سوره النساء (4) آیه 92

قرآن، سوره النساء (4) آیه 92

آیه پسین: سوره النساء (4) آیه 93
آیه پیشین: سوره النساء (4) آیه 91

عربی

وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلاَّ أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً

بدون حرکات عربی

و ما كان لمؤمن أن يقتل مؤمنا إلاّ خطأ و من قتل مؤمنا خطأ فتحرير رقبة مؤمنة و دية مسلّمة إلى أهله إلاّ أن يصّدّقوا فإن كان من قوم عدوّ لكم و هو مؤمن فتحرير رقبة مؤمنة و إن كان من قوم بينكم و بينهم ميثاق فدية مسلّمة إلى أهله و تحرير رقبة مؤمنة فمن لم يجد فصيام شهرين متتابعين توبة من اللّه و كان اللّه عليما حكيما

خوانش

Wama kana limu/minin an yaqtula mu/minan illa khataan waman qatala mu/minan khataan fatahreeru raqabatin mu/minatin wadiyatun musallamatun ila ahlihi illa an yassaddaqoo fa-in kana min qawmin AAaduwwin lakum wahuwa mu/minun fatahreeru raqabatin mu/minatin wa-in kana min qawmin baynakum wabaynahum meethaqun fadiyatun musallamatun ila ahlihi watahreeru raqabatin mu/minatin faman lam yajid fasiyamu shahrayni mutatabiAAayni tawbatan mina Allahi wakana Allahu AAaleeman hakeeman

آیتی

هيچ مؤمني را نرسد که مؤمن ديگر را جز به خطا بکشد و هر کس که مؤمني را، به خطا بکشد بايد که بنده اي مؤمن را آزاد کند يا خونبهايش را به خانواده اش تسليم کند ، مگر آنکه خونبها را ببخشند و اگر مقتول ، مؤمن واز قومي است که با شما پيمان بسته اند ، خونبها به خانواده اش پرداخت شود و بنده مؤمني را آزاد کند و هر کس که بنده اي نيابد براي توبه دو ماه پي در پي روزه بگيرد و خدا دانا و حکيم است

خرمشاهی

و هيچ مؤمنى نبايد هيچ مؤمنى را بكشد، مگر از روى خطا; و هر كس كه مؤمنى را به خطا بكشد، بر اوست كه [به كفاره] برده مؤمنى را آزاد كند و خونبهايى به خانواده او بدهد; مگر آنكه آنان درگذرند و ببخشند; و اگر [مقتول] مؤمن و از قومى باشد كه دشمن شما هستند، [قاتل] ب

کاویانپور

براى هيچ مؤمنى جايز نيست كه مؤمن ديگرى را بقتل برساند مگر از روى سهو و خطا (قتل غير عمد) و هر كه مؤمنى را اشتباها بقتل برساند بايد برده مؤمنى را آزاد كند و خونبها به كسان مقتول بپردازد، مگر اينكه كسان مقتول خونبها را ببخشند. هر گاه مقتول از گروهى باشد كه دشمنان شما هستند، ولى مقتول فرد با ايمانى باشد، بايد فقط برده مؤمنى را آزاد كند و اگر از گروهى باشد كه ميان شما و آنها پيمان (عدم تجاوز) بر قرار است، بايد خونبهاى مقتول را به كسان او بپردازد و يك برده مؤمن آزاد كند و هر كه دسترسى نداشته باشد، بايد دو ماه متوالى روزه بگيرد. اين، گذشتى است از جانب خدا و خدا داناى با حكمت است.

