‹
قرآن، سوره الكهف (18) آیه 28
آیه پسین: سوره الكهف (18) آیه 29
آیه پیشین: سوره الكهف (18) آیه 27
وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً
و اصبر نفسك مع الّذين يدعون ربّهم بالغداة و العشيّ يريدون وجهه و لا تعد عيناك عنهم تريد زينة الحياة الدّنيا و لا تطع من أغفلنا قلبه عن ذكرنا و اتّبع هواه و كان أمره فرطا
Waisbir nafsaka maAAa allatheena yadAAoona rabbahum bialghadati waalAAashiyyi yureedoona wajhahu wala taAAdu AAaynaka AAanhum tureedu zeenata alhayati alddunya wala tutiAA man aghfalna qalbahu AAan thikrina waittabaAAa hawahu wakana amruhu furutan
و همراه با کساني که هر صبح و شام پروردگارشان را مي خوانند و خشنودي ، اورا مي جويند ، خود را به صبر وادار و نبايد چشمان تو براي يافتن پيرايه هاي اين زندگي دنيوي از اينان منصرف گردد و از آن که دلش را از ذکرخود بي خبر ساخته ايم ، و از پي هواي نفس خود مي رود و در کارهايش اسراف مي ورزد ، پيروي مکن
و با كسانى كه، بامدادان و شامگاهان، پروردگارشان را [به دعا و نيايش] مى خوانند و در طلب خشنودى او هستند، مدارا كن; و در هواى تجمل زندگى دنيوى، چشم از ايشان برمگير; و از كسى كه دلش را از ياد خويش غافل داشته ايم، و در پى هوى و هوس خويش است و كارش تباه است، پ
با كسانى كه صبح و شام پروردگارشان را ميخوانند و خشنودى او را ميطلبند، معاشرت كن. زينهار چشم خود را از آنان (بسوى ثروتمندان) منحرف مگردان در حالى كه خواهان تجملات و آسايش زندگى دنيا باشى و هرگز از كسى كه قلب او را از ياد خدا غافل كردهايم و او تابع خواهش نفس خود شده و تبهكار است، پيروى مكن.
با کسانی که صبح و شام، پروردگارشان را می خوانند در حالی که همواره خشنودی او را می طلبند، خود را پایدار و شکیبا دار، و در طلب زینت و زیور زندگی دنیا دیدگانت [از التفات] به آنان [به سوی ثروتمندان] برنگردد، و از کسی که دلش را [به سبب کفر و طغیانش] از یاد خود غافل کرده ایم و از هوای نفسش پیروی کرده و کارش اسراف و زیاده روی است، اطاعت مکن.
و نگاه دار خويشتن را با آنانكه مىخوانند پروردگار خويش را ببامداد و شبانگاه و مىخواهند (از اين خواندن) خوشنودى او را و در نگذرد ديدگانت از ايشان (از تهيدستان) در حاليكه بخواهى آرايش زندگانى دنيا را و فرمان مبر آنرا كه بيخبر كردهايم دلش را از ياد خود و پيروى كرده آرزوهايش را و كار او تجاوز از حق است
و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مىخوانند [و] خشنودى او را مىخواهند، شكيبايى پيشه كن، و دو ديدهات را از آنان برمگير كه زيور زندگى دنيا را بخواهى، و از آن كس كه قلبش را از ياد خود غافل ساختهايم و از هوس خود پيروى كرده و [اساس] كارش بر زيادهروى است، اطاعت مكن.
با كسانى كه صبح و شام پروردگارشان را مىخوانند و رضاى او را مىطلبند، صبر پيشه كن و ديدگانت را به دنبال زينت دنيا از آنها نگردان و از آن كه دلش را از يادمان غافل كردهايم اطاعت نكن، كه تابع هواى نفس شد و كارش به تباهى كشيد.
و خويش را شكيبا دار با آنان كه پروردگارشان را بامداد و شبانگاه مىخوانند و رضاى او را مىخواهند! و دو چشم خويش را از ايشان مگردان در حالى كه خواستار آرايش زندگانى دنيا باشى! و كسى را فرمان مبر كه دلش را از ياد خودمان غافل كردهايم كه او از هواى [نفس] خود پيروى كرده، و كار او تباه است!
