قالَ وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّالُّونَ

قال و من يقنط من رحمة ربّه إلاّ الضّالّون

Qala waman yaqnatu min rahmati rabbihi illa alddalloona

گفت : جز گمراهان چه کسي از رحمت پروردگارش نوميد مي شود ؟

گفت و جز گمراهان جه كسى از رحمت پروردگارش نوميد مى شود؟

ابراهيم گفت: آرى غير از گمراهان كيست كه از رحمت پروردگارش نااميد گردد؟

گفت: چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید می شود؟!

ابراهيم گفت كيست كه نااميد شود از بخشش پروردگار خود مگر گمراهان

گفت: «چه كسى -جز گمراهان- از رحمت پروردگارش نوميد مى‏شود؟»

گفت: «چه كسى جز گمراهان از رحمت پروردگارش نااميد مى‏شود؟»

[ابراهيم‏] گفت: و كيست كه از رحمت پروردگارش نوميد شود، مگر گمراهان؟

گفت و كيست كه نوميد شود از رحمت پروردگارش مگر گمراهان

[آن گاه‏] گفت: و- جز گمراهان- كيست كه از رحمت پروردگارش نااميد گردد.

گفت: «جز گمراهان، چه کسی از رحمت پروردگارش مأیوس می‌شود؟!»

گفت: جز گمراهان چه كسى از رحمت پروردگار خويش نوميد مى‏شود؟

گفت و كيست كه نوميد شود از رحمت پروردگارش مگر گمراهان

گفت كيست كه نوميد شود از رحمت پروردگار خويش مگر گمراهان

ابراهیم گفت: به جز مردم گمراه چه کسی از لطف خدای خود نومید می‌شود؟

او گفت: کسي از رحمت پروردگارش نوميد نمي شود، مگر گمراهان.

He said: «And who despairs from his Lord’s mercy, except the misguided?»

(Ibrahim (Abraham)) said: «And who despairs of the Mercy of his Lord except those who are astray?»

He said, ‹And who despairs of the mercy of his Lord, excepting those that are astray?›

[Abraham] exclaimed: «And who-other than those who have utterly lost their way-could ever abandon the hope of his Sustainer’s grace?»

Hij antwoordde: En wie wanhoopt aan Gods genade, behalve zij die dwalen?

He said: "And who would deny the mercy of his Lord except the misguided ones!"

Disse: «Chi mai dispera della misericordia del suo Signore, se non gli sviati?».

(Ibrahim (Abraham)) said: "And who despairs of the Mercy of his Lord except those who are astray?"

Он сказал: «Кто же отчаивается в милости своего Господа, кроме заблудших?!»

Ибрахим сказал: «Да кто же отчаивается в милости своего Господа – разве только заблудший!»

He said: And who despairs of the mercy of his Lord but the erring ones?

He said: And who despaireth of the mercy of his Lord save those who are astray?

He said, ‹Who would despair of the mercy of his Lord save those who err?›

Dedi: «Sapıtmışlardan başka kim ümit keser Rabbin rahmetinden!»

He replied: ‹And who despairs of the mercy of his Lord, except those that are astray?

Abraham exclaimed, «And who, other than the one in error, despairs of the Grace of his Lord?»

He said, «None despairs of his Lord’s mercy, except the strayers.»

«And who,» said he, «despaireth of the mercy of his Lord, but they who err?»

He answered, and who despaireth of the mercy of God, except those who err?

He said, `And who despairs of the mercy of his Lord but such as go astray ?›

Er sprach: «Und wer könnte verzweifeln an der Barmherzigkeit seines Herrn, wenn nicht die Verirrten?»

Ведь кто отчаиваться (смеет) в милости Господней, ■ Помимо тех, кто был сведен с Его пути?

Ибраһим әйтте: «Әлбәттә, мөэмин бәндә Раббысының рәхмәтеннән өмет өзмәс, мәгәр адашкан кешеләр генә өмет өзәрләр».

(ابراہیم نے) کہا کہ خدا کی رحمت سے (میں مایوس کیوں ہونے لگا اس سے) مایوس ہونا گمراہوں کا کام ہے

ابراہیم (علیہ السلام) نے کہا: اپنے رب کی رحمت سے گمراہوں کے سوا اور کون مایوس ہو سکتا ہے،