شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ

شرع لكم من الدّين ما وصّى به نوحا و الّذي أوحينا إليك و ما وصّينا به إبراهيم و موسى و عيسى أن أقيموا الدّين و لا تتفرّقوا فيه كبر على المشركين ما تدعوهم إليه اللّه يجتبي إليه من يشاء و يهدي إليه من ينيب

SharaAAa lakum mina alddeeni ma wassa bihi noohan waallathee awhayna ilayka wama wassayna bihi ibraheema wamoosa waAAeesa an aqeemoo alddeena wala tatafarraqoo feehi kabura AAala almushrikeena ma tadAAoohum ilayhi Allahu yajtabee ilayhi man yashao wayahdee ilayhi man yuneebu

براي شما آييني مقرر کرد ، از همان گونه که به نوح وصيت کرده بود و، ازآنچه بر تو وحي کرده ايم و به ابراهيم و موسي و عيسي وصيت کرده ايم که دين را بر پاي نگه داريد و در آن فرقه فرقه مشويد تحمل آنچه بدان دعوت مي کنيد بر مشرکان دشوار است خدا هر که را خواهد براي رسالت خود بر مي گزيند و هر که را بدو بازگردد به خود راه مي نمايد

در دين شما، هر آنچه به نوح سفارش كرده بود، مقرر داشت، و نيز آنچه به تو وحى كرده ايم، و آنچه به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرده ايم، كه دين را برپا بداريد، و در آن اختلاف نورزيد; آنچه مشركان را به آن مى خوانى، بر ايشان دشوار آيد; خداوند است كه هر كس را بخ

شريعتى كه ما براى شما مسلمين قرار داديم، احكامى است كه به نوح پيامبر نيز سفارش كرديم و به تو همان را وحى ميكنيم كه به ابراهيم و موسى و عيسى نيز توصيه كرديم كه دين خدا را بر پاى داريد (و در حفظ آن قيام و پايدارى كنيد) و هيچگاه اختلاف و تفرقه در دين ايجاد نكنيد. براى مشركان بسيار سنگين و رنج آور است كه تو آنها را بسوى يكتاپرستى و ترك بت‏پرستى ميخوانى، و خدا هر كه را بخواهد برسالت خويش انتخاب ميكند و هر كس با تضرع و فروتنى بدرگاه خدا روى آورد، خدا او را براه راست هدايت مينمايد.

از دین آنچه را به نوح سفارش کرده بود، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو وحی کردیم؛ و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را به آن توصیه نمودیم [این است] که دین را برپا دارید و در آن فرقه فرقه و گروه گروه نشوید. بر مشرکان دینی که آنان را به آن می خوانی گران است. خدا هر کس را بخواهد به سوی [این] دین جلب می کند، و هر کس را که به سوی او بازگردد هدایت می کند،

بيان كرد خدا براى شما از دين آنچه سفارش كرد بدان نوح را و آنچه وحى كرديم بسوى تو و آنچه سفارش كرده بوديم بدان ابراهيم و موسى و عيسى را به آنكه بپاى داريد دين را و پراكنده نشويد در آن گرانست بر مشركان آن چيزى (دين توحيد) كه مى‏خوانى ايشان را بسويش خدا مى‏كشاند بسوى دين هر كه را خواهد و راه مى‏نمايد بدين هر كه را باز گردد (بحق)

از [احكام‏] دين، آنچه را كه به نوح در باره آن سفارش كرد، براى شما تشريع كرد و آنچه را به تو وحى كرديم و آنچه را كه در باره آن به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم كه: «دين را برپا داريد و در آن تفرقه‏اندازى مكنيد.» بر مشركان آنچه كه ايشان را به سوى آن فرا مى‏خوانى، گران مى‏آيد. خدا هر كه را بخواهد، به سوى خود برمى‏گزيند، و هر كه را كه از در توبه درآيد، به سوى خود راه مى‏نمايد.

آيينى را براى شما مقرر داشت كه نوح را بدان سفارش كرد و آنچه را به تو وحى كرديم به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه نيندازيد، آنچه را بدان دعوت مى‏كنيد بر مشركان گران است. خدا هر كه را بخواهد بر مى‏گزيند و كسى را كه به سوى او باز گردد هدايت مى‏كند.

