وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لأََمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ

و ما أبرّئ نفسي إنّ النّفس لأمّارة بالسّوء إلاّ ما رحم ربّي إنّ ربّي غفور رحيم

Wama obarri-o nafsee inna alnnafsa laammaratun bialssoo-i illa ma rahima rabbee inna rabbee ghafoorun raheemun

من خويشتن را بي گناه نمي دانم ، زيرا نفس ، آدمي را به بدي فرمان مي ، دهد مگر پروردگار من ببخشايد ، زيرا پروردگار من آمرزنده و مهربان است

و من خود را مبرا نمى شمارم، چرا كه نفس [آدمى] بدفرماست; مگر آنكه پروردگارم رحمت آورد، كه پروردگار من آمرزگار مهربان است.

يوسف گفت: من خودم را تبرئه نميكنم (من هم انسانم) نفس اماره (نفس شيطانى) انسان را بكارهاى پست واميدارد مگر اينكه پروردگارم رحم كند. البته پروردگار من آمرزنده مهربانست.

من خود را از گناه تبرئه نمی کنم؛ زیرا نفس طغیان گر، بسیار به بدی فرمان می دهد مگر زمانی که پروردگارم رحم کند؛ زیرا پروردگارم بسیار آمرزنده و مهربان است.

(يوسف گفت) من تبرئه نمى‏كنم خويشتن را (از هواى نفسانى) زيرا نفس آدمى همواره فرمان مى‏دهد ببدى مگر آنرا كه رحم كرده پروردگارم زيرا پروردگار من آمرزنده و مهربانست

و من نفس خود را تبرئه نمى‏كنم، چرا كه نفس قطعاً به بدى امر مى‏كند، مگر كسى را كه خدا رحم كند، زيرا پروردگار من آمرزنده مهربان است.

من خود را تبرئه نمى‏كنم كه نفس انسانى پيوسته به بديها فرمان مى‏دهد مگر آنچه را پروردگار رحم كند كه پروردگار من آمرزنده مهربان است.»

و من نفس خود را مبرّا نمى‏كنم. بى‏گمان نفس فرماينده است به بدى، مگر آنكه پروردگار من رحم كند. براستى پروردگار من آمرزگار مهربان است.

و برى نميدارم نفس خود را بدرستيكه نفس هر آينه امر كننده است ببدى مگر آنكه رحم كند پروردگارم بدرستيكه پروردگارم آمرزنده مهربانست

و نفس خود را تبرئه نمى‏كنم، به راستى كه نفس بد فرماست مگر وقتى كه پروردگارم رحمت آورد. كه پروردگارم آمرزنده مهربان است

من هرگز خودم را تبرئه نمی‌کنم، که نفس (سرکش) بسیار به بدیها امر می‌کند؛ مگر آنچه را پروردگارم رحم کند! پروردگارم آمرزنده و مهربان است.»

و من خويشتن را [به خودستايى‏] بى‏گناه نمى‏شمارم، كه نفس [آدمى‏] بسى به بدى و گناه فرمان مى‏دهد مگر آنكه پروردگارم رحمت آرد همانا پروردگار من آمرزگار و مهربان است.

و برى نمى‏دارم نفس خود را بدرستى كه نفس هر آينه امر كننده است ببدى مگر آنكه رحم كند پروردگارم بدرستى كه پروردگارم آمرزنده مهربانست

و تبرئه نكنم (بيزار نشمرم) خويشتن را همانا دل بسيار امركننده است به زشتى مگر آنكه رحم كرده است پروردگار من همانا پروردگار من است آمرزنده مهربان

و من (خودستایی نکرده و) نفس خویش را از عیب و تقصیر مبرّا نمی‌دانم، زیرا نفس امّاره انسان را به کارهای زشت و ناروا سخت وا می‌دارد جز آنکه خدای من رحم کند، که خدای من بسیار آمرزنده و مهربان است.

من ادعا نمي ‌كنم كه بي گناه هستم. نفس به بدي گرايش دارد، مگر كساني كه از رحمت پروردگارم برخوردار شده ا ند. پروردگار من عفوكننده است، مهربان ترين.

And I do not acquit myself, that the self (is) incessantly commanding/urging (E) with the bad/evil/harm, except what my Lord had mercy upon, that my Lord (is) forgiving, merciful.

«And I free not myself (from the blame). Verily, the (human) self is inclined to evil, except when my Lord bestows His Mercy (upon whom He wills). Verily, my Lord is Oft-Forgiving, Most Merciful.»

