‹
قرآن، سوره الإسراء (17) آیه 46
آیه پسین: سوره الإسراء (17) آیه 47
آیه پیشین: سوره الإسراء (17) آیه 45
وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
و جعلنا على قلوبهم أكنّة أن يفقهوه و في آذانهم وقرا و إذا ذكرت ربّك في القرآن وحده ولّوا على أدبارهم نفورا
WajaAAalna AAala quloobihim akinnatan an yafqahoohu wafee athanihim waqran wa-itha thakarta rabbaka fee alqur-ani wahdahu wallaw AAala adbarihim nufooran
و بر دلهاشان پرده افکنيم تا آن را در نيابند ، و گوشهاشان سنگين کنيم ، و چون پروردگارت را در قرآن به يکتايي ياد کني ، باز مي گردند و مي رمند
و بر دلهاى ايشان پرده هايى كشيده ايم كه آن [پيام] را درنيابند، و در گوشهايشان سنگينى اى [نهاده ايم]; و چون پروردگارت را به تنهايى در قرآن ياد كنى، از سر نفرت پشت كنند.
و ما بر دلهاى آنان پوششى قرار داديم كه قرآن را نفهمند و در گوش آنها سنگينى است (كه حقايق را نشنوند) و چون تو در قرآن پروردگارت را به وحدانيت ياد كنى، كافران معترضانه پشت ميكنند و بر ميگردند.
و بر دل هایشان پوشش هایی می گذاریم تا آن را نفهمند و در گوش هایشان سنگینی می نهیم [تا آن را از روی حقیقت نشنوند]؛ و چون پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد کنی با حالت رمیدگی از تو روی می گردانند.
و نهادهايم بر دلهاى ناگرويدگان پوششها تا آنكه نفهمند قرآن را و در گوشهاى ايشان سنگينى (تا قرآن را نشنوند) و هرگاه ياد كنى پروردگارت را در قرآن به يكتائى كافران برگردند بر پشتهاى خود در حاليكه گريزان
و بر دلهايشان پوششها مىنهيم تا آن را نفهمند و در گوشهايشان سنگينى [قرار مىدهيم] و چون در قرآن پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى با نفرت پشت مىكنند.
و بر دلهايشان پوششهايى كشيدهايم تا آن را نفهمند و گوشهايشان را سنگين كردهايم، چرا كه چون پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىكنى روى مىگردانند و گريزان مىشوند.
و بر دلهايشان، پوششهايى قرار دادهايم كه آن را نفهمند و در گوشهايشان سنگينى است و چون پروردگارت را تنها در قرآن ياد كنى، گريزان به پست بازگردند.
و قرار داديم بر دلهاشان پوششها مبادا كه بفهمند آنرا و در گوشهاشان گرانى و چون ذكر كنى پروردگارت را در قرآن تنها برگردند بر پشتهاشان رمندگان
و بر دلهاى آنان پوششها مىنهيم تا آن را در نيابند و در گوشهاى آنان سنگينى مىنهيم. و چون پروردگارت را در قرآن تنها ياد كنى، با نفرت به پشت خويش برگردند
و بر دلهایشان پوششهایی، تا آن را نفهمند؛ و در گوشهایشان سنگینی؛ و هنگامی که پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد میکنی، آنها پشت میکنند و از تو روی بر میگردانند.
و بر دلهاى آنان پوششها قرار داديم تا آن را درنيابند، و در گوشهاشان گرانى و سنگينى نهاديم [تا حق را نشنوند]. و چون پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد كنى، رو مىگردانند و پشت كرده مىرمند.
و قرار داديم بر دلهاشان پوششها مبادا كه بفهمند آنرا و در گوشهاشان گرانى و چون ذكر كنى پروردگارت را در قرآن تنها برگردند بر پشتهاشان رمندگان
و نهيم بر دلهاى آنان پرده هائى از آنكه دريابندش و در گوشهاى ايشان سنگينيى و هرگاه ياد كنى پروردگار خويش را در قرآن تنها بازگردند بر پشتهاى خويش رمندگان
و ما بر دلهای تیره آن کافران پردهای افکندیم که قرآن را فهم نکنند و در گوشهایشان هم سنگینی نهادیم، و چون تو در قرآن خدایت را به وحدانیت و یگانگی یاد کنی آنان روی گردانیده و به پشت گریزان میشوند.
ما بر افكارشان پوشش مي نهيم و بر گوش هايشان كري تا نفهمند. و هنگامي که فقط از روي قرآن درباره پروردگارت موعظه مي کني، آنها با بيزاري مي گريزند.
And We made/put on their hearts covers/protections that (E) they understand/learn/know it, and in their ears a heavy weight, and if you mentioned/remembered your Lord in the Koran alone, they turned away on their backs/ends hastening away with aversion .
And We have put coverings over their hearts lest, they should understand it (the Quran), and in their ears deafness. And when you make mention of your Lord Alone (La ilaha ill-Allah (none has the right to be worshipped but Allah) Islamic Monotheism ()) in the Quran, they turn on their backs, fleeing in extreme dislikeness.
and We lay veils upon their hearts lest they understand it, and in their ears heaviness. And when thou mentionest thy Lord only in the Koran, they turn in their traces in aversion.
for, over their hearts We have laid veils which prevent them from grasping its purport, and into their ears, deafness.» And so, whenever thou dost mention, while reciting the Qur’an, thy Sustainer as the one and only Divine Being, they turn their backs [upon thee] in aversion.