و شكيبا گردان نفست را با آنانكه ميخوانند پروردگارشان را به بامداد و شبانگاه ميخواهند رضاى او را و نبايد در گذرد دو چشمت از ايشان ميخواهى آرايش زندگانى دنيا را و اطاعت مكن كسى را كه غافل كرديم دل او را از ياد خود و پيروى كرد آرزويش را و باشد كار او تباه
و خودت را در همراهى با كسانى كه پروردگارشان را به صبح و شام در حالى كه خشنودى او را مىجويند، به [دعا مىخوانند] پايبند كن. و نبايد در طلب آرايش زندگانى دنيا از آنان ديده برگيرى. و از كسى فرمان مبر كه ما دل او را از ياد خويش غافل ساختهايم و از هواى [نفس] خود پيروى كرده است و كارش از حدّ در گذشته است.
با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر میخوانند، و تنها رضای او را میطلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان افراطی است.
و خودت را با كسانى شكيبا بدار كه پروردگارشان را بامداد و شبانگاه مىخوانند و او- ذات يا خشنودى او- را مىخواهند، و ديدگانت از آنان برنگردد [از آن رو] كه آرايش زندگانى اين جهان بخواهى و از آن كس فرمان مبر كه دل او را از يادمان غافل كردهايم و از خواهش و هوس خويش پيروى كرده و كارش گزافكارى است.
و شكيبا گردان نفست را با آنانكه ميخوانند پروردگارشان را به بامداد و شبانگاه ميخواهند رضاى او را و نبايد در گذرد دو چشمت از ايشان ميخواهى آرايش زندگانى دنيا را و اطاعت مكن كسى را كه غافل كرديم دل او را از ياد خود و پيروى كرد آرزويش را و باشد كار او تباه
و شكيبا ساز خويش را با آنان كه مى خوانند پروردگار خويش را بامداد و شب خواهند روى او را و تجاوز نكنند (يا برمگردان) ديدگان تو از ايشان كه بخواهى زيور زندگانى دنيا را و فرمانبردار مشو آن را كه غافل كرديم دلش را از ياد ما و پيروى كرد هوس خويش را و شد كار او از دست رفته
و همیشه خویش را با کمال شکیبایی به محبت آنان که صبح و شام خدای خود را میخوانند و رضای او را میطلبند وادار کن، و مبادا دیدگانت از آنان بگردد از آن رو که به زینتهای دنیا مایل باشی، و هرگز از آن که ما دل او را از یاد خود غافل کردهایم و تابع هوای نفس خود شده و به تبهکاری پرداخته متابعت مکن.
خود را مجبور كن تا با كساني باشي كه روز و شب پروردگار خود را پرستش مي كنند و فقط او را مي جويند. در پي ماديات پوچ اين دنيا از آنها چشم برندار و از كسي كه قلبش را از پيام خود غافل كرديم، اطاعت نكن؛ كسي كه در پي خواسته هاي خويش است و نمي داند به چه چيز ارجحيت دهد.
And be patient your self with those who call their Lord at early mornings/between dawn and sunrise and (during) the evening/first darkness/dinnertime, they want His face/direction , and do not pass your two eyes from them, you want the life the present’s/worldly life’s decoration/beauty , and do not obey whom We ig nored/neglected/disregarded his heart/mind from mentioning/remembering Us , and he followed his self attraction for desire , and his matter/affair was wasteful/excessive of the limit.
And keep yourself (O Muhammad SAW) patiently with those who call on their Lord (i.e. your companions who remember their Lord with glorification, praising in prayers, etc., and other righteous deeds, etc.) morning and afternoon, seeking His Face, and let not your eyes overlook them, desiring the pomp and glitter of the life of the world; and obey not him whose heart We have made heedless of Our Remembrance, one who follows his own lusts and whose affair (deeds) has been lost.
And restrain thyself with those who call upon their Lord at morning and evening, desiring His countenance, and let not thine eyes turn away from them, desiring the adornment of the present life; and obey not him whose heart We have made neglectful of Our remembrance so that he follows his own lust, and his affair has become all excess.
