اللَّهُ يَتَوَفَّى الأَْنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الأُْخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذلِكَ لآَياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

اللّه يتوفّى الأنفس حين موتها و الّتي لم تمت في منامها فيمسك الّتي قضى عليها الموت و يرسل الأخرى إلى أجل مسمّى إنّ في ذلك لآيات لقوم يتفكّرون

Allahu yatawaffa al-anfusa heena mawtiha waallatee lam tamut fee manamiha fayumsiku allatee qada AAalayha almawta wayursilu al-okhra ila ajalin musamman inna fee thalika laayatin liqawmin yatafakkaroona

خدا جانها را به هنگام مردنشان مي گيرد ، و نيز جان کساني را که در، خواب خود نمرده اند جانهايي را که حکم مرگ بر آنها رانده شده نگه مي داردو ديگران را تا زماني که معين است باز مي فرستد در اين عبرتهاست براي آنهايي که مي انديشند

خداوند جانها را به هنگام مرگ آنها، و نيز آن را كه نمرده است در خوابش، مى گيرد، سپس آن را كه مرگش را رقم زده است، نگاه مى دارد، و ديگرى را تا زمانى معين گسيل مى دارد; بيگمان در اين امر براى انديشهوران مايه هاى عبرت است.

خداست كه بهنگام مرگ جان آدميان را مى‏گيرد. از كسانى كه هنوز مرگشان نرسيده و از كسانى كه در خواب هستند امتناع ميورزد و كسانى كه مرگشان فرا رسيده، جانشان را مى‏گيرد و حكم سايرين را براى مدتى معين بتأخير مى‏اندازد. مسلما در آن نشانه‏هائيست (از قدرت پروردگار تو) براى جماعتى كه بهتر فكر مى‏كنند.

و خداست که روح [مردم] را هنگام مرگشان به طور کامل می گیرد، و روحی را که [صاحبش] نمرده است نیز به هنگام خوابش [می گیرد] ، پس روح کسی که مرگ را بر او حکم کرده نگه می دارد، [و به بدن باز نمی گرداند] و دیگر روح را تا سرآمدی معین باز می فرستد؛ مسلماً در این [واقعیت] برای مردمی که می اندیشند، نشانه هایی [بر قدرت خدا] ست.

خدا مى‏ستاند جانها را هنگام مرگ بدنشان (از بدنها) و نيز جانهائى كه نمرده‏اند هنگام خفتنشان و نگاه دارد جانهائى را كه گذرانيده بر آنها مرگ را و فرستد جانهاى ديگر را (به بدنها) تا مدتى نامبرده شده (كه اجلشان برسد) البته در اين (گرفتن و نگهداشتن و فرستادن جانها) علامتهائى است براى گروهى كه انديشه كنند

خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى باز مى‏ستاند، و [نيز] روحى را كه در [موقع‏] خوابش نمرده است [قبض مى‏كند]؛ پس آن [نفسى‏] را كه مرگ را بر او واجب كرده نگاه مى‏دارد، و آن ديگر [نفسها] را تا هنگامى معيّن [به سوى زندگى دنيا] بازپس مى‏فرستد. قطعاً در اين [امر] براى مردمى كه مى‏انديشند نشانه‏هايى [از قدرت خدا]ست.

خدا جان كسان را مى‏گيرد آن گاه كه زمانش برسد و جان آنها كه خفته‏اند و نه مرده، و آن را كه مرگ بر او مقرر شده است نگاه مى‏دارد و آن ديگرى را تا مدتى معين باز پس مى‏فرستد. اين كار از دلايل قدرت خدا براى متفكران است.

خدا جانها را هنگام مرگش مى‏ستاند. و آنكه نمرده در خوابش [نگاه مى‏دارد] پس جان آن كس را كه حكم مرگش را داده بگيرد، و آن ديگرى را [كه وقت مرگش نرسيده‏] به وقت ديگرى رها مى‏كند. بيگمان در آن آيتهايى است براى قومى كه بينديشند.

خداوند برميگيرد روحها را بوقت مردنشان و آنكه نمرده است در خوابگاهش پس نگاهدارد آنرا كه مقدر نموده بر او مرگ را و رها سازد ديگرى را تا مدتى معين بدرستيكه در آن هر آينه آيت‏هاست گروهى را كه فكر مى‏كنند

خداوند جانها را به هنگام مرگشان مى‏ستاند. و نيز [جانى‏] كه نمرده است [آن را] هنگام خوابش [مى‏گيرد]. و [جانى را] كه بر آن حكم به مرگ كرده است، نگاه مى‏دارد و [آن‏] ديگر را تا هنگامى معين [باقى‏] مى‏گذارد. بى‏گمان در اين [امر] براى گروهى كه انديشه مى‏كنند، نشانه‏هايى است

خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می‌کند، و ارواحی را که نمرده‌اند نیز به هنگام خواب می‌گیرد؛ سپس ارواح کسانی که فرمان مرگشان را صادر کرده نگه می‌دارد و ارواح دیگری را (که باید زنده بمانند) بازمی‌گرداند تا سرآمدی معیّن؛در این امر نشانه‌های روشنی است برای کسانی که اندیشه می‌کنند!