انصاریان

هیچ مؤمنی را نسزد که مؤمنی را بکشد، مگر آنکه این عمل از روی خطا و اشتباه اتفاق افتد. و کسی که مؤمنی را از روی خطا و اشتباه بکشد، باید یک برده مؤمن آزاد کند، و خون بهایی به وارثان مقتول پرداخت نماید؛ مگر آنکه آنان خون بها را ببخشند. و اگر مقتول از گروهی باشد که دشمن شمایند و خود او مؤمن است، فقط آزاد کردن یک برده مؤمن بر عهده قاتل است. و اگر مقتول مؤمن، از گروهی باشد که میان شما و آنان پیمانی برقرار است، باید خون بهایش را به وارثان او پرداخت کند، و نیز یک برده مؤمن آزاد نماید. و کسی که برده نیافت، باید دو ماه پیاپی روزه بگیرد. [این حکم] به سبب [پذیرش] توبه [قاتل] از سوی خداست؛ و خدا همواره دانا و حکیم است.

سراج

و نسزد هيچ مؤمنى را كه بكشد مؤمنى را مگر كشتنى بخطا (مراد از خطا در اين آيه مقابل عمد است) و هر كه بكشد مؤمنى را بخطا (بعهده قاتل) آزاد كردن بنده مؤمنى است و خونبهائى كه پرداخت شود بخاندان مقتول مگر آنكه ورثه (ديه را بقاتل) ببخشند اگر باشد مقتول از گروهى (از كافر حربى) كه دشمن شمااند در حاليكه مقتول مؤمن است (بعهده قاتل) آزاد كردن بنده مؤمنى است و اگر باشد مقتول از گروهى كه ميان شما و ايشان پيمانى است پس بعهده قاتل خونبهائى است كه تسليم شود بخاندانش و آزاد كردن مؤمنى است و هر كه (بنده مؤمن) نيابد (بعهده او) دو ماه روزه داشتن پى در پى است از نظر پذيرفتن توبه از خدا و همواره خدا دانا و درست كردار است

فولادوند

و هيچ مؤمنى را نسزد كه مؤمنى را -جز به اشتباه- بكشد. و هر كس مؤمنى را به اشتباه كشت، بايد بنده مؤمنى را آزاد و به خانواده او خونبها پرداخت كند؛ مگر اينكه آنان گذشت كنند. و اگر [مقتول‏] از گروهى است كه دشمنان شمايند و [خود] وى مؤمن است، [قاتل‏] بايد بنده مؤمنى را آزاد كند [و پرداخت خونبها لازم نيست‏]. و اگر [مقتول‏] از گروهى است كه ميان شما و ميان آنان پيمانى است، بايد به خانواده وى خونبها پرداخت نمايد و بنده مؤمنى را آزاد كند. و هر كس [بنده‏] نيافت، بايد دو ماه پياپى -به عنوان توبه‏اى از جانب خدا- روزه بدارد، و خدا همواره داناى سنجيده‏كار است.

پورجوادی

هيچ مؤمنى مجاز نيست كه مؤمن ديگر را به قتل برساند مگر به اشتباه و خطا. اگر كسى به خطا مؤمنى را كشت بايد برده مؤمنى را آزاد كند و خونبهايى به خانواده مقتول بدهد مگر آن كه آنها ببخشند و اگر از دشمنان با ايمان شما بود فقط برده مؤمنى را بايد آزاد كند و اگر مقتول از قومى باشد كه ميان شما و آنها پيمانى برقرار است بايد خونبهاى او را به خانواده او بدهد و برده مؤمنى نيز آزاد كند و اگر يافت نشد دو ماه متوالى روزه بگيرد، اين توبه‏اى است از جانب خدا و او داناى فرزانه است.

حلبی

و مؤمنى را نرسد كه مؤمنى را بكشد مگر به خطا. و اگر كسى مؤمنى را به خطا كشت بايد بنده مؤمنى را آزاد كند و نيز خونبها به خانواده او بدهد مگر آنها [خونبها را] ببخشند و اگر [مقتول‏] از قومى باشد كه دشمن شماست، و خود مؤمن بوده، پس آزاد كردن بنده مؤمن [واجب است‏] و اگر از قومى باشد كه ميان شما و ايشان پيمانى است [پس‏] خونبها به خانواده او تسليم گردد با آزاد كردن يك بنده مؤمن، و كسى كه [بنده مؤمن‏] نيابد دو ماه پى در پى روزه بدارد، [براى پذيرش‏] توبه از سوى خدا. و خدا داناى استواركار است.

