وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِي‏ءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالَ هذا يَوْمٌ عَصِيبٌ

و لمّا جاءت رسلنا لوطا سي‏ء بهم و ضاق بهم ذرعا و قال هذا يوم عصيب

Walamma jaat rusuluna lootan see-a bihim wadaqa bihim tharAAan waqala hatha yawmun AAaseebun

چون رسولان ما نزد لوط آمدند ، لوط اندوهگين و دلتنگ شد و گفت : امروزروز سختي است

و چون فرشتگان ما به نزد لوط آمدند از ايشان نگران شد و [از كمك به آنان] دستش كوتاه شد، و گفت امروز روزى سخت و سنگين است.

و هنگامى كه فرستادگان ما (بصورت دو نفر جوان خوش هيكل) نزد لوط آمدند، لوط از ديدن آنها پريشان خاطر گشت و بسيار دلتنگ شد و گفت: امروز، روز بسيار سختى است.

و هنگامی که فرستادگان ما نزد لوط آمدند، به سبب آمدنشان تنگدل و اندوهگین شد؛ [زیرا خود را برای دفع خطر از مهمانانش در برابر قوم تبهکارش توانمند نیافت،] وگفت: این روز سخت و دشواری است.

و آن هنگام كه آمدند فرستادگان (فرشتگان) ما بسوى لوط اندوهگين شد به آمدنشان و تنگ شد به آمدنشان راه حيله و گفت اين روز (بر من) سخت است

و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، به [آمدنِ‏] آنان ناراحت، و دستش از حمايت ايشان كوتاه شد و گفت: «امروز، روزى سخت است.»

چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند از آمدنشان نگران شد و گفت اين روز بسيار سختى است.

و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند براى ايشان اندوهگين گشت و بر ايشان تنگدل شد و گفت: اين روزى سخت است.

و چون آمدند رسولان ما لوط را محزون شد بايشان و تنگ شد بايشان در طاقت و گفت اين روزيست سخت

و چون فرستادگان ما [نزد] لوط آمدند از آنان اندوهگين شد و از آنكه توان [يارى رساندن‏] به آنان را نداشت تنگدل گشت و گفت: امروز روزى سخت است

و هنگامی که رسولان ما [= فرشتگان عذاب‌] به سراغ لوط آمدند، از آمدنشان ناراحت شد؛ و قلبش پریشان گشت؛ و گفت: «امروز روز سختی است!» (زیرا آنها را نشناخت؛ و ترسید قوم تبهکار مزاحم آنها شوند.)

و چون فرستادگان ما- فرشتگان- نزد لوط آمدند به [آمدن‏] آنها اندوهگين شد و در كارشان در تنگنا ماند و گفت: اين روزى سخت و سهمگين است.

و چون آمدند رسولان ما لوط را محزون شد بايشان و تنگ شد بايشان در طاقت و گفت اين روزيست سخت

و هنگامى كه آمد فرستادگان ما لوط را به رنج شد از ايشان و تنگ آمدش بديشان تاب و توان و گفت اين است روزى سخت (خشم آگين)

و چون فرستادگان ما (فرشتگان قهر) به لوط وارد شدند به آمدن آنان پریشان خاطر و دلتنگ شد و گفت: این روز بسیار سختی است.

و چون رسولان ما نزد لوط رفتند، مورد بي احترامي قرار گرفتند و او از حضور آنان شرمنده شد و گفت: اين روز سختي است.

And when Our messengers came (to) Lot, he felt bad/evil/harm because of them and he was impatient with them (became uptight) , and he said: «This (is a) very hot (difficult) day.»

And when Our Messengers came to Lout (Lot), he was grieved on their account and felt himself straitened for them (lest the town people should approach them to commit sodomy with them). He said: «This is a distressful day.»

And when Our messengers came to Lot, he was troubled on their account and distressed for them, and he said, ‹This is a fierce day.›

AND WHEN Our messengers came unto Lot, he was sorely grieved on their account, seeing that it was beyond his power to shield them;` and he exclaimed: «This is a woeful day!»

