فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لأََكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ

فلمّا رأى القمر بازغا قال هذا ربّي فلمّا أفل قال لئن لم يهدني ربّي لأكوننّ من القوم الضّالّين

Falamma raa alqamara bazighan qala hatha rabbee falamma afala qala la-in lam yahdinee rabbee laakoonanna mina alqawmi alddalleena

آنگاه ماه را ديد که طلوع مي کند گفت : اين است پروردگار من چون فرو، شد ، گفت : اگر پروردگار من مرا راه ننمايد ، از گمراهان خواهم بود

آنگاه چون ماه را تابان ديد، گفت اين پروردگار من است، اما چون افول كرد گفت اگر پروردگارم مرا راهنمايى نكند بيگمان از گمراهان خواهم شد.

و چون ماه را تابان ديد، گفت: اين خداى منست. اما هنگامى كه غروب كرد گفت: اگر پروردگارم مرا راهنمايى نكند، مسلما از گمراهان خواهم بود.

هنگامی که ماه را در حال طلوع دید [برای محکوم کردن ماه پرستان با تظاهر به ماه پرستی] ، گفت: این پروردگار من است؛ چون ماه غروب کرد، گفت: یقیناً اگر پروردگارم مرا هدایت نکند بدون شک از گروه گمراهان خواهم بود.

پس آندم كه ابراهيم ديد ماه را تابنده گفت اين پروردگار من است پس آنگه كه آن ماه فرو رفت ابراهيم گفت اگر راهنمائى نكند مرا پروردگارم بى‏ترديد باشم از گروه گمراهان

و چون ماه را در حال طلوع ديد، گفت: «اين پروردگار من است.» آنگاه چون ناپديد شد، گفت: «اگر پروردگارم مرا هدايت نكرده بود قطعاً از گروه گمراهان بودم.»

آن گاه كه سرزدن ماه را ديد گفت: «اين پروردگار من است» و چون غروب كرد گفت: «اگر پروردگارم مرا راهنمايى نكند در گمراهى خواهم بود.»

و چون ماه را تابان ديد، گفت: اين پروردگار من است. پس چون فرو شد گفت: اگر پروردگارم مرا هدايت نكند، بى‏گمان از گروه گمراهان باشم.

پس چون ديد ماه را كه برآمد گفت اينست پروردگار من پس چون غايب شد گفت هر آينه اگر راه ننمايد مرا پروردگارم هر آينه خواهم بود از گروه گمراهان

آن گاه چون ماه را بر آمده ديد، گفت اين پروردگار من است. پس چون فرونشست، گفت: اگر پروردگارم مرا راه ننمايد، البته از گمراهان خواهم شد

و هنگامی که ماه را دید که (سینه افق را) می‌شکافد، گفت: «این خدای من است؟» امّا هنگامی که (آن هم) غروب کرد، گفت: «اگر پروردگارم مرا راهنمایی نکند، مسلّماً از گروه گمراهان خواهم بود.»

و چون ماه را بر آينده ديد، گفت: اين خداى من است، پس چون فروشد گفت: اگر پروردگارم مرا راه ننمايد بى‏گمان از گمراهان باشم.

پس چون ديد ماه را كه بر آمد گفت اينست پروردگار من پس چون غايب شد گفت هر آينه اگر راه ننمايد مرا پروردگارم هر آينه خواهم بود از گروه گمراهان

و هنگامى كه ديد ماه را تابنده گفت اين است پروردگار من و گاهى كه درون شد گفت اگر رهبريم نكند پروردگارم همانا مى شوم از گروه گمراهان

پس چون ماه تابان را دید گفت: این خدای من است. وقتی آن هم ناپدید گردید گفت: اگر خدای من مرا هدایت نکند همانا من از گمراهانم.

هنگامي که ديد ماه طلوع مي کند، گفت: شايد اين پروردگار من باشد! و چون ناپديد شد، گفت: اگر پروردگارم مرا هدايت نکند، از گمراهان خواهم بود.

So when he saw the moon, rising/emerging, he said: «That (is) my lord, so when it set/darkened, he said: «If (E) my lord does not guide me, I will be (E) from the nation the misguided.»

When he saw the moon rising up, he said: «This is my lord.» But when it set, he said: «Unless my Lord guides me, I shall surely be among the erring people.»

When he saw the moon rising, he said, ‹This is my Lord.› But when it set he said, ‹If my Lord does not guide me I shall surely be of the people gone astray.›

Then, when he beheld the moon rising, he said, «This is my Sustainer!»-but when it went down, he said, «Indeed, if my Sustainer guide me not. I will most certainly become one of the people who go astray!»

