فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الآْخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ

فإذا قضيتم مناسككم فاذكروا اللّه كذكركم آباءكم أو أشدّ ذكرا فمن النّاس من يقول ربّنا آتنا في الدّنيا و ما له في الآخرة من خلاق

Fa-itha qadaytum manasikakum faothkuroo Allaha kathikrikum abaakum aw ashadda thikran famina alnnasi man yaqoolu rabbana atina fee alddunya wama lahu fee al-akhirati min khalaqin

چون مناسکتان را به جاي آوريد ، همچنان که پدران خويش را ياد مي ، کرديدحتي بيشتر از آن خداي را ياد کنيد برخي از مردم مي گويند : اي پروردگارما ، ما را در دنيا چيزي بخش اينان را در آخرت نصيبي نيست

و چون مناسكتان را به جاى آورديد، همان گونه كه نياكانتان را ياد مى كنيد، يا بلكه بهتر و بيشتر [از آن] خداوند را ياد كنيد; كسانى از مردم هستند كه مى گويند پروردگارا به ما در دنيا [چيزى] ببخش; و اينان در آخرت بهره اى ندارند

هنگامى كه عبادت (حج) خود را به پايان رسانديد، خدا را ياد كنيد همانا ياد كردن پدران خود بلكه از آنهم بيشتر. از مردم كسانى هستند كه مى‏گويند پروردگارا، براى ما در دنيا نيكى عطا فرما (و آخرت را فراموش مى‏نمايند) براى آنها در آخرت بهره و نصيبى نخواهد بود.

پس هنگامی که مناسک [حجّتان] را انجام دادید، پس خدا را آن گونه که پدرانتان را یاد می کنید یا بهتر و بیشتر از آن یاد کنید. پس گروهی از مردم [کوتاه فکر] می گویند: پروردگارا! به ما در دنیا [کالای زندگی] عطا کن. و آنان را در آخرت هیچ بهره ای نیست.

و هرگاه بجا آوريد عباداتتان را (در حج) پس ياد كنيد خداى را (و ثنا گوئيد وى را) همچون ياد كردنتان پدران خويش را يا شديدتر باشد از ياد كردن پدرانتان پس برخى از مردم كسى است كه مى‏گويد پروردگارا بده بما در اين سراى (و جز دنيا چيز ديگر نمى‏خواهند) و نيست او را در آن سراى هيچ نصيبى

و چون آداب ويژه حجّ خود را به جاى آورديد، همان گونه كه پدران خود را به ياد مى‏آوريد، يا با يادكردنى بيشتر، خدا را به ياد آوريد. و از مردم كسى است كه مى‏گويد: «پروردگارا، به ما، در همين دنيا عطا كن» و حال آنكه براى او در آخرت نصيبى نيست.

چون مناسك خود را انجام داديد، خدا را به ياد آوريد، هم چنان كه پدرانتان را به ياد مى‏آوريد، حتى افزونتر از آن. بعضى از مردم كه مى‏گويند پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى عطا كن، در آخرت بهره‏اى ندارند.

و آن گاه كه اعمال [حج‏] تان را به جاى آورديد، پس خدا را ياد كنيد، مانند يادى كه از پدرانتان مى‏كرديد، يا يادى شديدتر. و از مردم كسانى هستند كه مى‏گويند: اى پروردگار ما، در دنيا به ما [نيكى‏] بخش، و او را در [خير] آخرت هيچ بهره‏اى نيست.

پس چون گذارديد اعمال حجتان را پس ياد كنيد خدا را مثل ياد كردن شما پدرانتان را يا سخت تر ياد كردنى پس از مردمان كس هست كه ميگويد پروردگارا بده ما را در دنيا و نيست او را در آخرت بهره‏اى

پس چون مناسك [حج‏] خود را به جا آورديد، خداوند را همچون ياد كرد پدرانتان بلكه به ياد كردى [بهتر و] بيشتر، ياد كنيد. از مردمان كسانى هستند كه مى‏گويند: پروردگارا، به ما در دنيا [از نعمتهاى خويش‏] بده. و او را در آخرت بهره‏اى نيست

و هنگامی که مناسکِ (حج)ِ خود را انجام دادید، خدا را یاد کنید، همانند یادآوری از پدرانتان (آن‌گونه که رسم آن زمان بود) بلکه از آن هم بیشتر! (در این مراسم ، مردم دو گروهند:) بعضی از مردم می‌گویند: «خداوندا! به ما در دنیا، (*نیکی*) عطا کن!» ولی در آخرت، بهره‌ای ندارند.

