قالَ أَ رَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلاَّ الشَّيْطانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَ اتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَباً

قال أ رأيت إذ أوينا إلى الصّخرة فإنّي نسيت الحوت و ما أنسانيه إلاّ الشّيطان أن أذكره و اتّخذ سبيله في البحر عجبا

Qala araayta ith awayna ila alssakhrati fa-innee naseetu alhoota wama ansaneehu illa alshshaytanu an athkurahu waittakhatha sabeelahu fee albahri AAajaban

گفت : آيا به ياد داري آنگاه را که در کنار آن صخره مکان گرفته بوديم ؟من ماهي را فراموش کرده ام و اين شيطان بود که سبب شد فراموشش کنم و ماهي به شيوه اي شگفت انگيز به دريا رفت

گفت ملاحظه كن، وقتى كه در كنار آن تخته سنگ آرام گرفتيم، من [داستان] ماهى را فراموش كردم و جز شيطان آن را از ياد من نبرد كه [به شم] بگويم و [آن ماهى] با كمال شگفتى راهش را به ميان دريا درپيش گرفت.

آن جوان گفت: ديدى آنجا كه پهلوى سنگ بزرگى نشسته بوديم؟ همانجا ماهى بطرز عجيبى براه افتاده و در دريا فرو رفت. من فراموش كردم كه به تو بگويم و شيطان آن را از ياد من برد.

خدمت گزارش گفت: آیا ندانستی چون کنار آن سنگ جای گرفتیم، من ماهی را از یاد بردم و آن با وضعی شگفت انگیز راه خود را در دریا گرفت و رفت، و جز شیطان از خاطرم نبرد که آن را به یاد داشته باشم.

يوشع بن نون (بموسى) گفت آيا خبر دارى آنگه كه جاى گرفته بوديم به آن سنگ البته من فراموش كردم (كه بتو بگويم قصه) ماهى را و از ياد من نبرد آنرا مگر ابليس كه ياد كنم آن را و گرفت ماهى راه خود را در دريا گرفتنى عجيب

گفت: «ديدى؟ وقتى به سوى آن صخره پناه جستيم، من ماهى را فراموش كردم، و جز شيطان، [كسى‏] آن را از ياد من نبرد، تا به يادش باشم، و به طور عجيبى راه خود را در دريا پيش گرفت.»

گفت: «مگر متوجه نشدى هنگامى كه در پناه آن صخره بوديم من ماهى را فراموش كردم. شيطان آن را از يادم برد و ماهى با شگفتى راه دريا را در پيش گرفت.»

گفت آيا ديدى آن گاه كه ما به پناه [آن‏] سنگ رفتيم؟ من ماهى را فراموش كردم، و آن را از ياد من نبرد مگر شيطان، [و نگذاشت‏] كه از او ياد كنم. و [ماهى‏]، راه خويش در دريا پيش گرفت، به شگفتى.

گفت آيا ديدى هنگاميكه منزل كرديم بآن سنگ پس بدرستيكه من فراموش كردم ماهى را و از يادم نبرد آنرا مگر شيطان كه مذكور سازم او را و گرفت راهش را در دريا شگفت

گفت: آيا ديدى چون در كنار آن تخته سنگ جاى گرفتيم، من ماهى را [آنجا] فراموش كردم و جز شيطان از آنكه [حكايت‏] آن را ياد كنم، آن را از خاطرم نبرد و به [شيوه‏اى‏] شگفت راه خود را در دريا [در پيش‏] گرفت

گفت: «به خاطر داری هنگامی که ما (برای استراحت) به کنار آن صخره پناه بردیم، من (در آن جا) فراموش کردم جریان ماهی را بازگو کنم -و فقط شیطان بود که آن را از خاطر من برد- و ماهی بطرز شگفت‌آوری راه خود را در دریا پیش گرفت!»

[شاگردش‏] گفت: آيا به ياد دارى آنگاه كه به آن سنگ جاى گرفته بوديم؟ من [داستان به دريا افتادن‏] ماهى را فراموش كردم [كه با تو بگويم‏]، و جز شيطان فراموشم نساخت از اينكه آن را ياد كنم، و به شيوه‏اى شگفت راه خود را در دريا پيش گرفت.

گفت آيا ديدى هنگامى كه منزل كرديم بان سنگ پس بدرستى كه من فراموش كردم ماهى را و از يادم نبرد آنرا مگر شيطان كه مذكور سازم او را و گرفت راهش را در دريا شگفت

گفت آيا ديدى گاهى كه جاى گرفتيم نزديك آن سنگ همانا فراموش كردم ماهى را و فراموشم نكرد جز شيطان از آنكه به ياد آرمش و برگرفت راه خود را در دريا شگفت

وی گفت: در نظر داری آنجا که بر سر سنگی منزل گرفتیم؟من (آنجا) ماهی را فراموش کردم و آن را جز شیطان از یادم نبرد و شگفت آنکه ماهی بریان راه دریا گرفت و برفت.

او گفت: آيا به ياد مي آوري هنگامي كه در كنار آن تخته سنگ نشستيم؟ من به ماهي توجه نكردم. شيطان بود كه باعث شد آن را فراموش كنم و آن به طور عجيبي، راه خود را به رودخانه بازيافت.

He said: «Did you see/understand when we took refuge to the rock, so that I, I forgot the fish/large fish/whale and nothing made me forget it that I remember it except the devil, and it took/received its way path in the sea/ocean/river (in) astonishment/surprise/amazement.»

