وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَ قَدْ هَدانِ وَ لا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِهِ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْ‏ءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ

و حاجّه قومه قال أ تحاجّونّي في اللّه و قد هدان و لا أخاف ما تشركون به إلاّ أن يشاء ربّي شيئا وسع ربّي كلّ شي‏ء علما أ فلا تتذكّرون

Wahajjahu qawmuhu qala atuhajjoonnee fee Allahi waqad hadani wala akhafu ma tushrikoona bihi illa an yashaa rabbee shay-an wasiAAa rabbee kulla shay-in AAilman afala tatathakkaroona

و قومش با او به ستيزه برخاستند گفت : آيا در باره الله با من ستيزه مي ، کنيد ، و حال آنکه او مرا هدايت کرده است ؟ من از آن چيزي که شريک او مي انگاريد ، نمي ترسم مگر آنکه پروردگار من چيزي را بخواهد علم پروردگار من همه چيز را در بر گرفته است آيا پند نمي گيريد ؟

و قوم او با او محاجه مى كردند; [او] به ايشان گفت آيا در باره خداوند با من محاجه مى كنيد، و حال آنكه مرا [به راه راست] هدايت كرده است; و از [شر] شرك شما نمى ترسم مگر آنكه پروردگارم چيزى [و خوف و خطرى برايم] خواسته باشد; پروردگار من به همه چيز احاطه علمى دا

قوم او با وى به بحث و انتقاد پرداختند. ابراهيم گفت چرا درباره خدا با من مجادله و مناقشه ميكنيد؟ در حالى كه خدا مرا هدايت كرده است و من از آنچه شريك او قرار مى‏دهيد، هيچ ترسى ندارم مگر اينكه پروردگار من چيزى را اراده كند. علم و آگاهى پروردگارم آن چنان وسيع است كه همه چيز را در بر ميگيرد، آيا متذكر نميشويد؟

قومش با او به گفتگوی بی منطق و ستیز برخاستند، گفت: آیا درباره خدا با من گفتگوی بی منطق و ستیز می کنید و حال آنکه او مرا هدایت کرد؟ و من از آنچه که شما شریک او قرار می دهید نمی ترسم مگر آنکه پروردگارم چیزی را [درباره من] بخواهد، دانش پروردگارم همه چیز را فراگرفته است، آیا [برای فهم توحید] متذکّر نمی شوید؟

و ستيزه كردند با ابراهيم قومش وى گفت آيا (در باره توحيد) ستيزه مى‏كنيد با من در حاليكه خدا راهنمائيم كرده است و نمى‏ترسم از بتان كه شريك خدا قرار مى‏دهيد مگر آنكه بخواهد پروردگارم چيزى را (كه من بترسم) احاطه كرده پروردگارم به همه چيز از نظر دانش آيا پند نمى‏گيريد

و قومش با او به ستيزه پرداختند. گفت: «آيا با من در باره خدا محاجّه مى‏كنيد و حال آنكه او مرا راهنمايى كرده است؟ و من از آنچه شريك او مى‏سازيد بيمى ندارم، مگر آنكه پروردگارم چيزى بخواهد. علم پروردگارم به هر چيزى احاطه يافته است. پس آيا متذكّر نمى‏شويد؟»

وقتى قومش با او به جدل پرداختند، گفت: «چرا درباره خدا با من جدل مى‏كنيد در حالى كه هدايتم كرده است؟ من از آنچه شريك او قرار مى‏دهيد نمى‏ترسم، مگر پروردگارم چيزى را بخواهد كه دانش او همه چيز را دربرگرفته است، چرا پند نمى‏گيريد؟

و قوم او با او محاجه كردند. گفت: آيا با من درباره خدا محاجه مى‏كنيد در حالى كه [او] مرا راه نمود و [من‏] بيم ندارم از آنچه شما برايش انباز مى‏گيريد، مگر پروردگار من چيزى را [از مكروه چون بيمارى و درويشى و … بر من‏] بخواهد. دانش پروردگارم بر همه چيز احاطه دارد. پس آيا پند نمى‏گيريد؟

