‹
قرآن، سوره المسد (111) آیه 4
آیه پسین: سوره المسد (111) آیه 5
آیه پیشین: سوره المسد (111) آیه 3
وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ
و امرأته حمّالة الحطب
Waimraatuhu hammalata alhatabi
و زنش هيزم کش است
و زنش هيزم كشان [/آتش افروز معركه] است.
و نيز همسرش كه هيزم بيار آتش است.
و [نیز] همسرش که هیزم کش است [در آتش زبانه دار در آید.]
و همسرش (ام جميل نيز با او در آتش درآيد) باربر هيزم است
و زنش، آن هيمهكش [آتش فروز]،
و همسرش هيزمكش است
و زن او هيزمكش [آن آتش] باشد،
و زن او كه بردارنده هيزم است
و زنش [نيز به دوزخ در مىآيد، نكوهش مىكنم] آن هيزم كش را
و (نیز) همسرش، در حالی که هیزمکش (دوزخ) است،
و زنش نيز كه هيمهكش و آتشافروز باشد
و آن او كه بردارنده هيزم است
و زن او بردارنده هيزم
و نیز همسرش (امّ جمیل خواهر ابو سفیان) که هیزم آتش افروز دوزخ باشد.
همچنين، زن او كه آزار و اذيت را رهبري مي كرد.
And his woman (wife) the fire wood’s/fuel’s carrier/lifter .
And his wife too, who carries wood (thorns of Sadan which she used to put on the way of the Prophet (Peace be upon him) , or use to slander him) .
and his wife, the carrier of the firewood,
together with his wife, that carrier of evil tales,
Als ook zijne vrouw, die hout draagt.
And his wife who carries the logs.
assieme a sua moglie, la portatrice di legna,
And his wife too, who carries wood (thorns of Sadan which she used to put on the way of the Prophet (Peace be upon him) , or use to slander him) .
Жена его будет носить дрова,
А жена будет таскать дрова [для огня],
And his wife, the bearer of fuel,
And his wife, the wood-carrier,
and his wife carrying faggots!-
Karısı da,
and his wife, laden with firewood
And his wife, that carrier of slanderous tales, the firewood hauler.
Also his wife, who led the persecution.
And his wife laden with fire wood, –
and his wife also, bearing wood,
And his wife, too, bearer of slander,
Und sein Weib (ebenfalls), die arge Verleumderin.
И будет проклята его жена – ■ Носительница дров,
Дәхи хатыны да утка керер утын күтәргән хәлдә.
اور اس کی جورو بھی جو ایندھن سر پر اٹھائے پھرتی ہے
اور اس کی (خبیث) عورت (بھی) جو (کانٹے دار) لکڑیوں کا بوجھ (سر پر) اٹھائے پھرتی ہے، (اور ہمارے حبیب کے تلووں کو زخمی کرنے کے لئے رات کو ان کی راہوں میں بچھا دیتی ہے)،
‹