‹
قرآن، سوره الشورى (42) آیه 14
آیه پسین: سوره الشورى (42) آیه 15
آیه پیشین: سوره الشورى (42) آیه 13
وَ ما تَفَرَّقُوا إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ
و ما تفرّقوا إلاّ من بعد ما جاءهم العلم بغيا بينهم و لو لا كلمة سبقت من ربّك إلى أجل مسمّى لقضي بينهم و إنّ الّذين أورثوا الكتاب من بعدهم لفي شكّ منه مريب
Wama tafarraqoo illa min baAAdi ma jaahumu alAAilmu baghyan baynahum walawla kalimatun sabaqat min rabbika ila ajalin musamman laqudiya baynahum wa-inna allatheena oorithoo alkitaba min baAAdihim lafee shakkin minhu mureebin
از روي حسد و عداوت فرقه فرقه نشدند ، مگر از آن پس که به دانش ، دست يافتند و اگر پروردگار تو از پيش مقرر نکرده بود که آنها را تا زماني معين مهلت است ، بر آنها حکم عذاب مي رفت و کساني که بعد از ايشان وارث کتاب خدا شده اند در باره آن سخت به ترديد افتاده اند
و تفرقه پيدا نكردند مگر پس از آنكه علم [وحى] برايشان آمد، آن هم از روى رشك و رقابتى كه در ميانشان بود، و اگر حكم پيشين پروردگارت تا سرآمدى معين تعلق نگرفته بود، در ميانشان داورى مى شد; و كسانى كه پس از ايشان كتاب را فرا گرفتند از آن سخت در شك اند.
و مردم در امر دين تفرقه و اختلاف بوجود نياوردند مگر پس از آگاهى و اطلاعاتى كه به آنان رسيد بسبب تعدى و تجاوز و جاه طلبى ميان خودشان (در امر دين) اختلاف راه انداختند و اگر حكم ازلى پروردگارت نبود (كه تا زمان معين، مجازات مجرمين را بتأخير اندازد) هرآينه حكم عذاب ميان مردم ستمكار صادر ميگرديد و كسانى كه بعد از پيشينيان وارث كتاب آسمانى شدند، در مورد قرآن در شك و ترديد بسر ميبرند.
و [جامعه های دینی در طول تاریخ] فرقه فرقه و گروه گروه نشدند، مگر پس از آنکه [نسبت به حقّانیّت دین به وسیله کتاب های آسمانی] دانش و آگاهی به سویشان آمد، [این پراکندگی و تفرقه به سبب] حسد و دشمنی میان خودشان بود، و اگر از سوی پروردگارت فرمانی [بر مهلت یافتنشان] تا زمان معین پیشی نگرفته بود، بی تردید میانشان [به نابودی و هلاکت] حکم شده بود. و یقیناً کسانی که پس از آنان کتاب آسمانی [قرآن] را به میراث یافتند، نسبت به آن در تردیدی سخت هستند.
امتان گذشته (در شريعت) پراكنده نشدند مگر از پس آنكه آمد بديشان دانش بخاطر ستمكارى كه ميانشان بود و اگر نبود سخنى كه پيشى گرفته از پروردگار تو تا مدتى نامبرده شده البته داورى مىشد ميانشان بيگمان آنانكه به ميراث بردند كتاب تورات را از پس امتان گذشته البته در گمانند از قرآن (يا از پيغمبر) به تهمت آرنده
و فقط پس از آنكه علم برايشان آمد، راه تفرقه پيمودند [آن هم] به صرف حسد [و برترى جويى] ميان همديگر. و اگر سخنى [داير بر تأخير عذاب] از جانب پروردگارت تا زمانى معيّن، پيشى نگرفته بود، قطعاً ميانشان داورى شده بود. و كسانى كه بعد از آنان كتاب [تورات] را ميراث يافتند واقعاً در باره او در ترديدى سخت [دچار]اند.
آنها پراكنده نشدند مگر پس از پى بردن به حقيقت و از روى حسادت با يكديگر. اگر پيش از اين از جانب پروردگارت فرمانى در كار نبود كه آنها را تا زمانى معين مهلت داده است، داورى صورت گرفته بود. و به راستى كسانى كه بعد از آنها وارث كتاب شدهاند در باره آن به شدت شكاك و بدبينند،
و پراگنده نشدند مگر پس از اينكه آنان را دانش [به درستى پيامبرى تو] آمد، براى فزونى جستن در ميان خودشان. و اگر سخنى كه در پيش رفت نبود، كه تا مدّتى معيّن [عذاب را تأخير كنيم] ميان آنها حكم مىشد، و بيگمان كسانى كه پس از آنها كتاب را به ميراث بردند، از آن در شك و گمان هستند.