و مجادله كردند با او قومش گفت آيا مجادله ميكنيد در خدا و بتحقيق هدايت كرد مرا و نمى‏ترسم از آنچه شريك ميگردانيد با او مگر آنكه خواهد پروردگار من چيزى را احاطه كرده پروردگارم همه چيز را از راه دانش آيا پس پند نمى‏گيريد

و قومش با او احتجاج ورزيدند. گفت: آيا در [باره‏] خدا با من احتجاج مى‏ورزيد، حال آنكه در حقيقت مرا هدايت كرده است؟ و از آنچه با او شريك مقرر مى‏كنيد، نمى‏ترسم، بلكه [از آن مى‏ترسم‏] كه خداوند [از عذاب‏] چيزى را بخواهد. و پروردگارم از روى دانش [به‏] همه چيز احاطه دارد. آيا پند نمى‏گيريد؟

ولی قوم او [= ابراهیم‌]، با وی به گفتگو و ستیز پرداختند؛ گفت: «آیا درباره خدا با من گفتگو و ستیز می‌کنید؟! در حالی که خداوند، مرا با دلایل روشن هدایت کرده؛ و من از آنچه شما همتای (خدا) قرار می‌دهید، نمی‌ترسم (و به من زیانی نمی رسانند)! مگر پروردگارم چیزی را بخواهد! وسعت آگاهی پروردگارم همه چیز را در برمی‌گیرد؛ آیا متذکّر (و بیدار) نمی‌شوید؟!

و قوم او با وى گفت‏وگو و ستيزه كردند. گفت: آيا با من در باره خدا ستيزه مى‏كنيد و حال آنكه او مرا راه راست نموده است و من از آنچه با خدا انباز مى‏گيريد هيچ نمى‏ترسم، مگر آنكه خداى من چيزى را بخواهد، دانش پروردگار من همه چيز را فرا گرفته است. آيا پند نمى‏گيريد؟

و مجادله كردند با او قومش گفت آيا مجادله ميكنيد در خدا و بتحقيق هدايت كرد مرا و نمى‏ترسم از آنچه شريك ميگردانيد با او مگر آنكه خواهد پروردگار من چيزى را احاطه كرده پروردگارم همه چيز را از راه دانش آيا پس پند نمى‏گيريد

و ستيزه كردند با وى قومش گفت آيا با من ستيزه كنيد در خدا حالى كه هدايتم كرده است و نترسم آنچه را شرك بدان ورزيد جز آنكه بخواهد پروردگار من چيزى را فراگرفته است پروردگارم همه چيز را به دانش آيا ياد نمى آوريد

قوم ابراهیم با او در مقام خصومت و احتجاج برآمدند، گفت: آیا با من درباره خدا محاجّه می‌کنید؟و حال آنکه خدا مرا هدایت کرده و هیچ از آنچه شما شریک خدا می‌خوانید بیمی ندارم مگر آنکه خدا بر من چیزی بخواهد، پروردگار من علمش به همه موجودات محیط است، آیا متذکر نمی‌شوید؟!

قومش با او مجادله كردند. او گفت: آيا درباره خدا با من مجادله مي کنيد، پس از آنکه او مرا هدايت کرده است؟ من از معبوداني که شريک مي سازيد، ترسي ندارم. هيچ اتفاقي براي من رخ نمي دهد، مگر به خواست پروردگارم. وسعت دانش پروردگار من همه چيز را در بر مي گيرد. آيا توجه نمي کنيد؟

And his nation disputed with him, he said: «Do you argue/dispute with me in God and He had guided me, and I do not fear what you share/make partners (with God) with it, except that my lord wills/wants a thing, my lord spread/enriched every thing (in) knowledge, so do you not think?»