En toen hij de maan zag opgaan, zeide hij: Dit is mijn God; doch toen zij verdween, zeide hij: indien God mij niet geleidt, zal ik verdwalen.

So when he saw the moon rising, he said: "This is my Lord." But when it disappeared he said: "If my Lord will not guide me, then I will be amongst the wicked people!"

Quando osservò la luna che sorgeva, disse: «Ecco il mio Signore!». Quando poi tramontò, disse: «Se il mio Signore non mi guida sarò certamente tra coloro che si perdono!».

When he saw the moon rising up, he said: "This is my lord." But when it set, he said: "Unless my Lord guides me, I shall surely be among the erring people."

Когда он увидел восходящую луну, то сказал: «Вот мой Господь!» Когда же она закатилась, он сказал: «Если мой Господь не наставит меня на прямой путь, то я стану одним из заблудших людей».

Когда он увидел восходящую луну, то воскликнул: «Это – мой Господь!» Когда же она закатилась, он сказал: «Если Господь мой не наставит меня на прямой путь, то окажусь я среди заблудших».

Then when he saw the moon rising, he said: Is this my Lord? So when it set, he said: If my Lord had not guided me I should certainly be of the erring people.

And when he saw the moon uprising, he exclaimed: This is my Lord. But when it set, he said: Unless my Lord guide me, I surely shall become one of the folk who are astray.

And when he saw the moon beginning to rise he said, ‹This is my Lord;› but when it set he said, ‹If God my Lord guides me not I shall surely be of the people who err.›

Ay’ı doğar halde görünce, «Rabbim bu!» dedi. O batınca da şöyle konuştu: «Eğer Rabbim bana kılavuzluk etmeseydi sapıtan topluluktan olurdum.»

When he saw the rising moon, he said: ‹This is my Lord. ‹ But when it set, he said: ‹If my Lord does not guide me, I shall surely be amongst the astray nation. ‹

(The other night) when the moon was rising, he exclaimed, «This is my Lord.» But when it went down, he said to himself and to the people, «Unless my Lord guides me, I surely will go astray.»

When he saw the moon rising, he said, «Maybe this is my Lord!» When it disappeared, he said, «Unless my Lord guides me, I will be with the strayers.»

And when he beheld the moon uprising, «This,» said he, «is my Lord:» but when it set, he said, «Surely, if my Lord guide me not, I shall surely be of those who go astray.»

And when he saw the moon rising, he said, this is my Lord; but when he saw it set, he said, verily if my Lord direct me not, I shall become one of the people who go astray.

And when he saw the moon rise with spreading light, he said, `Can this be my lord ?› But when it set, he said, `If my Lord guide me not, I shall surely be of the people who go astray.›

Als er den Mond sah, sein Licht ausbreitend, da sprach er: «Das ist mein Herr!» Doch da er unterging, sprach er: «Hätte nicht mein Herr mich recht geleitet, wäre ich gewiß unter den Verirrten gewesen.»

(И вновь), когда луну он восходящую увидел, ■ Сказал он: ■ «Это – мой Господь!» ■ (И вновь), когда зашла она, сказал он: ■ «Если мой Господь меня на путь Свой не направит, ■ Я буду из числа таких, кто заблужден».

Ибраһим айның туганын күргәч: «Будыр минем Раббым», – диде, Ай баегач мөшрикләргә карап: «Ай да үзгәрде-югалды, әгәр Раббым мине туры юлга күндермәгән булса, әлбәттә, мин дә сезнең кеби адашкан кавемнәрдән булыр идем», – диде.

پھر جب چاند کو دیکھا کہ چمک رہا ہے تو کہنے لگے یہ میرا پروردگار ہے۔ لیکن جب وہ بھی چھپ گیا تو بول اٹھے کہ میرا پروردگار مجھے سیدھا رستہ نہیں دکھائے گا تو میں ان لوگوں میں ہوجاؤں گا جو بھٹک رہے ہیں

پھر جب چاند کو چمکتے دیکھا (تو) کہا: (کیا تمہارے خیال میں) یہ میرا رب ہے؟ پھرجب وہ (بھی) غائب ہوگیا تو (اپنی قوم کو سنا کر) کہنے لگے: اگر میرا رب مجھے ہدایت نہ فرماتا تو میں بھی ضرور (تمہاری طرح) گمراہوں کی قوم میں سے ہو جاتا،