) term/time, so write it, and (a) writer/one able to write should write between you with justice/equality , and awriter/one able to write does (should) not refuse/hate that to write as God taught/instructed him , so he should write (E). And whom the duty is on him (the borrower), should dictate (E) , and should fear and obey (E) God his lord, and does (should) not reduce/cheat from it a thing, so if whom the duty is on him (the borrower), was ignorant/foolish or weak, or that he is not able that to dictate he, so his guardian should dictate (E) with justice/equality and call a witness, two witnesses/testifiers from your men, so if they (B) are not two men, so a man and two women, from what/whom you accept/approve from the witnesses/testifiers that (E) one of them (B) be misguided, so she reminds the other (F). And the witnesses (should) not refuse/hate if as long as they are called , and do not be bored/tired that to write/dictate it small/little or big/great , to its term/time, that (is) more just/equitable at God, and more just/direct to the testimony/witnessing and nearer that you not be doubtful/suspicious, except that (it) be present commercial buying and selling , you run/manage it between you, so an offense/guilt/sin is not on you that you do not write/dictate it, and call a witness if you sold/traded (to each other). And no writer/one able to write nor honest witness (is to) be harmed, and if you make/do (that), so it is debauchery by/from you , and fear and obey God, and God teaches/instructs you , and God (is) with every thing knowledgeable.

Al-Hilali Khan

O you who believe! When you contract a debt for a fixed period, write it down. Let a scribe write it down in justice between you. Let not the scribe refuse to write as Allah has taught him, so let him write. Let him (the debtor) who incurs the liability dictate, and he must fear Allah, his Lord, and diminish not anything of what he owes. But if the debtor is of poor understanding, or weak, or is unable himself to dictate, then let his guardian dictate in justice. And get two witnesses out of you

Arthur John Arberry

O believers, when you contract a debt one upon another for a stated term, write it down, and let a writer write it down between you justly, and let not any writer refuse to write it down, as God has taught him; so let him write, and let the debtor dictate, and let him fear God his Lord and not diminish aught of it. And if the debtor be a fool, or weak, or unable to dictate himself, then let his guardian dictate justly. And call in to witness two witnesses, men; or if the two be not men, then one

Asad

O YOU who have attained to faith! Whenever you give or take credit for a stated term, set it down in writing. And let a scribe write it down equitably between you; and no scribe shall refuse to write as God has taught him: thus shall he write. And let him who contracts the debt dictate; and let him be conscious of God, his Sustainer, and not weaken anything of his undertaking. And if he who contracts the debt is weak of mind or body, or, is not able to dictate himself, then let him who watches over his interests dictate equitably. And call upon two of your men to act as witnesses; and if two men are not available, then a man and two women from among such as are acceptable to you as witnesses, so that if one of them should make a mistake, the other could remind her. And the witnesses must not refuse [to give evidence] whenever they are called upon. And be not loath to write down every contractual provision, be it small or great, together with the time at which it falls due; this is more equitable in the sight of God, more reliable as evidence, and more likely to prevent you from having doubts [later]. If, however, [the transaction] concerns ready merchandise which you transfer directly unto one another, you will incur no sin if you do not write it down. And have witnesses whenever you trade with one another, but neither scribe nor witness must suffer harm; for if you do [them harm], behold, it will be sinful conduct on your part. And remain conscious of God, since it is God who teaches you [herewith] – and God has full knowledge of everything.

Dr. Salomo Keyzer

O geloovigen! indien gij bij eene schuld u voor een bepaalden tijd verbindt, doet het dan schriftelijk. Een schrijver schrijve dit nauwkeurig voor u neder. De schrijver schrijve alleen en niet anders dan zoo als het hem door God geleerd is. Laat hem schrijven zoo als de schuldenaar het hem voorzegt, naar waarheid; hij vreeze God zijnen Heer en vervalsche niets. Is echter de schuldenaar dwaas of zwak, of kan hij zelf niet voorzeggen, dan zegge zijn voogd naar waarheid, en neme twee mannen onder u tot getuigen. Kent gij geene twee mannen, neemt dan een man en twee vrouwen, van die welke u geschikt voorkomen, tot getuigen; indien zich eene dezer (vrouwen) vergist, kan de andere haar helpen. De getuigen mogen niet weigeren, indien zij geroepen worden. Versmaadt het niet op te schrijven, hetzij een groote of kleine schuld, met het tijdstip van betaling. Dit zal rechtvaardiger zijn in het oog van God; het dient tot verzekering en neemt allen twijfel weg. Maar is het eene zaak, die gij dadelijk tusschen u beiden afmaakt, dan zal het geene zonde zijn indien gij niets opschrijft; maar neemt getuigen indien de een den ander iets verkoopt. Maar doe den schrijver noch den getuige geweld. Handelt gij echter anders, dan begaat gij eene zonde. Vreest God: hij zal u onderrichten; want hij weet alles.

