‹
قرآن، سوره العنكبوت (29) آیه 65
آیه پسین: سوره العنكبوت (29) آیه 66
آیه پیشین: سوره العنكبوت (29) آیه 64
فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ
فإذا ركبوا في الفلك دعوا اللّه مخلصين له الدّين فلمّا نجّاهم إلى البرّ إذا هم يشركون
Fa-itha rakiboo fee alfulki daAAawoo Allaha mukhliseena lahu alddeena falamma najjahum ila albarri itha hum yushrikoona
چون به کشتي نشستند خدا را با اخلاص در دين او خواندند و چون نجاتشان داد و به خشکي آورد ، شرک آوردند ،
و چون سوار بر كشتى شوند خداوند را -در حالى كه دين خود براى او پاك و پيراسته مى دارند- بخوانند، ولى آنگاه كه آنان را رهانيد و به خشكى رسانيد آن وقت است كه ايشان شرك مىورزند.
افراد مشرك وقتى سوار كشتى ميشوند (و امواج خروشان دريا آنها را تهديد بمرگ ميكند) خدا را با اخلاص در دين ميخوانند (و او را بيارى مىطلبند) و چون از خطر دريا بساحل نجات رسيدند، آن گاه براى خدا، شريكانى قرار ميدهند.
[مشرکان تا در امنیت و آسایشند، بر آیین شرک تعصّب دارند،] پس زمانی که در کشتی سوار می شوند [و در وسط دریا امواج خطرناک آنان را محاصره می کند] خدا را در حالی که ایمان و عبادت را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنند، می خوانند، و چون به سوی خشکی نجاتشان می دهیم به ناگاه به آیین شرک روی می آورند،
(اين نكته كه گفتيم) پس آنگه كه مشركان سوار شوند در كشتى بخوانند خداى را در حاليكه خالص كنندهاند براى او خواندن (و طاعت خود) را پس آندم كه خدا برهاندشان (از دريا) بسوى دشت آنگاه ايشان شرك آرند
و هنگامى كه بر كشتى سوار مىشوند، خدا را پاكدلانه مىخوانند، و[لى] چون به سوى خشكى رساند و نجاتشان داد، بناگاه شرك مىورزند.
هنگامى كه بر كشتى نشستند با اخلاص خدا را خواندند و چون آنان را به سلامت به خشكى رسانديم باز شرك آوردند،
سپس چون در كشتى نشنيند خداى را با اخلاص در دين بخوانند و چون ايشان را بسوى خشكى نجات داد آن گاه ايشان انباز مىگيرند.
پس هرگاه سوار شوند در كشتى بخوانند خدا را اخلاص ورزندگان بر او دين را پس چون نجاتشان دهد بسوى دشت آنگاه ايشان شرك آورند
پس چون در كشتيها سوار شوند، خداوند را- در حالى كه دين [خود] را براى او خالص مىدارند- به دعا خوانند، پس چون آنان را [با آوردن] به خشكى رهايى بخشيد، آن هنگام است كه آنان شرك مىآورند
هنگامی که بر سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص میخوانند (و غیر او را فراموش میکنند)؛ امّا هنگامی که خدا آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک میشوند!
و چون در كشتى سوار شوند خداى را با اخلاص و پاكدينى- يكتاگرايى- بخوانند، و چون به سوى خشكى برهاندشان آنگاه شرك مىورزند
پس هر گاه سوار شوند در كشتى بخوانند خدا را اخلاص ورزندگان بر او دين را پس چون نجاتشان دهد بسوى دشت آنگاه ايشان شرك آورند
پس گاهى كه سوار شوند در كشتى خوانند خدا را پاك كنندگان براى او دين را تا گاهى كه رهانيدشان بسوى دشت ناگهان ايشان شرك ورزند
این مردم مشرک چون به کشتی نشینند (و به دست امواج خطر افتند در آن حال) تنها خدا را به اخلاص کامل در دین میخوانند، و چون از خطر دریا به ساحل نجاتشان رساند (باز به خدای یکتا) مشرک میشوند.
و چون در کشتي نشينند، خدا را مي خوانند و با اخلاص تمام فقط به درگاه او دعا مي کنند، ولي همين که آنان را به ساحل نجات مي رساند، به شرک بازمي گردند.
So if they rode/embarked in the ship/ships, they called God faithful/loyal/devoted to him (in) the religion, so when He saved/rescued them to the shore/land, then they share/make partners (with Him).
