وَ إِذا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا أَذاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ

و إذا مسّ النّاس ضرّ دعوا ربّهم منيبين إليه ثمّ إذا أذاقهم منه رحمة إذا فريق منهم بربّهم يشركون

Wa-itha massa alnnasa durrun daAAaw rabbahum muneebeena ilayhi thumma itha athaqahum minhu rahmatan itha fareequn minhum birabbihim yushrikoona

چون بر آدميان زياني رسد ، پروردگارشان را بخوانند و به درگاه او توبه ، کنند ، و چون رحمت خويش به آنها بچشاند ، گروهي را بيني که به پروردگارشان شرک مي آورند

و چون بلايى به مردم رسد انابت كنان پروردگارشان را مى خوانند، سپس چون رحمتى از سوى خويش به ايشان بچشاند، آنگاه است كه گروهى از آنان به پروردگارشان شرك مى آورند.

و هر گاه به مردم ضرر و زيانى برسد، توبه و زارى‏كنان پروردگارشان را بيارى ميطلبند و چون از رحمت خود بآنان چشاند، آن گاه گروهى از آنان بر پروردگارشان شرك مى‏آورند.

هنگامی که به مردم آسیب و گزندی برسد، پروردگارشان را در حالی که به سوی او روی آورده اند، می خوانند، سپس زمانی که رحمتی از سوی خود [چون نعمت، ثروت، اولاد و امنیت] به آنان بچشاند، ناگهان گروهی از آنان به پروردگارشان شرک می ورزند.

و هرگاه رسد به مردم رنجى بخوانند پروردگار خود را در حاليكه باز گردند بسوى او پس آنگه كه خدا بچشاند بديشان از خود رحمتى (آسانى) ناگهان گروهى از ايشان بپروردگار خود شرك آورند

و چون مردم را زيانى رسد، پروردگار خود را، در حالى كه به درگاه او توبه مى‏كنند، مى‏خوانند، و آنگاه كه از جانب خود رحمتى به آنان چشانيد، بناگاه دسته‏اى از ايشان به پروردگارشان شرك مى‏آورند.

چون زيانى به مردم برسد پروردگارشان را بخوانند و به درگاه او توبه كنند و چون رحمت خويش را به آنها بچشاند آن گاه گروهى از آنها به پروردگارشان شرك مى‏آورند

هر گاه مردمان را گزندى برسد پروردگارشان را توبه‏كنان بخوانند، و چون از رحمت خويش آنان را بچشاند براى پروردگارشان انباز گيرند

و چون مس كند مردم را ضررى بخوانند پروردگارشان را بازگشت كنندگان بسوى او پس چون چشانيدشان از خود رحمتى آنگاه پاره‏اى از ايشان بپروردگارشان شرك مى‏آورند

و چون به مردم رنجى رسد، پروردگارشان را انابت‏كنان بخوانند، سپس چون از [سوى‏] خود رحمتى به آنان بچشاند آن گاه گروهى از آنان به پروردگارشان شرك مى‏آورند

هنگامی که رنج و زیانی به مردم برسد، پروردگار خود را می‌خوانند و توبه‌کنان بسوی او بازمی‌گردند؛ امّا همین که رحمتی از خودش به آنان بچشاند، بناگاه گروهی از آنان نسبت به پروردگارشان مشرک می‌شوند.

و چون مردم را گزندى رسد پروردگار خويش را در حالى كه روى دل بدو مى‏كنند بخوانند، و چون آنان را از سوى خود رحمتى- مِهر و آسايشى- بچشاند آنگاه گروهى از آنها به پروردگار خويش انباز مى‏آرند

و چون مس كند مردم را ضررى بخوانند پروردگارشان را بازگشت كنندگان بسوى او پس چون چشانيدشان از خود رحمتى آنگاه پاره‏اى از ايشان به پروردگارشان شرك مى‏آورند

و هر گاه رسد مردم را رنجى خوانند پروردگار خود را زارى كنان بسويش تا آنگاه كه چشاندشان از خويش رحمتى ناگهان گروهى از ايشانند به پروردگار خويش شركورزان

و مردم (عادتشان این است که) هر گاه رنج و المی سخت به آنها رسد در آن حال خدای خود را به دعا می‌خوانند و به درگاه او با تضرع و اخلاص روی می‌کنند و پس از آنکه خدا به آنها رحمت خود را چشانید (و از آن سختی نجاتشان داد) آن‌گاه باز گروهی از آنها به خدای خود مشرک می‌شوند.

هنگامي كه مردم به بدبختي دچار مي ‌شوند، به پروردگارشان روي مي ‌آورند و كاملاً خودشان را وقف او مي ‌كنند. اما همين كه او باران رحمت را بر آنها مي ‌فرستد، برخي از آنها به شرك و بت پرستي بازمي ‌گردند.

And if harm touched the people, they called their Lord returning repenting/obeying to Him, then if He made them taste/experience from Him mercy, then a group/party/flock from them (are) with their Lord sharing/making partners.