Free Minds

O you who believe, if you borrow debt for a future period, then you shall record it. And let a scribe of justice record it for you; and let not the scribe refuse to record as God has taught him. Let him record and let the person who is borrowing dictate to him, and let him be aware of God, and let him not reduce from it anything. If the one who is borrowing is immature or weak or he cannot dictate himself, then let his guardian dictate with justice; and bring two witnesses from amongst your men; if they are not two men, then a man and two women from whom you will accept their testimony, so that if one of them becomes occupied, then the one can recall the other. And let the witnesses not refuse to come if they are called. And do not fail to record it no matter how small or large until its maturity. That is more just with God and better for the testimony, and better that you do not have doubts; except if it is a trade to be done on the spot between you, then there is no sin upon you if you do not record it. And have evidence if you trade. No scribe shall be harmed nor any witness; for if you do so then it is vileness on your part, and be aware of God and God teaches you and God is aware of all things.

Hamza Roberto Piccardo

O voi che credete, quando contraete un debito con scadenza precisa, mettetelo per iscritto; che uno scriba tra di voi lo metta per iscritto, secondo giustizia. Lo scriba non si rifiuti di scrivere secondo quel che Allah gli ha insegnato; che scriva dunque e sia il contraente a dettare, temendo il suo Signore Allah e badi a non diminuire in nulla. Se il debitore è deficiente, o minorato o incapace di dettare lui stesso, detti il suo procuratore secondo giustizia. Chiamate a testimoni due dei vostri uomini o in mancanza di due uomini, un uomo e due donne, tra coloro di cui accettate la testimonianza, in maniera che, se una sbagliasse l’altra possa rammentarle. E i testimoni non rifiutino quando sono chiamati. Non fatevi prendere da pigrizia nello scrivere il debito e il termine suo, sia piccolo o grande. Questo è più giusto verso Allah, più corretto nella testimonianza e atto ad evitarvi ogni dubbio; a meno che non sia una transazione che definite immediatamente tra voi: in tal caso non ci sarà colpa se non lo scriverete. Chiamate testimoni quando trattate tra voi e non venga fatto alcun torto agli scribi e ai testimoni; e se lo farete, sarà il segno dell’empietà che è in voi. Temete Allah, è Allah che vi insegna. Allah conosce tutte le cose.

Hilali Khan

O you who believe! When you contract a debt for a fixed period, write it down. Let a scribe write it down in justice between you. Let not the scribe refuse to write as Allah has taught him, so let him write. Let him (the debtor) who incurs the liability dictate, and he must fear Allah, his Lord, and diminish not anything of what he owes. But if the debtor is of poor understanding, or weak, or is unable himself to dictate, then let his guardian dictate in justice. And get two witnesses out of your own men. And if there are not two men (available), then a man and two women, such as you agree for witnesses, so that if one of them (two women) errs, the other can remind her. And the witnesses should not refuse when they are called on (for evidence). You should not become weary to write it (your contract), whether it be small or big, for its fixed term, that is more just with Allah; more solid as evidence, and more convenient to prevent doubts among yourselves, save when it is a present trade which you carry out on the spot among yourselves, then there is no sin on you if you do not write it down. But take witnesses whenever you make a commercial contract. Let neither scribe nor witness suffer any harm, but if you do (such harm), it would be wickedness in you. So be afraid of Allah; and Allah teaches you. And Allah is the All-Knower of each and everything.

Kuliev E.