خداست كه جانها را هنگام مرگشان مى‏گيرد و آن را كه نمرده باشد در خوابش [مى‏گيرد]. پس آن [جان‏] را كه حكم مرگ بر آن رفته است نگاه مى‏دارد و آن ديگر را تا سرآمدى نامبرده بازمى‏فرستد- كسى را كه هنگام مرگ او نرسيده از خواب بيدار مى‏كند-. هر آينه در اين براى مردمى كه مى‏انديشند نشانه‏هاست.

خداوند بر ميگيرد روحها را بوقت مردنشان و آنكه نمرده است در خوابگاهش پس نگاهدارد آنرا كه مقدر نموده بر او مرگ را و رها سازد ديگرى را تا مدتى معين بدرستى كه در آن هر آينه آيت‏هاست گروهى را كه فكر مى‏كنند

خدا دريابد جانها را هنگام مرگشان و آنكه نمرده است در خوابگه خويش است پس نگاهدارد آن را كه مرگ را بر او گذرانيده است و رها كند آن دگر را تا سرآمدى نامبرده همانا در اين است آيتهائى براى گروهى كه بينديشند

خداست آن که وقت مرگ ارواح خلق را می‌گیرد و آن کس را که هنوز مرگش فرا نرسیده نیز در حال خواب روحش را قبض می‌کند، سپس آن را که حکم به مرگش کرده جانش را نگاه می‌دارد و آن را که نکرده (به بدنش) می‌فرستد تا وقت معیّن (مرگ) . در این کار نیز ادله‌ای (از قدرت الهی) برای متفکران پدیدار است.

خدا نفس ها را هنگامي كه عمرشان به پايان مي رسد و همچنين به هنگام خواب مي ميراند. اين چنين، او برخي را در خلال خوابشان مي برد، در حالي كه ديگران اجازه دارند تا مدتي كه از پيش براي آنها تعيين شده است، به زندگي ادامه دهند. اين بايد درس عبرتي باشد براي مردمي كه تفكر مي كنند.

God makes the selves die (at the) time of its death/lifelessness, and which did not die in its sleep , so He holds/seizes which He ordered the death/lifelessness on it, and He sends the other (others) to a named/identified (specified) term/time, that (E) truly in that (are) evidences/signs (E) to a nation thinking.336

It is Allah Who takes away the souls at the time of their death, and those that die not during their sleep. He keeps those (souls) for which He has ordained death and sends the rest for a term appointed. Verily, in this are signs for a people who think deeply.

God takes the souls at the time of their death, and that which has not died, in its sleep; He withholds that against which He has decreed death, but looses the other till a stated term. Surely in that are signs for a people who reflect. Or have they taken intercessors apart from God?

It is God [alone that has this power – He] who causes all human beings to die at the time of their [bodily] death, and [causes to be as dead], during their sleep, those that have not yet died: [According to Razi, this passage connects allegorically with the preceding – the light of guidance being likened to life, and man’s going astray, to death or, if it is not permanent, to death-like sleep followed by awakening. Beyond this, however, we have here a reminder – in tune with the subsequent passages – of God’s almightiness, and especially of His exclusive power to create and to withdraw life. As to the operative verb yatawaffa, it primarily denotes «He takes [something] away in full»; and because death is characterized by a disappearance of all vital impulses (the «soul») from the once-living body – their being «taken away in full», as it were – this form of the verb has been used tropically, since time immemorial, in the sense of «causing to die», and (in its intransitive form) «dying» or (as a noun) «death»: a usage invariably adhered to in the Quran. The traditional likening of sleep to death
is due to the fact that in both cases the body appears to be devoid of consciousness, partially and temporarily in the former case, and completely and permanently in the latter. (The popular translation of anfus – p1. of nafs – as «souls» is certainly inappropriate in the above context, since, according to the fundamental teaching of the Quran, man’s soul does not «die» at the time of his bodily death but, on the contrary, lives on indefinitely. Hence, the term anfus must be rendered here as «human beings».)] thus, He withholds [from life] those upon whom He has decreed death, and lets the others go free for a term set [by Him]. In [all] this, behold, there are messages indeed for people who think!

God neemt de zielen der menschen, op den tijd van hunnen dood tot zich en ook van hen, die niet sterven, neemt hij de ziel in hunnen slaap, en hij onthoudt haar hun, omtrent welke hij het besluit des doods heeft genomen; maar hij zendt de overigen tot een bepaald tijdperk terug. Waarlijk, hierin zijn teekenen voor hen die overwegen.

God takes the souls when they die, and during their sleep. He then keeps those that have been overtaken by death, and He sends the others back until a predetermined time. In that are signs for a people who will think.

Allah accoglie le anime al momento della morte e durante il sonno. Trattiene poi quella di cui ha deciso la morte e rinvia l’altra fino ad un termine stabilito. In verità in ciò vi sono segni per coloro che riflettono.

