فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ جَعَلَ السِّقايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ

فلمّا جهّزهم بجهازهم جعل السّقاية في رحل أخيه ثمّ أذّن مؤذّن أيّتها العير إنّكم لسارقون

Falamma jahhazahum bijahazihim jaAAala alssiqayata fee rahli akheehi thumma aththana mu-aththinun ayyatuha alAAeeru innakum lasariqoona

چون بارهايشان را مهيا کرد ، جام را در بار برادر نهاد آنگاه منادي ، ندا داد : اي کاروانيان ، شما دزدانيد

و چون ساز و برگ آنان را برايشان آماده ساخت جام [پادشاه] را در خرجين برادرش [بنيامين] گذاشت سپس منادى ندا درداد كه اى كاروانيان شما دزديد.

پس از آنكه بار و بنه آنها را فراهم ساختند، جام (زرين شاه را) در داخل بار برادرش قرار داد. سپس منادى، ندا كرد كه اى اهل كاروان، شما دزدى كرده‏ايد.

پس هنگامی که بارشان را آماده کرد، آبخوری [پادشاه] را در بار برادرش گذاشت. سپس ندا دهنده ای بانگ زد: ای کاروان! یقیناً شما دزد هستید!

پس آن هنگام كه به بست بار ايشان را بنهاد جام را دربار برادر خويش (بنيامين) سپس بانگ برآورد بانگ دهنده‏اى اى كاروانيان البته شما دزدانيد

پس هنگامى كه آنان را به خوار و بارشان مجهز كرد، آبخورى را در بار برادرش نهاد. سپس [به دستور او] نداكننده‏اى بانگ درداد: «اى كاروانيان، قطعاً شما دزد هستيد.»

هنگامى كه بارهاى آنها را بست جام آبخورى را در ميان بار برادرش قرار داد سپس جارچى صدا زد: «اى كاروانيان شما دزديد.»

پس چون متاع ايشان را بر ايشان آماده كرد، «ظرف زرين آب» را در بار برادر خويش نهاد. پس منادى آواز داد كه: اى كاروانيان! شما دزد هستيد.

پس چون سامان كرد ايشانرا بساز سفرشان گذاشت آبخواره را در رحل برادرش پس ندا كرد ندا كننده كه اى قافله بدرستيكه شما هر آينه دزدانيد

هنگامى كه سازوبرگشان را برايشان فراهم ديد، جام [پادشاه‏] را در خرجين برادرش نهاد. آن گاه ندا دهنده‏اى ندا داد: كه اى كاروانيان، شما دزد هستيد

و هنگامی که (مأمور یوسف) بارهای آنها را بست، ظرف آبخوری پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس کسی صدا زد؛ «ای اهل قافله، شما دزد هستید!»

پس چون بار و بنه آنان را آماده ساخت جام را در باردان- خرجين- برادر خود نهاد، سپس بانگزنى بانگ برآورد كه اى كاروانيان بى‏گمان شما دزدانيد.

پس چون سامان كرد ايشان را بساز سفرشان گذاشت آبخواره را در رحل برادرش پس ندا كرد ندا كننده كه اى قافله بدرستى كه شما هر آينه دزدانيد

و هنگامى كه بست بار ايشان را گذارد جام را ميان بار برادر خويش پس بانگ برآورد بانگ دهنده اى كه اى كاروان همانا شمائيد دزدى كنندگان

چون بار آن قافله را مهیا ساخت جام (زرین شاه) را در رحل برادر نهاد و آن‌گاه از غلامان منادیی ندا کرد که ای اهل قافله، شما بی‌شک دزدید.

هنگامي كه آذوقه هايشان را آماده كرد، جام نوشيدني را در خورجين برادرش نهاد، سپس اعلان كننده اي اعلام كرد: صاحبان اين كاروان دزد هستند.

So when he prepared/outfitted/(supplied) them with their preparation/equipment (supplies), he put the cup in his brother’s packsaddle, then an announcer/informer, announced/informed: «You, the caravan ,that you are stealing/robbing (E).»160

So when he had furnished them forth with their provisions, he put the (golden) bowl into his brothers bag, then a crier cried: «O you (in) the caravan! Surely, you are thieves!»