و چون مناسك حج خود را گزارديد، خداى را ياد كنيد آنگونه كه پدران خود را ياد مى‏كنيد، يا بيشتر از آن. از مردمان كسانى هستند كه گويند: پروردگارا، ما را [آنچه‏] در دنيا [خواهيم‏] بده و آنها را در آخرت بهره‏اى نيست.

پس چون گذارديد اعمال حجتان را پس ياد كنيد خدا را مثل ياد كردن شما پدرانتان را يا سخت تر ياد كردنى پس از مردمان كس هست كه ميگويد پروردگارا بده ما را در دنيا و نيست او را در آخرت بهره‏اى

و هنگامى كه جاى آورديد عبادات خويش را پس ياد كنيد خدا را مانند يادكردن پدران خويش يا سخت تر و از مردم است كسى كه گويد پروردگارا بده ما را در دنيا و نيستش در آخرت بهره اى

پس آن گاه که اعمال حجّ را به جا آوردید، همان گونه که پدران خود را یاد می‌کنید بلکه بیش از آن خدا را یاد کنید (و هر حاجت دنیا و آخرت را از خدا بخواهید) بعضی مردم (کوتاه نظر از خدا تمنّای متاع دنیوی تنها کنند و) گویند: پروردگارا، ما را از نعمتهای دنیا بهره‌مند ساز؛ و آنان را از نعمت آخرت نصیبی نیست.

هنگامي كه مناسك را به جا مي ‌آوريد، پيوسته خدا را ياد كنيد. همان طور كه پدر و مادر خود را ياد مي كنيد، يا حتي بهتر. بعضي از مردم مي ‌گويند: پروردگار ما، در اين دنيا به ما بده، در حالي كه آنها هيچ سهمي در آخرت ندارند.

So if you accomplished/carried out your rituals or methods worship , so mention/remember God as you mention/remember your fathers or stronger remembrance, so from the people who say: «Our Lord, give us in the present world.» And for him (there is) no share of blessing/fortune in the end (other life).

So when you have accomplished your Manasik ((i.e. Ihram, Tawaf of the Kabah and As-Safa and Al-Marwah), stay at Arafat, Muzdalifah and Mina, Ramy of Jamarat, (stoning of the specified pillars in Mina) slaughtering of Hady (animal, etc.)). Remember Allah as you remember your forefathers or with a far more remembrance. But of mankind there are some who say: «Our Lord! Give us (Your Bounties) in this world!» and for such there will be no portion in the Hereafter.

And when you have performed your holy rites remember God, as you remember your fathers or yet more devoutly. Now some men there are who say, ‹Our Lord, give to us in this world›; such men shall have no part in the world to come.

And when you have performed your acts of worship, [continue to] bear God in mind as you would bear your own fathers in mind-nay, with a yet keener remembrance! For there are people who [merely] pray, «O our Sustainer! Give us in this world» -and such shall not partake in the blessings of the life to come.

Als gij uwe heiligen gebruiken hebt voleindigd, denkt dan aan God, zooals gij aan uwe vaderen denkt, maar met meer eerbied. Er zijn menschen die zeggen: O Heer! geef ons ons deel in deze wereld. Deze hebben geen deel in het volgende leven.

When you have completed your rites, then remember God as you remember your fathers or even greater. From among the people are those who Say: "Our Lord, give us from this world!", but in the Hereafter he has no part.

E quando avrete terminato i riti, ricordate Allah come ricordate i vostri padri e con maggior venerazione. Ci sono persone che dicono: «Signore dacci le cose buone di questo mondo!»Questi non avranno parte nell’altra vita.

So when you have accomplished your Manasik ((i.e. Ihram, Tawaf of the Kabah and As-Safa and Al-Marwah), stay at Arafat, Muzdalifah and Mina, Ramy of Jamarat, (stoning of the specified pillars in Mina) slaughtering of Hady (animal, etc.)). Remember Allah as you remember your forefathers or with a far more remembrance. But of mankind there are some who say: "Our Lord! Give us (Your Bounties) in this world!" and for such there will be no portion in the Hereafter.

Когда вы завершите свои обряды, то поминайте Аллаха так, как поминаете своих отцов, и даже более того. Среди людей есть такие, которые говорят: «Господь наш! Одари нас в этом мире!» Но нет им доли в Последней жизни.

Когда же вы совершите свои обряды поклонения [Богу], то поминайте Аллаха так, как поминаете своих отцов, и даже сильнее. Среди людей есть такие, которые говорят: «Господи наш! Даруй нам в этой жизни!» Нет им доли в жизни будущей.

