‹
قرآن، سوره الأنبياء (21) آیه 76
آیه پسین: سوره الأنبياء (21) آیه 77
آیه پیشین: سوره الأنبياء (21) آیه 75
وَ نُوحاً إِذْ نادى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
و نوحا إذ نادى من قبل فاستجبنا له فنجّيناه و أهله من الكرب العظيم
Wanoohan ith nada min qablu faistajabna lahu fanajjaynahu waahlahu mina alkarbi alAAatheemi
و نوح را، ياد کن که پيش از آن ما را ندا داد و ما به او پاسخ داديم و او و خاندانش را از محنتي بزرگ رهانيديم
و نوح را [نيز رهانديم] كه پيش از آن ندا به دعا برداشته بود، و دعايش را اجابت كرديم و او و خانواده اش را از گرفتارى بزرگ رهانديم.
هنگامى كه نوح پيامبر، پيش از آنان (ابراهيم و لوط) خدا را بيارى خود خواند، ما، درخواست او را اجابت كرديم، نوح و كسانش را از بلاى بزرگ (طوفان) نجات داديم.
و نوح را [یاد کن] هنگامی که پیش از این [پیامبران یاد شده] ندا کرد: [پروردگارا! مرا از این قوم فاسد و تبهکار نجات بخش.] پس ندایش را اجابت کردیم، و او و خانواده اش را از آن اندوه بزرگ نجات دادیم.
و (ياد كن) نوح را چون خواند (خدا را) پيش از ابراهيم و لوط پس اجابت كرديم او را و برهانيديم او و خاندانش را از اندوه بزرگ
و نوح را [ياد كن] آنگاه كه پيش از [ساير پيامبران] ندا كرد، پس ما او را اجابت كرديم، و وى را با خانوادهاش از بلاى بزرگ رهانيديم.
و نوح را ياد كن كه پيش از آن ما را خواند، ما دعايش را اجابت كرديم و او و خاندانش را از اندوهى بزرگ رهانيديم
[و ياد كن] نوح را آن گاه كه پيش از [ابراهيم و لوط] دعا كرد، پس پذيرفتيم [دعاى] او را و خودش را و كسانش را از اندوهى بزرگ [بلاى طوفان] رهايى داديم.
و نوح را هنگاميكه ندا كرد از پيش پس اجابت كرديم او را و رهانيديم او را و اهلش را از اندوه بزرگ
و نوح [را به يا دآر] چون پيش از اين دعا كرد و [دعايش را] براى او اجابت كرديم، آن گاه او و خانوادهاش را از اندوه بزرگ رهايى بخشيديم
و نوح را (به یاد آور) هنگامی که پیش از آن (زمان، پروردگار خود را) خواند! ما دعای او را مستجاب کردیم؛ و او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم؛
و نوح را [ياد كن] آنگاه كه پيش از اين- پيش از ابراهيم و لوط- ما را بخواند پس وى را پاسخ داديم و او و خاندانش را از اندوه بزرگ- طوفان و غرق- رهانيديم.
و نوح را هنگامى كه ندا كرد از پيش پس اجابت كرديم او را و رهانيديم او را و اهلش را از اندوه بزرگ
و نوح را هنگامى كه برخواند پيش از اين پس پذيرفتيم خواستش را و رهائيش داديم او و خاندانش را از اندوه بزرگ
و (یاد کن حکایت) نوح را که پیش از این (خدا را به یاری خود) خواند، ما هم او را پاسخ دادیم و او و اهل بیتش (و گرویدگانش) را از اندوه و بلای سخت (طوفان) نجات دادیم.
و پيش از آن، ما به نداي نوح پاسخ گفتيم. ما او و خانوادهاش را از مصيبتي بزرگ نجات داديم.
And Noah when he called/cried from before, so We saved/rescued him and his family/people from the grief, hardship and suffering, the great.
And (remember) Nooh (Noah), when he cried (to Us) aforetime. We listened to his invocation and saved him and his family from great distress.
And Noah — when he called before, and We answered him, and delivered him and his people from the great distress,
AND [remember] Noah – [how,] when He called out [unto Us], long before [the time of Abraham and Lot], We responded to him and saved him and his household from that awesome calamity; [I.e., the Deluge. The story of Noah is mentioned several times in the Quran and particularly in 11:25 – 48. Regarding the Deluge itself, see surah 7:64.]
En gedenk Noach, toen hij smeekte om de verwoesting van zijn volk voor de boven vermelde profeten, en wij hoorden hem en bevrijdden hem en zijn gezin van eene groote droefheid.
And Noah when he called out before that, thus We responded to him, and We saved him and his family from the great distress.
E quando in precedenza Noè implorò, Noi gli rispondemmo e lo salvammo dal terribile cataclisma, insieme con la sua famiglia.
And (remember) Nooh (Noah), when he cried (to Us) aforetime. We listened to his invocation and saved him and his family from great distress.
Помяни также Нуха (Ноя), который воззвал еще раньше. Мы ответили на его мольбу и спасли его и его семью от великой скорби.
[Вспомни, Мухаммад,] и Нуха, как он воззвал задолго до тебя и Мы ответили на его мольбу, спасли его и его семью от великой беды.
And Nuh, when he cried aforetime, so We answered him, and delivered him and his followers from the great calamity.
And Noah, when he cried of old, We heard his prayer and saved him and his household from the great affliction.
And Noah, when he cried aforetime, and we answered him and saved him and his people from the mighty trouble,
Nûh’a gelince, o da daha önce bize yakarmıştı. Yakarışına cevap verdik de onu ve ailesini, o büyük sıkıntıdan kurtardık.
And (remember) Noah, when he supplicated to Us, We answered him, and We saved him and his nation from great distress,
The same goes for Noah long before. He called on Us, and We saved him, his household and followers from the great distress of persecution.
And, before that, Noah called and we responded to him. We saved him and his family from the great disaster.
And remember Noah when aforetime he cried to us and we heard him, and delivered him and his family from the great calamity;
And remember Noah, when he called for destruction on his people, before the prophets abovementioned; and We heard him, and delivered him and his family from a great strait:
And remember Noah when he cried to US aforetime, and WE heard his prayer and delivered him and his family from the great distress,
Und (gedenke) Noahs, da er vordem ( zu Uns) rief. Wir erhörten ihn und retteten ihn und seine Angehörigen aus der großen Drangsal.
И еще прежде – Нуха, которому ■ Мы вняли, ■ Когда он к Нам воззвал, ■ И от великого несчастья ■ Спасли его и (всю) его семью.
Вә Нухны рәхмәтебезгә керттек, ул Луттан элек кавеменең, һәлак булуы өчен дога кылды, догасын кабул иттек вә үзен һәм аңа ияргән мөселманнарны олугъ туфаннан коткардык.
اور نوح (کا قصہ بھی یاد کرو) جب (اس سے) پیشتر انہوں نے ہم کو پکارا تو ہم نے ان کی دعا قبول فرمائی اور ان کو اور ان کے ساتھیوں کو بڑی گھبراہٹ سے نجات دی
اور نوح (علیہ السلام کو بھی یاد کریں) جب انہوں نے ان (انبیاء علیہم السلام) سے پہلے (ہمیں) پکارا تھا سو ہم نے ان کی دعا قبول فرمائی پس ہم نے ان کو اور ان کے گھر والوں کو بڑے شدید غم و اندوہ سے نجات بخشی،
‹