وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الأَْرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

و اذكروا إذ أنتم قليل مستضعفون في الأرض تخافون أن يتخطّفكم النّاس فآواكم و أيّدكم بنصره و رزقكم من الطّيّبات لعلّكم تشكرون

Waothkuroo ith antum qaleelun mustadAAafoona fee al-ardi takhafoona an yatakhattafakumu alnnasu faawakum waayyadakum binasrihi warazaqakum mina alttayyibati laAAallakum tashkuroona

و به ياد آوريد آن هنگام را که اندک بوديد و در شمار زبون شدگان اين ، سرزمين ، بيم آن داشتيد که مردم شما را از ميان بردارند و خدا پناهتان دادو ياري کرد و پيروز گردانيد و از چيزهاي پاکيزه روزي داد ، باشد که سپاس گوييد

و ياد كنيد آنگاه كه در اين سرزمين اندكشمار [و] مستضعف بوديد [و] مى ترسيديد كه مردمان [كافر] شما را [از خانه و كاشانه تان] آواره كنند، ولى او شما را [نزد يارانتان] جاى داد و به نصرت خويش ياريتان كرد و از پاكيزه ها روزيتان داد، باشد كه سپاس بگزاريد.

و بخاطر بياوريد هنگامى كه شما جماعتى اندك بوديد و در روى زمين مستضعف محسوب مى‏شديد و ترس داشتيد از اينكه مردم مكه شما را (بربايند و) نابودتان كنند. اما خدا شما را پناه داد و با يارى خود، شما را تقويت نمود و از روزيهاى پاك بهره‏مندتان ساخت تا شكر نعمتش را بجاى آوريد.

و یاد کنید هنگامی را که شما در زمین گروهی اندک بودید، و ناتوان و زبون شمرده می شدید، و همواره می ترسیدید که مردم [مشرک و کافر] شما را بربایند [تا شکنجه و آزار دهند ونابود کنند] پس خدا شما را [در شهر مدینه] جای داد و با یاریش نیرومندتان ساخت، و از [نعمت های] پاکیزه اش به شما روزی بخشید تا سپاس گزاری کنید.

و ياد كنيد (اى مهاجران) زمانى را كه شما مردمى اندك بوديد ناتوان شمردگان در (سر) زمين مكه (كفار ناتوانتان كرده بودند) مى‏ترسيدند كه بربايند شما را مردم (كفار قريش) پس جاى داد شما را (در مدينه) و نيرو داد شما را به يارى دادن خود (در جنگ بدر) و روزى داد شما را از پاكيزه‏ها (از غنيمت‏هاى جنگى) تا آنكه شما سپاسگزارى كنيد

و به ياد آوريد هنگامى را كه شما در زمين، گروهى اندك و مستضعف بوديد. مى ترسيديد مردم شما را بربايند، پس [خدا] به شما پناه داد و شما را به يارى خود نيرومند گردانيد و از چيزهاى پاك به شما روزى داد، باشد كه سپاسگزارى كنيد.

به خاطر بياوريد زمانى را كه در روى زمين اندك و ناتوان بوديد و مى‏ترسيديد كه مبادا مردم شما را بربايند ولى او شما را پناه داد و به نصر خويش يارى كرد و از روزيهاى پاكيزه بهره‏مند ساخت تا شايد شكرگزار باشيد.

و ياد كنيد هنگامى را كه شما اندك بوديد و در زمين ناتوان شمرده مى‏شديد، و بيم داشتيد كه مردم [مكه‏] شما را بربايند، پس شما را [در مدينه‏] جاى داد و با نصرت خويش شما را تأييد كرد و از پاكيزه‏ها به شما روزى داد، باشد كه شما سپاس گزاريد.

و ياد كنيد هنگاميكه شما بوديد اندك ناتوان شمردگان در زمين مى‏ترسيديد كه بربايند شما را مردمان پس جا داد شما را و تقويتتان كرد بنصرتش و روزى كردتان از پاكيزه‏ها باشد كه شما شكر كنيد

و ياد كنيد هنگامى كه اندك [و] در زمين مستضعف بوديد. مى‏ترسيديد كه مردم شما را آواره كنند، آن گاه خداوند به شما جاى داد و به نصرت خويش به شما توان داد و از چيزهاى پاكيزه به شما روزى بخشيد باشد كه شما سپاسگزارى كنيد

و به خاطر بیاورید هنگامی را که شما در روی زمین، گروهی کوچک و اندک و زبون بودید؛ آنچنان که می‌ترسیدید مردم شما را بربایند! ولی او شما را پناه داد؛ و با یاری خود تقویت کرد؛ و از روزیهای پاکیزه بهره‌مند ساخت؛ شاید شکر نعمتش را بجا آورید!