اشرفی

و نباشد مر مؤمنى را كه بكشد مؤمنى را مگر بخطا و كسى كه كشت مؤمنى را بخطا پس بر او است آزاد كردن كردن مؤمنى و خونبهاى تسليم كرده شده باهلش مگر آنكه تصدق كنند پس اگر باشد از جماعتى كه دشمنند مر شما را و او مؤمن بوده است پس بر او است آزاد كردن گردنى مؤمن و اگر باشد از جماعتيكه ميان شما و ميان ايشان پيمانى است پس بر او است خونبهاى فراسپرده به اهلش و آزاد كردن گردنى مؤمن پس كسيكه نيابد پس بر او است روزه دو ماه پى هم توبه دادنى از خدا و باشد خدا داناى درستكردار

خوشابر مسعود انصاري

و مؤمنى را نسزد كه مؤمنى [ديگر] را بكشد، مگر آنكه [قتل‏] به خطا [وقوع يابد] و كسى كه مؤمنى را از روى خطا به قتل رساند، بايد برده‏اى مؤمن را آزاد سازد، و به خانواده او خونبهايى پرداخت كند. مگر آنكه [آنان‏] گذشت كنند، پس اگر [مقتول‏] از قومى باشد كه با شما دشمنند و او مؤمن باشد، پس [قاتل‏] بايد برده‏اى مؤمن را آزاد كند. و اگر از قومى باشد كه بين شما و آنان عهدى در ميان است بايد خونبهايى به خانواده او پرداخت كند و برده‏اى مؤمن را آزاد كند. هر كس كه [برده‏اى‏] نيافت بايد كه دو ماه پياپى روزه بگيريد. [قانونگذارى كفّاره‏] براى پذيرش توبه از جانب خداوند است و خداوند داناى فرزانه است

مکارم

هیچ فرد باایمانی مجاز نیست که مؤمنی را به قتل برساند، مگر اینکه این کار از روی خطا و اشتباه از او سر زند؛ (و در عین حال،) کسی که مؤمنی را از روی خطا به قتل رساند، باید یک برده مؤمن را آزاد کند و خونبهایی به کسان او بپردازد؛ مگر اینکه آنها خونبها را ببخشند. و اگر مقتول، از گروهی باشد که دشمنان شما هستند (و کافرند)، ولی مقتول باایمان بوده، (تنها) باید یک برده مؤمن را آزاد کند (و پرداختن خونبها لازم نیست). و اگر از جمعیّتی باشد که میان شما و آنها پیمانی برقرار است، باید خونبهای او را به کسان او بپردازد، و یک برده مؤمن (نیز) آزاد کند. و آن کس که دسترسی (به آزاد کردن برده) ندارد، دو ماه پی در پی روزه می‌گیرد. این، (یک نوع تخفیف، و) توبه الهی است. و خداوند، دانا و حکیم است.

مجتبوی

و هيچ مؤمنى را نسزد كه مؤمنى را بكشد مگر بخطا، و هر كه مؤمنى را بخطا بكشد بر اوست آزادكردن بنده مؤمنى و پرداخت خونبهايى به كسان او مگر آنكه ببخشند و اگر [كشته‏شده‏] مؤمنى از گروه دشمن شما بود- كسان و وارثان او كافر حربى بودند- آزادكردن بنده مؤمنى [بس‏] است- زيرا كافر از مؤمن ارث نمى‏برد تا خونبهاى مؤمن به او پرداخت شود-، و اگر از گروهى بود كه ميان شما و آنان پيمانى هست پرداخت خونبهايى به كسان او و آزادكردن بنده مؤمنى بايد پس هر كه نيابد- بنده‏اى نيابد كه آزاد كند يا توان مالى نداشته باشد- بر اوست كه دو ماه پياپى روزه بدارد، [اين كفاره براى آن قرار داده شده‏] تا بازگشتى باشد از سوى خدا، و خدا دانا و با حكمت است.

