وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الآْياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ

و أقسموا باللّه جهد أيمانهم لئن جاءتهم آية ليؤمننّ بها قل إنّما الآيات عند اللّه و ما يشعركم أنّها إذا جاءت لا يؤمنون

Waaqsamoo biAllahi jahda aymanihim la-in jaat-hum ayatun layu/minunna biha qul innama al-ayatu AAinda Allahi wama yushAAirukum annaha itha jaat la yu/minoona

تا آنجا که توانستند ، به سخت ترين قسمها ، به خدا سوگند ياد کردند که اگر معجزه اي برايشان نازل شود بدان ايمان آورند بگو : همه معجزه ها نزد خداست و شما از کجا مي دانيد که اگر معجزه اي نازل شود ايمان نمي آورند ؟

و [اينان] سخت ترين سوگندهايشان را به نام خدا خوردند كه اگر معجزه اى برايشان بيايد به آن ايمان مى آورند; بگو معجزات در اختيار خداوند است، و چه دانيد كه چون [معجزه اى هم] بيايد به آن ايمان نمى آورند.

با نهايت تأكيد بنام خدا سوگند ياد كردند كه اگر آيتى (معجزه و نشانه‏اى) براى آنها بيايد، حتما بآن ايمان ميآورند. بگو، همه معجزات از جانب خداست (و در اختيار من نيست) و شما نميدانيد كه پس از آمدن معجزات نيز ايمان نخواهند آورد.

با سخت ترین سوگندهایشان به خدا سوگند خوردند که اگر معجزه دلخواهشان برای آنان آید، قطعاً به آن ایمان می آورند، بگو: معجزات فقط در اختیار خداست، و شما [ای مردم مؤمن!] چه می دانید [که حقیقت چیست؟] حقیقت این است که اگر آن معجزه هم بیاید، ایمان نمی آورند.

و مشركان سوگند ياد كردند بنام خدا در حاليكه جديت داشتند در سوگندهاشان كه اگر بيايد بديشان معجزه‏اى (كه خواستند) البته بگروند بدان بگو فقط معجزات نزد خداست (و اختيارش بدست من نيست) و شما مؤمنين چه دانيد آن معجزه هرگاه بيايد مشركان ايمان نخواهند آورد

و با سخت‏ترين سوگندهايشان، به خدا سوگند خوردند كه اگر معجزه‏اى براى آنان بيايد، حتماً بدان مى‏گروند. بگو: «معجزات، تنها در اختيار خداست.» و شما چه مى‏دانيد كه اگر [معجزه هم‏] بيايد باز ايمان نمى‏آورند.

سوگندهاى سختى به خدا ياد كردند كه اگر معجزه‏اى براى‏شان بيايد به آن ايمان مى‏آورند. بگو: «معجزه‏ها از جانب خداست» و شما نمى‏دانيد كه آنها پس از آمدن معجزات هم ايمان نمى‏آورند.

و سوگند ياد كردند به خدا، سوگندان سختى كه اگر آيتى براى آنها آيد بدان ايمان آورند. بگوى: جز اين نيست كه آيات نزد خداست و شما چه دانيد كه اگر آيات [هم‏] بيايد ايمان نخواهند آورد.

و سوگند خوردند بخدا سخت ترين سوگندهاشان كه اگر آيد ايشانرا آيتى هر آينه بگروند بآن بگو جز اين نيست كه آيت‏ها نزد خدا است و چه چيز آگاه كرد شما را كه آن آيات چون آيد ايشانرا ايمان نخواهند آورد

و به سخت‏ترين سوگندهايشان به خداوند سوگند خوردند كه اگر معجزه‏اى براى آنان بيايد، البته به آن ايمان مى‏آورند. بگو: معجزات فقط در نزد خداست و چه مى‏دانيد كه آن اگر [هم‏] بيايد، ايمان نمى‏آورند؟

با نهایت اصرار، به خدا سوگند یاد کردند که اگر نشانه‌ای [= معجزه‌ای‌] برای آنان بیاید، حتماً به آن ایمان می‌آورند؛ بگو: «معجزات فقط از سوی خداست (و در اختیار من نیست که به میل شما معجزه‌ای بیاورم)؛ و شما از کجا می‌دانید که هرگاه معجزه‌ای بیاید (ایمان می‌آورند؟ خیر،) ایمان نمی‌آورند!»