О те, которые уверовали! Если вы заключаете договор о долге на определенный срок, то записывайте его, и пусть писец записывает его справедливо. Писец не должен отказываться записать его так, как его научил Аллах. Пусть он пишет, и пусть берущий взаймы диктует и страшится Аллаха, своего Господа, и ничего не убавляет из него. А если берущий взаймы слабоумен, немощен или не способен диктовать самостоятельно, пусть его доверенное лицо диктует по справедливости. В качестве свидетелей призовите двух мужчин из вашего числа. Если не будет двух мужчин, то одного мужчину и двух женщин, которых вы согласны признать свидетелями, и если одна из них ошибется, то другая напомнит ей. Свидетели не должны отказываться, если их приглашают. Не тяготитесь записать договор, будь он большим или малым, вплоть до указания его срока. Так будет справедливее перед Аллахом, убедительнее для свидетельства и лучше для избежания сомнений. Но если вы заключаете наличную сделку и расплачиваетесь друг с другом на месте, то на вас не будет греха, если вы не запишите ее. Но призывайте свидетелей, если вы заключаете торговый договор, и не причиняйте вреда писцу и свидетелю. Если же вы поступите таким образом, то совершите грех. Бойтесь Аллаха – Аллах обучает вас. Аллах ведает обо всякой вещи.

M.-N.O. Osmanov

О вы, которые уверовали! Если вы берете или даете [в долг] на определенный срок, то [закрепляйте это] письменно. И пусть писец записывает [вашу сделку] справедливо. Писец не должен отказываться записывать [сделку] так, как научил его Аллах. Пусть он пишет то, что говорит берущий взаймы. Пусть писец убоится Аллаха, Господа своего, и не убавляет ничего [в договоре]. А если берущий в долг слаб умом или немощен или если он не может диктовать, то пусть диктует его доверенное лицо. В качестве свидетелей призовите двух известных вам мужчин. Если не найдется двух мужчин, то одного мужчину и двух женщин, угодных вам как свидетели, и когда одна из женщин забудет [что-нибудь], другая [сможет] напомнить ей. Свидетели, если их приглашают, не должны отказываться. И пусть не станет вам в тягость записать договор – большим он будет или малым – с указанием его срока. Такой порядок – самый справедливый перед Аллахом, самый верный по [надежности] свидетельства и самый далекий от сомнения. Не будет на вас греха, если вы не скрепите письменно [договор] и не возьмете свидетелей, когда совершаете куплю-продажу между собой наличными. Когда вы уславливаетесь между собой о чем-либо, призывайте свидетелей. Не следует чинить обиду писцу или свидетелю. Если же вы станете обижать их, то совершите грех. Страшитесь же Аллаха, Аллах вас учит [добру], Аллах знает обо всем сущем.

Mohammad Habib Shakir

O you who believe! when you deal with each other in contracting a debt for a fixed time, then write it down; and let a scribe write it down between you with fairness; and the scribe should not refuse to write as Allah has taught him, so he should write; and let him who owes the debt dictate, and he should be careful of (his duty to) Allah, his Lord, and not diminish anything from it; but if he who owes the debt is unsound in understanding, or weak, or (if) he is not able to dictate himself, let his guardian dictate with fairness; and call in to witness from among your men two witnesses; but if there are not two men, then one man and two women from among those whom you choose to be witnesses, so that if one of the two errs, the second of the two may remind the other; and the witnesses should not refuse when they are summoned; and be not averse to writing it (whether it is) small or large, with the time of its falling due; this is more equitable in the sight of Allah and assures greater accuracy in testimony, and the nearest (way) that you may not entertain doubts (afterwards), except when it is ready merchandise which you give and take among yourselves from hand to hand, then there is no blame on you in not writing it down; and have witnesses when you barter with one another, and let no harm be done to the scribe or to the witness; and if you do (it) then surely it will be a transgression in you, and be careful of (your duty) to Allah, Allah teaches you, and Allah knows all things.

