‹
قرآن، سوره طه (20) آیه 96
آیه پسین: سوره طه (20) آیه 97
آیه پیشین: سوره طه (20) آیه 95
قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُها وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي
قال بصرت بما لم يبصروا به فقبضت قبضة من أثر الرّسول فنبذتها و كذلك سوّلت لي نفسي
Qala basurtu bima lam yabsuroo bihi faqabadtu qabdatan min athari alrrasooli fanabathtuha wakathalika sawwalat lee nafsee
گفت : من چيزي ديدم که آنها نمي ديدند مشتي از خاکي که نقش پاي آن ، رسول بر آن بود برگرفتم و در آن پيکر افکندم و نفس من اين کار را در چشم من بياراست
[سامرى] گفت من چيزى را ديدم كه ديگران آن را نديده بودند، و مشتى از خاكپاى جبرئيل برگرفتم، و آن را [در خمير مايه گوساله] انداختم، و بدينسان بود كه نفسم بدى را به من آراسته جلوه داد.
سامرى گفت: من بچيزى آگاه بودم كه مردم از آن اطلاع نداشتند. مشتى خاك از جاى پاى جبرئيل (كه براى غرق فرعونيان نازل شده بود) برداشتم و داخل آن ريختم و دلم چنين خواست.
گفت: من به حقایق و اسراری آگاه شدم که آنان آگاه نشدند، پس اندکی از دانش و اسرار رسول را گرفتم و [بر اثر هواپرستی] آن را دور انداختم [و به گوساله سازی پرداختم]؛ و این گونه نفس من [آن کار بسیار خطرناک را برای گمراه کردن بنی اسرائیل] در نظرم آراست.
وى گفت بينا شدم به چيزى كه بينا نبودند بنى اسرائيل بدان و برگرفتم مشتى (خاك) از جاى پاى (سم اسب) جبرئيل و افكندم آنرا (در درون گوساله) و همچنين آرايش داد برايم نفس من
گفت: «به چيزى كه [ديگران] به آن پى نبردند، پى بردم، و به قدر مشتى از رد پاى فرستاده [خدا، جبرئيل] برداشتم و آن را در پيكر [گوساله] انداختم، و نفس من برايم چنين فريبكارى كرد.»
گفت: «من چيزى را ديدم كه آنها نديدند، من كفى از ردپاى رسول را گرفتم و آن را (در آن پيكر) انداختم و هواى نفس اين كار را بدينگونه در نظرم جلوه داد.»
[سامرى] گفت: ديدم آنچه را كه [ساير مردم] نديدند، پس مشتى خاك از پى رسول حق [جبرئيل] گرفتم و آن را [در گوساله] افگندم. و اينچنين نفس من براى من آن [كار] را بياراست.
گفت ديدم آنچه را كه نديدند آنرا پس گرفتم مشتى از اثر آنفرستاده پس انداختم آنرا و همچنين خوب وانمود بمن نفسم
گفت: به چيزى آگاه شدم كه [مردم] به آن آگاهى نيافتند. كه مشتى خاك از نقش پاى فرستاده [خداوند] بر گرفتم آن گاه آن را افكندم و بدينسان نفسم [اين كار را] برايم آراسته جلوه داد
گفت: «من چیزی دیدم که آنها ندیدند؛ من قسمتی از آثار رسول (و فرستاده خدا) را گرفتم، سپس آن را افکندم، و اینچنین (هوای) نفس من این کار را در نظرم جلوه داد!»
گفت: من چيزى ديدم كه آنها نديدند. مشتى [خاك] از پى [مركب] آن فرستاده- يعنى جبرئيل- برگرفتم و آن را [در كالبد گوساله] افكندم، و نفس من بدين سان [اين كار را] در نظرم بياراست.
گفت ديدم آنچه را كه نديدند آنرا پس گرفتم مشتى از اثر آنفرستاده پس انداختم آنرا و همچنين خوب وا نمود بمن نفسم
گفت ديدم آنچه را نديدندش پس برگرفتم مشتى از جاى پاى فرستاده را پس افكندمش و بدينسان آراست براى من دلم
سامری گفت: من چیزی را دیدم که قوم ندیدند، من مشتی خاک از اثر قدم رسول (حق، جبرئیل) برگرفته و (در گوساله) ریختم و نفس من چنین (فتنه انگیزی را) به نظرم جلوه داد.
او گفت: من چيزي را ديدم که آنها نمي توانستند ببينند. من مشتي (خاک) از مکاني که رسول در آنجا ايستاده بود، برداشتم و آن را به کار بردم (تا با گوساله طلايي مخلوط کنم). فکر من اين کار را به من الهام کرد.
He said: «I saw with what they did not see/know with it, so I grasped/clutched a handful/grasp from the messenger’s trace/mark , so I discarded/rejected it, , and as/like that my self enticed/tempted for me.»