And when harm touches men, they cry sincerely only to their Lord (Allah), turning to Him in repentance, but when He gives them a taste of His Mercy, behold! a party of them associate partners in worship with their Lord.

When some affliction visits mankind, they call unto their Lord, turning to Him; then, when He lets them taste mercy from Him, lo, a party of them assign associates to their Lord,

NOW [thus it is:] when affliction befalls men, they cry out unto their Sustainer, turning unto Him [for help]; but as soon as He lets them taste of His grace, lo! some of them [begin to] ascribe to other powers a share in their Sustainer’s divinity, [see note on 16:54.]

Als tegenspoed hen treft, roepen zij hunnen Heer aan, zich tot hem wendende; daarna als hij hun van zijne genade heeft doen proeven, vereenigt een deel van hen andere godheden met hunnen Heer.

And if harm afflicts the people, they call out sincerely to their Lord. But then, when He gives them a taste of His mercy, a group of them set up partners with their Lord!

Quando un male colpisce gli uomini, invocano il loro Signore e tornano a Lui. Quando poi li gratifica con una misericordia che proviene da Lui, alcuni di loro Gli attribuiscono consoci,

And when harm touches men, they cry sincerely only to their Lord (Allah), turning to Him in repentance, but when He gives them a taste of His Mercy, behold! a party of them associate partners in worship with their Lord.

Когда людей касается зло, они начинают взывать к своему Господу, обращаясь к Нему с раскаянием. А затем, когда Он дает им вкусить милость от Него, часть из них начинает приобщать сотоварищей к своему Господу,

Когда людей настигает зло, они взывают к Господу своему в раскаянии. А потом, когда Он дает вкусить им от Своего милосердия, то некоторые из них поклоняются наряду со своим Господом другим богам,

And when harm afflicts men, they call upon their Lord, turning to Him, then when He makes them taste of mercy from Him, lo! some of them begin to associate (others) with their Lord,

And when harm toucheth men they cry unto their Lord, turning to Him in repentance; then, when they have tasted of His mercy, behold! some of them attribute partners to their Lord

And when distress touches men they call upon their Lord, repentant towards Him; then when He has made them taste mercy from Himself, behold! a party of them associate others with their Lord,

İnsanlara bir zorluk dokunduğunda, Rablerine yönelerek O’na yakarırlar. Sonra onlara bir rahmet tattırınca bakarsın ki, içlerinden bir grup Rablerine ortak koşuyor.

When affliction befalls mankind they turn to Him calling their Lord in prayer, but when He lets them taste His Mercy, some of them assign associates to their Lord,

Now when harm touches people they call unto their Lord, turning to Him alone. But as soon as He lets them taste Grace from Him, behold, some of them revert to worshiping their ‹idols›.

When adversity afflicts the people, they turn to their Lord, totally devoting themselves to Him. But then, as soon as He showers them with mercy, some of them revert to idol worship.

When some evil toucheth men, they turn to their Lord and call upon him: then when he hath made them taste his mercy, lo, a part of them join other gods with their Lord,

When adversity befalleth men, they call upon their Lord, turning unto Him: Afterwards, when He hath caused them to taste of his mercy, behold, a part of them associate other deities with their Lord;

And when an affliction befalls people, they cry unto their Lord, turning sincerely to HIM; then, when HE has made them taste of mercy from HIM, lo ! a section of them associate partners with their Lord,

Und wenn eine Drangsal die Menschen befällt, dann rufen sie zu ihrem Herrn, sich reuig zu Ihm wendend; hernach aber, wenn Er sie Seine Barmherzigkeit kosten läßt, siehe, dann stellen einige von ihnen ihrem Herrn Götter zur Seite,

Когда людей коснется зло, ■ Они взывают к своему Владыке, ■ К Нему в раскаянии (лик свой) обращая; ■ Когда же Он дает вкусить им от Своих щедрот – ■ Гляди! Уж часть их прочит сотоварищей Ему,

Әгәр кешене зарар тотса, инабәт илә ихлас Раббысына дога кыладыр, соңра Аллаһ алардан зарарны алып рәхмәте белән рәхәтлекне, шатлыкны татытса, шулвакыт алардан җәмәгать Аллаһуга мәхлукъны тиңдәш итеп мөшрик булырлар.

اور جب لوگوں کو تکلیف پہنچتی ہے تو اپنے پروردگار کو پکارتے اور اسی کی طرف رجوع ہوتے ہیں۔ پھر جب وہ ان کو اپنی رحمت کا مزا چکھاتا ہے تو ایک فرقہ اُن میں سے اپنے پروردگار سے شرک کرنے لگتا ہے

اور جب لوگوں کو کوئی تکلیف پہنچتی ہے تو وہ اپنے رب کو اس کی طرف رجوع کرتے ہوئے پکارتے ہیں، پھر جب وہ ان کو اپنی جانب سے رحمت سے لطف اندوز فرماتا ہے تو پھر فوراً ان میں سے کچھ لوگ اپنے رب کے ساتھ شرک کرنے لگتے ہیں،