Yet I claim not that my soul was innocent — surely the soul of man incites to evil — except inasmuch as my Lord had mercy; truly my Lord is All-forgiving, All-compassionate.›

And yet, I am not trying to absolve myself: for, verily, man’s inner self does incite [him] to evil,» and saved are only they upon whom my Sustainer bestows His grace .54 Behold, my Sustainer is muchforgiving, a dispenser of grace!»

Ik wil mij ook niet volstrekt rechtvaardigen want iedere ziel is aan het kwaad onderworpen, uitgenomen degene voor wie mijn Heer genade heeft; want mijn Heer is genadig en barmhartig.

"And I do not make myself free of blame, for the soul is inclined to sin, except what my Lord has mercy on. My Lord is Forgiving, Merciful."

Non voglio assolvere me stesso! In verità l’anima è propensa al male, a meno che il mio Signore per la misericordia [non la preservi dal peccato]. In verità il mio Signore è perdonatore, misericordioso».

"And I free not myself (from the blame). Verily, the (human) self is inclined to evil, except when my Lord bestows His Mercy (upon whom He wills). Verily, my Lord is Oft-Forgiving, Most Merciful."

Я не оправдываю себя, ведь душа человека повелевает зло, если только мой Господь не проявит к ней милосердия. Воистину, мой Господь – Прощающий, Милосердный».

Я не оправдываю себя, ведь природа человека толкает его ко злу, если не смилостивится Господь мой. Воистину, мой Господь – прощающий, милосердный».

And I do not declare myself free, most surely (man’s) self is wont to command (him to do) evil, except such as my Lord has had mercy on, surely my Lord is Forgiving, Merciful.

I do not exculpate myself. Lo! the (human) soul enjoineth unto evil, save that whereon my Lord hath mercy. Lo! my Lord is Forgiving, Merciful.

Yet I do not clear myself, for the soul is very urgent to evil, save what my Lord has had mercy on; verily, my Lord is forgiving and merciful!›

«Nefsimi ak-pak gösteremem. Çünkü nefs, Rabbimin merhamet ettiği durumlar hariç, olanca gücüyle kötülüğü emreder. Ama Rabbim çok affedici, çok esirgeyicidir.

Yet I do not consider my soul was innocent, surely the soul incites to evil except to whom my Lord has mercy; indeed, my Lord is Forgiving, the Most Merciful. ‹

«I do not claim that I am angelic, with no ego or desire. The human «Self» is not invincible against temptation (unless we make it surrender to the Divine Commands). It is my Lord’s Mercy that mankind are in control of their behavior. Verily, my Lord is Absolver of imperfections, Merciful.»

«I do not claim innocence for myself. The self is an advocate of vice, except for those who have attained mercy from my Lord. My Lord is Forgiver, Most Merciful.»

Yet I hold not myself clear, for the heart is prone to evil, save theirs on whom my Lord hath mercy; for gracious is my Lord, Merciful.»

Neither do I absolutely justify my self: Since every soul is prone unto evil, except those on whom my Lord shall shew mercy; for my Lord is gracious and merciful.

`And I do not hold my own self to be free from weakness – surely the soul is prone to enjoin evil – save that whereon my Lord has mercy. Surely, my Lord is Most Forgiving, Merciful.›

Und ich erachte mich selbst nicht frei von Schwäche; denn die Seele gebietet oft Böses, die allein ausgenommen, deren mein Herr Sich erbarmt. Fürwahr, mein Herr ist allverzeihend, barmherzig.»

И я себя оправдывать не стану, – ■ Ведь (всякая) душа склоняется ко злу, ■ Если Господь мой милостью ее не осеняет. ■ Господь мой, истинно, прощающ, милосерд!»

Әмма шулай да булса нәфесемне дөресләмим, чөнки нәфес явызлыкка өндидер, мәгәр нәфес өндәгән явыз эшләрдән котылыр Раббым рәхмәт кылган кешеләр генә. Әлбәттә, минем Раббым ярлыкаучы вә рәхмәтле.

اور میں اپنے تئیں پاک صاف نہیں کہتا کیونکہ نفس امارہ (انسان کو) برائی سکھاتا رہتا ہے۔ مگر یہ کہ میرا پروردگار رحم کرے گا۔ بےشک میرا پروردگار بخشنے والا مہربان ہے

اور میں اپنے نفس کی برات (کا دعوٰی) نہیں کرتا، بیشک نفس تو برائی کا بہت ہی حکم دینے والا ہے سوائے اس کے جس پر میرا رب رحم فرما دے۔ بیشک میرا رب بڑا بخشنے والا نہایت مہربان ہے،