‹
قرآن، سوره المائدة (5) آیه 104
آیه پسین: سوره المائدة (5) آیه 105
آیه پیشین: سوره المائدة (5) آیه 103
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ
و إذا قيل لهم تعالوا إلى ما أنزل اللّه و إلى الرّسول قالوا حسبنا ما وجدنا عليه آباءنا أ و لو كان آباؤهم لا يعلمون شيئا و لا يهتدون
Wa-itha qeela lahum taAAalaw ila ma anzala Allahu wa-ila alrrasooli qaloo hasbuna ma wajadna AAalayhi abaana awa law kana abaohum la yaAAlamoona shay-an wala yahtadoona
و چون به ايشان گويند که به آنچه خدا نازل کرده است و به پيامبر روي ، آوريد ، گويند : آن آييني که پدران خود را بدان معتقد يافته ايم ما را بس است حتي اگر پدرانشان هيچ نمي دانسته اند و راه هدايت نيافته بوده اند ؟
و چون به ايشان گفته شود به سوى [قرآن] فروفرستاده الهى و پيامبر آييد آنچه نياكانمان را بر آن يافته ايم، براى ما كافى است; حتى اگر نياكانشان چيزى ندانسته و راهى نيافته باشند؟
و هر وقت به آنان گفته شود: بسوى آنچه خدا نازل كرده است و بسوى پيامبر بيائيد، مىگويند آنچه را كه از نياكان خود دريافتيم، ما را بس است. آيا آئين نياكان آنها دور از عقل و هدايت نبود؟
و هنگامی که به آنان گویند: به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر آیید، گویند: روش و آیینی که پدرانمان را بر آن یافته ایم، ما را بس است. آیا هر چند پدرانشان چیزی نمی دانستند و هدایت نیافته باشند [باز هم این تقلید جاهلانه و ناروا را بر خود می پسندند؟!]
و آندم كه گفته شود بديشان بيائيد بسوى چيزى كه فرستاده است خدا و بسوى پيغمبر گويند بس است ما را آنچه يافتهايم بر آن پدران خود را آيا (تقليد مىكنند) اگر چه باشند پدرانشان كه نمىدانند چيزى را و نه راه يافته باشند
و چون به آنان گفته شود: «به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پيامبر[ش] بياييد»، مىگويند: «آنچه پدران خود را بر آن يافتهايم ما را بس است.» آيا هر چند پدرانشان چيزى نمىدانسته و هدايت نيافته بودند؟
چون به آنها گفته شود به آنچه خدا فرو فرستاده است و به پيامبر رو آوريد گويند: آنچه نياكانمان را معتقد به آن يافتهايم برايمان كافى است. و لو آن كه نياكانشان چيزى نمىدانستند و هدايت نشده بودند.
و هنگامى كه به آنان گفته شود: به سوى آنچه خدا فرو فرستاده، و به سوى فرستاده [وى] بياييد، گويند: براى ما آنچه پدران خود را بر آن يافتهايم، كافى است. آيا [چنين مىكنند] اگر هم پدران ايشان چيزى نمىدانستند و هدايت نشده بودند؟
و چون گفته شود مرايشانرا بيائيد بسوى آنچه فرستاد خدا و بسوى رسول گويند بس است ما را آنچه يافتيم بر آن پدران خود را و اگر چه باشد پدرانشان كه ندانند چيزى را و راه نيابند
و چون به آنان گفته شود: به سوى آنچه خداوند فرو فرستاده است و به سوى رسول [خدا] بياييد، گويند: آنچه نياكانمان را بر آن يافتهايم براى ما بس است. [آيا چنين مىگويند] هر چند كه پدرانشان چيزى نمىدانسته، و [هيچ راهى] نمىيافتند؟
و هنگامی که به آنها گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده، و به سوی پیامبر بیایید!»، میگویند: «آنچه از پدران خود یافتهایم، ما را بس است!»؛ آیا اگر پدران آنها چیزی نمیدانستند، و هدایت نیافته بودند (باز از آنها پیروی میکنند)؟!
