‹
قرآن، سوره غافر (40) آیه 85
آیه پسین: سوره فصلت (41) آیه 1
آیه پیشین: سوره غافر (40) آیه 84
فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ
فلم يك ينفعهم إيمانهم لمّا رأوا بأسنا سنّت اللّه الّتي قد خلت في عباده و خسر هنالك الكافرون
Falam yaku yanfaAAuhum eemanuhum lamma raaw ba/sana sunnata Allahi allatee qad khalat fee AAibadihi wakhasira hunalika alkafiroona
اما بدان هنگام که عذاب ما را ديدند ديگر ايمانشان برايشان سودي نبخشيد اين سنت خداست در رفتار با بندگانش و کافران در آن روز زيان کردند
ولى هنگامى كه عذاب ما را ديدند، ديگر ايمانشان برايشان سودى نداشت; اين سنت الهى است كه در ميان بندگانش جارى بوده است، و در آنجا كافران زيانكار شدند.
اما ايمانشان پس از مشاهده عذاب، هيچ سودى بحال آنان نبخشيد. اين آئين خداست كه در بين بندگانش (تا ابد) جاريست و آنجاست كه كافران و خدا ناباوران ضرر مىبينند.
ولی زمانی که عذاب سخت ما را دیدند، ایمانشان سودی به آنان نداد. سنت خداست که از دیرباز نسبت به بندگانش جاری شده است [که ایمانشان را پس از دیدن عذاب نمی پذیرد] و آنجاست که کافران زیانکار شدند.
پس نبود كه سود رساند بديشان ايمان آوردنشان آنگه كه ديدند شكنجه ما را سنت نهاد سنت نهادنى كه بىگمان گذشته است در باره بندگانش (كه از پس ديدن عذاب توبه را بپذيرد) و زيان كردند در آن هنگام ناگرويدگان
و[لى] هنگامى كه عذاب ما را مشاهده كردند، ديگر ايمانشان براى آنها سودى نداد. سنّت خداست كه از [ديرباز] در باره بندگانش چنين جارى شده، و آنجاست كه ناباوران زيان كردهاند.
اما هنگامى كه عذاب ما را مشاهده كردند ايمان آوردنشان سودى نبخشيد. سنت خدا در ميان بندگانش چنين بود و كافران در آن روز زيان كردند.
پس ايمان آوردنشان آنها را سودى ندهد آن گاه كه عذاب ما را ديدند [اين] سنّت خداست كه [همواره] در ميان بندگان او بوده است. و آن زمان كافران زيانكار شوند.
پس نباشد كه سود بخشد ايشانرا ايمانشان آنگاه كه بينند عذاب ما را دستور خدا كه بحقيقت گذشت در بندگانش و زيان كردند آنجا كافران
پس هرگز ايمانشان- هنگامى كه كيفر ما را ديدند- به حالشان سودى نمىبخشيد. از [سنت و] آيين خدا [پروا بداريد] كه در [باره] بندگانش جارى است و آنجا كافران زيان بينند.
امّا هنگامی که عذاب ما را مشاهده کردند، ایمانشان برای آنها سودی نداشت!این سنّت خداوند است که همواره در میان بندگانش اجرا شده، و آنجا کافران زیانکار شدند!
پس ايمانشان آنگاه كه عذاب ما را ديدند آنان را سود نبخشيد. اين- سود نبخشيدن ايمان در آن حال- نهاد و روش خداست كه در باره بندگانش گذشته است، و آنجاست- آنگاه كه عذاب خداى دررسيد- كه كافران زيانكار شدند.
پس نباشد كه سود بخشد ايشان را ايمانشان آنگاه كه بينند عذاب ما را دستور خدا كه بحقيقت گذشت در بندگانش و زيان كردند آنجا كافران
و نبود سودشان دهد ايمانشان گاهى كه ديدند خشم ما را شيوه خدا است كه گذشت در بندگانش و زيانكار شدند در آنجا كافران
اما ایمانشان پس از دیدن مرگ و مشاهده عذاب ما بر آنها هیچ سودی نبخشید. سنّت خدا (و حکمت الهی از ازل) چنین در میان بندگان حکمفرما بوده (که رسول و کتاب به امر و نهی و وعده ثواب و عقاب و نجات مؤمنان و هلاک کافران بفرستد تا خلق به اطاعت و عصیان امتحان شوند) و آنجا کافران زیانکار شدند.
هنگامي كه عذاب ما را ديدند، ايمانشان نمي توانست كوچك ترين كمكي به آنها بكند. چنين است روش خدا كه براي مخلوقاتش مقرر كرده است؛ كافران هميشه محکوم به فنا هستند.
So their belief did not be beneficial (to) them when they saw/understood Our might/power , God’s law/manner which had past in His worshippers/slaves , and the disbelievers lost at that place and time.346
Then their Faith (in Islamic Monotheism) could not avail them when they saw Our punishment. (Like) this has been the way of Allah in dealing with His slaves. And there the disbelievers lost utterly (when Our Torment covered them).
