وَ أُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلى ما أَنْفَقَ فِيها وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها وَ يَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً

و أحيط بثمره فأصبح يقلّب كفّيه على ما أنفق فيها و هي خاوية على عروشها و يقول يا ليتني لم أشرك بربّي أحدا

Waoheeta bithamarihi faasbaha yuqallibu kaffayhi AAala ma anfaqa feeha wahiya khawiyatun AAala AAurooshiha wayaqoolu ya laytanee lam oshrik birabbee ahadan

به ثمره اش آفت رسيد و بامدادان دست حسرت بر دست مي ساييد که چه هزينه ، اي کرده بود و اکنون همه بناهايش فرو ريخته است و مي گويد : اي کاش به پروردگارم شرک نياورده بودم

و [سرانجام] دارايى اش برباد رفت، و او به خاطر هزينه اى كه در آن كرده بود، دست [حسرت] بر دست مى زد; و آن باغ در و ديوارهايش فرو ريخته بود; و مى گفت كاش من هيچ كس را با پروردگارم شريك نمى انگاشتم.

(بعلت ناسپاسى) خدا محصول آن باغ را از بين برد. صاحب باغ در سحرگاهى در حالى كه درختان و ديوارها رويهم ريخته شده بودند حسرتبار از هزينه‏اى كه براى آنها صرف كرده بود، دست بر دست ميزد و ميگفت: اى كاش من هيچ احدى را بر پروردگارم شريك نميگرفتم.

[عاقبت آن مغرور مشرک، به عذاب خدا دچار شد] و تمام میوه هایش از بین رفت، پس در حالی که همه داربست ها فرو ریخته [و تاک ها روی آن بود] و در [حسرت] هزینه های [فراوانی که] متحمل شده بود، دو دستش را زیر و رو می کرد، می گفت: ای کاش من احدی را با پروردگارم شریک نگرفته بودم.

و تباه شد ميوه اش و آن باغدار بامداد كرد كه مى‏گردانيد هر دو كف دستش را بر آن ماليكه خرج كرده بود در آن در حاليكه ديوارهاى آن افتاده بود بر سقفهاى ساقب شده و مى‏گفت كاشكى من شريك نمى‏ساختم با پروردگار خود هيچ كس را

[تا به او رسيد آنچه را بايد برسد] و [آفت آسمانى‏] ميوه‏هايش را فرو گرفت. پس براى [از كف دادن‏] آنچه در آن [باغ‏] هزينه كرده بود، دستهايش را بر هم مى‏زد در حالى كه داربستهاى آن فرو ريخته بود. و [به حسرت‏] مى‏گفت: «اى كاش هيچ كس را شريك پروردگارم نمى‏ساختم.»

و تمام ميوه‏هايش نابود شد و به خاطر هزينه‏اى كه در آن متحمل شده بود، دستهايش را بر هم مى‏زد و در حالى كه سراسر باغش بر پايه‏ها فرو ريخته بود مى‏گفت: «كاش كسى را شريك پروردگارم قرار نمى‏دادم.»

و [عذاب الهى‏] ميوه آن را فرو گرفت. و بامدادان دو دست خويش بر هم مى‏ماليد در حالى كه آن تاك [ها] بر چفته‏ها فرو افتاده بودند، و مى‏گفت: اى كاش من كسى را براى پروردگارم انباز نمى‏گرفتم.

و احاطه كرده شد بثمرش پس گرديد كه بر مى‏گردانيد دو كفش را بر آنچه صرف كرده بود در آن و آن افتاده بود بر سقف هايش و ميگفت ايكاش من شريك قرار نداده بودم بپروردگارم احدى را

و ميوه‏هايش [به عذاب الهى‏] فرا گرفته شد، آن گاه [چنان‏] صبح كرد كه دو كف [دستانش را به حسرت‏] بر آنچه در [آبادانى‏] آن [باغ‏] خرج كرده بود به هم مى‏زد، در حالى كه داربستهايش فرو ريخته بود و [خود] مى‏گفت: اى كاش كسى را با پروردگارم شريك نمى‏آوردم

(به هر حال عذاب الهی فرا رسید،) و تمام میوه‌های آن نابود شد؛ و او بخاطر هزینه هایی که در آن صرف کرده بود، پیوسته دستهای خود را به هم می‌مالید -در حالی که تمام باغ بر داربستهایش فرو ریخته بود- و می‌گفت: «ای کاش کسی را همتای پروردگارم قرار نداده بودم!»

