وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ وَ لكِنْ ذِكْرى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

و ما على الّذين يتّقون من حسابهم من شي‏ء و لكن ذكرى لعلّهم يتّقون

Wama AAala allatheena yattaqoona min hisabihim min shay-in walakin thikra laAAallahum yattaqoona

کساني که پرهيزگاري پيشه کرده اند به گناه کافران بازخواست نخواهند شد،، ولي بايد آنان را پند دهند باشد که پرهيزگار شوند

و از حساب آنان چيزى بر عهده پرهيزگاران نيست; ولى اين يادآورى است، تا پروا پيشه كنند.

چيزى از حساب ستمكاران بر عهده پرهيزكاران نيست ولى بايد متذكر شوند تا (از اعمال ناپسند) خوددارى كنند.

و چیزی از حساب ستمکاران [مغالطه گر] بر عهده کسانی که [به ناچار سخنان آنان را می شنوند ولی از نشستن با آنان] می پرهیزند نیست؛ بلکه [بر عهده اهل تقواست که یاوه گویان را] پند دهند، تا [از گفتار باطل و بی پایه خود] بپرهیزند.

و نيست بعهده آنان كه از گناهان پرهيز مى‏كنند از حساب آن مسخره كنندگان چيزى و ليكن پندشان دهند تا آنكه ايشان نيز بپرهيزند

و چيزى از حساب آنان [=ستمكاران‏] بر عهده كسانى كه پروا[ى خدا] دارند، نيست. ليكن، تذكّر دادن [لازم‏] است، باشد كه [از استهزا] پرهيز كنند.

چيزى از حساب آنها به عهده پرهيزگاران نيست ولى براى يادآورى است كه پرهيزگارى پيشه كنند.

و از حساب آنها چيزى به عهده كسانى كه پرهيزگارى مى‏كنند نيست، ولى بر [مؤمنان است‏] كه پند دهند، باشد كه پرهيز كنند.

و نيست بر آنان كه ميپرهيزند از حساب ايشان از هيچ چيز و لكن پند داد نيست باشد كه ايشان بپرهيزند

و از حساب آنان (كافران) چيزى بر [عهده‏] پرهيزگاران نيست. ولى [بر آنان‏] پند دادن [مقرر است‏] باشد كه پروا دارند

و (اگر) افراد با تقوا (برای ارشاد و اندرز با آنها بنشینند)، چیزی از حساب (و گناه) آنها بر ایشان نیست؛ ولی (این کار، باید تنها) برای یادآوری آنها باشد، شاید (بشنوند و) تقوی پیشه کنند!

و بر كسانى كه [از سخنان آن ياوه‏گويان‏] مى‏پرهيزند چيزى از حساب آنها نيست، بلكه اين يادآورى و پندى است تا شايد آنها بپرهيزند.

و نيست بر آنان كه ميپرهيزند از حساب ايشان از هيچ چيز و لكن پند داد نيست باشد كه ايشان بپرهيزند

و نيست بر آنان كه پرهيز مى كنند از حساب ايشان چيزى و ليكن يادآوردنى است شايد بترسند ايشان

بر کسانی که پرهیزکارند عقوبت حساب بدکاران نخواهد بود، لیکن بر آنهاست که (بدان را پند داده و) متذکر سازند، شاید پرهیز کنند.

پرهيزكاران مسئول سخنان چنين مردمي نيستند، ولي ممکن است تذکر مفيد واقع شود؛ باشد كه نجات يابند.

And there is not from a thing on those who fear and obey (God) from their account/calculation (those who fear and obey God need not worry about their account), and but (it is) a remembrance/reminder, maybe they fear and obey.

Those who fear Allah, keep their duty to Him and avoid evil are not responsible for them (the disbelievers) in any case, but (their duty) is to remind them, that they may avoid that (mockery at the Quran). (The order of this Verse was cancelled (abrogated) by the Verse :).

Nothing of their account falls upon those that are godfearing; but a reminding; haply they will be godfearing.

for whom those who are conscious of God are in no wise accountable. Theirs, however, is the duty to admonish [the sinners],59 so that they might become conscious of God.

Men zal er geene rekenschap voor vragen aan hen, die God vreezen, doch zij dienen zich te herinneren, dat zij God vreezen.

And the righteous are not required to take responsibility for them, but a reminder so perhaps they will be aware.

Non compete ai timorati chieder loro conto, ma solo ammonirli, chissà che non temano [Allah]?

Those who fear Allah, keep their duty to Him and avoid evil are not responsible for them (the disbelievers) in any case, but (their duty) is to remind them, that they may avoid that (mockery at the Quran). (The order of this Verse was cancelled (abrogated) by the Verse 4:140).

Те, которые богобоязненны, не несут никакой ответственности за их расчет. Они должны лишь напоминать им, – быть может, они устрашатся.

Те, кто богобоязнен, нисколько не в ответе за деяния нечестивцев, однако им надлежит увещевать их: быть может, они станут богобоязненными.

And nought of the reckoning of their (deeds) shall be against those who guard (against evil), but (theirs) is only to remind, haply they may guard.

Those who ward off (evil) are not accountable for them in aught, but the Reminder (must be given them) that haply they (too) may ward off (evil).

Those who fear are not bound to take account of them at all, but mind!- haply they may fear.

Allah’tan korkanlara onların hesabından bir şey yoktur ama yine de bir hatırlatma olmalı. Belki sakınırlar.

Those who are cautious are not accountable for them in anything, but it is a reminder in order that they be cautious.

Those who walk aright bear no responsibility for them, except decent follow up reminders, so that the fellow human beings might reflect and come to walk the Right Path.

The righteous are not responsible for the utterances of those people, but it may help to remind them; perhaps they may be saved.

Not that they who fear God are to pass any judgment upon them, but the object of recollection is that they may continue to fear Him.

They who fear God are not at all accountable for them, but their duty is to remember, that they may take heed to themselves.

And those who are righteous are not at all accountable for them, but their duty is to admonish them that they may fear ALLAH.

Den Rechtschaffenen obliegt nicht die Verantwortung für jene, sondern nur das Ermahnen, auf daß sie gottesfürchtig werden.

И не ответственны за них благочестивые ничем – ■ На них лежит лишь увещание неверных: ■ Быть может, обретут они ■ Страх пред Господним гневом.

Коръән белән гамәл кылучы тәкъва мөэминнәргә лязем түгел Коръән юлында булмаган кешеләрнең эшен яки гөнаһын хисап, кылу, ләкин Аллаһ ґәзабыннан саклансыннар өчен вәгазьләнү лязем.

اور پرہیزگاروں پر ان لوگوں کے حساب کی کچھ بھی جواب دہی نہیں ہاں نصیحت تاکہ وہ بھی پرہیزگار ہوں

اور لوگوں پر جو پرہیزگاری اختیار کئے ہوئے ہیں ان (کافروں) کے حساب سے کچھ بھی (لازم) نہیں ہے مگر (انہیں) نصیحت (کرنا چاہیے) تاکہ وہ (کفر سے اور قرآن کی مذمت سے) بچ جائیں،