و چون به آنان گفته شود: به سوى آنچه خدا فروفرستاده و به سوى پيامبر بياييد، گويند: آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم ما را بس است آيا هر چند كه پدرانشان چيزى نمىدانستند و راه نمىيافتند [باز هم از آنان پيروى مىكنند]؟!
و چون گفته شود مر ايشان را بيائيد بسوى آنچه فرستاد خدا و بسوى رسول گويند بس است ما را آنچه يافتيم بر آن پدران خود را و اگر چه باشد پدرانشان كه ندانند چيزى را و راه نيابند
و اگر گفته شود بديشان بيائيد بسوى آنچه خدا فرستاده است و بسوى پيمبر گويند بس است ما را آنچه يافتيم بر آن پدران خويش را اگرچه پدران ايشان ندانند چيزى را و نه راه برند
و چون به آنها گفته شود: بیایید از حکم کتابی که خدا فرستاده و از دستور رسول او پیروی کنید، گویند: آن دینی که پدران خود را بر آن یافتیم ما را کفایت است. آیا باید از پدران خود هر چند مردمی جاهل بوده و به حق راه نیافته باشند باز پیروی کنند؟
و چون به آنها گفته شود: به سوي آنچه خدا نازل کرده است و به سوي رسول بياييد، مي گويند: آنچه والدينمان را بدان يافتيم، براي ما كافي است. اگر والدينشان چيزي نمي دانستند و هدايت نشده بودند، چطور؟
And if (it) was said to them: «Come to what God descended and to the messenger.» They said: «Enough for us what we found our fathers on it.» And even if their fathers were not knowing a thing and nor being guided.
And when it is said to them: «Come to what Allah has revealed and unto the Messenger (Muhammad SAW for the verdict of that which you have made unlawful).» They say: «Enough for us is that which we found our fathers following,» even though their fathers had no knowledge whatsoever and no guidance.
And when it is said to them, ‹Come now to what God has sent down, and the Messenger, they say, ‹Enough for us is what we found our fathers doing.› What, even if their fathers had knowledge of naught and were not guided?
for when they are told, «Come unto that which God has bestowed from on high, and unto the Apostle» – they answer, «Enough for us is that which we found our forefathers believing in and doing.» Why, even though their forefathers knew nothing, and were devoid of all guidance?
En toen tot hen gezegd werd: Komt tot hetgeen God heeft geopenbaard en tot den apostel, antwoordden zij: Het geloof dat wij bij onze ouderen vonden, is toereikend voor ons, terwijl hunne vaders niets kenden en niet geleid werden.
And if they are told: "Come to what God has sent down, and to the messenger;" they Say: "We are content with what we found our fathers doing." What if their fathers did not know anything nor were guided?
Quando si dice loro: «Venite a quello che Allah ha fatto scendere al Suo Messaggero», dicono: «Ci basta quello che i nostri avi ci hanno tramandato!». Anche se i loro avi non possedevano scienza alcuna e non erano sulla retta via?
And when it is said to them: "Come to what Allah has revealed and unto the Messenger (Muhammad SAW for the verdict of that which you have made unlawful)." They say: "Enough for us is that which we found our fathers following," even though their fathers had no knowledge whatsoever and no guidance.
Когда им говорят: «Придите к тому, что ниспослал Аллах, и к Посланнику», – они отвечают: «Нам достаточно того, на чем мы застали наших отцов». Неужели они поступят так, даже если их отцы ничего не знали и не следовали прямым путем?
Когда неверным говорят: «Следуйте за тем, что ниспослал Аллах, и за Посланником», – они отвечают: «Довольно нам того, что исповедовали наши отцы». Неужели так, если даже их отцы ни о чем не ведали и не следовали прямым путем?
And when it is said to them, Come to what Allah has revealed and to the Messenger, they say: That on which we found our fathers is sufficient for us. What! even though their fathers knew nothing and did not follow the right way.