His people disputed with him. He said: «Do you dispute with me concerning Allah while He has guided me, and I fear not those whom you associate with Allah in worship. (Nothing can happen to me) except when my Lord (Allah) wills something. My Lord comprehends in His Knowledge all things. Will you not then remember?

His people disputed with him. He said, ‹Do you dispute with me concerning God, and He has guided me? I fear not what you associate with Him, except my Lord will aught. My Lord embraces all things in His knowledge; will you not remember?

And his people argued with him. He said: «Do you argue with me about God, when it is He who has guided me? But I do not fear anything to which you ascribe divinity side by side with Him, [for no evil can befall me] unless my Sustainer so wills.b› All things does my Sustainer embrace within His knowledge; will you not, then, keep this in mind?

En zijn volk spotte met hem, en hij zeide: Wilt gij met mij over God twisten? Hij heeft mij op den rechten weg geleid, en ik vrees hen niet, die gij naast hem plaatst, tenzij God iets verlangt; want hij is alwetend. Zult gij dit niet in overweging nemen?

And his people debated with him. He said: "Do you debate with me regarding God, when He has guided me? I do not fear that which you have set up except if my Lord wishes it so; my Lord encompasses all things with knowledge; will you not remember?"

La sua gente argomentò contro di lui, ma egli disse: «Volete polemizzare con me in merito ad Allah, quando è Lui che mi ha guidato? E non temo affatto i soci che Gli attribuite, ma [temo solo] ciò che vorrà il mio Signore. Il mio Signore abbraccia tutte le cose nella Sua scienza. Non rifletterete dunque?

His people disputed with him. He said: "Do you dispute with me concerning Allah while He has guided me, and I fear not those whom you associate with Allah in worship. (Nothing can happen to me) except when my Lord (Allah) wills something. My Lord comprehends in His Knowledge all things. Will you not then remember?

Его народ стал препираться с ним, и тогда он сказал: «Неужели вы станете препираться со мной относительно Аллаха, в то время как Он наставил меня на прямой путь? И я не боюсь тех, кого вы приобщаете в сотоварищи к Нему, если только мой Господь не пожелает чего-либо. Мой Господь объемлет знанием всякую вещь. Неужели вы не помяните назидание?

Но препирался с Ибрахимом его народ. И сказал Ибрахим: «Неужели вы станете спорить со мной об Аллахе? Ведь Он наставил меня на прямой путь! Я не испугаюсь тех, кому вы поклоняетесь помимо Него, если только Господь мой не пожелает [, чтобы я боялся]. Объемлет Господь мой все сущее Своим знанием. И неужели вы не призадумаетесь?

And his people disputed with him. He said: Do you dispute with me respecting Allah? And He has guided me indeed; and I do not fear in any way those that you set up with Him, unless my Lord pleases; my Lord comprehends all things in His knowledge; will you not then mind?

His people argued with him. He said: Dispute ye with me concerning Allah when He hath guided me? I fear not at all that which ye set up beside Him unless my Lord willeth aught. My Lord includeth all things in His knowledge. Will ye not then remember?

And his people disputed with him;- he said, ‹Do ye dispute with me concerning God, when He has guided me? but I fear not what ye associate with Him unless my Lord should wish for anything. My Lord doth comprehend all things in His knowledge, will ye not then remember?

Toplumu ona karşı çıkıp kanıt getirmeye kalkıştı. O dedi ki: «Allah hakkında benimle çekişiyor musunuz? Beni doğru yola O iletti. O’na ortak koştuğunuz şeylerden korkmam. Rabbimin dilediği dışında hiçbir şey olmaz. Rabbim bilgice herşeyi çepeçevre kuşatmıştır. Hâlâ öğüt almayacak mısınız?»

His nation argued with him. He said: ‹Will you argue with me about Allah, indeed He guided me! Except by His will, I do not fear those you associate with Him. My Lord embraces all things in knowledge, will you not remember?