از دين آنچه را كه به نوح وصيّت كرده بود، براى شما [نيز] مقرّر كرد و آنچه به سوى تو وحى كرديم، و آنچه ابراهيم و موسى را نيز وصيت كرديم [اينست‏] كه دين را بر پا داريد، و در آن پراگنده مشويد. بر مشركان گران است آنچه تو آنان را بسوى آن مى‏خوانى. خدا براى [رسالت‏] خويش آن را خواهد برگزيند. و هدايت مى‏كند به سوى خويش كسى را كه [به او] باز گردد.

آئين نهاد براى شما از دين آنچه را كه وصيت كرد بآن نوح را و آنچه وحى كرديم بتو و آنچه وصيت كرديم بآن ابراهيم و موسى و عيسى را كه بپا داريد دين را و از هم جدا نشويد در آن گران آمد بر مشركين آنچه ميخوانيد ايشانرا بآن خدا ميكشد بسوى آن آنرا كه خواهد و هدايت كند بسوى آن آنرا كه بازگردد

از دين آنچه كه نوح را به آن فرمان داده بود و آنچه كه به تو وحى كرده‏ايم و آنچه كه ابراهيم و موسى و عيسى را به آن فرمان داده بوديم برايتان مقرّر داشت [با اين مضمون‏] كه: دين را بر پا داريد و در آن اختلاف نورزيد. بر مشركان آنچه كه آنان را به آن فرا مى‏خوانى دشوار آمد. خداوند به سوى [حقيقت‏] خويش هر كس را كه بخواهد بر مى‏گزيند و هر كس را كه رو به سوى او مى‏نهد، به سوى خويش هدايت مى‏كند

آیینی را برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود؛ و آنچه را بر تو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید! و بر مشرکان گران است آنچه شما آنان را به سویش دعوت می کنید! خداوند هر کس را بخواهد برمی‌گزیند، و کسی را که به سوی او بازگردد هدایت می‌کند.

براى شما از دين چيزى را مقرر كرد كه نوح را بدان سفارش كرده بود و نيز آنچه را به تو وحى كرديم و آنچه ابراهيم و موسى و عيسى را به آن سفارش كرديم كه اين دين را برپا داريد و در آن پراكندگى و اختلاف مكنيد آنچه بدان مى‏خوانى بر مشركان گران و دشوار است. خدا هر كه را خواهد به سوى خود- يعنى براى رسالت خود- برمى‏گزيند و هر كه را [به دل‏] به او بازگردد به سوى خود راه مى‏نمايد.

آئين نهاد براى شما از دين آنچه را كه وصيت كرد بان نوح را و آنچه وحى كرديم بتو و آنچه وصيت كرديم بان ابراهيم و موسى و عيسى را كه بپا داريد دين را و از هم جدا نشويد در آن گران آمد بر مشركين آنچه ميخوانيد ايشان را بان خدا ميكشد بسوى آن آنرا كه خواهد و هدايت كند بسوى آن آنرا كه باز گردد

آئين نهاد براى شما از كيش آنچه اندرز داد بدان نوح را و آنچه وحى فرستاديم بسوى تو و آنچه توصيه كرديم بدان ابراهيم و موسى و عيسى را كه بپاى داريد دين را و پراكنده نشويد در آن گران است بر مشركان آنچه خوانيشان بدان خدا گزيند بسوى خويش هر كه را خواهد و رهبرى كند به خويش هر كه را بازگردد

خدا شرع و آیینی که برای شما مسلمین قرار داد حقایق و احکامی است که نوح را هم به آن سفارش کرد و بر تو نیز همان را وحی کردیم و به ابراهیم و موسی و عیسی هم آن را سفارش نمودیم که دین خدا را بر پا دارید و هرگز تفرقه و اختلاف در دین مکنید. مشرکان را که به خدای یگانه و ترک بتان دعوت می‌کنی (قبولش) بسیار در نظرشان بزرگ می‌آید. (باری از انکار آنها میندیش که) خدا هر که را بخواهد به سوی خود (و مقام رسالت خویش) برمی‌گزیند و هر که را به درگاه خدا به تضرّع و دعا باز آید هدایت می‌فرماید.

او همان ديني را براي شما مقرر كرد كه براي نوح مقرر كرد و آنچه ما بر تو وحي كرديم و آنچه براي ابراهيم، موسي و عيسي مقرر نموديم: شما بايد از همين يك دين پيروي كنيد و آن را فرقه فرقه نكنيد. مشركان از آنچه آنها را به انجام آن دعوت مي كني، بسيار خشمگين خواهند بود. خدا هر كه را بخواهد، مورد بخشش خويش قرار مي دهد؛ او فقط كساني را كه كاملاً تسليم هستند، به سوي خود هدايت مي كند.