و ميوه او تباه و نابود گشت، پس بامداد دو دست خويش [به پشيمانى و اندوه‏] بر آنچه در آن (بوستان) هزينه كرده بود مى‏گردانيد و به هم مى‏ماليد در حالى كه داربستهاى تاكهايش فروريخته بود، و مى‏گفت: اى كاش كسى را با پروردگارم انباز نگرفته بودم.

و احاطه كرده شد بثمرش پس گرديد كه بر ميگردانيد دو كفش را بر آنچه صرف كرده بود در آن و آن افتاده بود بر سقف‏هايش و ميگفت ايكاش من شريك قرار نداده بودم بپروردگارم احدى را

و نابود شد ميوه آن پس بامداد كرد مى گردانيد دستهاى خويش را بر آنچه هزينه كرده بود در آن و آن فرود آمده بود بر پايه ها (يا پوشها)ى خود و مى گفت كاش شرك نمىورزيدم به پروردگار خود كسى را

و ثمره و میوه‌هایش همه نابود گردید و او (از شدت حزن و اندوه) بر آنچه در باغ خرج کرده بود دست بر دست می‌زد که بنا و اشجارش همه ویران و خشک شده بود، و می‌گفت: ای کاش من احدی را به خدای خود شریک نمی‌ساختم.

بي گمان، محصولاتش همه از بين رفت و غم و اندوه او را فرا گرفت. اكنون كه ملکش باير شده بود، از آنچه كه بيهوده در آن خرج كرده بود، لابه و زاري مي کرد. و سرانجام گفت: اي کاش هرگز ملکم را همچون خدا در کنار پروردگارم قرار نمي دادم.

And (he) was surrounded/encircled with his fruit, so he became/became in the morning, he turns/turns around/turns over his two palms, on (about) what he spent in it, and it is fallen/destroyed/empty on its branches/grape vines and he says: «Oh I wish I would have not shared/made partners with my Lord anyone.»

So his fruits were encircled (with ruin). And he remained clapping his hands with sorrow over what he had spent upon it, while it was all destroyed on its trellises, he could only say: «Would I had ascribed no partners to my Lord!» (Tafsir Ibn Katheer)

And his fruit was all encompassed, and in the morning he was wringing his hands for that he had expended upon it, and it was fallen down upon its trellises, and he was saying, ‹Would I had not associated with my Lord any one!›

And [thus it happened:] his fruitful gardens were encompassed [by ruin], and there he was, wringing his hands over all that he had spent on that which now lay waste, with its trellises caved in; and he could but say, «Oh, would that I had not attributed divine powers to any but my Sustainer!»

En zijne bezittingen werden door verwoesting omringd, nadat zijn makker hem gewaarschuwd had; hij draaide daarop de palmen zijner handen uit spijt en droefheid om, wegens hetgeen hij daaraan had besteed; want de wijnranken hingen aan de staken en waren van hare vruchten beroofd: Gave God, dat ik geene andere godheid met mijn Heer zou hebben vereenigd!

So his fruits were ruined, and he began turning his hands at that which he has spent on it while it remained destroyed upon its foundations. And he said: "I wish I did not make any partner with my Lord!"

Fu distrutto il suo raccolto, ed egli si torceva le mani per quello che aveva speso: i pergolati erano distrutti. Diceva: «Ah! Se non avessi associato nessuno al mio Signore!».

So his fruits were encircled (with ruin). And he remained clapping his hands with sorrow over what he had spent upon it, while it was all destroyed on its trellises, he could only say: "Would I had ascribed no partners to my Lord!" (Tafsir Ibn Katheer)

Его плоды погибли, и он стал ударять себя по рукам, сожалея о том, что он потратил на виноградник, ветви которого упали на трельяжи. Он сказал: «Лучше бы я никого не приобщал в сотоварищи к моему Господу!»

[Случилось так, что] плоды [у владельца виноградника] погибли, и он стал ломать руки [, сожалея] о том, что потратил на виноградник, лозы которого обрушились с подпорок. И он говорил: «О, если бы я не поклонялся наряду с Аллахом никому!»