مصباح زاده

و نباشد مر مؤمنى را كه بكشد مؤمنى را مگر بخطا و كسى كه كشت مؤمنى را بخطا پس بر او است آزاد كردن گردن مؤمنى و خونبهاى تسليم كرده شده باهلش مگر آنكه تصدق كنند پس اگر باشد از جماعتى كه دشمنند مر شما را و او مؤمن بوده است پس بر او است آزاد كردن گردنى مؤمن و اگر باشد از جماعتيكه ميان شما و ميان ايشان پيمانى است پس بر او است خونبهاى فرا سپرده به اهلش و آزاد كردن گردنى مؤمن پس كسى كه نيابد پس بر او است روزه دو ماه پى هم توبه دادنى از خدا و باشد خدا داناى درستكردار

معزی

و نيست براى مؤمنى كه بكشد مؤمنى را مگر به خطا و كسى كه مؤمنى را به خطا بكشد بر او است آزاد كردن بنده مؤمنى و خونبهائى كه پرداخت شود به خاندانش مگر آنكه تصدق كنند و اگر از گروهى باشند كه دشمن شما هستند و او مؤمن باشد پس آزاد كردن بنده مؤمنى و اگر از گروهى باشد كه ميان شما و ايشان است پيمانى پس ديه اى پرداخت شده به خويشان او و آزاد ساختن بنده مؤمن و آن كس كه ندارد پس روزه دو ماه پى در پى توبه است از نزد خدا و خدا است داناى حكيم

قمشه ای

هیچ مؤمنی را نرسد که مؤمن دیگری را به قتل رساند مگر آنکه به اشتباه و خطا مرتکب آن شود، و در صورتی که به خطا هم مؤمنی را مقتول ساخت باید (به کفّاره آن) بنده مؤمنی را آزاد کند و خونبهای آن را به صاحبش تسلیم نماید مگر آنکه دیه را ورثه (به قاتل) ببخشند. و اگر مقتولِ مؤمن از قومی باشد که با شما دشمن و محاربند، قاتل دیه ندهد، لیکن بر او است که بنده مؤمنی را آزاد کند، و اگر مقتول از قومی است که بین شما با آنها پیمان برقرار بوده پس خونبها را به صاحب خون پرداخته و بنده مؤمنی (به کفاره آن) آزاد کند، و اگر (بنده‌ای) نیابد بایستی دو ماه متوالی روزه دارد. این توبه‌ای است که از طرف خدا پذیرفته است و خدا دانا و حکیم است.

رشاد خليفه

هيچ مؤمني نبايد مؤمني را بکشد، مگر آنکه بر حسب تصادف باشد. اگر کسي بر حسب تصادف مؤمني را کشت، براي جبران آن بايد برده ممني را آزاد کند و به خانواده مقتول غرامتي بپردازد، مگر آنکه آنان از چنين غرامتي به عنوان صدقه گذشت كنند. اگر مقتول از مردمى است که با شما در جنگ هستند و خود او مؤمن بوده است، براي جبران آن بايد برده ممني را آزاد كنيد. اگر او از مردمي است که با آنها پيمان صلح امضا کرده ايد، علاوه بر آزاد کردن يک برده باايمان، غرامت را نيز بپردازيد. اگر برده اي براي آزاد کردن پيدا نکرديد، بايد د

Literal

And (it) was/is not to a believer that he kills a believer except mistakenly, and who killed a believer mistakenly, so freeing/liberating a believing neck (slave), and compensation handed over/delivered to his (the victim’s) family, except that they give charity (forgive), so if he was from a nation, an enemy for you, and he (the victim was) a believer, so freeing/liberating a believing neck (slave), and if he was/is from a nation between you and between them (is) a covenant (treaty), so a compensation handed over/delivered to his (the victim’s) family and freeing/liberating a believing neck (slave), so who does not find, so fasting two months following each other (E), a repentance from at God, and God was/is knowledgeable, wise/judicious.