And contain thyself in patience by the side of all who at morn and at evening invoke their Sustainer, seeking His countenance, and let not thine eyes pass beyond them in quest of the beauties of this world’s life; and pay no heed to any whose heart We have rendered heedless of all remembrance of Us» because he had always followed [only] his own desires, abandoning all that is good and true.»
Wees inschikkelijk omtrent hen, die hunnen Heer des ochtends en des avonds aanroepen, en die zijne gunst trachten te verwerven. Laten uwe oogen zich niet van hen afwenden, om den pronk van dit leven te zoeken, en gehoorzaam dengene nimmer, wiens hart wij zorgeloos omtrent ons hebben doen zijn, die zijne lusten volgt en de waarheid achter zich laat.
And have patience upon yourself regarding those who call their Lord in the morning and evening seeking His direction, and let not your eyes overlook them that you seek the beauty of this worldly life. And do not obey the one whom We have made his heart heedless of Our remembrance and he followed his desire, and his fate was lost.
E persevera insieme con coloro che invocano il loro Signore al mattino e alla sera, desiderando il Suo Volto. Non vadano oltre loro i tuoi occhi, in cerca degli agi di questa vita. Non dar retta a colui il cui cuore abbiamo reso indifferente al Ricordo di Noi, che si abbandona alle sue passioni ed è oltraggioso nel suo agire.
And keep yourself (O Muhammad SAW) patiently with those who call on their Lord (i.e. your companions who remember their Lord with glorification, praising in prayers, etc., and other righteous deeds, etc.) morning and afternoon, seeking His Face, and let not your eyes overlook them, desiring the pomp and glitter of the life of the world; and obey not him whose heart We have made heedless of Our Remembrance, one who follows his own lusts and whose affair (deeds) has been lost.
Будь же терпелив вместе с теми, которые взывают к своему Господу по утрам и перед закатом и стремятся к Его Лику. Не отвращай от них своего взора, желая украшений этого мира, и не повинуйся тем, чьи сердца Мы сделали небрежными к Нашему поминанию, кто потакает своим желаниям и чьи дела окажутся тщетными.
Так терпи же вместе с теми, которые утром и вечером взывают к Господу своему, истово молят о Его благоволении. Не отвращай своего взора от них, стремясь к благам этого мира, не повинуйся тем, чьи сердца по Нашей воле в небрежении [своем] не поминают Нас, кто следует своим низменным страстям и далеко преступает [границы дозволенного].
And withhold yourself with those who call on their Lord morning and evening desiring His goodwill, and let not your eyes pass from them, desiring the beauties of this world’s life; and do not follow him whose heart We have made unmindful to Our remembrance, and he follows his low desires and his case is one in which due bounds are exceeded.
Restrain thyself along with those who cry unto their Lord at morn and evening, seeking His Countenance; and let not thine eyes overlook them, desiring the pomp of the life of the world; and obey not him whose heart We have made heedless of Our remembrance, who followeth his own lust and whose case hath been abandoned.
and keep thyself patient, with those who call upon their Lord morning and evening, desiring His face; nor let thine eyes be turned from them, desiring the adornment of the life of this world; and obey not him whose heart we have made heedless of remembrance of us, and who follows his lusts, for his affair is ever in advance (of the truth).
Benliğini, sabah-akşam yüzünü isteyerek rablerine yalvaranlarla beraber tut. İğreti dünya hayatının süsünü isteyerek gözlerini onlardan kaydırıp uzaklaştırma. Ve sakın, kalbini bizim zikrimizden/Kur’anımızdan gafil koyduğumuz, boş arzularına uymuş kişiye boyun eğme. Böylesinin işi hep aşırılıktır.
And be patient with those who call to their Lord in the morning and evening, desiring His Face. And do not turn your eyes away from them desiring the good things of this life, nor obey he whose heart We have made neglectful of Our remembrance; so that he follows his own lust, and his affair has become excessive.
(There is a lesson of perseverance for you in the history of the Dwellers of the Cave). Hold fast to the company of those who remember their Lord morning and evening seeking His Approval. (6:52), (8:52-54), (89:29:30). And let not your eyes overlook them in quest for the beauties of this world. And pay no heed to any whom Our Law has made to forget Us because he only follows his desires, and abandons all that is right.