و به ياد آريد هنگامى را كه در زمين گروهى اندك و ناتوان شمرده شده بوديد، بيم آن داشتيد كه مردمان- مشركان مكه و قبيله‏هاى عرب- شما را بربايند، پس شما را جاى داد- در مدينه- و به يارى خود نيرومند گردانيد و از چيزهاى پاكيزه روزيتان داد تا مگر سپاس داريد.

و ياد كنيد هنگامى كه شما بوديد اندك ناتوان شمردگان در زمين مى‏ترسيديد كه بربايند شما را مردمان پس جا داد شما را و تقويتتان كرد بنصرتش و روزى كردتان از پاكيزه‏ها باشد كه شما شكر كنيد

و ياد آريد هنگامى را كه بوديد گروه اندكى ناتوان شمردگان در زمين بيم داشتيد كه بربايند شما را مردم پس پناهتان داد و كمك كرد شما را به يارى خود و روزى داد شما را از پاكيزه ها شايد شكر گزاريد

و به یاد آرید زمانی که عده قلیلی بودید که شما را ضعیف و خوار در زمین (مکه) می‌شمردند و از مردم (مشرک) بر خود ترسان بودید که مبادا شما را (از روی زمین) برچینند، بعد از آن خدا شما را در پناه خود آورد و به یاری خود نیرومندی و نصرت به شما عطا کرد و از پاکیزه‌ترین (غنائم و) طعامها روزی شما فرمود، باشد که شکر به جای آرید.

به ياد آوريد که قبلاً تعداد شما کم بود و شما تحت فشار بوديد و از اين مي ترسيديد که مبادا مردم شما را بگيرند و ببرند و او به شما پناهگاهي امن عطا نمود، با پيروزي خود شما را حمايت کرد و برايتان روزي هاي خوب فراهم نمود، باشد که سپاسگزار باشيد.

And remember when you were little/few weakened in the earth/Planet Earth, you fear that the people snatch (kidnap) you, so He sheltered you and He supported you with His victory/aid, and He provided for you, from the goodnesses , maybe/perhaps you thank/be grateful.

And remember when you were few and were reckoned weak in the land, and were afraid that men might kidnap you, but He provided a safe place for you, strengthened you with His Help, and provided you with good things so that you might be grateful.

And remember when you were few and abased in the land, and were fearful that the people would snatch you away; but He gave you refuge, and confirmed you with His help, and provided you with the good things, that haply you might be thankful.

And remember the time when you were few [and] helpless on earth, fearful lest people do away with you»6 – whereupon He sheltered you, and strengthened you with His succour, and provided for you sustenance out of the good things of life, so that you might have cause to be grateful.

En gedenkt, dat, toen gij zwak en in kleinen getale in het land waart, gij vreesdet door uwe vijanden verdelgd te worden; maar God gaf u een toevluchtsoord, en hij ondersteunde u met zijne hulp, en beschonk u met goede dingen, opdat gij dankbaar zoudt zijn.

And recall when you were but a few who were weak in the land, you were fearful that men might capture you. But He sheltered you, and He supported you with His victory, and He provided you with good provisions, so that you may be thankful.

Ricordate quando eravate pochi, oppressi sulla terra e timorosi che gli altri si impadronissero di voi! Poi vi diede sicurezza e vi soccorse con il Suo aiuto e vi dette cibo eccellente. Sarete mai riconoscenti?

And remember when you were few and were reckoned weak in the land, and were afraid that men might kidnap you, but He provided a safe place for you, strengthened you with His Help, and provided you with good things so that you might be grateful.

Помните, что вы были малочисленны и считались слабыми на земле. Вы опасались, что люди схватят вас, но Он дал вам убежище, подкрепил вас Своей помощью и наделил вас благами, чтобы вы были благодарны.

Вспомните [, о мухаджиры, о том времени,] когда вы были малочисленны и унижены на земле и опасались, что враги схватят [и убьют] вас. Аллах же дал вам пристанище и поддержал вас Своей помощью, даровал вам удел из благ [Своих], – быть может, вы возблагодарите Его.

And remember when you were few, deemed weak in the land, fearing lest people might carry you off by force, but He sheltered you and strengthened you with His aid and gave you of the good things that you may give thanks.