And his wealth was destroyed; so he began to wring his hands for what he had spent on it, while it lay, having fallen down upon its roofs, and he said: Ah me! would that I had not associated anyone with my Lord.

And his fruit was beset (with destruction). Then began he to wring his hands for all that he had spent upon it, when (now) it was all ruined on its trellises, and to say: Would that I had ascribed no partner to my Lord!

And his fruits were encompassed, and on the morrow he turned down the palms of his hands for what he had spent thereon, for it was fallen down upon its trellises. And he said, ‹Would that I had never associated any one with my Lord!›

Derken bütün ürününe el kondu. Bağ sahibi, çardakları üzerine çökmüş bulunan bağ için harcadıklarına vahlanarak avuçlarını ovuşturuyor ve şöyle diyordu: «Ne olurdu, Rabbime hiç kimseyi ortak koşmasaydım!»

And all his fruit were destroyed, and in the morning he wrung his hands with grief at all he had spent on it, for it had collapsed upon its trellises, and he said: ‹Would that I had not associated anyone with my Lord! ‹

And thus it happened. One day, the arrogant man’s fruitful gardens were indeed wiped out. And there he was, twisting and turning his hands in sorrow. He lost his property which was now tumbled to pieces in complete ruin. And he could only say, «Oh, I wish I never worshiped anyone (even my property) instead of my Lord!»

Indeed, his crops were wiped out, and he ended up sorrowful, lamenting what he had spent on it in vain, as his property lay barren. He finally said, «I wish I never set up my property as a god beside my Lord.»

And his fruits were encompassed by destruction. Then began he to turn down the palms of his hands at what he had spent on it; for its vines were falling down on their trellises, and he said, «Oh that I had not joined any other god to my Lord!»

And his possessions were incompassed with destruction, as his companion had forewarned him: Wherefore he began to turn down the palms of his hands out of sorrow and regret for that which he had expended thereon; for the vines thereof were fallen down on their trails: And he said, would to God that I had not associated any other deity with my Lord!

And his fruit was totally destroyed, and he began to wring his hands bewailing all that he had spent on it, and it had fallen down on its trellises. And he said, `Would that I had not associated anyone with my Lord !

Da ward seine Frucht verwüstet, und er begann die Hände zu ringen ob all dessen, was er für den (Garten) ausgegeben, dessen Spaliere mit ihm eingestürzt waren. Er sprach: «Hätte ich doch meinem Herrn niemanden zur Seite gestellt!»

И были гибелью объяты все его плоды, ■ И стал в отчаянье ломать он свои руки, ■ (Горюя) оттого, что он в свой сад вложил, ■ А ныне он стоял, до основанья разоренный; ■ И говорил он: ■ «Горе мне! О, если б только к Богу моему ■ Я никого не призывал!»

Мөэмин иптәше әйткәнчә, кәфернең бакчасы һәлак ителде, бакчасын гүзәлләтер өчен сарыф иткән малының вә бакчасының һәлак булганын күргәч, ике кулын бер-берсенә сугарга тотынды, чөнки ике бакчасының да җимеш агачлары һәммәсе егылып җимешләре өстенә төшкән иде, вә әйтте: «Әгәр Раббыма һичкемне шәрик кылмаган булсам, бу хәл булмас иде», – дип.

اور اس کے میووں کو عذاب نے آگھیرا اور وہ اپنی چھتریوں پر گر کر رہ گیا۔ تو جو مال اس نے اس پر خرچ کیا تھا اس پر (حسرت سے) ہاتھ ملنے لگا اور کہنے لگا کہ کاش میں اپنے پروردگار کے ساتھ کسی کو شریک نہ بناتا

اور (اس تکبّر کے باعث) اس کے (سارے) پھل (تباہی میں) گھیر لئے گئے تو صبح کو وہ اس پونجی پر جو اس نے اس (باغ کے لگانے) میں خرچ کی تھی کفِ افسوس ملتا رہ گیا اور وہ باغ اپنے چھپروں پر گرا پڑا تھا اور وہ (سراپا حسرت و یاس بن کر) کہہ رہا تھا: ہائے کاش! میں نے اپنے رب کے ساتھ کسی کو شریک نہ ٹھہرایا ہوتا (اور اپنے اوپر گھمنڈ نہ کیا ہوتا)،