‹
قرآن، سوره الأنفال (8) آیه 2
آیه پسین: سوره الأنفال (8) آیه 3
آیه پیشین: سوره الأنفال (8) آیه 1
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
إنّما المؤمنون الّذين إذا ذكر اللّه وجلت قلوبهم و إذا تليت عليهم آياته زادتهم إيمانا و على ربّهم يتوكّلون
Innama almu/minoona allatheena itha thukira Allahu wajilat quloobuhum wa-itha tuliyat AAalayhim ayatuhu zadat-hum eemanan waAAala rabbihim yatawakkaloona
مؤمنان کساني هستند که چون نام خدا برده شود خوف بر دلهاشان چيره گرددو، چون آيات خدا بر آنان خوانده شود ايمانشان افزون گردد و بر پروردگارشان توکل مي کنند ،
مؤمنان همان كسانى هستند كه چون ياد خدا به ميان آيد دلهايشان خشيت گيرد و چون آيات او را بر ايشان بخوانند، بر ايمانشان بيفزايد و بر پروردگارشان توكل كنند.
اهل ايمان كسانى هستند كه هر وقت نام خدا ذكر شود، قلبشان ترسان گردد و چون آيات خدا بر آنان قرائت شود، به ايمانشان افزوده گردد و تنها به پروردگارشان توكل ميكنند.
مؤمنان، فقط کسانی هستند که چون یاد خدا شود، دل هایشان ترسان می شود، وهنگامی که آیات او بر آنان خوانده شود بر ایمانشان می افزاید، و بر پروردگارشان توکل می کنند.
فقط مؤمنان كامل آنانند كه هر گه (در پيش ايشان) برده شد نام خدا بترسد دلهاى ايشان و چون خوانده شود برايشان آيتهاى خدا آن آيات بيفزايد ايمانشان را و تنها بر پروردگار خود توكل مىكنند
مؤمنان، همان كسانىاند كه چون خدا ياد شود دلهايشان بترسد، و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان بيفزايد، و بر پروردگار خود توكل مىكنند.
مؤمنان كسانى هستند كه هر وقت نام خدا برده شود، دلهاشان بترسد و چون آياتش بر آنها خوانده شود ايمانشان فزونى يابد و به پروردگارشان توكل كنند.
جز اين نيست كه گرويدگان آن كسانند كه چون [نام] خدا ياد شود، دلهاى آنها بترسد و هنگامى كه آيات او بر آنها خوانده شود ايمانشان را بيفزايد و بر پروردگارشان توكل كنند،
جز اين نيست گروندگان آنانند كه چون ياد كرده شود خدا بترسد دلهاى ايشان و چون خوانده شود برايشان آيتهاى او بيفزايد ايشانرا در ايمان و بر پروردگارشان توكل مىكنند
مؤمنان تنها آنانند كه چون خداوند ياد شود، دلهايشان ترسان گردد و چون آياتش بر آنان خوانده شود بر ايمانشان بيفزايد و بر پروردگارشان توكّل مىكنند
مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده میشود، ایمانشان فزونتر میگردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.
جز اين نيست كه مؤمنان كسانىاند كه چون خدا ياد شود دلهاشان ترسان گردد- از عظمت يا عقوبت او- و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان بيفزايد و بر پروردگارشان توكّل كنند
جز اين نيست گروندگان آنانند كه چون ياد كرده شود خدا بترسد دلهاى ايشان و چون خوانده شود بر ايشان آيتهاى او بيفزايد ايشان را در ايمان و بر پروردگارشان توكل مىكنند
جز اين نيست كه مؤمنان آنانند كه هرگاه ياد خدا شود بهراسد دلهاشان و هرگاه خوانده شود بر ايشان آيتهاى او بفزايدشان ايمان و بر پروردگار خويش توكّل كنند
مؤمنان حقیقی آنانند که چون ذکری از خدا شود دلهاشان ترسان و لرزان شود و چون آیات خدا را بر آنها تلاوت کنند بر مقام ایمانشان بیفزاید و به خدای خود در هر کار توکل میکنند.
مؤمنان حقيقي کساني هستند که چون نام خدا برده شود، قلب هايشان به لرزه مي افتد و هنگامي كه آيات او بر آنان خوانده مي شود، ايمانشان قوي تر مي شود، و آنها به پروردگار خود توکل مي کنند.
But the believers (are) those who if God was mentioned/remembered/praised their hearts/minds become afraid/apprehensive, and if His verses/evidences were read/recited on them, it increased them faith/belief, and on their Lord they depend/trust in .
