‹
قرآن، سوره الأنفال (8) آیه 23
آیه پسین: سوره الأنفال (8) آیه 24
آیه پیشین: سوره الأنفال (8) آیه 22
وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لأََسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
و لو علم اللّه فيهم خيرا لأسمعهم و لو أسمعهم لتولّوا و هم معرضون
Walaw AAalima Allahu feehim khayran laasmaAAahum walaw asmaAAahum latawallaw wahum muAAridoona
و اگر خدا خيري در آنان مي يافت شنوايشان مي ساخت ، و اگر هم آنان ، راشنوا ساخته بود باز هم بر مي گشتند و رويگردان مي شدند
و اگر خداوند خيرى در آنان سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى داد; و اگر به آنان گوش شنوا هم داده بود، باز پشت مى كردند و رويگردان مى شدند.
و اگر خدا خيرى در آنها ميدانست، حقايق را بگوش آنان مىرساند. ولى اگر حقايق بگوش آنها برسد، نافرمانى ميكنند و از آن روى برميگردانند.
اگر خدا [نسبت به پذیرفتن هدایت، شایستگی و] خیری در آنان می دید، یقیناً ایشان را شنوا [ی حقایق و معارف] می کرد، و اگر [با لجبازی و عنادی که فعلاً دارند] آنان را شنوا کند، باز اعراض کنان، روی [از حق] می گردانند.
و اگر مىدانست خدا در مشركان نيكوئى را بىگمان شنوا مىكرد ايشان را و اگر شنوا مىكردشان البته برمىگشتند و ايشان روى گردانند (از پذيرفتن حق)
و اگر خدا در آنان خيرى مىيافت قطعاً شنوايشان مىساخت، و اگر آنان را شنوا مىكرد، حتماً باز به حال اعراض، روى برمىتافتند.
اگر خدا خيرى در آنها سراغ داشت شنوايشان مىكرد و اگر هم شنوايشان كرده بود باز روى مىگرداندند و اعراض مىكردند.
و اگر خدا مىدانست كه در ايشان خيرى هست البته شنوايشان مىكرد، و اگر شنوايشان [هم] مىكرد روگردان مىشدند، و آنها اعراض كنندگان بودند.
و اگر دانسته بود خدا در ايشان خيرى هر آينه شنوانيده بود ايشانرا و اگر شنوانيده بود ايشانرا هر آينه روى گردانيده بودند و آنان روى گردان بودند
و اگر خداوند خيرى در آنان سراغ داشت قطعا به آنان مىشنواند و اگر هم به آنان مىشنواند، اعراضكنان روى بر مىتافتند
و اگر خداوند خیری در آنها میدانست، (حرف حق را) به گوش آنها میرساند؛ ولی (با این حال که دارند،) اگر حق را به گوش آنها برساند، سرپیچی کرده و روگردان میشوند.
و اگر خداى در آنان خيرى مىشناخت، شنواشان مىساخت و اگر [در حالى كه دلهاشان شنوايى ندارد] شنواشان مىساخت هر آينه رويگردان شده بر مىگشتند.
و اگر دانسته بود خدا در ايشان خيرى هر آينه شنوانيده بود ايشان را و اگر شنوانيده بود ايشان را هر آينه روى گردانيده بودند و آنان روى گردان بودند
و اگر مى دانست خدا در ايشان خيرى هر آينه مى شنواندشان و اگر مى شنواند ايشان را هر آينه پشت مى كردند و آنانند روى گردانان
اگر خدا در آنها خیر و صلاحی میدید آنها را شنوا میکرد و اگر هم شنوا کند باز رو گردانند و اعراض کنند.
اگر خدا كوچك ترين خوبي در آنان مي يافت، آنها را شنوا مي كرد. حتي اگر آنان را شنوا مي كرد، باز هم با بيزاري روي مي گرداندند.
And if God knew (that) in them (there is) goodness He would have made them hear/listen, and if He made them hear/listen, they would have turned away, and (while) they are objecting/opposing .