He explained/showed for you from the religion what He directed/commanded with it Noah, and what We inspired/transmitted to you, and what We directed/commanded with it Abraham, and Moses, and Jesus, that (E) keep up/call for the religion, and do not separate in it, (it) became big/a burden on the sharers/takers of partners with God, what you call them to it, God chooses/purifies to Him whom He wills/wants, and He guides to Him who returns/repents/obeys .

He (Allah) has ordained for you the same religion (Islam) which He ordained for Nooh (Noah), and that which We
have inspired in you (O Muhammad SAW), and that which We ordained for Ibraheem (Abraham), Moosa (Moses? Iesa (Jesus) saying you should establish religion (i.e. to do what it orders you to do practically), and make no divisions in it (religion) (i.e. various sects in religion). Intolerable for the Mushrikoon , is that to which you (O Muhammad SAW) call them. Allah chooses for Himself who

He has laid down for you as religion that He charged Noah with, and that We have revealed to thee, and that We charged Abraham with, Moses and Jesus: ‹Perform the religion, and scatter not regarding it. Very hateful is that for the idolaters, that thou callest them to. God chooses unto Himself whomsoever He will, and He guides to Himself whosoever turns, penitent.

In matters of faith, [See first paragraph of note on 2:256. Since, as the sequence shows, the term din cannot apply in this context to «religion» in its widest connotation, including religious Laws – which, by their very nature, have been different in each successive dispensation (cf. note on 5:48) – it obviously denotes here only the ethical and spiritual contents of religion, i.e., «faith» in its most general sense. With this verse, the discourse returns to the theme sounded at the beginning of this surah, namely, the unchanging sameness of the spiritual and moral principles underlying all revealed religions.] He has ordained for you that which He had enjoined upon Noah – and into which We gave thee [O Muhammad] insight through revelation [Lit., «which We have revealed unto thee», implying that it was only through revelation that the Prophet Muhammad came to know «that which God had enjoined upon Noah».] – as well as that which We had enjoined upon Abraham, and Moses, and Jesus: Steadfastly uphold the [true] faith, and do not break up your unity therein. [Cf. 3:19 – «the only [true] religion in the sight of God is [man’s] self-surrender unto Him»; and 3:85 – «if one goes in search of a religion other than self-surrender unto God, it will never be accepted from him». Parallel with this principle, enunciated by all of God’s apostles, is the categorical statement in 21:92 and 23:52 – «Verily, [O you who believe in Me,] this community of yours is one single community, since I am the Sustainer of you all». Most of the great commentators (e.g., Zamakhshari, Razi, Ibn Kathir) understand this as an unequivocal reference to the ecumenical unity of all religions based on belief in the One God, notwithstanding all the differences with regard to «the [specific] statutes and practices enjoined for the benefit of the various communities in accordance with their [time-bound] conditions (ala hasab ahiwaliha)», as expressed by Zamakhshari in his comments on the verse under discussion.] [And even though] that [unity of faith] to which thou callest them appears oppressive to those who are wont to ascribe to other beings or forces a share in His divinity, God draws unto Himself everyone who is willing, and guides unto Himself everyone who turns unto Him.

Hij heeft u den godsdienst aangewezen, welken hij aan Noach gaf, dien wij u, o Mahomet! hebben geopenbaard, en welken wij aan Abraham, Mozes en Jezus hebben aanbevolen, zeggende: Neemt dezen godsdienst in acht, en weest daarin niet verdeeld. De aanbidding van n God, waartoe gij hen uitnoodigt, is bedroevend voor de ongeloovigen. God zal daartoe verkiezen wien hem behaagt, en hij zal door die aanbidding leiden, wie berouw betoont.

He has decreed for you the same system He ordained for Noah, and what We inspired to you, and what We ordained for Abraham, Moses, and Jesus: "You shall uphold this system, and do not divide in it." Intolerable for those who have set up partners is what you invite them towards. God chooses to Himself whomever He wills; He guides to Himself those who repent.

[Egli] ha stabilito per voi, nella religione, la stessa via che aveva raccomandato a Noè, quella che riveliamo a Te, [o Muhammad, ] e che imponemmo ad Abramo, a Mosè e a Gesù: «Assolvete al culto e non fatene motivo di divisione». Ciò a cui li inviti è invero gravoso per gli associatori: Allah sceglie e avvicina a Sé chi vuole e a Sé guida chi Gli si rivolge [pentito].