Al-Hilali Khan

It is not for a believer to kill a believer except (that it be) by mistake, and whosoever kills a believer by mistake, (it is ordained that) he must set free a believing slave and a compensation (blood money, i.e Diya) be given to the deceaseds family, unless they remit it. If the deceased belonged to a people at war with you and he was a believer; the freeing of a believing slave (is prescribed), and if he belonged to a people with whom you have a treaty of mutual alliance, compensation (blood

Arthur John Arberry

It belongs not to a believer to slay a believer, except it be by error. If any slays a believer by error, then let him set free a believing slave, and bloodwit is to be paid to his family unless they forgo it as a freewill offering. If he belong to a people at enmity with you and is a believer, let the slayer set free a believing slave. If he belong to a people joined with you by a compact, then bloodwit is to be paid to his family and the slayer shall set free a believing slave. But if he finds

Asad

AND IT IS not conceivable that a believer should slay another believer, unless it be by mistake. And upon him who has slain a believer by mistake there is the duty of freeing a believing soul from bondage and paying an indemnity to the victim’s relations, unless they forgo it by way of charity. Now if the slain, while himself a believer, belonged to a people who are at war with you, [the penance shall be confined to] the freeing of a believing soul from bondage; whereas, if he belonged to a people to whom you are bound by a covenant, [it shall consist of] an indemnity to be paid to his relations in addition to the freeing of a believing soul from bon

Dr. Salomo Keyzer

Het is verboden, dat een geloovige eenen geloovige doode, tenzij het bij ongeluk plaats hebbe. Hij, die een geloovige bij ongeluk doodt, zal daarvoor een geloovige uit de slavernij moeten verlossen en de familie den bloedprijs betalen, tenzij de familie dien als aalmoezen uitreike; en indien de verslagene tot eene u vijandige natie behoort en een waar geloovige is, zult gij een geloovige moeten bevrijden, maar indien hij van een met u verbonden volk is, zult gij een bloedprijs aan zijne familie betalen en een geloovige bevrijden. En hij, die geen slaaf vindt, zal twee achtereenvolgende maanden vasten als eene boete door God opgelegd. God is alwetend en wijs.

Free Minds

And it is not for a believer to kill another believer except by accident. And whoever kills a believer by accident, then he shall set free a believing slave, and give compensation to the family; except if they remit it. If he was from a people who are enemies to you, and he was a believer, then you shall set free a believing slave. And if he was from a people between whom you had a covenant, then a compensation to his family, and set free a believing slave. Whoever does not find, then the fasting of two months sequentially as a repentance from God; God is Knowledgeable, Wise.

Hamza Roberto Piccardo

Il credente non deve uccidere il credente, se non per errore. Chi, involontariamente, uccide un credente, affranchi uno schiavo credente e versi alla famiglia [della vittima] il prezzo del sangue, a meno che essi non vi rinuncino caritatevolmente. Se il morto, seppur credente, apparteneva a gente vostra nemica, venga affrancato uno schiavo credente. Se apparteneva a gente con la quale avete stipulato un patto, venga versato il prezzo del sangue alla [sua] famiglia e si affranchi uno schiavo credente. E chi non ne ha i mezzi, digiuni due mesi consecutivi per dimostrare il pentimento davanti ad Allah. Allah è sapiente, saggio.

Hilali Khan

It is not for a believer to kill a believer except (that it be) by mistake, and whosoever kills a believer by mistake, (it is ordained that) he must set free a believing slave and a compensation (blood money, i.e Diya) be given to the deceaseds family, unless they remit it. If the deceased belonged to a people at war with you and he was a believer; the freeing of a believing slave (is prescribed), and if he belonged to a people with whom you have a treaty of mutual alliance, compensation (blood money – Diya) must be paid to his family, and a believing slave must be freed. And whoso finds this (the penance of freeing a slave) beyond his means, he must fast for two consecutive months in order to seek repentance from Allah. And Allah is Ever AllKnowing, AllWise.