And when it is said unto them: Come unto that which Allah hath revealed and unto the messenger, they say: Enough for us is that wherein we found our fathers. What! Even though their fathers had no knowledge whatsoever, and no guidance?
And when it is said to them, ‹Come round to what God has revealed unto His Apostle,› they say, ‹Enough for us is what we found our fathers agreed upon.› What! though their fathers knew nothing and were not guided.
Onlara, Allah’ın indirdiğine ve resule gelin dendiğinde şöyle derler: «Atalarımızı üzerinde bulduğumuz şey bize yeter.» Peki, ataları hiçbir şey bilmiyor, doğru yolu bulamıyor idiyseler de mi?
When it is said to them: ‹Come to that which Allah has sent down, and to the Messenger, ‹ they reply: ‹Sufficient for us is what we have found our fathers upon, ‹ even though their fathers knew nothing and were not guided.
When it is said to them, «Come to that which Allah has revealed and to His Messenger, they say, «Enough for us is what we found our parents doing.» What! Even though their parents had no knowledge whatsoever and no guidance?
When they are told, «Come to what GOD has revealed, and to the messenger,» they say, «What we found our parents doing is sufficient for us.» What if their parents knew nothing, and were not guided?
And when it was said to them, «Accede to that which God hath sent down, and to the Apostle:» they said, «Sufficient for us is the faith in which we found our fathers.» What! though their fathers knew nothing, and had no guidance?
And when it was said unto them, come unto that which God hath revealed, and to the Apostle; they answered, that religion which we found or fathers to follow is sufficient for us. What, though their fathers knew nothing, and were not rightly directed?
And when it is said to them, `Come to what ALLAH has revealed, and to the Messenger,› they say, `Sufficient for us is that wherein we found our fathers.› What ! even though their fathers had no knowledge and had no guidance.
Und wenn ihnen gesagt wird: «Kommt her zu dem, was Allah herabgesandt hat, und zu dem Gesandten», sagen sie: «Uns genügt das, worin wir unsere Väter vorfanden.» Und selbst wenn ihre Väter kein Wissen hatten und nicht auf dem rechten Wege waren!
Когда им говорят: ■ «Придите же к тому, что вам низвел Аллах, ■ К Его посланнику придите», ■ Они ответствуют: ■ «Довольно нам того, что мы нашли (в наследии) отцов». ■ Неужто и тогда, когда отцы их были лишены ■ И разумения, и руководства?
Әгәр ул җаһилләргә әйтелсә: «Аллаһ иңдергән Коръән хөкемнәренә һәм расүл гамәленә килегез», – дип, алар әйтәләр: «Ата-бабаларыбызны нинди юлда, нинди гамәлдә тапсак, шул безгә җитә, алар юлыннан чыкмыйбыз», – дип. Аллаһ әйтте: «Әйө аларның ата-бабалары хаклыктан һичнәрсә белмәүче һәм туры юлга да күнелмәүче иделәр түгелме?» – дип.
اور جب ان لوگوں سے کہا جاتا ہے کہ جو (کتاب) خدا نے نازل فرمائی ہے اس کی اور رسول الله کی طرف رجوع کرو تو کہتے ہیں کہ جس طریق پر ہم نے اپنے باپ دادا کو پایا ہے وہی ہمیں کافی ہے بھلا اگر ان کے باپ دادا نہ تو کچھ جانتے ہوں اور نہ سیدھے رستے پر ہوں (تب بھی؟)
اور جب ان سے کہا جاتا ہے کہ اس (قرآن) کی طرف جسے اللہ نے نازل فرمایا ہے اور رسولِ (مکرّم صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم) کی طرف رجوع کرو تو کہتے ہیں: ہمیں وہی (طریقہ) کافی ہے جس پر ہم نے اپنے باپ دادا کو پایا۔ اگرچہ ان کے باپ دادا نہ کچھ (دین کا) علم رکھتے ہوں اور نہ ہی ہدایت یافتہ ہوں،
‹