He (Allah) has ordained for you the same religion (Islam) which He ordained for Nooh (Noah), and that which We have inspired in you (O Muhammad SAW), and that which We ordained for Ibraheem (Abraham), Moosa (Moses) and Iesa (Jesus) saying you should establish religion (i.e. to do what it orders you to do practically), and make no divisions in it (religion) (i.e. various sects in religion). Intolerable for the Mushrikoon , is that to which you (O Muhammad SAW) call them. Allah chooses for Himself whom He wills, and guides unto Himself who turns to Him in repentance and in obedience.

Он узаконил для вас в религии то, что заповедал Нуху (Ною), и то, что Мы внушили тебе в откровении, и то, что Мы заповедали Ибрахиму (Аврааму), Мусе (Моисею) и Исе (Иисусу): «Исповедуйте религию и не расходитесь во мнениях относительно нее». Тяжко для многобожников то, к чему ты их призываешь. Аллах избирает для Себя того, кого пожелает, и направляет к Себе того, кто обращается к Нему.

[Аллах] предписал вам в религии то, что Он заповедал Нуху, то, что Мы дали тебе [, Мухаммад,] в откровении, то, что Мы заповедали Ибрахиму, Мусе и ‹Исе [, сказав]: «Соблюдайте [заветы] религии и не впадайте в противоречия относительно нее». Тяжко для многобожников то, к чему ты их зовешь. Аллах избирает Себе [в пророки], кого пожелает, и приближает к Себе того, кто повинуется.

He has made plain to you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and that which We enjoined upon Ibrahim and Musa and Isa that keep to obedience and be not divided therein; hard to the unbelievers is that which you call them to; Allah chooses for Himself whom He pleases, and guides to Himself him who turns (to Him), frequently.

He hath ordained for you that religion which He commended unto Noah, and that which We inspire in thee (Muhammad), and that which We commended unto Abraham and Moses and Jesus, saying: Establish the religion, and be not divided therein. Dreadful for the idolaters is that unto which thou callest them. Allah chooseth for Himself whom He will, and guideth unto Himself him who tu
rneth (toward Him).

He has enjoined upon you for religion what He prescribed to Noah and what we inspired thee with, and what we inspired Abraham and Moses and Jesus,- to be steadfast in religion, and not to part into sects therein – a great thing to the idolaters is that which ye call them to! God elects for Himself whom He pleases and guides unto Himself him who turns repentant.

Sizin için, dinden, Nûh’a önerdiğini, sana vahyettiğini, İbrahim’e, Mûsa’ya ve İsa’ya önerdiğimizi şöyle diyerek kanunlaştırdı: «Dini dosdoğru tutun; onda bölünüp fırkalara ayrılmayın!» Onları çağırdığın bu tutum, şirke bulaşanlara çok ağır gelmiştir. Allah, dilediğini kendisi için seçer ve hakka yönelenleri kendisine iletir.

He has made plain for you the Religion with which He charged Noah and that which We have revealed to you, and that with which We charged (Prophets) Abraham, Moses and Jesus, (saying): ‹Establish the Religion and do not be divided therein. ‹ That which you invite them to is too overwhelming for the idolaters. Allah brings close to Himself whom He will, and guides to Him those who turn in repentance.

He has ordained for you all, the same System of Life that He enjoined upon Noah – And We have revealed to you (O Prophet) the same Message as We enjoined upon Abraham, Moses, and Jesus: «Establish the Divine System of Life and make no sects in it.» (O Prophet) Hard it is upon the idolaters (those who worship false ‹authorities›) the unity you call to. Allah draws unto Himself everyone who is willing, and guides unto Himself everyone who turns unto Him.» (Sects vs. Unity: (3:32), (3:104), (6:160), (30:31), (42:13), (45:17-18)).

He decreed for you the same religion decreed for Noah, and what we inspired to you, and what we decreed for Abraham, Moses, and Jesus: «You shall uphold this one religion, and do not divide it.» The idol worshipers will greatly resent what you invite them to do. GOD redeems to Himself whomever He wills; He guides to Himself only those who totally submit.

To you hath He prescribed the faith which He commanded unto Noah, and which we have revealed to thee, and which we commanded unto Abraham and Moses and Jesus, saying, «Observe this faith, and be not divided into sects therein.» Intolerable to those who worship idols jointly with God Is that faith to which thou dost call them. Whom He pleaseth will God choose for it, and whosoever shall turn to Him in penitence will He guide to it.