Mohammed Marmaduke William Pickthall

O ye who believe! When ye contract a debt for a fixed term, record it in writing. Let a scribe record it in writing between you in (terms of) equity. No scribe should refuse to write as Allah hath taught him, so let him write, and let him who incurreth the debt dictate, and let him observe his duty to Allah his Lord, and diminish naught thereof. But if he who oweth the debt is of low understanding, or weak, or unable himself to dictate, then let the guardian of his interests dictate in (terms of) equity. And call to witness, from among your men, two witnesses. And if two men be not (at hand) then a man and two women, of such as ye approve as witnesses, so that if the one erreth (through forgetfulness) the other will remember. And the witnesses must not refuse when they are summoned. Be not averse to writing down (the contract) whether it be small or great, with (record of) the term thereof. That is more equitable in the sight of Allah and more sure for testimony, and the best way of avoiding doubt between you; save only in the case when it is actual merchandise which ye transfer among yourselves from hand to hand. In that case it is no sin for you if ye write it not. And have witnesses when ye sell one to another, and let no harm be done to scribe or witness. If ye do (harm to them) lo! it is a sin in you. Observe your duty to Allah. Allah is teaching you. And Allah is knower of all things.

Palmer

O ye who believe! if ye engage to one another in a debt for a stated time, then write it down, and let a scribe write it down between you faithfully; nor let a scribe refuse to write as God taught him, but let him write, and let him who owes dictate; but let him fear God his Lord, and not diminish therefrom aught; but if he who owes be a fool, or weak, or cannot dictate himself, then let his agent dictate faithfully, and let them call two witnesses out from amongst their men; or if there be not

Prof. Yasar Nuri Ozturk

Ey iman sahipleri! Belirli bir süre için birbirinize borç verdiğinizde onu yazın. Aranızda bir yazıcı adaletle yazsın. Yazıcı, Allah’ın kendisine öğrettiği şekilde yazmaktan kaçınmasın, yazsın. Borç altına giren kişi de onu kayda geçirtsin ve Rabbinden korksun da borcundan hiçbir şey eksiltmesin. Borç altına giren, aklı ermez yahut zayıf-çaresiz biri ise yahut yazdırmaya gücü yetmiyorsa, velisi adaletle yazdırsın. Erkeklerinizden iki kişiyi de tanık tutun. Eğer iki erkek yoksa rızanızla kabul edeceğiniz tanıklardan bir erkek ve iki kadın gerekir. Bu kadınlardan biri şaşırırsa/unutursa ötekisi ona hatırlatsın diyedir. Tanıklar, çağırıldıklarında çekimser davranmasınlar. Küçük veya büyük, borcu, süresine kadar yazmaktan üşenmeyin. Böyle yapmanız Allah katında adalete daha yakın, tanıklık için daha sağlam, kuşkuya düşmemeniz için daha elverişlidir. Ancak aranızda döndürüp durduğunuz tamamen peşin bir ticaret sözkonusu ise onu yazmamanızda sizin için bir sakınca yoktur. Karşılıklı alış-veriş yaptığınızda da tanık bulundurun. Yazıcıya da tanığa da zarar verilmesin. Böyle bir şey yaparsanız bu, kendinize kötülük olur. Allah’tan korkun. Allah size öğretiyor. Allah, her şeyi en iyi biçimde bilendir.

Qaribullah

Believers, when you contract a debt for a fixed period, put it in writing. Let a scribe write it down between you with fairness; no scribe shall refuse to write as Allah has taught him. Therefore, let him write; and let the debtor dictate, fearing Allah his Lord, and do not decrease anything of it. If the debtor is a fool, or weak, or unable to dictate himself, let his guardian dictate for him in fairness. Call to witness two witnesses of your men, if the two are not men, then a man and two women from the witnesses whom you approve; so that if one of the two errs, one of them will remind the other. Whenever witnesses are called upon they must not refuse, and do not be weary to write it down, be it small or large, together with its term. This is more just with Allah; it ensures accuracy in testifying and is the least of doubt. Unless it is present merchandise that you circulate between you; then no guilt shall be on you if you do not write it down and take witnesses when you are selling, and let no harm be done to either scribe or witness. If you do, that is a transgression in you. Fear Allah. Allah teaches you, and Allah has knowledge of everything.