Had Allah known of any good in them, He would indeed have made them listen, and even if He had made them listen, they would but have turned away, averse (to the truth).
If God had known of any good in them He would have made them hear; and if He had made them hear, they would have turned away, swerving aside.
For, if God had seen any good in them, He would certainly have made them hear: but [as it is,] even if He had made them hear, they would surely have turned away in their obstinacy.
Indien God slechts iets goeds in hen had ontdekt, zou hij hun zekerlijk hebben doen hooren; maar indien hij hen had doen hooren, zouden zij zich gewis afgewend en zich ver verwijderd hebben.
And if God had found any good in them, then He would have made them listen. But if He makes them listen, they would still turn away, averse.
Se Allah avesse ravvisato in loro qualche bene, avrebbe fatto sì che ascoltassero; ma se anche li avesse fatti ascoltare, avrebbero voltato le spalle e sarebbero rimasti indifferenti.
Had Allah known of any good in them, He would indeed have made them listen, and even if He had made them listen, they would but have turned away, averse (to the truth).
Если бы Аллах знал, что в них есть добро, Он непременно наделил бы их слухом. Но даже если бы Он наделил их слухом, они все равно бы отвернулись с отвращением.
Если бы видел Аллах в них что-либо доброе, Он даровал бы им способность слышать. И даже если Он даровал бы им возможность слышать, они упрямо отвернулись бы.
And if Allah had known any good in them He would have made them hear, and if He makes them hear they would turn back while they withdraw.
Had Allah known of any good in them He would have made them hear, but had He made them hear they would have turned away, averse.
Had God known any good in them, He would have made them hear; but had He made them hear, they would have turned back and have swerved aside.
Allah kendilerinde bir hayır olduğunu bilseydi elbette onlara işittirirdi. Onlara işittirseydi bile mutlaka yüz çevirir, döner giderlerdi.
Indeed, had Allah known any good in them, He would have let them hear. But even if He had made them hear, they would have turned away, swerving aside.
If Allah had seen any good in them, He would have made them hear. But, even if He made them hear, they would have turned away. (The perceptual and conceptual, both faculties must be used for understanding and attaining guidance (17:36)).
Had GOD known of any good in them, He would have made them hearers. Even if He made them hearers, they still would turn away in aversion.
Had God known any good in them, he would certainly have made them hear. But even if He had made them hear, they would certainly have turned back and withdrawn afar.
If God had known any good in them, He would certainly have cause them to hear: And if He had caused them to hear, they would surely have turned back, and have retired afar off.
And if ALLAH had known any good in them, HE would certainly have made them hear. And if HE now makes them hear, they will turn away in aversion.
Und hätte Allah etwas Gutes in ihnen gekannt, Er hätte sie gewiß hörend gemacht. Und wenn Er sie hörend macht, so werden sie sich wegwenden in Widerwillen.
И если бы (всевидящий) Господь ■ Узрел в их (душах) что-нибудь благое, ■ Он дал бы им возможность слышать, – ■ Но если бы Он дал им слышать, ■ Они бы все равно отворотились от Него.
Әгәр Аллаһ аларда яхшылык барлыгын белсә, ягъни аларның күңелендә яхшы ният булса, әлбәттә, аларга хак сүзне ишеттереп аңлатыр иде, күңелләрендә яхшы ният булмагач, Аллаһ аларга хак сүзләрне ишеттерсә дә, аны аңлаудан һәм кабул итүдән баш тартып качачаклар.
اور اگر خدا ان میں نیکی (کا مادہ) دیکھتا تو ان کو سننے کی توفیق بخشتا۔ اور اگر (بغیر صلاحیت ہدایت کے) سماعت دیتا تو وہ منہ پھیر کر بھاگ جاتے
اور اگر اللہ ان میں کچھ بھی خیر (کی طرف رغبت) جانتا تو انہیں (ضرور) سنا دیتا، اور (ان کی حالت یہ ہے کہ) اگر وہ انہیں (حق) سنا دے تو وہ (پھر بھی) روگردانی کر لیں اور وہ (حق سے) گریز ہی کرنے والے ہیں،
‹