فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْ‏ءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ

فلمّا نسوا ما ذكّروا به فتحنا عليهم أبواب كلّ شي‏ء حتّى إذا فرحوا بما أوتوا أخذناهم بغتة فإذا هم مبلسون

Falamma nasoo ma thukkiroo bihi fatahna AAalayhim abwaba kulli shay-in hatta itha farihoo bima ootoo akhathnahum baghtatan fa-itha hum mublisoona

چون همه اندرزهايي را که به آنها داده شده بود فراموش کردند ، همه درهارا به رويشان گشوديم تا از آنچه يافته بودند شادمان گشتند ، پس به ناگاه فرو گرفتيمشان و همگان نوميد گرديدند

آنگاه چون پند و هشدارها را فراموش كردند، درهاى نعمت را بر آنان گشوديم و چون بدانچه دريافته بودند سرمست شدند، ناگهان فرو گرفتيمشان و آنگاه بود كه نوميد شدند.

هنگامى كه (تذكرات سودى نبخشيد) آنچه را كه به آنها تذكر داده شده بود، فراموش كردند، درهاى همه چيز (تمام نعمت‏ها) را بروى آنها گشوديم تا همه‏شان بآن نعمتهاى اعطايى خوشحال شوند. ناگهان آنها را (بعذابى بس دردناك) گرفتار ساختيم و در اين هنگام همگى نااميد و مأيوس شدند.

پس چون حقایقی را که [برای عبرت گرفتنشان] به آن یادآوری شده بودند، فراموش کردند، درهای همه نعمت ها را به روی آنان گشودیم، تا هنگامی که به آنچه داده شدند، مغرورانه خوشحال گشتند، به ناگاه آنان را [به عذاب] گرفتیم، پس یکباره [از نجات خود] درمانده و نومید شدند.

پس آندم كه فراموش كردند آن پريشانى و رنجورى كه پندشان داده بودند بدان بگشوديم بروى ايشان درهاى همه خير را تا وقتى كه شاد شدند به آن نعمتها كه بديشان داده بودند گرفتيمشان ناگهان و ايشان نااميد (از نجات) اند

پس چون آنچه را كه بدان پند داده شده بودند فراموش كردند، درهاى هر چيزى [از نعمتها] را بر آنان گشوديم، تا هنگامى كه به آنچه داده شده بودند شاد گرديدند؛ ناگهان [گريبان‏] آنان را گرفتيم، و يكباره نوميد شدند.

چون اندرزها را فراموش كردند درهاى همه چيز را به روى آنها گشوديم تا چون به آنچه يافته بودند شاد شوند، ناگهان آنها را فرو گرفتيم و در اين هنگام بود كه همه مأيوس شدند.

پس چون فراموش كردند پندهايى را كه به آنها دادند درهاى هر گون [نعمت‏] را بر آنها گشوديم تا هنگامى كه بدانچه داشتند دل خوش كردند، ناگهان آنها را بگرفتيم، پس آن گاه آنها نوميد شدند.

پس چون فراموش كردند آنچه پند داده شدند بآن گشوديم برايشان درهاى هر چيزى را تا آنكه چون شاد شدند بآنچه داده شدند گرفتيم ايشانرا ناگهان پس آنگاه ايشان نوميدانند

پس چون آنچه را كه به آن پند داده شدند، از ياد بردند. درهاى همه چيز را بر آنان گشوديم. تا وقتى كه به آنچه داده شدند، شاد گشتند، ناگهان آنان را فرو گرفتيم، پس يكباره نوميد شدند

(آری،) هنگامی که (اندرزها سودی نبخشید، و) آنچه را به آنها یادآوری شده بود فراموش کردند، درهای همه چیز (از نعمتها) را به روی آنها گشودیم؛ تا (کاملا)ً خوشحال شدند (و دل به آن بستند)؛ ناگهان آنها را گرفتیم (و سخت مجازات کردیم)؛ در این هنگام، همگی مأیوس شدند؛ (و درهای امید به روی آنها بسته شد).