QXP

O You who have chosen to be graced with belief! When you transact a loan for any period, you shall write it down. An impartial scribe shall do the writing. No scribe shall decline to perform this duty, and write as Allah has taught him. The debtor, or in case he or she is incompetent, his representative shall dictate the document honestly and be mindful of his Lord, and diminish not the amount. There shall be two men among you to witness the transaction. If two men are not available, let there be one man and two women as witnesses. All witnesses should be such that their testimony is acceptable to all. The second woman will not be a witness in the court of law. She is there only to remind the first woman if she forgets. It is the obligation of the witnesses to testify when called upon to do so. Do not tire of writing the details, no matter how long, including the time of repayment. This is equitable in the Sight of Allah, assures better witnessing, and eliminates any doubts you may have. When it is actual merchandise that you transfer among yourselves from hand to hand, there is nothing wrong for you if you write it not, but have it witnessed. The scribe and the witnesses must be held harmless for their services. If you harm them, it would be wickedness on your part. If you follow Allah’s Commands He will increase you in knowledge. These are the Injunctions of Allah Who is the Knower of all things; intentions, events and actions.

Reshad Khalifa

O you who believe, when you transact a loan for any period, you shall write it down. An impartial scribe shall do the writing. No scribe shall refuse to perform this service, according to GOD’s teachings. He shall write, while the debtor dictates the terms. He shall observe GOD his Lord and never cheat. If the debtor is mentally incapable, or helpless, or cannot dictate, his guardian shall dictate equitably. Two men shall serve as witnesses; if not two men, then a man and two women whose testimo

Rodwell

O ye who believe! when ye contract a debt (payable) at a fixed date, write it down, and let the notary faithfully note between you: and let not the notary refuse to note, even as God hath taught him; but let him note it down, and let him who oweth the debt dictate, and let him fear God his Lord, and not diminish aught thereof. But if he who oweth the debt be foolish or weak, or be not able to dictate himself, let his friend dictate for him with fairness; and call to witness two witnesses of your

Sale

O true believers, when ye bind yourselves one to the other in a debt for a certain time, write it down; and let a writer write between you according to justice, and let not the writer refuse writing according to what God hath taught him; but let him write, and let him who oweth the debt dictate, and let him fear God his Lord, and not diminish ought thereof. But if he who oweth the debt be foolish, or weak, or be not able to dictate himself, let his agent dictate according to equity; and call to

Sher Ali

O ye who believe ! When you borrow one from another for a fixed period, then write it down. And let a scribe write it in your presence faithfully; and no scribe should refuse to write, because ALLAH has taught him, so let him write and let him who incurs the liability dictate, and he should fear ALLAH, his Lord, and not diminish anything therefrom. But if the person incurring the liability be of low understanding or be weak or be unable himself to dictate, then let someone who can guard his inte

Unknown German

O die ihr glaubt, wenn ihr voneinander ein Darlehen nehmt auf eine bestimmte Frist, dann schreibt es nieder. Ein Schreiber soll in eurer Gegenwart getreulich aufschreiben; und kein Schreiber soll sich weigern zu schreiben, hat ihn doch Allah gelehrt; also soll er schreiben und der Schuldner soll diktieren, und er soll Allah, seinen Herrn, fürchten und nichts davon unterschlagen. Ist aber jener, der die Verpflichtung eingeht, einfältig oder schwach oder unfähig, selbst zu diktieren, so diktiere s

V. Porokhova

О вы, кто верует! ■ Коль меж собой вы сделку заключили о долгах ■ На срок определенный, ■ То письменно условие составьте, ■ И пусть писец записывает верно ■ По отношению к обеим сторонам – ■ Ему не дОлжно отказаться делать так, ■ Как научил его Господь. ■ А потому – пусть пишет. ■ И пусть диктует тот, кто в долг берет, ■ И Господа, Владыку своего, при сем страшится, – ■ Не убавляя из того, что занимает. ■ Но если тот, кто в долг берет, ■ Умом или здоровьем слаб ■ Иль диктовать сам не способен, ■ Пусть опекун его диктует верно; ■ И призовите двух свидетелей сему из вашего округа; ■ И если не найдется двух мужчин, ■ Тогда двух женщин и мужчину, ■ На чье свидетельство согласны вы, ■ И коль одна из них собьется (в показаньях), ■ Другая ей поможет вспомнить. ■ Свидетелям, когда их призовут, ■ Не дОлжно от свидетельств отказаться. ■ И не брежите письменно означить долг – ■ Будь мал он иль велик, – ■ Указывая срок уплаты. ■ Сие пред Богом справедливее всего, ■ И для свидетельства пригодней, ■ И ближе к устранению сомнений среди вас. ■ Но если меж собой вы поведете наличный торг, ■ На вас не ляжет грех, ■ Коль письменно его вы не сочтете. ■ Свидетелей зовите всякий раз, ■ Когда вы меж собою торг ведете; ■ И над свидетелем, и над писцом ■ Не дОлжно быть насилий, ■ А ежели не так – то вы престУпите (пределы Бога). ■ Страшитесь гнева вашего Владыки! ■ Поистине, Он (мудро) учит вас, – ■ Ведь Он о всякой вещи знающ!