و با سخت‏ترين سوگندهاشان به خدا سوگند خوردند كه اگر آيتى- نشانه و معجزه‏اى- به آنان بيايد هر آينه بدان ايمان مى‏آورند. بگو: همانا آيتها- معجزه‏ها- نزد خداوند است و شما- اى مؤمنان- چه مى‏دانيد كه چون آنها (معجزات) بيايد، [باز هم‏] آنها- كافران- ايمان نمى‏آرند؟

و سوگند خوردند بخدا سخت‏ترين سوگندهاشان كه اگر آيد ايشان را آيتى هر آينه بگروند بآن بگو جز اين نيست كه آيت‏ها نزد خدا است و چه چيز آگاه كرد شما را كه آن آيات چون آيد ايشان را ايمان نخواهند آورد

و سوگند ياد نمودند به خدا سخت ترين سوگندهاى خود را كه اگر بيايدشان آيتى هرآينه ايمان آرند بدان بگو جز اين نيست كه آيتها نزد خدا است و چه دانيد (يا چه آگهيتان دهد) گاهى كه آنها آيند ايمان نيارند ايشان

و به خدا به سخت ترین سوگندهای خود قسم یاد کردند که البته اگر آیتی بیاید ایمان آرند. بگو: آیات از طرف خداست، و شما مؤمنان چه می‌دانید؟ (و چگونه به گفته این کافران مطمئن می‌شوید؟آنها همان مردم معاندند که) اگر آیتی هم آید هرگز ایمان نمی‌آورند.

آنها قاطعانه به خدا سوگند مي خورند که اگر معجزه اي برايشان مي آمد، حتماً ايمان مي آوردند. بگو: معجزات فقط از جانب خدا مي آيد. بايد بدانيد كه اگر معجزه اي هم برايشان مي آمد، به کفر ادامه مي دادند.

And they swore/made oath by God their oath’s utmost if (E) an evidence/verse came to them they will believe (E) with it, say: «But the verses/evidences (are) at God.» And what makes you feel/know, that if it came, they do not believe?

And they swear their strongest oaths by Allah, that if there came to them a sign, they would surely believe therein. Say: «Signs are but with Allah and what will make you (Muslims) perceive that (even) if it (the sign) came, they will not believe?»

They have sworn by God the most earnest oaths if a sign comes to them they will believe in it. Say: ‹Signs are only with God.› What will make you realize that, when it comes, they will not believe?

Now they swear by God with their most solemn oaths that if a miracle were shown to them, they would indeed believe in this [divine writ]. Say: «Miracles are in the power of God alone.» And for all you know, even if one should be shown to them, they would not believe

Zij hebben bij God gezworen, met den meest plechtigen eed, dat indien hun een teeken werd geopenbaard, zij zekerlijk daaraan zouden gelooven. Zeg: Waarlijk, de teekens staan alleen in Gods macht, en hij veroorlooft u niet te begrijpen, dat, als die komen, zij niet zullen gelooven.

And they swore by God using their strongest oaths; that if a sign came to them they would believe in it. Say: "The signs are from God; and how do you know that once it comes, that they would not disbelieve?"

E hanno giurato con solenni giuramenti che, se giungesse loro un segno, certamente crederebbero. Di›: «In verità i segni sono presso Allah». Ma chi vi dà la certezza che se questo avvenisse crederebbero?

And they swear their strongest oaths by Allah, that if there came to them a sign, they would surely believe therein. Say: "Signs are but with Allah and what will make you (Muslims) perceive that (even) if it (the sign) came, they will not believe?"

Именем Аллаха они принесли величайшие клятвы о том, что если к ним явится знамение, они непременно уверуют в него. Скажи: «Знамения находятся у Аллаха. И откуда вам знать, что они не уверуют, если даже оно придет к ним?»

[Мекканские многобожники] поклялись Аллахом – самой заветной своей клятвой, – что, если перед ними предстанет знамение, непременно уверуют в Коран. Скажи [, Мухаммад]: «Воистину, знамения – полностью во власти Аллаха. Но как убедить вас [, о муслимы], что они не уверуют, если даже предстанет знамение] «.