پس چون آنچه را بدان پند داده شدند فراموش كردند درهاى همه چيز را بر آنان بگشوديم تا چون بدانچه داده شدند شادمان گشتند ناگهان بگرفتيمشان پس همان دم [از نجات و رحمت‏] نوميد شدند.

پس چون فراموش كردند آنچه پند داده شدند بان گشوديم بر ايشان درهاى هر چيزى را تا آنكه چون شاد شدند بانچه داده شدند گرفتيم ايشان را ناگهان پس آنگاه ايشان نوميدانند

پس هنگامى كه فراموش كردند آنچه را تذكّر بدان داده شدند بگشوديم بر ايشان درهاى همه چيز را تا گاهى كه شاد شدند بدانچه داده شدند گرفتيمشان ناگهان ناگاه ايشانند سرافكندگان

-پس چون آنچه به آنها تذکر داده شد همه را فراموش کردند ما هم ابواب هر چیز را به روی آن‌ها گشودیم تا چون به نعمتی که به آنها داده شد شادمان و مغرور شدند ناگاه آنها را (به کیفر اعمالشان) گرفتار کردیم و آن هنگام (خوار و) نا امید گردیدند.

بنابراين، وقتي به آن پيامي كه به آنها داده شده است، بى اعتنايي كنند، ما همه درها را به روي آنها مى گشاييم. سپس، درست در حالي كه از آنچه به آنها داده شد، لذت مى برند، ناگهان آنها را مجازات مي ‌كنيم؛ آنها به كلي متحير و مبهوت مي ‌شوند.

So when they forgot what they were reminded with it, We opened on them every thing’s doors/entrances, until when they became happy/delighted with what they were given, (then) We took/punished them suddenly, so then they are confused/dumbfounded.

So, when they forgot (the warning) with which they had been reminded, We opened to them the gates of every (pleasant) thing, until in the midst of their enjoyment in that which they were given, all of a sudden, We took them to punishment, and lo! They were plunged into destruction with deep regrets and sorrows.

So, when they forgot what they were reminded of; We opened unto them the gates of everything until; when they rejoiced in what they were given, We seized them suddenly, and behold, they were sore confounded.

Then, when they had forgotten all that they had been told to take to heart, We threw open to them the gates of all [good] things› 3 until -even as they were rejoicing in what they had been granted – We suddenly took them to task: and lo! they were broken in spirit;»

En toen zij hadden vergeten, wat hun gewaarschuwd was, openden wij de deuren van alle weldaden voor hen, tot op het oogenblik, dat zij in vreugde gedompeld over de weldaden die zij hadden ontvangen, eensklaps door ons werden aangegrepen en in wanhoop gestort werden.

So when they forgot what they had been reminded of, We opened for them the gates of all opportunities; and when they were happy with what they were given, We took them suddenly! They were confounded.

Quando poi dimenticarono quello che era stato loro ricordato, aprimmo loro le porte di ogni bene. E mentre esultavano per quello che avevamo donato, li afferrammo all’improvviso ed eccoli disperati.

So, when they forgot (the warning) with which they had been reminded, We opened to them the gates of every (pleasant) thing, until in the midst of their enjoyment in that which they were given, all of a sudden, We took them to punishment, and lo! They were plunged into destruction with deep regrets and sorrows.

Когда они позабыли о том, что им напоминали, Мы распахнули перед ними врата ко всякой вещи. Когда же они возрадовались дарованному, Мы схватили их внезапно, и они пришли в отчаяние!

А когда они позабыли о наставлениях [Наших], Мы открыли пред ними врата ко всем благам. Тогда они возликовали, радуясь дарованному. Но Мы внезапно наслали на них наказание, и вот они уже в отчаянии!

But when they neglected that with which they had been admonished, We opened for them the doors of all things, until when they rejoiced in what they were given We seized them suddenly; then lo! they were in utter despair.