و متفرق نشدند مگر پس از آنكه آمد ايشانرا علم از راه ستمى كه بود ميانشان و اگر نبود كلمه كه پيش رفته از پروردگارت تا مدتى نامبرده شده هر آينه حكم شده بود ميانشان و بدرستيكه آنان كه ميراث داده شدند كتاب را از بعد ايشان هر آينه در شكند از آن بگمان اندازنده
و جز پس از آنكه دانش يافتند [آن هم] از روى حسد در ميان خود، پراكنده نشدند. و اگر نمىبود سخنى از پيش صادر شده از پروردگارت [كه] تا زمانى معيّن [مهلت] يابند، به يقين در ميان آنان داورى مىشد و كسانى كه پس از آنان (پيامبران) كتاب به آنان ميراث داده شد، در حقيقت از آن در شكّى قوى هستند
آنان پراکنده نشدند مگر بعد از آنکه علم و آگاهی به سراغشان آمد؛ و این تفرقه جویی بخاطر انحراف از حق( و عداوت و حسد) بود؛ و اگر فرمانی از سوی پروردگارت صادر نشده بود که تا سرآمد معیّنی (زنده و آزاد) باشند، در میان آنها داوری میشد؛ و کسانی که بعد از آنها وارثان کتاب شدند نسبت به آن در شک و تردیدند، شکی همراه با بدبینی!
و پراكندگى و اختلاف نكردند مگر پس از آنكه دانش بديشان رسيد، آنهم از روى ستم و حسدى كه ميان خود داشتند و اگر نبود سخنى كه از پروردگارت از پيش رفته است [به مهلتدادن ايشان] تا سرآمدى نامبرده، هر آينه ميانشان حكم مىشد- عذاب آنها را فرو مىگرفت-. و همانا كسانى كه پس از آنان كتابشان دادهاند در باره آن- كتاب يا دين- به شك و ترديد اندرند.
و متفرق نشدند مگر پس از آنكه آمد ايشان را علم از راه ستمى كه بود ميانشان و اگر نبود كلمه كه پيش رفته از پروردگارت تا مدتى نامبرده شده هر آينه حكم شده بود ميانشان و بدرستى كه آنان كه ميراث داده شدند كتاب را از بعد ايشان هر آينه در شكند از آن بگمان اندازنده
و پراكنده نشدند مگر پس از آنچه بيامدشان دانش به ستم ميان خويش و اگر نبود سرنوشتى كه پيشى گرفت از پروردگارت تا سرآمدى نامبرده هر آينه گذرانيده مى شد (داورى مى شد) ميان ايشان و همانا آنان كه ارث داده شدند كتاب را پس از ايشان در شكّى از آنند به شكّ اندازنده
و مردم (در دین) راه تفرقه و اختلاف نپیمودند مگر پس از آنکه علم و برهان (از جانب حق) بر آنها آمد و لیکن دانسته برای تعدی و ظلم به یکدیگر اختلاف کردند، و اگر آن کلمه (رحمت) از (لطف) خدا سبقت نگرفته بود (که) تا وقتی معین (تعجیل در عذاب نکند) البته میان مردم (ستمکار) حکم (به هلاک) میشد. و آنان که پس از گذشتگان وارث کتاب آسمانی شدند (مانند یهود و نصارا) در آن کتاب آسمانی سخت در شک و ریب بماندند.
شگفتا، آنها پس از آنكه آن دانش بر آنها آمده بود، از روي تنفر و حسادت در ميان خودشان فرقه فرقه شدند. اگر به خاطر تصميم از پيش تعيين شده پروردگارت براي مهلتي معين نبود، فوراً قضاوت شده بودند. حقيقتاً، نسل هاي بعدي كه وارث كتاب آسماني شدند، سخت در شك مي باشند.
And they did not separate except from after the knowledge came to them, oppression/transgression between them, and where it not (for) a word/expression preceded from your Lord to a named/identified (specified) term/time, (it) would have been executed/ended (E) between them, and that truly those who were made to inherit The Book from after them (are) in (E) doubtful/suspicious doubt/suspicion from it.