Yakub Ibn Nugman

Ий мөэминнәр! Көтәргә вакытын билгеләп бурычка мал бирсәгез, малны һәм вакытны языгыз! Бу эшләрне арагызда бер язучы гаделлек белән язсын! Яза белгән кеше язудан баш тартмасын, Аллаһ аңа язуны өйрәткәне өчен шөкер итеп язсын! Бурычка алып торучы да күпме алганлыгын һәм кайчан бирәчәген дөрес әйтеп яздырсын һәм курыксын хыянәт итәргә тәрбиячесе булган Аллаһудан, үзенең бурычларыннан һәрнәрсәне киметеп әйтмәсен. Әгәр бурычка алган кеше надан яки дивана булса, йә хәтерсез, телсез булып, яздырырга көче җитмәсә, ул вакытта аның валисе гаделлек белән әйтеп яздырсын. Яздырган вакытта мөселман булган ике шаһит билгеләгез, әгәр шаһит булырга ике ир табылмаса, ул вакытта бер ир, ике хатын шаһит булсыннар үзегез риза булган мөселманнардан, әгәр хатыннарның берсе онытса, икенчесе хәтеренә төшерер. Әгәр шаһитлар мөселман булган хакимнәр алдына чакырылсалар, баш тартмасыннар, әлбәттә, барсыннар. Ала торган һәм бирә торган хакларыгызны үзара вакытын билгеләп языгыз, ул маллар кирәк – зур булсын, кирәк – кечкенә булсын. Хакларыгызны үзара гаделлек белән язып баруыгыз Аллаһ хозурыңда үзегез өчен хәерле, турылыклы, шәһадәт бирергә ышанычлы һәм бурычларыгызның күпме икәнлегенә шик китермәскә якын. Әгәр сәүдәгез хәзер кулга бирешеп, арагызда эш тәмам булганда язмасагыз – гөнаһ юк. Алыш-биреш эшләрегездә шәһитләр билгеләгез, ләкин язучылар һәм шәһитләр сездән зарар күрмәсеннәр. Ягъни аларны ялганга көчләмәгез һәм, вакытлары булмаганда, үз эшләрегезгә көчләп куймагыз! Әгәр аларга зарар итсәгез, үзегез фәсыйклардан булырсыз. Аллаһудан куркыгыз, хыянәт итүдән сакланыгыз! Аллаһ сезгә хәерле, файдалы эшләрне өйрәтә.

جالندہری

مومنو! جب تم آپس میں کسی میعاد معین کے لئے قرض کا معاملہ کرنے لگو تو اس کو لکھ لیا کرو اور لکھنے والا تم میں (کسی کا نقصان نہ کرے بلکہ) انصاف سے لکھے نیز لکھنے والا جیسا اسے خدا نے سکھایا ہے لکھنے سے انکار بھی نہ کرے اور دستاویز لکھ دے۔ اور جو شخص قرض لے وہی (دستاویز کا) مضمون بول کر لکھوائے اور خدا سے کہ اس کا مالک ہے خوف کرے اور زر قرض میں سے کچھ کم نہ لکھوائے۔ اور اگر قرض لینے والا بےعقل یا ضعیف ہو یا مضمون لکھوانے کی قابلیت نہ رکھتا ہو تو جو اس کا ولی ہو وہ انصاف کے ساتھ مضمون لکھوائے۔ اور اپنے میں سے دو مردوں کو (ایسے معاملے کے) گواہ کرلیا کرو۔ اور اگر دو مرد نہ ہوں تو ایک مرد اور دو عورتیں جن کو تم گواہ پسند کرو (کافی ہیں) کہ اگر ان میں سے ایک بھول جائے گی تو دوسری اسے یاد دلادے گی۔ اور جب گواہ (گواہی کے لئے طلب کئے جائیں تو انکار نہ کریں۔ اور قرض تھوڑا ہو یا بہت اس (کی دستاویز) کے لکھنے میں کاہلی نہ کرنا۔ یہ بات خدا کے نزدیک نہایت قرین انصاف ہے اور شہادت کے لئے بھی یہ بہت درست طریقہ ہے۔ اس سے تمہیں کسی طرح کا شک وہ شبہ بھی نہیں پڑے گا۔ ہاں اگر سودا دست بدست ہو جو تم آپس میں لیتے دیتے ہو تو اگر (ایسے معاملے کی) دستاویز نہ لکھوتو تم پر کچھ گناہ نہیں۔ اور جب خرید وفروخت کیا کرو تو بھی گواہ کرلیا کرو۔ اور کاتب دستاویز اور گواہ (معاملہ کرنے والوں کا) کسی طرح نقصان نہ کریں۔ اگر تم (لوگ) ایسا کرو تو یہ تمہارے لئے گناہ کی بات ہے۔ اور خدا سے ڈرو اور (دیکھو کہ) وہ تم کو (کیسی مفید باتیں) سکھاتا ہے اور خدا ہر چیز سے واقف ہے