Then, when they forgot that whereof they had been reminded, We opened unto them the gates of all things till, even as they were rejoicing in that which they were given, We seized them unawares, and lo! they were dumbfounded.

And when they forgot what they were reminded of, we opened for them the gates of everything, until when they rejoiced at what they had, we caught them up suddenly, and lo! they were in despair.

Öğütlenmeye çağırıldıkları şeyi unutunca, her şeyin kapılarını üzerlerine açıverdik. Nihayet, kendilerine verilenle sevinç şımarıklığına daldıkları bir sırada, ansızın onları yakaladık. Tüm ümitlerini bir anda yitirdiler.

And when they had forgotten that with which they have been admonished, We opened the gates of everything to them, until just as they were rejoicing in what they were given, We suddenly seized them and they were in utter despair.

They ignored the Message, and persisted in their ways. We opened for them the gates of all things and they kept enjoying life exploiting others (16:112). But the Law of Requital is ever vigilant. Social orders based on injustice and inequities eventually fail. Our Requital then came with stunning speed, and all they could do was, to plunge in despair.

When they thus disregard the message given to them, we open for them the gates of everything. Then, just as they rejoice in what was given to them, we punish them suddenly; they become utterly stunned.

And when they had forgotten their warnings, we set open to them the gates of all things, until, as they were rejoicing in our gifts, we suddenly laid hold upon them, and lo! they were plunged into despair,

And when they had forgotten that concerning which they had been admonished, we opened unto them the gates of all things; until, while they were rejoicing for that which had been given them, we suddenly laid hold on them, and behold, they were seized with despair;

When they forgot that with which they had been admonished, and WE opened unto them the gates of all things, till, even as they were rejoicing in what they were given, WE seized them suddenly, and lo ! they were in utter despair.

Als sie das vergaßen, woran sie erinnert worden waren, da öffneten Wir ihnen die Pforten aller Dinge, bis daß Wir sie plötzlich erfaßten, dieweil sie sich des Gegebenen über mütig erfreuten, und siehe, sie wurden in Verzweiflung gestürzt!

И вот когда они забыли то, чем их увещевали, ■ Мы растворили перед ними врАта (всех соблазнов). ■ Когда ж они дарованным сладились, ■ Схватили Мы внезапно их, ■ И вот они в отчаянии (ждут ■ Господнего Суда).

Алар Аллаһуның вәгазьләрен һәм ґәзаб белән куркытуын онытсалар – дөньяви эшләрендә уңышларга юл ачтык, хәтта алар Аллаһ биргән нигъмәт белән шатланыр һәм мактаныр булдылар, ләкин Аллаһуга шөкер итүне вә гыйбадәт кылуны оныттылар. Шул вакытта без аларны аңсыздан ґәзаб белән тоттык, алар өметсезләнеп хәсрәтләнүчеләрдән булдылар.

پھر جب انہوں نے اس نصیحت کو جو ان کو گی گئی تھی فراموش کردیا تو ہم نے ان پر ہر چیز کے دروازے کھول دیئے۔ یہاں تک کہ جب ان چیزوں سے جو ان کو دی گئی تھیں خوب خوش ہوگئے تو ہم نے ان کو ناگہاں پکڑ لیا اور وہ اس وقت مایوس ہو کر رہ گئے

پھر جب انہوں نے اس نصیحت کو فراموش کردیا جو ان سے کی گئی تھی تو ہم نے (انہیں اپنے انجام تک پہنچانے کے لیے) ان پر ہر چیز (کی فراوانی) کے دروازے کھول دیئے، یہاں تک کہ جب وہ ان چیزوں (کی لذتوں اور راحتوں) سے خوب خوش ہو (کر مدہوش ہو) گئے جو انہیں دی گئی تھیں تو ہم نے اچانک انہیں (عذاب میں) پکڑ لیا تو اس وقت وہ مایوس ہوکر رہ گئے،