And they divided not till after knowledge had come to them, through selfish transgression between themselves. And had it not been for a Word that went forth before from your Lord for an appointed term, the matter would have been settled between them. And verily, those who were made to inherit the Scripture (i.e. the Taurah (Torah) and the Injeel (Gospel)) after them (i.e. Jews and Christians) are in grave doubt concerning it (i.e. Allahs true religion Islam or the Quran).
They scattered not, save after knowledge had come to them, being insolent one to another; and but for a Word that preceded from thy Lord until a stated term, it had been decided between them. But those to whom the Book has been given as an inheritance after them, behold, they are in doubt of it disquieting.
Zij, die in verleden tijden leefden, waren niet onder elkander verdeeld, dan nadat de kennis van Gods eenheid tot hen was gekomen, en dit was door hunne eigene verdorvenheid. Indien Gods woord, dat de straf op een vooraf bepaalden tijd uitstelde, niet vroeger ware uitgesproken, zou er reeds tusschen hen zijn beslist. Zij, die de schriften na hen hebben gerfd, verkeeren zekerlijk daaromtrent in een verwarden twijfel.
And they only divided after the knowledge had come to them, due to resentment among themselves. And had it not been for a predetermined decision from your Lord, they would have been judged immediately. Indeed, those who inherited the Scripture after them are full of doubts.
Non si divisero, opponendosi gli uni agli altri, se non dopo che giunse loro la conoscenza [della Verità]. Se non fosse per una precedente Parola del tuo Signore, già sarebbe stato deciso tra loro. In verità coloro che ricevettero la Scrittura dopo di loro, sono immersi nel dubbio in proposito.
And they divided not till after knowledge had come to them, through selfish transgression between themselves. And had it not been for a Word that went forth before from your Lord for an appointed term, the matter would have been settled between them. And verily, those who were made to inherit the Scripture (i.e. the Taurah (Torah) and the Injeel (Gospel)) after them (i.e. Jews and Christians) are in grave doubt concerning it (i.e. Allahs true religion Islam or the Quran).
Они распались только после того, как к ним явилось знание, по причине зависти и несправедливого отношения друг к другу. И если бы не было прежде Слова от твоего Господа об отсрочке до назначенного срока, то их спор был бы решен. Воистину, те, которые унаследовали Писание после них, испытывают к нему смутные сомнения.
Они разошлись [во мнениях] лишь после того, как к ним пришло знание, из зависти друг к другу. И если бы не было прежде предопределено Господом твоим [отложить наказание] на определенное время, то [спор] между ними был бы решен. Воистину, те, которые унаследовали после них писание, находятся относительно него в сильном сомнении.
And they did not become divided until after knowledge had come to them out of envy among themselves; and had not a word gone forth from your Lord till an appointed term, certainly judgment would have been given between them; and those who were made to inherit the Book after them are most surely in disquieting doubt concerning it.
And they were not divided until after the knowledge came unto them, through rivalry among themselves; and had it not been for a Word that had already gone forth from thy Lord for an appointed term, it surely had been judged between them. And those who were made to inherit the Scripture after them are verily in hopeless doubt concerning it.
But they did not part into sects until after the knowledge had come to them, through mutual envy; and had it not been for thy Lord’s word already passed for an appointed time, it would surely have been decided between them; but, verily, those who have been given the Book as an inheritance after them, are in hesitating doubt concerning it.
Kendilerine ilim geldikten sonra, sadece aralarındaki kıskançlık ve azgınlık yüzünden fırkalara bölündüler. Eğer belli bir süreye kadar erteleme sözü Rabbinden gelmiş olmasaydı, aralarında iş mutlaka bitirilirdi. Onların ardından Kitap’a mirasçı olanlar da onun hakkında, işkillendiren bir kuşku içindedirler.
Yet they became divided only after knowledge had reached them from their own insolence. And had it not been for a Word that had preceded from your Lord, till an appointed term, it would have been determined between them. But those who inherited the Book after them are in disquieting doubt about it,
And they became sects for no reason but through rivalry among themselves, after the Knowledge had come to them. Had it not been for a Word that has already gone forth from your Lord for an appointed term, all matters would have been decided among them. (The Word = The Law of free will, in this context). Behold, the later generations who inherited the Scripture of the old still keep harboring doubts about it.