So when you have performed your devotions, then laud Allah as you lauded your fathers, rather a greater lauding. But there are some people who say, Our Lord! give us in the world, and they shall have no resting place.

And when ye have completed your devotions, then remember Allah as ye remember your fathers or with a more lively remembrance. But of mankind is he who saith: «Our Lord! Give unto us in the world,» and he hath no portion in the Hereafter.

And when ye have performed your rites, remember God as ye remember your fathers, or with a keener memory still. There is among men such as says, ‹Our Lord! give us in this world;› but of the future life no portion shall he have.

Gerekli ibadetlerinizi bitirdiğinizde yine Allah’ı anın. Tıpkı atalarınızı andığınız gibi, hatta daha kuvvetli bir anışla. İnsanlardan bazısı şöyle der: «Ey Rabbimiz, bize dünyada ver!» Böylesi için âhirette bir nasip yoktur.

And when you have fulfilled your sacred duties remember Allah as you remember your forefathers or with deeper reverence. There are some who say: ‹Lord, give us good in this world. ‹ He shall have no share in the Everlasting Life.

When you have returned to your homes after completing the acts of devotion, the greatest change that should come in you is that you live your life according to the Commands of Allah rather than what you were doing before, i.e., following the ways of your forefathers. People, who look for short-term gains in blind following, forfeit the long term Eternal success.

Once you complete your rites, you shall continue to commemorate GOD as you commemorate your own parents, or even better. Some people would say, «Our Lord, give us of this world,» while having no share in the Hereafter.

And when ye have finished your holy rites, remember God as ye remember your own fathers, or with a yet more intense remembrance! Some men there are who say, «O our Lord! give us our portion in this world:» but such shall have no portion in the next life:

And when ye have finished your holy ceremonies, remember God, according as ye remember your fathers, or with a more reverend commemoration. There are some men who say, O Lord, give us our portion in this world; but such shall have no portion in the next life:

And when you have performed the acts of worship prescribed for you, celebrate the praises of ALLAH as you used to celebrate the praises of your fathers, or even with greater devotion. And of men there are some who say `Our Lord grant us good things in this world;› and such a one shall have no share in the hereafter.

Habt ihr eure gottesdienstlichen Handlungen ausgeführt, dann gedenket Allahs, wie ihr eurer Väter zu gedenken pflegtet, nur noch inniger. Unter den Leuten sind welche, die sprechen: «Unser Herr, gib uns hienieden»; doch solch einer soll keinen Anteil am Jenseits haben.

И, завершив благочестивые обряды, ■ Славьте Аллаха так же, ■ Как вы прежде славили отцов, ■ Но с еще большим рвением и силой. ■ Среди людей такие есть, кто говорит: ■ «Владыка наш! ■ Даруй нам Свою щедрость в этом мире!» – ■ Но ни единой доли благодати ■ Им в жизни будущей не обрести.

Хаҗ гамәлләрегезне тәмам иткәч, Аллаһуны зекер итегез аталарыгызны зекер иткән кеби, яки Аллаһуны катырак зекер итегез! Кешеләрдән берәү әйтәдер: «Ий Раббыбыз! Безгә дөньяда теләгәнебезне бир», – дип. Аллаһуга ышанса да дөньяны гына кәсеп итеп һәм Аллаһудан дөньяны гына сорап ахирәтне оныталар. Аңа ахирәттә ґәзабтан башка һичнәрсә

پھر جب حج کے تمام ارکان پورے کرچکو تو (منیٰ میں) خدا کو یاد کرو۔ جس طرح اپنے باپ دادا کو یاد کیا کرتے تھے بلکہ اس سے بھی زیادہ اور بعض لوگ ایسے ہیں جو (خدا سے) التجا کرتے ہیں کہ اے پروردگار ہم کو (جو دنیا ہے) دنیا ہی میں عنایت کر ایسے لوگوں کا آخرت میں کچھ حصہ نہیں

پھر جب تم اپنے حج کے ارکان پورے کر چکو تو (منیٰ میں) اﷲ کا خوب ذکر کیا کرو جیسے تم اپنے باپ دادا کا (بڑے شوق سے) ذکر کرتے ہو یا اس سے بھی زیادہ شدّتِ شوق سے (اﷲ کا) ذکر کیا کرو، پھر لوگوں میں سے کچھ ایسے بھی ہیں جو کہتے ہیں: اے ہمارے رب! ہمیں دنیا میں (ہی) عطا کر دے اور ایسے شخص کے لئے آخرت میں کوئی حصہ نہیں ہے،