إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لأَِقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً

إلاّ أن يشاء اللّه و اذكر ربّك إذا نسيت و قل عسى أن يهدين ربّي لأقرب من هذا رشدا

Illa an yashaa Allahu waothkur rabbaka itha naseeta waqul AAasa an yahdiyani rabbee li-aqraba min hatha rashadan

مگر خداوند بخواهد و چون فراموش کني ، پروردگارت را به يادآور و بگو:، شايد پروردگار من مرا از نزديک ترين راه هدايت کند

[و بگو] مگر آنكه خدا بخواهد; و چون [ان شاء الله گفتن ر] فراموش كردى [هنگامى كه به ياد آوردى] پروردگارت را ياد كن و بگو باشد كه پروردگارم مرا به راهى نزديكتر از اين به صواب هدايت كند.

مگر به ان شاء اللَّه و بخواست خدا و هنگامى كه فراموش كردى، پروردگارت را ياد كن و بگو، اميد است پروردگارم مرا بحقايق بهتر از اين هدايت فرمايد.

مگر اینکه [بگویی: اگر] خدا بخواهد. و هرگاه [گفتن ان شاءالله را] از یاد بردی، پروردگات را یاد کن و بگو: امید است پروردگارم مرا به چیزی که از این به صواب و مصلحت نزدیک تر باشد، راهنمایی کند.

مگر آنكه خواهد خدا و ياد كن پروردگار خود را هنگامى كه فراموش كردى (گفتن انشاء الله را) بگو اميد است كه راهنمائيم كند پروردگارم به چيزى كه نزديكتر است از اين تذكر از نظر صواب (كه آن ياد هميشگى است)

مگر آنكه خدا بخواهد، و چون فراموش كردى پروردگارت را ياد كن و بگو: «اميد كه پروردگارم مرا به راهى كه نزديكتر از اين به صواب است، هدايت كند.»

مگر اين كه خدا بخواهد و چون از ياد بردى، پروردگارت را به ياد آور و بگو اميدوارم كه پروردگارم مرا به راهى روشن‏تر از اين هدايت كند.

مگر اينكه [بگويى: اگر] خدا بخواهد، و ياد كن پروردگارت را، چون [ياد خدا را] فراموش كردى و بگو: باشد كه پروردگارم مرا هدايت كند به چيزى كه به راستى نزديكتر از اين باشد.

مگر كه خواهد خدا و ياد كن پروردگارت را چون فراموش كردى و بگو شايد كه هدايتم كند پروردگارم تا نزديك شوم باين از راه هدايت يافتن

مگر [قرين به ذكر] خواست خدا. و پروردگارت را هنگامى كه [انشاء اللَّه گفتن را] فراموش كنى، ياد كن و بگو اميد مى‏رود كه پروردگارم مرا به [راهى‏] درست‏تر از اين رهنمون گردد

مگر اینکه خدا بخواهد! و هرگاه فراموش کردی، (جبران کن) و پروردگارت را به خاطر بیاور؛ و بگو: «امیدوارم که پروردگارم مرا به راهی روشنتر از این هدایت کند!»

مگر آنكه [گويى اگر] خداى خواهد و چون فراموش كنى [كه بگويى: اگر خداى خواهد] پروردگارت را ياد كن- يعنى وقتى به ياد آوردى، كلمه استثنا را بر زبان آر- و بگو: اميد است كه پروردگارم مرا به راه صوابى كه نزديكتر از اين باشد راه نمايد.

مگر كه خواهد خدا و ياد كن پروردگارت را چون فراموش كردى و بگو شايد كه هدايتم كند پروردگارم تا نزديك شوم باين از راه هدايت يافتن

مگر آنكه بخواهد خدا و ياد كن پروردگار خويش را گاهى كه فراموش كردى و بگو اميد است آنكه هدايتم كند پروردگار من به نزديكتر از اين راه را

مگر آنکه بگویی (ان شاء اللّه) اگر خدا بخواهد، و چون فراموش کنی باز خدا را به یاد آر و به خلق بگو (این قدر بر سر قصه یاران کهف بحث و جدل بر پا مکنید که) امید است خدای من مرا به حقایقی بهتر و علومی برتر از این قصه هدایت فرماید.

بدون آنكه بگويي: به خواست خدا. اگر فراموش كردي، فوراً پروردگارت را به ياد آور و بگو: باشد كه پروردگارم مرا ارشاد كند تا بار ديگر بهتر عمل كنم.

Except that (E) God wills/wants, and mention/remember your Lord if you forgot, and say: «Maybe/perhaps that (E) my Lord guides me to nearer/closer than that (a) correct/right guidance.»