You shall force yourself to be with those who worship their Lord day and night, seeking Him alone. Do not turn your eyes away from them, seeking the vanities of this world. Nor shall you obey one whose heart we rendered oblivious to our message; one who pursues his own desires, and whose priorities are confused.
Be patient with those who call upon their Lord at morn and even, seeking his face: and let not thine eyes be turned away from them in quest of the pomp of this life; neither obey him whose heart we have made careless of the remembrance of Us, and who followeth his own lusts, and whose ways are unbridled.
Behave thy self with constancy towards those who call upon their Lord morning and evening, and who seek his favour; and let not thine eyes be turned away from them, seeking the pomp of this life; neither obey him whose heart We have caused to neglect the remembrance of us, and who followeth his lusts, and leaveth the truth behind him.
And keep thyself attached to those who call on their Lord morning and evening, seeking HIS pleasure; and let not thine eyes pass beyond them, seeking the adornment of the life of the world; and obey not him whose heart WE have made heedless of OUR remembrance and who follows his low desires, and his case exceeds all legitimate bounds.
Halte dich zu denen, die ihren Herrn anrufen des Morgens und des Abends, im Trachten nach Seinem Wohlgefallen; und laß deine Blicke nicht über sie hinauswandern, indem du nach dem Gepränge des irdischen Lebens begehrst; und gehorche nicht dem, dessen Herz Wir achtlos machten der Erinnerung an Uns, der seinen bösen Gelüsten folgt und dessen Fall ein äußerster ist.
Живи душой в согласии и мире с теми, ■ Кто на восходе (дня) и на закате солнца ■ Взывает к Господу в молитве, ■ Ища Его благодаренья, – ■ От них глаза не отводи, ■ Желая блеска ближней жизни; ■ И не иди на поводу у тех, ■ Сердца которых Мы забвению предали ■ К воспоминанию о Нас, ■ Кто следует своим страстям ■ И чьи дела идут вразрез с (благими).
Сабыр кыл, нәфесеңне авызлыклап тезгенен таза тот, Аллаһуны зекер ит, иртә-кич ялварып Раббиларына дога кылучылар белән бергә ул мөселманнар Раббыларының ризалыгын эстиләр, вә ул фәкыйрь мөселманнардан күзләреңне читкә бормагыл дөньяның байлыгын вә зиннәтен эстәгәнең хәлдә, вә һәм Без Коръән тәрбиясеннән күңелен гафил буш кылган кешегә итагать итмә, аңа иярмә, чөнки ул кеше нәфес һавасына ияреп азды вә ул азган кешенең эше хакны аркасына ыргыту булды.
اور جو لوگ صبح و شام اپنے پروردگار کو پکارتے اور اس کی خوشنودی کے طالب ہیں۔ ان کے ساتھ صبر کرتے رہو۔ اور تمہاری نگاہیں ان میں (گزر کر اور طرف) نہ دوڑیں کہ تم آرائشِ زندگانی دنیا کے خواستگار ہوجاؤ۔ اور جس شخص کے دل کو ہم نے اپنی یاد سے غافل کردیا ہے اور وہ اپنی خواہش کی پیروی کرتا ہے اور اس کا کام حد سے بڑھ گیا ہے اس کا کہا نہ ماننا
(اے میرے بندے!) تو اپنے آپ کو ان لوگوں کی سنگت میں جمائے رکھا کر جو صبح و شام اپنے رب کو یاد کرتے ہیں اس کی رضا کے طلب گار رہتے ہیں (اس کی دید کے متمنی اور اس کا مکھڑا تکنے کے آرزو مند ہیں) تیری (محبت اور توجہ کی) نگاہیں ان سے نہ ہٹیں، کیا تو (ان فقیروں سے دھیان ہٹا کر) دنیوی زندگی کی آرائش چاہتا ہے، اور تو اس شخص کی اطاعت (بھی) نہ کر جس کے دل کو ہم نے اپنے ذکر سے غافل کردیا ہے اور وہ اپنی ہوائے نفس کی پیروی کرتا ہے اور اس کا حال حد سے گزر گیا ہے،
‹