And remember, when ye were few and reckoned feeble in the land, and were in fear lest men should extirpate you, how He gave you refuge, and strengthened you with His help, and made provision of good things for you, that haply ye might be thankful.

Remember when ye were few in number and weak in the land, fearing lest people should snatch you away; then He sheltered you and aided you with victory, and provided you with good things; haply ye may give thanks.

Düşünün ki, siz bir zamanlar yeryüzünde ezilip horlanan bir azınlıktınız. İnsanların sizi çarpıvereceğinden korkuyordunuz. Bu haldeyken Allah sizi barındırdı, yardımıyla sizi destekledi ve şükredersiniz ümidiyle sizi tertemiz nimetlerle rızıklandırdı.

And remember how He gave you shelter when you were few in number and considered weak in the land, ever fearing that the people would snatch you away; but He gave you refuge and supported you with His victory and provided you with goodness, so that you might give thanks.

Recall when you were few and oppressed in the land (Makkah) and fearful lest people do away with you. He gave you shelter (in Madinah), strengthened you with His help and gave you decent provision. Be grateful in word and action.

Remember that you used to be few and oppressed, fearing that the people may snatch you, and He granted you a secure sanctuary, supported you with His victory, and provided you with good provisions, that you may be appreciative.

And remember when ye were few, and reputed weak in the land: ye feared lest men should pluck you away; then was it that He took you in and strengthened you with his help, and supplied you with good things, that haply ye might give thanks.

And remember when ye were few, and reputed weak in the land; ye feared lest men should snatch you away; but God provided you a place of refuge, and He strengthened you with his assistance, and bestowed on you good things, that ye might give thanks.

And remember when you were a few and deemed weak in the land, and were in fear lest people should snatch you away, but HE sheltered you and strengthened you with HIS help, and provided you with good things that you might be thankful.

Und denket daran, wie ihr wenige wart, galtet für schwach im Land, schwebtet in Furcht, daß die Leute euch hinwegraffen könnten; Er aber schirmte euch und stärkte euch durch Seine Hilfe und versorgte euch mit guten Dingen, auf daß ihr dankbar sein möchtet.

Тогда вы были маленькой общиной, ■ И слабыми на той земле, и в страхе, ■ Что эти люди вас ограбят и похитят. ■ Но Он убежище вам дал, ■ И укрепил вас помощью Своею, ■ И дал вам все потребное для жизни, ■ Чтоб вы могли быть благодарны.

Мәккә мөшрикләре арасында яшәгән вакытыгызда аз булуыгыз сәбәпле көчсез идегез, шуны хәтерләгез! Аңсыздан килеп басарлар, алып китәрләр дип куркадыр идегез, Аллаһ сезне Мәдинә шәһәренә күчерде дә ярдәме белән куәтләде һәм пакь ризыклар белән сезне ризыкландырды, шаять шөкер итәрсез.

اور اس وقت کو یاد کرو جب تم زمین (مکہ) میں قلیل اور ضعیف سمجھے جاتے تھے اور ڈرتے رہتے تھے کہ لوگ تمہیں اُڑا (نہ) لے جائیں (یعنی بےخان وماں نہ کردیں) تو اس نے تم کو جگہ دی اور اپنی مدد سے تم کو تقویت بخشی اور پاکیزہ چیزیں کھانے کو دیں تاکہ (اس کا) شکر کرو

اور (وہ وقت یاد کرو) جب تم (مکی زندگی میں عدداً) تھوڑے (یعنی اَقلیّت میں) تھے ملک میں دبے ہوئے تھے (یعنی معاشی طور پر کمزور اور استحصال زدہ تھے) تم اس بات سے (بھی) خوفزدہ رہتے تھے کہ (طاقتور) لوگ تمہیں اچک لیں گے (یعنی سماجی طور پر بھی تمہیں آزادی اور تحفظ حاصل نہ تھا) پس (ہجرتِ مدینہ کے بعد) اس (اللہ) نے تمہیں (آزاد اور محفوظ) ٹھکانا عطا فرما دیا اور (اسلامی حکومت و اقتدار کی صورت میں) تمہیں اپنی مدد سے قوت بخش دی اور (مواخات، اَموالِ غنیمت اور آزاد معیشت کے ذریعے) تمہیں پاکیزہ چیزوں سے روزی عطا فرما دی تاکہ تم اللہ کی بھرپور بندگی کے ذریعے اس کا) شکر بجا لا سکو،