And they swear by Allah with the strongest of their oaths, that if a sign came to them they would most certainly believe in it. Say: Signs are only with Allah; and what should make you know that when it comes they will not believe?

And they swear a solemn oath by Allah that if there come unto them a portent they will believe therein. Say; Portents are with Allah and (so is) that which telleth you that if such came unto them they would not believe.

They swore by God with their most strenuous oath, that if there come to them a sign they will indeed believe therein. Say, ‹Signs are only in God’s hands;- but what will make you understand that even when one has come, they will not believe?›

Tüm yeminleriyle Allah’a yemin ettiler ki, eğer kendilerine bir mucize gelirse ona mutlaka inanacaklar. Söyle onlara: «Mucizeler ancak Allah’ın katındadır.» Mucize geldiğinde de iman etmeyeceklerini anlamıyor musunuz?

They solemnly swear by Allah that if a sign is given to them they would believe in it. Say: ‹Signs are only with Allah. ‹ And how can you tell if it comes they will not believe. ‹

They swear by Allah that if a miracle comes to them, they would surely believe in it (the Book). Say, «All miracles are with Allah (if you reflect on the Universe). What can make you understand that even if a physical miracle came to them, they will find other excuses and still not believe?

They swore by GOD, solemnly, that if a miracle came to them, they would surely believe. Say, «Miracles come only from GOD.» For all you know, if a miracle did come to them, they would continue to disbelieve.

With their most solemn oath have they sworn by God, that if a sign come unto them they will certainly believe it; SAY: Signs are in the power of God alone; and He teacheth you not thereby, only because when they were wrought, ye did not believe.

They have sworn by God, by the most solemn oath, that if a sign came unto them, they would certainly believe therein: Say, verily signs are in the power of God alone; and He permitteth you not to understand that when they come, they will not believe.

And they swear by ALLAH their strongest oaths that if there came to them a Sign, they would surely believe therein. Say, `Surely, Signs are with ALLAH. And what should make you know that when the signs come, they will not believe.

Sie schwören ihre feierlichsten Eide bei Allah, wenn ihnen nur ein Zeichen käme, sie würden sicherlich daran glauben. Sprich: «Bei Allah sind die Zeichen und auch das, was euch verstehen machen wird, daß sie nicht glauben werden, wenn (die Zeichen) kommen.»

И поклялись они Аллахом – ■ Одной из самых строгих клятв, – ■ Что, если б к ним пришло знаменье, ■ Они б поверили в него. Скажи: ■ «Знаменья все – во власти Бога, ■ Но кто бы мог вам, (верным), дать понять, ■ Что, даже если бы знамения пришли, ■ В них все равно бы не поверили они!»

Мөшрикләр, әгәр аларга Аллаһудан бер могҗиза килсә, иман китерер идек дип, Аллаһ исеме белән бик каты ант итәләр. Әйт: «Могҗиза Аллаһ ихтыярында, теләсә бирер», – дип. Ий мөэминнәр! Әгәр аларга могҗиза бирелгәч иман китерәчәкләрен ничек беләсез? Юк, могҗиза бирелсә дә иман китерәчәк түгелләр.

اور یہ لوگ خدا کی سخت سخت قسمیں کھاتے ہیں کہ اگر ان کے پاس کوئی نشانی آئے تو وہ اس پر ضروری ایمان لے آئیں۔ کہہ دو کہ نشانیاں تو سب خدا ہی کے پاس ہیں۔ اور (مومنو!) تمہیں کیا معلوم ہے (یہ تو ایسے بدبخت ہیں کہ ان کے پاس) نشانیاں آ بھی جائیں تب بھی ایمان نہ لائیں

وہ بڑے تاکیدی حلف کے ساتھ اللہ کی قَسم کھاتے ہیں کہ اگر ان کے پاس کوئی (کھلی) نشانی آجائے تو وہ اس پر ضرور ایمان لے آئیں گے۔ (ان سے) کہہ دو کہ نشانیاں توصرف اﷲ ہی کے پاس ہیں، اور (اے مسلمانو!) تمہیں کیا خبر کہ جب وہ نشانی آجائے گی (تو) وہ (پھر بھی) ایمان نہیں لائیں گے،