His people argued with him, but Abraham said, «You dispute with me about Allah when He has guided me? I have no fear of the idols you set up. Nothing can happen to me contrary to the Laws of Allah. My Lord’s Knowledge encompasses all things. Will you not then, use your intellect?» (This is how Abraham tried that his people reflect and be rational).

His people argued with him. He said, «Do you argue with me about GOD, after He has guided me? I have no fear of the idols you set up. Nothing can happen to me, unless my Lord wills it. My Lord’s knowledge encompasses all things. Would you not take heed?

And his people disputed with him. – He said: «Dispute ye with me about God, when He hath guided me? And I fear not the deities whom ye join with Him, for only by the will of my Lord have they any power: My Lord embraceth all things in His knowledge. Will ye not then consider?

And his people disputed with him: And he said, will ye dispute with me concerning God? Since He hath now directed me, and I fear not that which ye associate with Him, unless that my Lord willeth a thing; for my Lord comprehendeth all things by his knowledge: Will ye not therefore consider?

And his people argued with him. He said, `Do you argue with me concerning ALLAH when HE has guided me aright ? And I fear not that which you associate with HIM› except that I fear what my Lord wills. My Lord comprehends all things in HIS knowledge. Will you not them be admonished ?

Und sein Volk stritt mit ihm. Da sagte er: «Streitet ihr mit mir über Allah, da Er mich schon recht geleitet hat? Und ich fürchte nicht das, was ihr Ihm zur Seite stellt, sondern nur das, was mein Herr will. Mein Herr umfaßt alle Dinge mit Wissen. Wollt ihr denn nicht verstehen?

И пререкался с ним его народ. ■ (Тогда) сказал он: ■ «Вы пререкаетесь со мною об Аллахе, ■ Тогда как вывел Он меня на путь прямой. ■ И не боюсь я тех, кого вы придаете в сотоварищи Ему, ■ Если того не пожелает мой Господь. ■ Ведь безграничным веденьем Своим ■ Господь мой всяку вещь объемлет. ■ Ужель не поразмыслить вам над этим?

Ибраһимнең кауме үзләренең батыл, пычрак эшләрен яклап Ибраһим белән әрепләштеләр. Аларга Ибраһим әйтте: «Ий мөшрикләр! Аллаһ һәм Аның хөкемнәре хакында минем белән әрепләшәсезме? Хәлбуки, тәхкыйк Ул мине туры юлга күндерде – Аллаһ белән тиңләштергән сезнең сынымнарыгыздан һәм Намурутыгыздан курыкмыймын, мәгәр Аллаһуның миңа берәр зарар теләвеннән куркам, Раббымның белеме һәрнәрсәне чолгап алды. Әйә сез вәгазьләнмисезме?» – дип.

اور ان کی قوم ان سے بحث کرنے لگی تو انہوں نے کہا کہ تم مجھ سے خدا کے بارےمیں (کیا) بحث کرتے ہو اس نے تو مجھے سیدھا رستہ دکھا دیا ہے۔ اور جن چیزوں کو تم اس کا شریک بناتے ہو میں ان سے نہیں ڈرتا۔ ہاں جو میرا پروردگار چاہے۔ میرا پروردگار اپنے علم سے ہر چیز پر احاطہ کئے ہوئے ہے۔ کیا تم خیال نہیں کرتے۔

اور ان کی قوم ان سے بحث و جدال کرنے لگی (تو) انہوں نے کہا: بھلا تم مجھ سے اللہ کے بارے میں جھگڑتے ہو حالانکہ اس نے مجھے ہدایت فرما دی ہے، اور میں ان (باطل معبودوں) سے نہیں ڈرتا جنہیں تم اس کا شریک ٹھہرا رہے ہو مگر (یہ کہ) میرا رب جو کچھ (ضرر) چاہے (پہنچا سکتا ہے)۔ میرے رب نے ہر چیز کو (اپنے) علم سے احاطہ میں لے رکھا ہے، سو کیا تم نصیحت قبول نہیں کرتے،