Kuliev E.

Верующему не подобает убивать верующего, разве что по ошибке. Кто бы ни убил верующего по ошибке, он должен освободить верующего раба и вручить семье убитого выкуп, если только они не пожертвуют им. Если верующий был из враждебного вам племени, то надлежит освободить верующего раба. Если убитый принадлежал к народу, с которым у вас есть договор, то надлежит вручить его семье выкуп и освободить верующего раба. Кто не сможет совершить этого, тому надлежит поститься в течение двух месяцев непрерывно в качестве покаяния перед Аллахом. Аллах – Знающий, Мудрый.

M.-N.O. Osmanov

Верующему не следует убивать верующего – такое допустимо лишь по ошибке. А если кто-либо убьет верующего по ошибке, то ему надлежит отпустить на волю верующего раба и вручить наследникам убитого выкуп за кровь, если только они не велят раздать его в виде милостыни. Если убитый верующий и принадлежит к враждебному вам племени, то убийце следует отпустить на волю верующего раба. Если убитый принадлежит к племени, с которым у вас есть договор, то следует уплатить его наследнику выкуп за кровь и освободить верующего раба. Если у убийцы нет верующего раба, ему надлежит без перерыва поститься в течение двух месяцев в качестве покаяния перед Аллахом. Ведь Аллах – знающий, мудрый.

Mohammad Habib Shakir

And it does not behoove a believer to kill a believer except by mistake, and whoever kills a believer by mistake, he should free a believing slave, and blood-money should be paid to his people unless they remit it as alms; but if he be from a tribe hostile to you and he is a believer, the freeing of a believing slave (suffices), and if he is from a tribe between whom and you there is a convenant, the blood-money should be paid to his people along with the freeing of a believing slave; but he who cannot find (a slave) should fast for two months successively: a penance from Allah, and Allah is Knowing, Wise.

Mohammed Marmaduke William Pickthall

It is not for a believer to kill a believer unless (it be) by mistake. He who hath killed a believer by mistake must set free a believing slave, and pay the blood-money to the family of the slain, unless they remit it as a charity. If he (the victim) be of a people hostile unto you, and he is a believer, then (the penance is) to set free a believing slave. And if he cometh of a folk between whom and you there is a covenant, then the blood-money must be paid unto his folk and (also) a believing slave must be set free. And whoso hath not the wherewithal must fast two consecutive months. A penance from Allah. Allah is Knower, Wise.

Palmer

It is not for a believer to kill a believer save by mistake; and whosoever kills a believer by mistake then let him free a believing neck; and the blood-money must be paid to his people save what they shall remit as alms. But if he be from a tribe hostile to you and yet a believer, then let him free a believing neck. And if it be a tribe betwixt whom and you there is an alliance, then let the blood-money be paid to his friends, and let him free a believing neck; but he who cannot find the means,

Prof. Yasar Nuri Ozturk

Yanlışlık hali müstesna, bir müminin bir mümini öldürmesi olacak şey değildir. Yanlışlıkla bir mümini öldürenin, özgürlüğü elinden alınmış bir mümini özgürlüğüne kavuşturması, ölenin ailesine de üzerinde anlaşmaya varılacak tatmin edici bir diyet vermesi gerekir. Vârislerin, diyeti bağışlaması hali müstesna. Eğer öldürülen, mümin olmakla birlikte size düşman bir topluluktan ise o zaman öldürenin, özgürlüğünden yoksun bir mümini özgürlüğüne kavuşturması gerekir. Öldürülen, sizinle aralarında antlaşma bulunan bir toplumdan ise o durumda, öldürülenin ailesine tatmin edici bir diyet verme yanında, hürriyetinden yoksun bir mümini hürriyetine kavuşturmak da gerekli olur. Bunlara imkân bulamayan, Allah’a tövbe olarak iki ay kesiksiz oruç tutar. Allah, gereğince bilendir, hikmeti sonsuzdur.