He said:»Do you remember when we betook ourselves to the rock? I indeed forgot the fish, none but Shaitan (Satan) made me forget to remember it. It took its course into the sea in a strange (way)!»

He said, ‹What thinkest thou? When we took refuge in the rock, then I forgot the fish-and it was Satan himself that made me forget it so that I should not remember it — and so it took its way into the sea in a manner marvellous.›

Said [the servant]: «Wouldst thou believe it?›

Zijn dienaar antwoordde: Weet gij wat mij is overkomen. Toen wij ons nabij de rots ophielden, vergat ik waarlijk den visch, en niemand deed mij dien anders vergeten dan Satan, opdat ik u dien niet zou herinneren. En de visch nam zijn weg, op wonderdadige wijze, in de zee.

He said: "Do you remember when we rested upon the rock? I forgot the fish, and it was the devil that made me forget to remember it. It made its way back to the sea amazingly!"

Rispose: «Vedi un po› [cos’è accaduto], quando ci siamo rifugiati vicino alla roccia, ho dimenticato il pesce – solo Satana mi ha fatto scordare di dirtelo – e miracolosamente ha ripreso la sua via nel mare.

He said:"Do you remember when we betook ourselves to the rock? I indeed forgot the fish, none but Shaitan (Satan) made me forget to remember it. It took its course into the sea in a strange (way)!"

Он сказал: «Помнишь, как мы укрылись под скалой? Я забыл о рыбе, и только сатана заставил меня не вспомнить о ней. Она же отправилась в путь по морю чудесным образом».

Слуга ответил: «Послушай: когда мы укрылись под скалой, то я забыл о рыбе, а позабыл я о ней только по наущению шайтана. И она уплыла в море. Вот так чудо!»

He said: Did you see when we took refuge on the rock then I forgot the fish, and nothing made me forget to speak of it but the Shaitan, and it took its way into the river; what a wonder!

He said: Didst thou see, when we took refuge on the rock, and I forgot the fish – and none but Satan caused me to forget to mention it – it took its way into the waters by a marvel.

Said he, ‹What thinkest thou? when we resorted to the rock, then, verily, I forgot the fish, but it was only Satan who made me forget it, lest I should remember it; and it took its way in the set wondrously!›

Genç adam dedi: «Bak sen şu işe, hani kayaya sığınmıştık ya, işte o sırada balığı unuttum. Onu hatırlamamı bana unutturan, şeytandan başkası değildi. Balık, denizin içinde acaip bir biçimde yolunu tuttu.»

He replied: ‹What do you think, I forgot the fish when we were resting on the rock. None but satan made me forget to mention this it made its way into the sea in a marvelous fashion. ‹

Said his friend, «Would you believe it? When we rested at the rock, I forgot about the fish and none but Satan, my wandering thoughts, made me forget it. And it took its way into the sea. How strange!

He said, «Remember when we sat by the rock back there? I paid no attention to the fish. It was the devil who made me forget it, and it found its way back to the river, strangely.»

He said, «What thinkest thou? When we repaired to the rock for rest I forgot the fish; and none but Satan made me forget it, so as not to mention it; and it hath taken its way in the sea in a wondrous sort.»

His servant answered, dost thou know what has befallen me? When we took up our lodging at the rock, verily I forgot the fish: And none made me to forget it, except Satan, that I should not remind thee of it. And the fish took its way in the sea, in a wonderful manner.

He replied, `Didst thou see, when we betook ourselves to the rock for rest and I forgot the fish – and none but Satan caused me to forget to mention it to thee – it took its way into the sea in a marvelous manner ?

Er antwortete: «Hast du nicht gesehen, als wir auf dem Felsen rasteten und ich den Fisch vergaß – und keiner als Satan machte es mich vergessen, seiner zu erwähnen – da nahm er seinen Weg ins Meer auf wundersame Weise.»

Но тот ответил: ■ «Видишь ли, когда мы у скалы обосновались, ■ Забыл про рыбу я, ■ И только Сатана забыть меня заставил (об этом сообщить тебе), – ■ Она же прямо к морю ■ Дивным образом направила свой путь».

Хезмәтчесе Мусага әйтте: «Белдеңме, ике диңгез кушылган җирдә таш өстендә балыкны онытып калдырдым, ул балыкның калганлыгын сиңа әйтергә миңа оныттырмады һичнәрсә, мәгәр шайтан оныттырды, вә ул балык диңгезгә юл тотты бик гаҗәеб хәлдә».

(اس نے) کہا کہ بھلا آپ نے دیکھا کہ جب ہم نے پتھر کے ساتھ آرام کیا تھا تو میں مچھلی (وہیں) بھول گیا۔ اور مجھے (آپ سے) اس کا ذکر کرنا شیطان نے بھلا دیا۔ اور اس نے عجب طرح سے دریا میں اپنا رستہ لیا

(خادم نے) کہا: کیا آپ نے دیکھا جب ہم نے پتھر کے پاس آرام کیا تھا تو میں (وہاں) مچھلی بھول گیا تھا، اور مجھے یہ کسی نے نہیں بھلایا سوائے شیطان کے کہ میں آپ سے اس کا ذکر کروں، اور اس (مچھلی) نے تو (زندہ ہوکر) دریا میں عجیب طریقہ سے اپنا راستہ بنا لیا تھا (اور وہ غائب ہو گئی تھی)،