The believers are only those who, when Allah is mentioned, feel a fear in their hearts and when His Verses (this Quran) are recited unto them, they (i.e. the Verses) increase their Faith; and they put their trust in their Lord (Alone);
Those only are believers who, when God is mentioned, their hearts quake, and when His signs are recited to them, it increases them in faith, and in their Lord they put their trust,
Believers are only they whose hearts tremble with awe whenever God is mentioned, and whose faith is strengthened whenever His messages are conveyed unto them,; and who in their Sustainer place their trust –
Waarlijk, de ware geloovigen zijn zij, wier harten vreezen als God wordt genoemd, en wier geloof vermeerderd wordt, zoo hun zijne teekens worden herinnerd en die op God vertrouwen.
The believers are those whom, when God is mentioned, their hearts reverence; and when His revelations are recited to them, it increases their faith; and they put their trust in their Lord.
In verità i [veri] credenti sono quelli i cui cuori tremano quando viene menzionato Allah e che, quando vengono recitati i Suoi versetti, accrescono la loro fede. Nel Signore confidano,
The believers are only those who, when Allah is mentioned, feel a fear in their hearts and when His Verses (this Quran) are recited unto them, they (i.e. the Verses) increase their Faith; and they put their trust in their Lord (Alone);
Верующими являются только те, сердца которых испытывают страх при упоминании Аллаха, вера которых усиливается, когда им читают Его аяты, которые уповают на своего Господа,
Верующие – это только те, сердца которых испытывают страх при упоминании Аллаха; у которых, когда им произносят Его аяты, приумножается их вера; которые уповают на своего Господа;
Those only are believers whose hearts become full of fear when Allah is mentioned, and when His communications are recited to them they increase them in faith, and in their Lord do they trust.
They only are the (true) believers whose hearts feel fear when Allah is mentioned, and when His revelations are recited unto them they increase their faith, and who trust in their Lord;
Verily, the believers are those who, when God’s name is mentioned, their hearts sink with fear; and when His signs are rehearsed to them they increase them in faith; and on their Lord do they rely;
İnanmış olanlar ancak o kişilerdir ki, Allah anıldığında yürekleri ürperip titrer ve onlara Allah’ın ayetleri okunduğunda, bu onların imanlarını artırır. Ve onlar yalnız Rablerine güvenip dayanırlar.
Indeed the believers are those whose hearts quake at the mention of Allah, and when His verses are recited to them it increased them in faith. They are those who put their trust in their Lord.
The true believers are those who feel a tremor in their hearts when Allah is mentioned. (They beat synchronously with the Commands of Allah). And when His Revelations are conveyed to them, they find their faith strengthened. They do their best and then put their trust in their Lord.
The true believers are those whose hearts tremble when GOD is mentioned, and when His revelations are recited to them, their faith is strengthened, and they trust in their Lord.
Believers are they only whose hearts thrill with fear when God is named, and whose faith increaseth at each recital of his signs, and who put their trust in their Lord;
Verily the true believers are those whose hearts fear when God is mentioned, and whose faith increaseth when his signs are rehearsed unto them, and who trust in their Lord;
They are only the true believers whose hearts tremble when the name of ALLAH is mentioned, and when HIS Signs are recited to them they increase their faith, and who put their trust in their Lord.
Nur die sind Gläubige, deren Herzen erbeben, wenn Allah genannt wird, und die, wenn ihnen Seine Zeichen vorgetragen werden, dadurch zunehmen an Glauben und auf ihren Herrn vertrauen;
Ведь верующие – только те, ■ Сердца которых трепета полны ■ При поминании Аллаха; ■ Чья вера укрепляется сильнее, ■ Когда читают им знамения Его; ■ И кто надежды возлагает ■ Лишь на Владыку своего;
Хак мөэминнәр әнә шулардыр: кайчан Аллаһ зекер ителсә, күңелләре йомшарып, Аллаһудан куркырлар вә һәркайчан аларга Аллаһуның аятьләре укылса, ул аятьләр аларның иманнарын арттырыр һәм алар һәрвакыт Аллаһуга тәвәккәл кылырлар.
مومن تو وہ ہیں کہ جب خدا کا ذکر کیا جاتا ہے کہ ان کے دل ڈر جاتے ہیں اور جب انہیں اس کی آیتیں پڑھ کر سنائی جاتی ہیں تو ان کا ایمان اور بڑھ جاتا ہے۔ اور وہ اپنے پروردگار پر بھروسہ رکھتے ہیں
ایمان والے (تو) صرف وہی لوگ ہیں کہ جب (ان کے سامنے) اللہ کا ذکر کیا جاتا ہے (تو) ان کے دل (اس کی عظمت و جلال کے تصور سے) خوفزدہ ہو جاتے ہیں اور جب ان پر اس کی آیات تلاوت کی جاتی ہیں تو وہ (کلامِ محبوب کی لذت انگیز اور حلاوت آفریں باتیں) ان کے ایمان میں زیادتی کر دیتی ہیں اور وہ (ہر حال میں) اپنے رب پر توکل (قائم) رکھتے ہیں (اور کسی غیر کی طرف نہیں تکتے)،
‹