En toen onze gezanten tot Lot kwamen, was hij bezorgd om hen en zijn arm was zwak voor hen en hij zeide: Dit is een treurige dag.

And when Our messengers came to Lot, he was grieved on their account and he felt discomfort for them and said: "This is a distressful day."

E quando i Nostri angeli si recarono da Lot, egli ne ebbe pena e si ramma- ricò della debolezza del suo braccio. Disse: «Questo è un giorno terribile!».

And when Our Messengers came to Lout (Lot), he was grieved on their account and felt himself straitened for them (lest the town people should approach them to commit sodomy with them). He said: "This is a distressful day."

Когда Наши посланцы явились к Луту (Лоту), он огорчился из-за них, почувствовал себя стесненным и сказал: «Это – тяжкий день».

Когда Наши посланцы пришли к Луту, он огорчился из-за них, силы покинули его [от страха], и он сказал: «Вот и настал тяжкий день».

And when Our messengers came to Lut, he was grieved for them, and he lacked strength to protect them, and said: This is a hard day.

And when Our messengers came unto Lot, he was distressed and knew not how to protect them. He said: This is a distressful day.

And when our messengers came to Lot, he was grieved for them; but his arm was straitened for them, and he said, ‹This is a troublesome day!›

Elçilerimiz Lût’a geldiğinde onlar için kaygılanmış, göğsü daralmış da şöyle demişti: «Bu, zorlu bir gün!»

And when Our messengers came to Lot, he was troubled and distressed for them, and said: ‹This is a harsh day. ‹

When Our Messengers came to Lot he was distressed, and knew not how to save his people. He exclaimed, «This is a difficult day!»

When our messengers went to Lot, they were mistreated, and he was embarrassed by their presence. He said, «This is a difficult day.»

And when our messengers came to Lot, he was grieved for them; and he was too weak to protect them, and he said, «This is a day of difficulty.»

And when our messengers came unto Lot, he was troubled for them, and his arm was straitened concerning them, and he said, this is a grievous day.

And when Our Messengers came to Lot, he was grieved on their account and felt helpless for them and he said, `This is a distressful day.›

Als Unsere Gesandten zu Lot kamen, betrübte er sich ihretwegen und fühlte sich hilflos um ihretwillen und sprach: «Das ist ein unheilvoller Tag.»

Когда пришли посланцы Наши к Луту, ■ Он опечалился за них, и мощь его ослабла, ■ И он сказал: ■ «Это – прискорбный день!»

Илче фәрештәләребез Лут хозурына килгәч, Лут фәрештәләр хакында кайгыга калды, чөнки фәрештәләр бик чибәр егетләр кыяфәтендә килделәр. Лут аларның фәрештә икәнлекләрен белмәде, хәтта алар хакында күкрәге кысылды, күңеле сынды вә әйтте: «Бу көн авыр көн, ни булыр инде». Лутның бер явыз хатыны: «Лутка бик чибәр кунак егетләре килде, барып файдаланыгыз», – дип залимнәр арасына хәбәр таратты.

اور جب ہمارے فرشتے لوط کے پاس آئے تو وہ ان (کے آنے) سے غمناک اور تنگ دل ہوئے اور کہنے لگے کہ آج کا دن بڑی مشکل کا دن ہے

اور جب ہمارے فرستادہ فرشتے لوط (علیہ السلام) کے پاس آئے (تو) وہ ان کے آنے سے پریشان ہوئے اور ان کے باعث (ان کی) طاقت کمزور پڑ گئی اور کہنے لگے: یہ بہت سخت دن ہے (فرشتے نہایت خوب رُو تھے اور حضرت لوط علیہ السلام کو اپنی قوم کی بری عادت کا علم تھا سو ممکنہ فتنہ کے اندیشہ سے پریشان ہوئے)،