He hath ordained you the religion which He commanded Noah, and which We have revealed unto thee, O Mohammed, and which We commanded Abraham, and Moses, and Jesus: Saying, observe this religion, and be not divided therein. The worship of one God, to which thou invitest them, is grievous unto the unbelievers: God will elect thereto whom He pleaseth, and will direct unto the same him who shall repent.

HE has prescribed for you the religion which HE enjoined on Noah, and which WE have now revealed to thee, and which WE enjoined on Abraham and Moses and Jesus, viz., `Establish obedience to ALLAH in the earth, and be not divided therein. Hard upon the idolaters is that to which thou callest them. ALLAH chooses for Himself whom HE pleases, and guides to Himself him who turns to HIM.›

Er verordnete für euch eine Glaubenslehre, die Er Noah anbefahl und die Wir dir offenbart haben und die Wir Abraham und Moses und Jesus auf die Seele banden: Nämlich, bleibet standhaft im Gehorsam, und seid nicht gespalten darin. Hart ist für die Heiden das, wozu du sie aufrufst. Allah wählt dazu aus, wen Er will, und leitet dazu den, wer sich bekehrt.

Он учредил для вас в религии закон, ■ Который был завещан Нуху, – ■ Тот, что внушением тебе Мы ниспослали ■ И что завещан Ибрахиму, ■ (А следом) Мусе и (позднее) Исе: ■ «В религии блюдите стойкость ■ И в ней единство сохраняйте!» ■ Для многобожников – как тяжко то, ■ К чему ты призываешь их! ■ К Себе Бог избирает тех, кто этого желает, ■ К Себе ведет того, кто обращен к Нему.

Без сезгә диндә шәригать төзеп бирдек, ул шәригатьне Нухка, вә сиңа, ий Мухәммәд г-м, вә Ибраһимгә, вә Мусага, вә Гыйсага васыять иттек, ягъни йөкләдек, «Без төзегән шул хак дин шәригатен тотыгыз, әмма хөкемнәрен бозмагыз, шәригатьне үзгәртмәгез һәм төрле фиркаләргә, төрле мәзһәбләргә бүленмәгез», – дип һәр пәйгамбәргә ю һәр мөселманга әмер иттек. Сезнең кешеләрне хак дин исламга дәгъват итүегез мөшрикләргә бик авыр эш булды, ягъни ислам динен кабул итү, аларга утка керүдән дә авыр булды. Аллаһ Үзе төзегән хак дингә үзе теләгән кешесен ихтыяр итәр һәм анда тартыр, вә Аллаһуга итагать белән кайткан кешене ул хак дингә күндерер.

اسی نے تمہارے لئے دین کا وہی رستہ مقرر کیا جس (کے اختیار کرنے کا) نوح کو حکم دیا تھا اور جس کی (اے محمدﷺ) ہم نے تمہاری طرف وحی بھیجی ہے اور جس کا ابراہیم اور موسیٰ اور عیسیٰ کو حکم دیا تھا (وہ یہ) کہ دین کو قائم رکھنا اور اس میں پھوٹ نہ ڈالنا۔ جس چیز کی طرف تم مشرکوں کو بلاتے ہو وہ ان کو دشوار گزرتی ہے۔ الله جس کو چاہتا ہے اپنی بارگاہ کا برگزیدہ کرلیتا ہے اور جو اس کی طرف رجوع کرے اسے اپنی طرف رستہ دکھا دیتا ہے

اُس نے تمہارے لئے دین کا وہی راستہ مقرّر فرمایا جس کا حکم اُس نے نُوح (علیہ السلام) کو دیا تھا اور جس کی وحی ہم نے آپ کی طرف بھیجی اور جس کا حکم ہم نے ابراھیم اور موسٰی و عیسٰی (علیھم السلام) کو دیا تھا (وہ یہی ہے) کہ تم (اِسی) دین پر قائم رہو اور اس میں تفرقہ نہ ڈالو، مشرکوں پر بہت ہی گراں ہے وہ (توحید کی بات) جس کی طرف آپ انہیں بلا رہے ہیں۔ اللہ جسے (خود) چاہتا ہے اپنے حضور میں (قربِ خاص کے لئے) منتخب فرما لیتا ہے، اور اپنی طرف (آنے کی) راہ دکھا دیتا ہے (ہر) اس شخص کو جو (اللہ کی طرف) قلبی رجوع کرتا ہے،