Except (with the saying), «If Allah will!» And remember your Lord when you forget and say: «It may be that my Lord guides me unto a nearer way of truth than this.»

but only, ‹If God will›; and mention thy Lord, when thou forgettest, and say, ‹It may be that my Lord will guide me unto something nearer to rectitude than this.›)

without (adding], «if God so wills.» And if thou shouldst forget [thyself at the time, and become aware of it later], call thy Sustainer to mind and say: «I pray that my Sustainer guide me, even closer than this, to a consciousness of what is right!»

Tenzij gij er bijvoegt: Indien het Gode behaagt. En herdenk uwen Heer als gij dit vergeet, en zeg: God is in staat mij gemakkelijk te leiden, opdat ik de kennis der waarheid van deze gebeurtenis nabij zou kunnen komen.

"Except if God wills." And remember your Lord if you forget and Say: "Perhaps my Lord will guide me to what is nearer to this in wisdom."

senza dire «se Allah vuole». Ricordati del tuo Signore quando avrai dimenticato [di dirlo] e di›: «Spero che il mio Signore mi guidi su una direzione ancora migliore».

Except (with the saying), "If Allah will!" And remember your Lord when you forget and say: "It may be that my Lord guides me unto a nearer way of truth than this."

Если только этого не пожелает Аллах! Если же ты забыл, то помяни своего Господа и скажи: «Быть может, Господь мой поведет меня более правильным путем».

[не добавив]: «если захочет Аллах». Если же ты забыл об этом, то вспомни Господа своего и скажи: «Быть может, Господь мой направит меня короче к прямому пути, чем тот [путь], что я задумал».

Unless Allah pleases; and remember your Lord when you forget and say: Maybe my Lord will guide me to a nearer course to the right than this.

Except if Allah will. And remember thy Lord when thou forgettest, and say: It may be that my Lord guideth me unto a nearer way of truth than this.

except ‹if God please;› and remember thy Lord when thou hast forgotten, and say,› It may be that my Lord will guide me to what is nearer to the right than this.›

«Allah dilerse» şeklinde söyleyebilirsin. Unuttuğunda, Rabbini an. Ve de: «Umarım ki Rabbim beni, bundan daha yakın bir zamanda başarıya/aydınlığa ulaştırır.»

unless (you add) ‹if Allah wills. ‹ And remember your Lord when you forget and say: ‹It may be that my Lord will guide me to something nearer to rectitude than this. ‹

Add to your statement, «If my promise is not contrary to the Divine Physical Laws.» And remember your Lord if you forget your promise. Say, «I hope that my Lord will guide me even closer to the right course.»

without saying, «GOD willing.» If you forget to do this, you must immediately remember your Lord and say, «May my Lord guide me to do better next time.»

Say not thou of a thing, » I will surely do it to-morrow;» without , «If God will.» And when thou hast forgotten, call thy Lord to mind; and say, «Haply my Lord will guide me, that I may come near to the truth of this story with correctness.»

unless thou add, if God please. And remember thy Lord, when thou forgettest, and say, my Lord is able to direct me with ease, that I may draw near unto the truth of this matter rightly.

Unless ALLAH should will. And remember thy Lord when thou forgetest and say, `I hope my Lord will guide me to what is even nearer than this to the right path.›

Es sei denn: «So Allah will» Und gedenke deines Herrn, wenn du es vergessen hast, und sprich: «Ich hoffe, mein Herr wird mich noch näher als dies zum rechten Wege führen.»

При этом не добавив: ■ «Если на то будет Господня воля». ■ А если все-таки забудешь, ■ То вспомни Бога своего и (сразу же) скажи: ■ «Быть может, мой Господь меня приблизит ■ К пути прямому, (что лежит к познанию сего)».

«Мәгәр Аллаһ теләсә эшләрмен», – дип әйт! «Әгәр Аллаһу тәгалә теләсә», – дип әйтергә онытсаң, хәтереңә килгәч тә: «Аллаһ теләсә», – дип әйт! Янә әйт: «Бу егетләрнең барча хәлләрен Раббымның миңа белдермәге өметледер».

مگر (انشاء الله کہہ کر یعنی اگر) خدا چاہے تو (کردوں گا) اور جب خدا کا نام لینا بھول جاؤ تو یاد آنے پر لے لو۔ اور کہہ دو کہ امید ہے کہ میرا پروردگار مجھے اس سے بھی زیادہ ہدایت کی باتیں بتائے

مگر یہ کہ اگر اﷲ چاہے (یعنی اِن شاء اﷲ کہہ کر) اور اپنے رب کا ذکر کیا کریں جب آپ بھول جائیں اور کہیں: امید ہے میرا رب مجھے اس سے (بھی) قریب تر ہدایت کی راہ دکھا دے گا،