En wij bedekken hunne harten, opdat zij niet zouden begrijpen, en verzwaren hun gehoor. En indien gij, bij het herhalen van den Koran, slechts van uwen Heer melding maakt, wenden zij u den rug toe en ontvluchten de leer zijner eenheid.
And we place shields over their hearts, that they should not understand it, and a deafness in their ears. And if you mention your Lord in the Quran alone, they run away turning their backs in aversion.
Abbiamo avviluppato i loro cuori e nelle loro orecchie abbiamo posto un peso, affinché non possano comprenderlo. Quando menzioni nel Corano il tuo Signore, l’Unico, voltano le spalle con ripulsa.
And We have put coverings over their hearts lest, they should understand it (the Quran), and in their ears deafness. And when you make mention of your Lord Alone (La ilaha ill-Allah (none has the right to be worshipped but Allah) Islamic Monotheism ()) in the Quran, they turn on their backs, fleeing in extreme dislikeness.
Мы набросили на их сердца покрывала, дабы они не могли понять его (Коран), и лишили их уши слуха. Когда ты поминаешь в Коране своего Единственного Господа, они отворачиваются, испытывая к этому отвращение.
Мы набросили на их сердца покровы, их уши лишили слуха, чтобы они не могли воспринять [Коран]. Когда ты называешь в Коране своего Господа единым, они отворачиваются, не приемля.
And We have placed coverings on their hearts and a heaviness in their ears lest they understand it, and when you mention your Lord alone in the Quran they turn their backs in aversion.
And We place upon their hearts veils lest they should understand it, and in their ears a deafness; and when thou makest mention of thy Lord alone in the Qur’an, they turn their backs in aversion.
And we place covers upon their hearts, lest they should understand, and dulness in their ears. And when thou dost mention in the Qur’an thy Lord by Himself they turn their backs in aversion.
Kalpleri üzerine, onu anlamamaları için kabuklar geçiririz, kulaklarına da bir ağırlık koyarız. Rabbini yalnız Kur’an’da andığın zaman/Kur’an’da yalnız O’nu andığın zaman, nefretle geriye dönüp kaçarlar.
We lay veils upon their hearts and heaviness in their ears, lest they understand it. When you (Prophet Muhammad) mention your Lord alone in the Koran, they turn their backs in aversion.
It is Allah’s Law that people who do not use their faculties, lose them. Their minds, hearts, and ears act impermeable when you mention your Lord alone in the Qur’an. And, they turn their backs in disgust. (They wish to hear about other deities and false ‹authorities›).
We place shields around their minds, to prevent them from understanding it, and deafness in their ears. And when you preach your Lord, using the Quran alone, they run away in aversion.
And we put coverings over their hearts lest they should understand it, and in their ears a heaviness; And when in the Koran thou namest thy One Lord, they turn their backs in flight.
and we put coverings over their hearts, lest they should understand it, and in their ears thickness of hearing. And when thou makest mention, in repeating the Koran, of thy Lord only, they turn their backs, flying the doctrine of his unity.
And WE put coverings over their hearts lest they should understand it, and in their ears a deafness. And when thou makest mention in the Qur’an of thy Lord alone, they turn their backs in aversion.
Und Wir legen Hüllen auf ihre Herzen, so daß sie ihn nicht verstehen, und in ihre Ohren Taubheit. Und wenn du im Koran deinen Herrn nennst, Ihn allein, so wenden sie ihre Rücken in Widerwillen.
И Мы кладем на их сердца покровы, ■ Чтобы они его не понимали, ■ А уши закрываем глухотой. ■ Когда о Господе твоем в Коране ■ Ты говоришь как о Едином, ■ Они воротят свои спины и бегут.
Үзләре шуны ихтыяр иткәннәре өчен Коръәнне аңламасыннар өчен күңелләрен пәрдәләдек вә колакларын саңгырау кыйлдык, әгәр син Раббыңны Ул – ялгыз гына дип, Коръәндә зекер итсәң, ул мөшрикләр, нәфрәтләнеп, артка әйләнәләр.
اور ان کے دلوں پر پردہ ڈال دیتے ہیں کہ اسے سمجھ نہ سکیں اور ان کے کانوں میں ثقل پیدا کر دیتے ہیں۔ اور جب تم قرآن میں اپنے پروردگار یکتا کا ذکر کرتے ہو تو وہ بدک جاتے اور پیٹھ پھیر کر چل دیتے ہیں
اور ہم ان کے دلوں پر (بھی) پردے ڈال دیتے ہیں تاکہ وہ اسے سمجھ (نہ) سکیں اور ان کے کانوں میں بوجھ پیدا کر دیتے ہیں (تاکہ اسے سن نہ سکیں)، اور جب آپ قرآن میں اپنے رب کا تنہا ذکر کرتے ہیں (ان کے بتوں کا نام نہیں آتا) تو وہ نفرت کرتے ہوئے پیٹھ پھیر کر بھاگ کھڑے ہوتے ہیں،
‹