Ironically, they broke up into sects only after the knowledge had come to them, due to jealousy and resentment among themselves. If it were not for a predetermined decision from your Lord to respite them for a definite interim, they would have been judged immediately. Indeed, the later generations who inherited the scripture are full of doubts.
Nor were they divided into sects through mutual jealousy, till after that «the knowledge» had come to them: and had not a decree from thy Lord gone forth respiting them to a fixed time, verily, there had at once been a decision between them. And they who have inherited «the Book» after them, are in perplexity of doubt concerning it.
Those who lived in times past were not divided among themselves, until after that the knowledge of God’s unity had come unto them; through their own perverseness: And unless a previous decree had passed from thy Lord, to bear with them till a determined time, verily the matter had been decided between them, by the destruction of the gain-sayers. They who have inherited the scriptures after them, are certainly in a perplexing doubt concerning the same.
And they did not become divided but, after knowledge had come to them, through jealousy among themselves. And had it not been for a word that had already gone forth from thy Lord for an appointed term, the matter would, surely, have been decided between them. Surely, those who were made to inherit the Book after them are in a disquieting doubt concerning it.
Und sie zerfielen erst dann in Spaltung, nachdem das Wissen zu ihnen gekommen war, aus selbstsüchtigem Neid untereinander. Und wäre nicht bereits ein Wort von deinem Herrn ergangen für eine bestimmte Frist – gewiß wäre zwischen ihnen entschieden worden. Wahrlich, jene, denen nach ihnen das Buch zum Erbe gegeben ward, sind in beunruhigendem Zweifel darüber.
Но разделились меж собой они, ■ Когда к ним знание пришло, ■ По злобной зависти друг к другу, ■ И, если бы Господне Слово ■ Не предварило срок, назначенный (для них), ■ Меж ними все б уже решилось. ■ Но те, кто после них наследовали Книгу, ■ В сомнении об этом пребывают.
Дөньядагы һәр заманадагы кешеләр, Аллаһ диненең хөкемнәрендә ихтилаф кылмадылар мәгәр Аллаһудан Ислам диненең барча хөкемнәре килеп ачык аңлатылганнан соң ихтилаф кылдылар, вә хөседлек белән үзара дошманлашып бик күп фиркаләргә бүленделәр. Әгәр ґәзабны билгеле булган кыямәт көненә чаклы кичектерү белән Раббыңның вәгъдә сүзе булмаса иде, әлбәттә, Аллаһ хөкемнәрен үзгәртеп, бидеґәт гамәлләр белән Ислам динен бозучы мөшрикләр илә Аллаһ арасында дөньяда ук хөкем тәмам булып, һәммәсе һәлак булыр иделәр. Пәйгамбәрләреннән соң Тәүрат вә Инҗилгә варис булган яһүдләр вә насаралар, алар Мухәммәд г-мнең пәйгамбәрлеген дә вә Коръәннең Аллаһ китабы икәнлеген дә шикләнмәктәләр, ягъни ышансак алданырбыз, дип уйлыйлар.
اور یہ لوگ جو الگ الگ ہوئے ہیں تو علم (حق) آچکنے کے بعد آپس کی ضد سے (ہوئے ہیں)۔ اور اگر تمہارے پروردگار کی طرف سے ایک وقت مقرر تک کے لئے بات نہ ٹھہر چکی ہوتی تو ان میں فیصلہ کردیا جاتا۔ اور جو لوگ ان کے بعد (خدا کی) کتاب کے وارث ہوئے وہ اس (کی طرف) سے شبہے کی الجھن میں (پھنسے ہوئے) ہیں
اور انہوں نے فرقہ بندی نہیں کی تھی مگر اِس کے بعد جبکہ اُن کے پاس علم آچکا تھا محض آپس کی ضِد (اور ہٹ دھرمی) کی وجہ سے، اور اگر آپ کے رب کی جانب سے مقررہ مدّت تک (کی مہلت) کا فرمان پہلے صادر نہ ہوا ہوتا تو اُن کے درمیان فیصلہ کیا جا چکا ہوتا، اور بیشک جو لوگ اُن کے بعد کتاب کے وارث بنائے گئے تھے وہ خود اُس کی نسبت فریب دینے والے شک میں (مبتلا) ہیں،
‹