Then, when he had equipped them with their equipment, he put his drinking-cup into the saddlebag of his brother. Then a herald proclaimed, ‹Ho, cameleers, you are robbers!›

And [later,] when he had provided them with their provisions, he placed the [King’s] drinking-cup in his brother’s camel-pack. And [as they were leaving the city,] a herald» called out: «O you people of the caravan! Verily, you are thieves !,,

En toen hij hen van hunne levensmiddelen had voorzien, legde hij zijn beker in den zak van zijn broeder Benjamin. En een uitroeper riep hen achterna, zeggende: O gezelschap van reizigers! waarlijk gij zijt dieven.

So when he furnished them with their provisions, he placed the measuring bowl in his brothers bag, then a caller cried out: "O you in the caravan, you are thieves!"

Dopo che li ebbe riforniti, fece nascondere una coppa nei bagagli di suo fratello. Gridò un messo: «O voi della carovana, invero siete dei ladri!».

So when he had furnished them forth with their provisions, he put the (golden) bowl into his brothers bag, then a crier cried: "O you (in) the caravan! Surely, you are thieves!"

Снабдив их провизией, он положил чашу в мешок своего брата. А затем глашатай закричал: «О караванщики! Вы – воры».

Когда [Йусуф] распорядился снабдить их зерном, он наказал положить чашу в тюк своего брата [Вениамина], а после этого глашатай провозгласил: «О [люди] каравана! Вы, воистину, – воры».

So when he furnished them with their provisions, (someone) placed the drinking cup in his brother’s bag. Then a crier cried out: O caravan! you are most surely thieves.

And when he provided them with their provision, he put the drinking-cup in his brother’s saddlebag, and then a crier cried: O camel-riders! Lo! ye are surely thieves!

And when he had equipped them with their equipment he placed the drinking cup in his brother’s pack; then a crier cried out, ‹O ye caravan! verily, ye are thieves!›

Yûsuf, kardeşlerinin yüklerini hazırlatırken su kabını öz kardeşinin yükü içinde koydu. Sonra bir ünleyici şöyle haykırdı: «Ey kafile, siz herhalde hırsızlık ettiniz!»

And when he had given them their provisions, he hid a drinkingcup in his brother’s saddlebag. Then a herald called out after them: ‹Cameleers, you are thieves!›

As the camels were loading, one of the brothers hid the drinking-cup in Benjamin’s saddlebag (12:77), (12:83), (12:89). Then a caller cried, «O Camel-riders! You are thieves!» (The Qur’an here corrects the statement in Genesis that it was Joseph who placed the cup in their pack).

When he provided them with their provisions, he placed the drinking cup in his brother’s bag, then an announcer announced: «The owners of this caravan are thieves.»

And when he had provided them with their provisions, he placed his drinking cup in his brother’s camel-pack. Then a crier cried after them, «O travellers! ye are surely thieves.»

And when he had furnished them with their provisions, he put his cup in his brother Benjamin’s sack. Then a cryer cried after them saying, O company of travellers, ye are surely thieves.

And when he had given them their provisions, he put the drinking cup in his brothers saddle-bag. Then a crier cried. ‹O ye men of the caravan, you are surely thieves.›

Als er sie mit ihrem Bedarf versehen hatte, steckte er den Trinkbecher in seines Bruders Satteltasche. Dann rief ein Ausrufer: «O ihr (Leute von der) Karawane, ihr seid wahrhaftig Diebe.»

Когда же он провизией снабдил их, ■ Он в ношу брата кубок положил. ■ И возгласил потом глашатай: ■ «О вы, кто в этом караване! ■ Ведь воры вы, наверняка!»

Агаларының нәрсәләрен хәзерләгәч, ягъни ашлыкларын үлчәп дөяләргә йөкләгәч Йусуф, Биняминнең йөгенә бер алтын савытны яшереп куйдырды вә шул хәлдә юлга чыгып киттеләр, соңра Йусуфның хезмәтчеләреннән берсе артларыннан барып: «Ий кәрван кешеләре! Сез патшаның савытын урлагансыз», – дип кычкырды.

جب ان کا اسباب تیار کر دیا تو اپنے بھائی کے شلیتے میں گلاس رکھ دیا اور پھر (جب وہ آبادی سے باہر نکل گئے تو) ایک پکارنے والے نے آواز دی کہ قافلے والو تم تو چور ہو

پھر جب (یوسف علیہ السلام نے) ان کا سامان انہیں مہیا کر دیا تو (شاہی) پیالہ اپنے بھائی (بنیامین) کی بوری میں رکھ دیا بعد ازاں پکارنے والے نے آواز دی: اے قافلہ والو! (ٹھہرو) یقیناً تم لوگ ہی چور (معلوم ہوتے) ہو،