And when they embark on a ship, they invoke Allah, making their Faith pure for Him only, but when He brings them safely to land, behold, they give a share of their worship to others.
When they embark in the ships, they call on God, making their religion sincerely His; but when He has delivered them to the land, they associate others with Him,
And so, when they embark on a ship [and find themselves in danger], they call unto God, [at that moment] sincere in their faith in Him alone; but as soon as He has brought them safe ashore, they [begin to] ascribe to imaginary powers a share in His divinity:
Als zij in een schip zeilen, roepen zij God aan, en belijden hem oprechtelijk den waren godsdienst; maar als hij hen veilig aan land brengt, keeren zij tot hunnen afgodendienst terug;
When they ride on a ship, they call on God, devoting the system to Him. But as soon as He saves them to the shore, they set up partners.
Quando salgono su una nave, invocano Allah rendendoGli un culto sincero. Quando poi Egli li mette in salvo sulla terraferma, Gli attribuiscono dei consoci,
And when they embark on a ship, they invoke Allah, making their Faith pure for Him only, but when He brings them safely to land, behold, they give a share of their worship to others.
Когда они садятся на корабль, то взывают к Аллаху, очищая перед Ним свою веру. Когда же Он спасает их и выводит на сушу, они тотчас начинают приобщать сотоварищей.
Когда они садятся на корабль, то взывают к Аллаху, искренне веруя в Него. Когда же они по Его воле благополучно пристают к суше, то начинают поклоняться другим богам,
So when they ride in the ships they call upon Allah, being sincerely obedient to Him, but when He brings them safe to the land, lo! they associate others (with Him);
And when they mount upon the ships they pray to Allah, making their faith pure for Him only, but when He bringeth them safe to land, behold! they ascribe partners (unto Him),
And when they ride in the ship they call upon God, making their religion seem sincere to Him; but when He saves them to the shore, behold, they associate others with Him;
Gemiye bindiklerinde, dini Allah’a özgüleyerek yalvarıp yakarırlar. Fakat Allah onları kurtarıp karaya çıkardığında, bir bakmışsın ortak koşuyorlar;
When they embark upon ships, they call to Allah making their religion sincerely His; but when He brings them safe to the land, they associate others with Him
And so (are they lost in this passing delight that), when they embark on a boat, they call unto God, sincere in their faith in the Divine Laws. But as soon as He has brought them safe ashore, behold, they resume their idolatry in various forms.
When they ride on a ship, they implore GOD, devoting their prayers to Him. But as soon as He saves them to the shore, they revert to idolatry.
Lo! when they embark on shipboard, they call upon God, vowing him sincere worship, but when He bringeth them safe to land, behold they join partners with Him.
When they sail in a ship, they call upon God, sincerely exhibiting unto Him the true religion: But when He bringeth them safe to land, behold, they return to their idolatry;
And when they go on board a ship, they call on ALLAH, with sincere and single-minded faith in HIM. But when HE brings them safe to land, behold ! they associate partners with HIM again,
Und wenn sie ein Schiff besteigen, dann rufen sie Allah an, in lauterem Gehorsam gegen Ihn. Bringt Er sie dann aber heil ans Land, siehe, dann stellen sie (Ihm) Götter zur Seite,
Когда плывут они на корабле, ■ Они Аллаха имя призывают ■ И веру чистую Ему сулят. ■ Когда ж на сушу Он спасает их – ■ Гляди! Они уж прочат соучастников Ему,
Кәферләр көймәгә утырсалар диндә ихлас кешеләр кеби Аллаһуга ялваралар, әгәр Аллаһ аларны диңгездә сәламәт йөретеп корабларе белән корыга кайтарса, алар яңадан мөшрик булалар.
پھر جب یہ کشتی میں سوار ہوتے ہیں تو خدا کو پکارتے (اور) خالص اُسی کی عبادت کرتے ہیں۔ لیکن جب وہ اُن کو نجات دے کر خشکی پر پہنچا دیتا ہے تو جھٹ شرک کرنے لگے جاتے ہیں
پھر جب وہ کشتی میں سوار ہوتے ہیں تو (مشکل وقت میں بتوں کو چھوڑ کر) صرف اﷲ کو اس کے لئے (اپنا) دین خالص کرتے ہوئے پکارتے ہیں، پھر جب اﷲ انہیں بچا کر خشکی تک پہنچا دیتا ہے تو اس وقت وہ (دوبارہ) شرک کرنے لگتے ہیں،
‹