Qaribullah

It is not for a believer to kill another believer, except that it is by error. Whosoever kills a believer in error, let him free a believing slave, and ransom is to be handed to his family, unless they forgo being charitable. If he belonged to a people who are your enemies and is a believer then, the setting free of a believing slave. If he belonged to a people in which there is between you and them a treaty, then a ransom is to be handed to his family and the setting free of a believing slave. But, if he does not find (the means) let him fast two consecutive months in repentance to Allah. And Allah is the Knower, the Wise.

QXP

It is not conceivable that a believer will slay another believer unless it be a mistake. If one kills a believer by mistake, there is the duty of freeing a believing person from bondage; may it be slavery, extreme poverty, crushing debt or oppression. And pay compensation to the victim’s family unless they forgo it by way of charity. If case the victim was a believer, and belonged to a tribe who are at war with you, free a believing person from bondage. If the victim was a believer, and belonged to a tribe with whom you have a peace treaty, you should pay the compensation to his family in addition to freeing a believing person from bondage. For those who find this settlement beyond their means, two consecutive months of Abstinence, as in the month of Ramadan, are ordained by way of repentance from Allah. And Allah is the Knower, the Wise.

Reshad Khalifa

No believer shall kill another believer, unless it is an accident. If one kills a believer by accident, he shall atone by freeing a believing slave, and paying a compensation to the victim’s family, unless they forfeit such a compensation as a charity. If the victim belonged to people who are at war with you, though he was a believer, you shall atone by freeing a believing slave. If he belonged to people with whom you have signed a peace treaty, you shall pay the compensation in addition to free

Rodwell

A believer killeth not a believer but by mischance: and whoso killeth a believer by mischance shall be bound to free a believer from slavery; and the blood-money shall be paid to the family of the slain, unless they convert it into alms. But if the slain believer be of a hostile people, then let him confer freedom on a slave who is a believer; and if he be of a people between whom and yourselves there is an alliance, then let the blood-money be paid to his family, and let him set free a slave wh

Sale

It is not lawful for a believer to kill a believer, unless it happen by mistake; and whoso killeth a believer by mistake, the penalty shall be the freeing of a believer from slavery, and a fine to be paid to the family of the deceased, unless they remit it as alms: And if the slain person be of a people at enmity with you, and be a true believer, the penalty shall be the freeing of a believer; but if he be of a people in confederacy with you, a fine to be paid to his family, and the freeing of a

Sher Ali

It does not behove a believer to slay a believer unless it be by mistake. And he who slays a believer by mistake shall free a believing slave, and pay blood-money to be handed over to his heirs, unless they remit it as charity. But if the person slain be of a people hostile to you, and he is a believer, then the penalty is only the freeing of a believing slave, and if he be of a people between whom and you is a pact, then the penalty is blood-money to be handed over to his heirs, and the freeing

Unknown German

Keinem Gläubigen steht es zu, einen anderen Gläubigen zu töten, es sei denn aus Versehen. Und wer einen Gläubigen aus Versehen tötet: dann die Befreiung eines gläubigen Sklaven und Blutgeld an seine Erben, es sei denn, sie erlassen es aus Mildtätigkeit. War er (der Getötete) aber von einem Volk, das euch feind ist, und ist er (der Totschläger) gläubig: dann die Befreiung eines gläubigen Sklaven; war er aber von einem Volk, mit dem ihr ein Bündnis habt: dann das Blutgeld an seine Erben und die Be

V. Porokhova

Тому, кто верует (в Аллаха), ■ Не дОлжно верных убивать, ■ Разве что только по ошибке. ■ Кто по ошибке верного убьет, ■ Тот должен дать свободу верному рабу ■ И пеню уплатить семье того, кто умер, ■ Если они не пожелают на милостыню обратить ее. ■ А если же убитый – верующий (в Бога), ■ Но из людей, что с вами во вражде, ■ То вам – дать верному рабу свободу. ■ А если он – из тех людей, с которыми у вас союз, – ■ То – пеня для его семьи и верному рабу – свобода. ■ А кто (раба на выкуп) не найдет, ■ Тому назначен пост – два месяца подряд, ■ Как покаяние перед Аллахом, – ■ Поистине, Аллах всезнающ, мудр!