(Samiri) said: «I saw what they saw not, so I took a handful (of dust) from the hoof print of the messenger (Jibraels (Gabriel) horse) and threw it (into the fire in which were put the ornaments of the Firauns (Pharaoh) people, or into the calf). Thus my inner-self suggested to me.»
‹I beheld what they beheld not,› he said, ‹and I seized a handful of dust from the messenger’s track, and cast it into the thing. So my soul prompted me.›
He answered: «I have gained insight into something which they were unable to see:» and so I took hold of a handful of the Apostle’s teachings and cast it away: for thus has my mind prompted me [to act].»
Hij antwoordde: Ik zag wat zij niet zagen; daarom nam ik eene handvol stof van de voetstappen van Gods gezant en wierp het in het gesmolten kalf; want mijn gemoed bracht mij daartoe.
He said: "I noticed what they did not notice, so I took a handful from where the messenger was standing, and I cast it in. This is what my soul inspired me to do."
Rispose: «Ho visto quello che non hanno visto, ho preso un pugno di polvere dalla traccia dell’Inviato e l’ho gettata, questo mi ha suggerito l’animo mio».
(Samiri) said: "I saw what they saw not, so I took a handful (of dust) from the hoof print of the messenger (Jibraels (Gabriel) horse) and threw it (into the fire in which were put the ornaments of the Firauns (Pharaoh) people, or into the calf). Thus my inner-self suggested to me."
Он сказал: «Я видел то, чего не видели они. Я взял пригоршню со следов посланца (коня Джибриля) и бросил ее. Моя душа соблазнила меня на это».
Он ответил: «Мне ведомо то, что не ведомо им. Я взял горсть [земли] со следов посланца и бросил ее [в сплав], ибо так было угодно душе моей».
He said: I saw (Jibreel) what they did not see, so I took a handful (of the dust) from the footsteps of the messenger, then I threw it in the casting; thus did my soul commend to me
He said: I perceived what they perceive not, so I seized a handful from the footsteps of the messenger, and then threw it in. Thus my soul commended to me.
Said he, ‹I beheld what they beheld not, and I grasped a handful from the footprint of the messenger and cast it; for thus my soul induced me.›
Sâmirî dedi: «Onların görmediklerini gördüm. Resulün izinden bir avuç avuçladım da onu attım. Nefsim bana böylesini hoş gösterdi.»
He replied: ‹I saw what they did not see and seized a handful of dust from the foot print of the messenger and so I cast it this my soul prompted me to do. ‹
He answered, «I have gained insight into something which they have not. So I took hold of a handful of the Messenger’s teachings and cast it away. This is what my mind prompted me to do.»
He said, «I saw what they could not see. I grabbed a fistful (of dust) from the place where the messenger stood, and used it (to mix into the golden calf). This is what my mind inspired me to do.»
He said, «I saw what they saw not: so I took a handful of dust from the track of the messenger of God, and flung it into the calf, for so my soul prompted me.»
He answered, I saw that which they saw not; wherefore I took a handful of dust from the footsteps of the messenger of God, and I cast it into the molten calf; for so did my mind direct me.
He said, `I perceived what they perceived not. I had only adopted part of what the Messenger (Moses) inculcated, but I threw even that away. Thus it is that my mind commended to me.›
Er sprach: «Ich gewahrte, was sie nicht gewahren konnten. Ich nahm nur weniges von der Lehre des Gesandten (Moses) an, aber ich gab auch das auf. Das ist’s, was mir mein Sinn vortäuschte.»
Ответил (тот): ■ «Я видел то, чего не видели они. ■ Я от следов посланника (успел) схватить горсть пыли ■ И бросил ее (в глотку этого тельца), – ■ Так искушен я был своею собственной душой».
Самири әйтте: «Ягъкуб балалары күрмәгән нәрсәне мин күрдем, Ул Җәбраил фәрештәдер, аның атының аягы эзеннән бер уч туфрак алдым, ул туфракны утка эрегән бизәкләр өстенә ыргыттым да бозау булды, шулай эшләргә нәфесем яхшы күрде.»
اس نے کہا کہ میں نے ایسی چیز دیکھی جو اوروں نے نہیں دیکھی تو میں نے فرشتے کے نقش پا سے (مٹی کی) ایک مٹھی بھر لی۔ پھر اس کو (بچھڑے کے قالب میں) ڈال دیا اور مجھے میرے جی نے (اس کام کو) اچھا بتایا
اس نے کہا: میں نے وہ چیز دیکھی جو ان لوگوں نے نہیں دیکھی تھی سو میں نے اُس فرستادہ (فرشتے) کے نقش قدم سے (جو آپ کے پاس آیا تھا) ایک مٹھی (مٹی کی) بھر لی پھر میں نے اسے (بچھڑے کے قالب میں) ڈال دیا اور اسی طرح میرے نفس نے مجھے (یہ بات) بھلی کر دکھائی،
‹