إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الأَْوَّلِينَ

إذا تتلى عليه آياتنا قال أساطير الأوّلين

Itha tutla AAalayhi ayatuna qala asateeru al-awwaleena

چون آيات ما بر او خوانده شد ، گفت : افسانه هاي پيشينيان است

كه چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد افسانه هاى پيشينيان است.

هنگامى كه آيات ما بر او تلاوت شود مى‏گويد: افسانه‏هاى پيشينيان است.

[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.

هرگاه خوانده شود بر آن بزهكار آيه‏هاى ما گويد افسانه‏هاى پيشينيان است

و جز هر تجاوزپيشه گناهكارى آن را به دروغ نمى‏گيرد.

چون آيات ما بر او خوانده شود گويد: «افسانه‏هاى گذشتگان است.»

[آنكه‏] كه چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: [اين‏ها] افسانه پيشينيان است،

چون خوانده شود بر آن آيت‏هاى ما گويد افسانه‏هاى پيشينيانست

چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: افسانه‏هاى پيشينيان است

(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»

كه هر گاه آيات ما بر او خوانده شود، گويد: افسانه‏هاى پيشينيان است.

چون خوانده شود بر آن آيت‏هاى ما گويد افسانه‏هاى پيشينيانست

كه هر گاه خوانده شود بر او آيتهاى ما گويد اين است افسانه هاى پيشينيان

که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.

هنگامي كه آيات ما براي او خوانده مي شود، مي گويد: افسانه هاي قديمي!

When/if Our verses/evidences are read/recited on him he said: «The first’s/beginner’s myths/baseless stories .»

When Our Verses (of the Quran) are recited to him he says: «Tales of the ancients!»

When our signs are recited to him, he says, ‹Fairy-tales of the ancients!›

[and so,] whenever Our messages are conveyed to them, they but say, «Fables of ancient times!»

Die, als hun onze teekenen worden herinnerd, zeggen: Dit zijn fabelen van de ouden.

When Our verses are recited to him, he says: "Tales of the ancients!"

che, quando gli sono recitati i Nostri versetti, dice: «Favole degli antichi!»

When Our Verses (of the Quran) are recited to him he says: "Tales of the ancients!"

Когда ему читают Наши аяты, он говорит: «Это – сказки древних народов!»

Когда ему возвещают Наши знамения, он восклицает: «Побасенки древних народов!»

When Our communications are recited to him, he says: Stories of those of yore.

Who, when thou readest unto him Our revelations, saith: (Mere) fables of the men of old.

who, when our signs are read to him, says, Old folks tales!

Ayetlerimiz ona okunduğunda, «Daha öncekilerin efsaneleri!» deyiverir.

When Our verses are recited to him, he says: ‹Fictitious tales of the ancients! ‹

When Our Messages are conveyed to him, he says, «These are stories of the bygones.»

When our revelations are recited to him, he says, «Tales from the past!»

Who, when our signs are rehearsed to him, saith, «Tales of the Ancients!»

Who, when our signs are rehearsed unto him, saith, they are fables of the ancients.

Who, when Our Signs are recited unto him, say, `Tales of the ancient !›

(Der) wenn ihm Unsere Zeichen vorgetragen werden, spricht: «Fabeln der Alten!»

Когда читают им знаменья Наши, говорят они: ■ «Все это – сказы первых!»

Әгәр аларга һәрнәрсәне аңлатучы аятьләребез укылса, бу әүвәлгеләрдән язылып калган әкият, диләр.

جب اس کو ہماری آیتیں سنائی جاتی ہیں تو کہتا ہے کہ یہ تو اگلے لوگوں کے افسانے ہیں

جب اس پر ہماری آیتیں پڑھ کر سنائی جاتی ہیں تو کہتا (یا سمجھتا) ہے کہ (یہ تو) اگلے لوگوں کی کہانیاں ہیں،