Yakub Ibn Nugman

Бер мөэминнең икенче мөэминне үтермәге һич тә дөрес булмас, мәгәр хаталык илә үтерсә кәффәрәт лязем булыр. Бер мөэмин хаталык илә бер мөэминне үтерсә, кәффәрәте – мөэмин булган бер колны азат итүдер һәм үтерелгән мөэминнең Варисләренә кан хакын түләүдер, мәгәр варислар гафу итсәләр, бернинди җәза бирелми. Әгәр хаталык белән үтерелгән кеше дошманыгыз булган кавем эчендәге мөэмин булса, кәффәрәте – бер мөэмин колны азат итмәктер. Әгәр хаталык белән үтерелгән кеше сугышмаска арагызда солых төзелгән кәферләрдән булса, кәффәрәте – үтерелгән кешенең варисларына кан хакын түләү һәм бер мөэмин кол азат итүдер. Әгәр үтерүченең кан хакын, яки кол азат итәргә көче җитмәсә, тоташтан ике ай ураза тотмактыр Аллаһ аның гөнаһын гафу итсен өчен. Аллаһ һәрнәрсәне белүче, гаделлек белән хөкем итүче булды.

جالندہری

اور کسی مومن کو شایان نہیں کہ مومن کو مار ڈالے مگر بھول کر اور جو بھول کر بھی مومن کو مار ڈالے تو (ایک تو) ایک مسلمان غلام آزاد کردے اور (دوسرے) مقتول کے وارثوں کو خون بہا دے ہاں اگر وہ معاف کردیں (تو ان کو اختیار ہے) اگر مقتول تمہارے دشمنوں کی جماعت میں سے ہو اور وہ خود مومن ہو تو صرف ایک مسلمان غلام آزاد کرنا چاہیئے اور اگر مقتول ایسے لوگوں میں سے ہو جن میں اور تم میں صلح کا عہد ہو تو وارثان مقتول کو خون بہا دینا اور ایک مسلمان غلام آزاد کرنا چاہیئے اور جس کو یہ میسر نہ ہو وہ متواتر دو مہینے کے روزے رکھے یہ (کفارہ) خدا کی طرف سے (قبول) توبہ (کے لئے) ہے اور خدا (سب کچھ) جانتا اور بڑی حکمت والا ہے

طاہرالقادری

اور کسی مسلمان کے لئے (جائز) نہیں کہ وہ کسی مسلمان کو قتل کر دے مگر (بغیر قصد) غلطی سے، اور جس نے کسی مسلمان کو نادانستہ قتل کر دیا تو (اس پر) ایک مسلمان غلام / باندی کا آزاد کرنا اور خون بہا (کا ادا کرنا) جو مقتول کے گھر والوں کے سپرد کیا جائے (لازم ہے) مگر یہ کہ وہ معاف کر دیں، پھر اگر وہ (مقتول) تمہاری دشمن قوم سے ہو اور وہ مومن (بھی) ہو تو (صرف) ایک غلام / باندی کا آزاد کرنا (ہی لازم) ہے اور اگر وہ (مقتول) اس قوم میں سے ہو کہ تمہارے اور ان کے درمیان (صلح کا) معاہدہ ہے تو خون بہا (بھی) جو اس کے گھر والوں کے سپرد کیا جائے اور ایک مسلمان غلام / باندی کا آزاد کرنا (بھی لازم) ہے۔ پھر جس شخص کو (غلام / باندی) میسر نہ ہو تو (اس پر) پے در پے دو مہینے کے روزے (لازم) ہیں۔ اللہ کی طرف سے (یہ اس کی) توبہ ہے، اور اللہ خوب جاننے والا بڑی حکمت والا ہے،

1 نظر برای “سوره النساء (4) آیه 92

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.