طاہرالقادری

اے ایمان والو! جب تم کسی مقررہ مدت تک کے لئے آپس میں قرض کا معاملہ کرو تو اسے لکھ لیا کرو، اور تمہارے درمیان جو لکھنے والا ہو اسے چاہئے کہ انصاف کے ساتھ لکھے اور لکھنے والا لکھنے سے انکار نہ کرے جیسا کہ اسے اﷲ نے لکھنا سکھایا ہے، پس وہ لکھ دے (یعنی شرع اور ملکی دستور کے مطابق وثیقہ نویسی کا حق پوری دیانت سے ادا کرے)، اور مضمون وہ شخص لکھوائے جس کے ذمہ حق (یعنی قرض) ہو اور اسے چاہئے کہ اﷲ سے ڈرے جو اس کا پروردگار ہے اور اس (زرِ قرض) میں سے (لکھواتے وقت) کچھ بھی کمی نہ کرے، پھر اگر وہ شخص جس کے ذمہ حق واجب ہوا ہے ناسمجھ یا ناتواں ہو یا خود مضمون لکھوانے کی صلاحیت نہ رکھتا ہو تو اس کے کارندے کو چاہئے کہ وہ انصاف کے ساتھ لکھوا دے، اور اپنے لوگوں میں سے دو مردوں کو گواہ بنا لو، پھر اگر دونوں مرد میسر نہ ہوں تو ایک مرد اور دو عورتیں ہوں (یہ) ان لوگوں میں سے ہوں جنہیں تم گواہی کے لئے پسند کرتے ہو (یعنی قابلِ اعتماد سمجھتے ہو) تاکہ ان دو میں سے ایک عورت بھول جائے تو اس ایک کو دوسری یاد دلا دے، اور گواہوں کو جب بھی (گواہی کے لئے) بلایا جائے وہ انکار نہ کریں، اور معاملہ چھوٹا ہو یا بڑا اسے اپنی میعاد تک لکھ رکھنے میں اکتایا نہ کرو، یہ تمہارا دستاویز تیار کر لینا اﷲ کے نزدیک زیادہ قرینِ انصاف ہے اور گواہی کے لئے مضبوط تر اور یہ اس کے بھی قریب تر ہے کہ تم شک میں مبتلا نہ ہو سوائے اس کے کہ دست بدست ایسی تجارت ہو جس کا لین دین تم آپس میں کرتے رہتے ہو تو تم پر اس کے نہ لکھنے کا کوئی گناہ نہیں، اور جب بھی آپس میں خرید و فروخت کرو تو گواہ بنا لیا کرو، اور نہ لکھنے والے کو نقصان پہنچایا جائے اور نہ گواہ کو، اور اگر تم نے ایسا کیا تو یہ تمہاری حکم شکنی ہوگی، اور اﷲ سے ڈرتے رہو، اور اﷲ تمہیں (معاملات کی) تعلیم دیتا ہے اور اﷲ ہر چیز کا خوب جاننے والا ہے،

1 نظر برای “سوره البقرة (2) آیه 282

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.