But their belief when they saw Our might did not profit them — the wont of God, as in the past, touching His servants; then the unbelievers shall be lost.
But their attaining to faith after they had beheld Our punishment could not possibly benefit them [I.e., firstly, because this belated faith could not unmake a reality which had already come into being, and, secondly, because it could not contribute to their spiritual growth inasmuch as it was not an outcome of free choice but had been, rather, forced on them by the shock of an irreversible calamity.] – such being the way of God that has always obtained for His creatures -: and so, then and there, lost were they who had denied the truth. [The «way of God» (sunnat Allah) is the Quranic term for the totality of natural laws instituted by the Creator: in this case, the law that faith has no spiritual value unless it arises out of a genuine, inner enlightenment.]
Maar hun geloof baatte hen niet, nadat zij onze wraak hadden gezien. Dit was het bevel van God, dat vroeger in acht genomen werd, nopens zijne dienaren, en de ongeloovigen deed te gronde gaan.
But their belief could not help them once they saw Our might. Such is God’s way that has been established with His servants. And the rejecters were then totally in loss.
Ma la loro [tardiva] fede non fu loro di nessuna utilità, dopo che ebbero visto la Nostra severità. Questa è la consuetudine di Allah nei confronti dei Suoi servi. Saranno perduti i miscredenti!
Then their Faith (in Islamic Monotheism) could not avail them when they saw Our punishment. (Like) this has been the way of Allah in dealing with His slaves. And there the disbelievers lost utterly (when Our Torment covered them).
Но не помогла им вера, когда они увидели Наше наказание. Таким всегда было установление Аллаха для Его рабов. Вот тогда неверующие оказались в убытке.
Но не поможет им верование в то время, когда они почувствуют Наше наказание согласно закону Аллаха, который установлен для Его рабов, и тогда неверные будут в уб
ытке.
But their belief was not going to profit them when they had seen Our punishment; (this is) Allah’s law, which has indeed obtained in the matter of His servants, and there the unbelievers are lost.
But their faith could not avail them when they saw Our doom. This is Allah’s law which hath ever taken course for His bondmen. And then the disbelievers will be ruined.
But their faith was of no avail to them when they saw our violence – the course of God with His servants in time past, and there the misbelievers lose!
Ne var ki, şiddetimizi gördüklerinde, ettikleri iman kendilerine yarar sağlamadı. Allah’ın, kulları hakkında işleyip duran yolu-yöntemidir bu. İnkârcılar orada hüsrana uğradılar.
But when they saw Our Might their belief did not benefit them! It is the way of Allah that has passed concerning His worshipers. There, the unbelievers shall be lost.
But their proclamation of Faith could not help them, once they saw Our Blow. This is the Law of Allah that has always applied to His servants. And so, there and then, lost were the rejecters of the changeless Divine Laws.
Their belief then could not help them in the least, once they saw our retribution. Such is GOD’s system that has been established to deal with His creatures; the disbelievers are always doomed.
But their faith, after they had witnessed our vengeance, profited them not. Such the procedure of God with regard to his servants who flourished of old. And then the unbelievers perished.
But their faith availed them not, after they had beholden our vengeance. This was the ordinance of God, which was formerly observed in respect to his servants: And then did the unbelievers perish.
But their faith could not profit them when they saw Our punishment. This is ALLAH’s law that has ever been in operation in respect of HIS servants. And thus perished those who disbelieved.
Aber ihr Glaube, als sie Unsere Strafe sahen, konnte ihnen nichts mehr nützen. Dies ist Allahs Gesetz, das stets befolgt worden ist gegenüber Seinen Dienern. Und so gingen die Ungläubigen zugrunde.
Их (запоздалое признанье) в вере ■ После того, как силу Нашей (мощи) уже увидели они, ■ Им пользы никакой не принесло, – ■ И в этом – суть (Господней) Сунны, ■ Что над Своими слугами вершит Он. ■ Так гибли нечестивые (времен всех и народов)!
Ләкин Безнең каты ґәзабыбызны күргәч кенә китергән иманнары асъла файда бирмәде, кешеләрнең Аллаһ ґәзабын күргәч кенә китергән иманнары файдасыз булуы әүвәлдән үк килгән Аллаһуның гадел гадәтедер, ґәзаб иңгән вакытта һәрбер кәфергә алданганлыгы һәм һәлак булганлыгы мәгълүм буладыр.
لیکن جب وہ ہمارا عذاب دیکھ چکے (اس وقت) ان کے ایمان نے ان کو کچھ بھی فائدہ نہ دیا۔ (یہ) خدا کی عادت (ہے) جو اس کے بندوں (کے بارے) میں چلی آتی ہے۔ اور وہاں کافر گھاٹے میں پڑ گئے
پھر اُن کا ایمان لانا اُن کے کچھ کام نہ آیا جبکہ انہوں نے ہمارے عذاب کو دیکھ لیا تھا، اﷲ کا (یہی) دستور ہے جو اُس کے بندوں میں گزرتا چلا آرہا ہے اور اس مقام پر کافروں نے (ہمیشہ) سخت نقصان اٹھایا،
‹