إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلاً

إنّ هذه تذكرة فمن شاء اتّخذ إلى ربّه سبيلا

Inna hathihi tathkiratun faman shaa ittakhatha ila rabbihi sabeelan

اين تذکاري است پس هر که بخواهد ، راهي به سوي پروردگارش آغاز کند

اين پندآموزى است، پس هر كس كه خواهد راهى به سوى پروردگارش پيش گيرد.

در حقيقت قرآن تذكر و پنديست براى كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش در پيش گيرد.

بی تردید این [قرآن] مایه تذکر و پند است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش [باتکیه براین قرآن] برگزیند.

بيگمان اين آيت‏ها پندى است پس هر كه خواهد برگيرد به سوى (قرب و پاداش) پروردگار خود راهى

قطعاً اين [آيات‏] اندرزى است، تا هر كه بخواهد به سوى پروردگار خود راهى در پيش گيرد.

اين هشدارى است و هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمى‏گزيند.

بيگمان اين [آيات‏] پندى است، پس هر كس كه خواست بسوى پروردگارش راهى در پيش گيرد.

بدرستيكه اين پنديست پس هر كه خواهد بگيرد بسوى پروردگارش راهى را

اين پندى است، پس هر كس كه خواهد به سوى پروردگارش راهى در پيش بگيرد

این هشدار و تذکّری است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

همانا اين آيتها يادآورى و پندى است، پس هر كه خواهد راهى به سوى پروردگار خويش فرا گيرد.

بدرستى كه اين پنديست پس هر كه خواهد بگيرد بسوى پروردگارش راهى را

همانا اين است يادآوردنى تا هر كه خواهد گيرد بسوى پروردگار خويش راهى

این آیات (قرآن) برای تذکر و یادآوری فرستاده شد تا هر که بخواهد راهی به سوی خدای خود پیش گیرد.

اين تذكري است؛ بگذار هر كس مي خواهد، راه پروردگارش را انتخاب كند.

That truly this (is) a reminder, so who wanted took/received a way/path to his Lord.

Verily, this is an admonition, therefore whosoever will, let him take a Path to His Lord!

Surely this is a Reminder; so let him who will take unto his Lord a way.

This, verily, is a reminder: let him who wills, then set out on a way to his Sustainer!

Waarlijk, dit is eene vermaning, en hij die geneigd is vermaand te worden, zal den weg tot zijn Heer nemen.

This is a reminder, so let he who wishes take a path to his Lord.

In verità questo è un Monito. Chi vuole, intraprenda dunque la via che conduce al suo Signore.

Verily, this is an admonition, therefore whosoever will, let him take a Path to His Lord!

Воистину, это – Назидание, и всякий, кто пожелает, встанет на путь к своему Господу.

Воистину, эти [аяты] – наставление, и тот, кто желает, становится на путь к Господу своему.

Surely this is a reminder, then let him, who will take the way to his Lord.

Lo! This is a Reminder. Let him who will, then, choose a way unto his Lord.

Verily, this is a memorial, and whoso will, let him take unto his Lord a way.

Bu, bir öğüt verici, düşündürücüdür. Dileyen, Rabbine doğru, bir yol edinir.

This is indeed a Reminder. Let whosoever will take the Path to his Lord.

Behold, this Qur’an is a Reminder, a Giver of eminence. Now, whoever wills› let him set out on a Way to his Lord.

This is a reminder; whoever wills, let him choose the path to his Lord.

Lo! this is a warning. Let him then who will, take the way to his Lord.

Verily this is an admonition; and whoever is willing to be admonished, will take the way unto his Lord.

This, surely, is a reminder. So let him, who will, take a way unto his Lord.

Dies ist fürwahr eine Ermahnung. So nehme nun, wer da will, den Weg zu seinem Herrn.

Ведь это – увещание (Аллаха), ■ А потому всяк, кто того желает, ■ Дорогой праведной идет (к Нему).

Тәхкыйк бу Коръән һәммә нәрсәдән хәбәр бирүче, җәннәт юлын күрсәтеп җәннәткә чакыручы һәм җәһәннәм юлын күрсәтеп аннан тыючыдыр, сездән теләгән кеше Коръән беләк вәгазьләнеп һәм гамәл кылып Раббысының туры юлына керер.

یہ (قرآن) تو نصیحت ہے۔ سو جو چاہے اپنے پروردگار تک (پہنچنے کا) رستہ اختیار کرلے

بے شک یہ (قرآن) نصیحت ہے، پس جو شخص چاہے اپنے رب تک پہنچنے کا راستہ اِختیار کر لے،