It is Allah Who takes away the souls at the time of their death, and those that die not during their sleep. He keeps those (souls) for which He has ordained death and sends the rest for a term appointed. Verily, in this are signs for a people who think deeply.

Аллах упокаивает души в момент их смерти, а ту, которая пока не умирает, Он забирает во время сна. Он удерживает ту, которой предопределил смерть, а другую отпускает до определенного срока. Воистину, в этом – знамения для людей размышляющих.

Аллах успокаивает души людей, когда они умирают, а тех, кто не умирает, – [покоит] во время сна. Он не отпускает те души, которым определил смерть, а остальные возвращает [в бодрствование] на определенный срок. Воистину, во всем этом содержатся знамения для тех, кто размышляет.

Allah takes the souls at the time of their death, and those that die not during their sleep; then He withholds those on whom He has passed the decree of death and sends the others back till an appointed term; most surely there are signs in this for a people who reflect.

Allah receiveth (men’s) souls at the time of their death, and that (soul) which dieth not (yet) in its sleep. He keepeth that (soul) for which He hath ordained death and dismisseth the rest till an appointed term. Lo! herein verily are portents for people who take thought.

God takes to Himself souls at the time of their death; and those which do not die (He takes) in their sleep; and He holds back those on whom He has decreed death, and sends others back till their appointed time;- verily, in that are signs unto a people who reflect.

Allah, canları, ölümleri sırasında alır, ölmeyenleri de uykuları sırasında. Sonra, haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkoyar; ötekileri, belirlenen bir süreye kadar salıverir. Bunda, iyice düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.

Allah takes away souls at the time of their death (the temporary death of sleep), and those who do not die during their sleep He withholds that upon which He has decreed death, but turns lose the other till a stated term. Surely, there are signs in this for a nation who contemplate.

(Only the living of the mind and heart can make choices in this world.) It is Allah Who takes their ‹Conscious› upon death, and of the living during their sleep. He withholds it for those upon whom He has passed the decree of death, and restores the others until an appointed time. Herein, behold, are Signs for people who think. (39:6).

GOD puts the souls to death when the end of their life comes, and also at the time of sleep. Thus, He takes some back during their sleep, while others are allowed to continue living until the end of their predetermined interim. This should provide lessons for people who reflect.

God taketh souls unto Himself at death; and during their sleep those who do not die: and he retaineth those on which he hath passed a decree of death, but sendeth the others back till a time that is fixed. Herein are signs for the reflecting.

God taketh unto himself the souls of men at the time of their death; and those which die not He also taketh in their sleep: And He with-holdeth those on which He hath passed the decree of death, but sendeth back the others till a determined period. Verily herein are signs unto people who consider.

ALLAH takes away the souls of men at the time of their death; and of those also that are not yet dead, during their sleep. Then HE withholds those against which HE has decreed death, and sends back the others till an appointed term. In that, surely, are Signs for a people who reflect.

Allah nimmt die Seelen (der Menschen) hin zur Zeit ihres Absterbens und (auch) derer, die nicht gestorben sind, während ihres Schlafs. Dann hält Er die zurück, über die Er den Tod verhängt hat, und schickt die andere (wieder) bis zu einer bestimmten Frist. Hierin sind sicherlich Zeichen für Leute, die nachdenken.

Аллах приемлет души в миг их смерти, ■ А души тех, в ком смерть не наступила, ■ Во время сна Он (держит у Себя), ■ И души тех, кому Он смерть назначил, ■ Он оставляет у Себя. ■ Другие же отправляет (к их телам на землю) ■ До срока, названного (Им). ■ Поистине, здесь кроются знамения для тех, кто разумеет.

Аллаһ үлгән вакытларын һәр кешенең рухын тәненнән аерып алыр, бер хәлдә кешеләр йоклаганда рухларын алыр, үлем белән хөкем ителгәненә рухны кире кайтармас, ул кеше үлгән булыр. Әмма үлем белән хөкем ителмәгәненә рухны кире кайтарыр, ул кеше әҗәле җиткәнче яшәр. Аллаһуның бу эшендә, әлбәттә, фикер ияләренә гыйбрәтләр бардыр.

خدا لوگوں کے مرنے کے وقت ان کی روحیں قبض کرلیتا ہے اور جو مرے نہیں (ان کی روحیں) سوتے میں (قبض کرلیتا ہے) پھر جن پر موت کا حکم کرچکتا ہے ان کو روک رکھتا ہے اور باقی روحوں کو ایک وقت مقرر تک کے لئے چھوڑ دیتا ہے۔ جو لوگ فکر کرتے ہیں ان کے لئے اس میں نشانیاں ہیں

اللہ جانوں کو اُن کی موت کے وقت قبض کر لیتا ہے اور اُن (جانوں) کو جنہیں موت نہیں آئی ہے اُن کی نیند کی حالت میں، پھر اُن کو روک لیتا ہے جن پر موت کا حکم صادر ہو چکا ہو اور دوسری (جانوں) کو مقرّرہ وقت تک چھوڑے رکھتا ہے۔ بے شک اس میں اُن لوگوں کے لئے نشانیاں ہیں جو غور و فکر کرتے ہیں،